จะอะไรกันนักกันหนา..กับนักฟุตบอล "ทีมชาติไทย"

อยากจะบอกว่า..สิ่งที่พวกคุณมอบให้คนไทยคือความสุขที่หาได้ยากยิ่งในเวลาที่เศรฐกิจตกต่ำขนาดนี้
        ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณทีมงาน,สต๊าฟโค้ช,สมาคมฟุตบอล,และสโมรสรทุกสโมสรที่มีส่วนปลุกปั้นนักเตะชั้นยอดป้อนให้กับทีมชาติไทย ส่วนตัวผมเองติดตามฟุตบอลทีมชาติไทยมากว่า 30 ปี มีสมหวังบ้างผิดหวังบ้างจนมาถึงยุคของซิโก้ ผมดูทุกนัด มันดูสนุก ตื่นเต้นตลอดเวลา
        ผมไม่ต้องซื้อถั่วต้มมาช่วยเพิ่มความมันส์ในการดูบอล
        ผมไม่ต้องแกล้งมีธุระเวลาทีมชาติโดนนำไป2-0 (เพราะพวกเค้าจะไม่ยอมแพ้จนวินาทีสุดท้าย)
        ผมไม่ต้องคอยเชียร์ให้โยนเลย,สาดยาวไปเลยหวังว่าจะได้ลูกขลุกขลิกหน้าประตู
        แต่ทีมไทยยุคซิโก้ มีรูปแบบการเข้าทำที่ชัดเจน ได้ประตูจากการบุกเข้าไปทำ
        ผมได้เห็นกองกลางที่สามารถเชื่อมบอลจากแดนหลังไปสู่กองหน้าอย่างมีระบบ
        ผมได้เห็นการตั้งรับอย่างมีแบบแผน เปลี่ยนจากรับกลายเป็นรุกแล้วได้ประตู(จากเกมส์กับอิรักเมื่อวาน)
        ผมได้เห็นว่าทีมชาติไทยของเรา สามารถเป็นจมูกให้คนอื่นยืมหายใจได้ (ที่เมื่อก่อน มีแต่เรายืมคนอื่น)
         และสุดท้ายผมได้เห็นแสงสว่างจากปลายอุโมงค์ ที่ผมไม่ต้องรอชาติหน้า แม้มันจะเป็นแค่จุดเริ่มต้น..แต่เราก็ยังจะพอเห็นจุดหมาย
                         .......ขอบคุณทุกคนอีกครั้งครับ