เกิดมาเป็นเพศที่3มันลำบากมาก ต้องแบกรับความรู้สึกที่พ่อแม่คาดหวังว่าเราจะต้องเป็นผู้ชายนะ ต้องแมนๆเข้มแข็ง แต่ทำไงได้เราเกิดมาเป็นแบบนี้แล้ว ไม่มีใรอยากเป็นหรอก แต่ธรรมชาติสร้างมาให้มันมีสีสันบนโลก อยากเกิดมาเป็นผู้หญิงจะตาย แต่ดันมาอยู่ในร่างผู้ชายซะงั้น เข้าเรื่องดีกว่า...
คือเราเกิดมาเป็นเพศนี้แล้ว เราก็ต้องทำใจว่าต้องเจออะไรในสังคมบ้าง แต่กำลังใจแรกมันหายไปแล้วก็คือ แม่ ใช่มีแม่ ส่วนพ่อนะหรอยังไงก็ได้ขอแค่ตั้งใจเรียน คือแม่แอนตี้เรามาตั้งแต่ ม.2 ละเพราะรู้ว่าเราเป็นตุ๊ดแบบนี้ เขาก็ไม่ชอบให้เราเลิก มันเลิกไม่ได้อ่ะ มันเกิดมาเป็นแบบนี้แล้ว แต่แม่ก็ไม่เข้าใจ แม่บอก เกิดมาเสียชาติเกิด มองหน้าใครเขาไม่ติด ทั้งๆที่คนอื่นๆเขาเข้าใจ แต่ว่าเราถูกสั่งมาให้ทำตัวปกติ คนอื่นเขาก็ดูว่าเราเรียบร้อย ไม่หรอก เราเรียบร้อยก็จริงแต่เราชอบซ่อนของไว้ เช่น เครื่องสำอาง ชุด วิกผมไว้ ไม่ให้แม่รู้ แต่วันนึงเขาก็รู้อยู่ดี เราก็ได้แต่ร้องไห้ ร้องแต่บอกว่าเข้าใจหนูหน่อย มันแก้ไม่ได้แล้ว เขาก็เอาแต่ด่า เอาแต่ทำร้ายเรา แม่ก็จะพูดว่าเราในเรื่องต่างๆ เราก็เงียบไม่อยากพูดไปมากกว่านี้ พ่อก็มาเตือนว่าอย่าให้แม่ทำอะไรไปมากกว่านี้เลย เราก็ปิดบังแม่ต่อไปแหละ เพราะไม่อยากให้รู้ รู้ไปก็มีแต่เสียใจ ไม่ต้องรับรู้อะไรดีกว่า แต่เราอยู่บ้านไม่เคยมีความสุขเลย โดนด่าตลอดตั้งแต่ตอนนั้น บอกไม่เคยนึกถึงแม่ เวลาเราทำเราก็คิด แต่เราอยากมีความสุขอ่ะ ให้ทำไงได้ พ่อแม่ไม่อยากให้เรามีความสุขเลยสักครั้ง ไปเจอญาติก็ไม่อยากคุย เพราะแม่อยู่ ถ้าแสดงอะไรออกมาเขาก็จะดุ แม่เคยบอกว่าอยากให้ตายไปซะ ไม่ควรเกิดมา ใช่! เราไม่ควรเกิดมา ควรเกิดมาเป็นผู้หญิงไม่ก็ผู้ชายไปเลย ไม่อยากเกิดมาครึ่งๆกลางๆหรอก เรารู้สึกไม่อยากอยู่กับแม่แล้ว เอาแต่จับผิด เอาแต่ด่าว่า พอพูดขึ้นมาหน่อยก็ทำร้าย พอพูดก็ด่า พ่อก็ช่วยอะไรไม่ได้ ถ้าพ่อพูด แม่ก็จะไม่หยุด เราจึงเงียบๆ เวลาโดนด่า สุดท้ายก็เอามาลงที่นี่ เราอยากให้แม่เข้าใจ เปิดใจรับซักที พอจะเปิดใจคุยก็เริ่มด่าละ เริ่มพูดเรื่องอื่นไม่ให้เราพูด พออ้าปากจะพูดก็ด่าไม่หยุด ถ้าเราหยุดเขาก็จะหยุด เราอยากระบายมาก อยากให้แม่เข้าใจซะที เรารักแม่นะแต่แม่ไม่เคยรู้เลยว่าลูกมีความสุขไหม อยากจะออกจากบ้านก็ทำไม่ได้
ไม่เข้าใจแม่ แม่ไม่อยากให้เราอยู่ เบื่อแม่
คือเราเกิดมาเป็นเพศนี้แล้ว เราก็ต้องทำใจว่าต้องเจออะไรในสังคมบ้าง แต่กำลังใจแรกมันหายไปแล้วก็คือ แม่ ใช่มีแม่ ส่วนพ่อนะหรอยังไงก็ได้ขอแค่ตั้งใจเรียน คือแม่แอนตี้เรามาตั้งแต่ ม.2 ละเพราะรู้ว่าเราเป็นตุ๊ดแบบนี้ เขาก็ไม่ชอบให้เราเลิก มันเลิกไม่ได้อ่ะ มันเกิดมาเป็นแบบนี้แล้ว แต่แม่ก็ไม่เข้าใจ แม่บอก เกิดมาเสียชาติเกิด มองหน้าใครเขาไม่ติด ทั้งๆที่คนอื่นๆเขาเข้าใจ แต่ว่าเราถูกสั่งมาให้ทำตัวปกติ คนอื่นเขาก็ดูว่าเราเรียบร้อย ไม่หรอก เราเรียบร้อยก็จริงแต่เราชอบซ่อนของไว้ เช่น เครื่องสำอาง ชุด วิกผมไว้ ไม่ให้แม่รู้ แต่วันนึงเขาก็รู้อยู่ดี เราก็ได้แต่ร้องไห้ ร้องแต่บอกว่าเข้าใจหนูหน่อย มันแก้ไม่ได้แล้ว เขาก็เอาแต่ด่า เอาแต่ทำร้ายเรา แม่ก็จะพูดว่าเราในเรื่องต่างๆ เราก็เงียบไม่อยากพูดไปมากกว่านี้ พ่อก็มาเตือนว่าอย่าให้แม่ทำอะไรไปมากกว่านี้เลย เราก็ปิดบังแม่ต่อไปแหละ เพราะไม่อยากให้รู้ รู้ไปก็มีแต่เสียใจ ไม่ต้องรับรู้อะไรดีกว่า แต่เราอยู่บ้านไม่เคยมีความสุขเลย โดนด่าตลอดตั้งแต่ตอนนั้น บอกไม่เคยนึกถึงแม่ เวลาเราทำเราก็คิด แต่เราอยากมีความสุขอ่ะ ให้ทำไงได้ พ่อแม่ไม่อยากให้เรามีความสุขเลยสักครั้ง ไปเจอญาติก็ไม่อยากคุย เพราะแม่อยู่ ถ้าแสดงอะไรออกมาเขาก็จะดุ แม่เคยบอกว่าอยากให้ตายไปซะ ไม่ควรเกิดมา ใช่! เราไม่ควรเกิดมา ควรเกิดมาเป็นผู้หญิงไม่ก็ผู้ชายไปเลย ไม่อยากเกิดมาครึ่งๆกลางๆหรอก เรารู้สึกไม่อยากอยู่กับแม่แล้ว เอาแต่จับผิด เอาแต่ด่าว่า พอพูดขึ้นมาหน่อยก็ทำร้าย พอพูดก็ด่า พ่อก็ช่วยอะไรไม่ได้ ถ้าพ่อพูด แม่ก็จะไม่หยุด เราจึงเงียบๆ เวลาโดนด่า สุดท้ายก็เอามาลงที่นี่ เราอยากให้แม่เข้าใจ เปิดใจรับซักที พอจะเปิดใจคุยก็เริ่มด่าละ เริ่มพูดเรื่องอื่นไม่ให้เราพูด พออ้าปากจะพูดก็ด่าไม่หยุด ถ้าเราหยุดเขาก็จะหยุด เราอยากระบายมาก อยากให้แม่เข้าใจซะที เรารักแม่นะแต่แม่ไม่เคยรู้เลยว่าลูกมีความสุขไหม อยากจะออกจากบ้านก็ทำไม่ได้