เดี๋ยวนี้มองหน้าก็มีเรืองแล้ว

เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่ออาทิตย์ก่อนบนรถเมล์ ผมนั่งอยู่หลังสุดอยู่เบาะตรงกลาง พอถึงอนุสาวรีย์คนบนรถจะลงกันเยอะผมนั่งหลังสุดมีป้าคนนึงแทนที่จะขยับให้คนที่อยู่ด้านหลังเดินออกไปก่อน เค้าเดินเข้ามาตรงผมนั่งพร้อมกับเหยียบเท้าผมเต็มๆต้องชักเท้าออกแรงๆเพราะป้าแกทิ้งน้ำหนักตัวลงมาด้วย  ทั้งๆที่เท้าผมอยู่ชิดขอบไม่ได้ยืนออกมาเลยไม่รู้ว่าทำไมต้องขยับมาใกล้มาก  โดยปกติเคยโดนคนอืน่เหยียบเท้าเค้าจะรีบยกขาออก   ผมเลยบอกกับป้าว่า เดินระวังหน่อยสิ เค้าก็มองไม่พอใจ ระหว่างทางที่อยุ่บนรถ ผมหันไปทางหน้าต่างพอดีป้าหันมาก็เลยมองหน้ากัน แล้วป้าก็พูดอะไรก็ไม่รู้พร้อมทำหน้าไม่พอใจมากพอดีตอนนั้นใส่หูฟังอยู่เลยไม่ได้ยิน     ทีนีพอลงจากทางด่วนคนที่นั่งข้างๆก็ลุกป้าที่นั่งอยู่ก็รีบเอามือถือมาถ่ายภาพผม  ผมเลยเอามือถือมาถ่ายกลับ ป้ารีบลุกและเอามือมาพยายามข่วนหน้าผมมันเกิดขึ้นเร็วมากแต่ผมถ่ายภาพป้าได้ เป็นภาพที่ป้ากำลังจะเอามือมาที่หน้าผม จริงๆไม่อยากถ่ายแต่เค้าถ่ายผมก่อนเลยถ่ายกลับเก็บเป็นหลักฐาน    ป้าคนนั้นพยายามจะข่วนหน้าผมให้ได้และดึงแว่นผมออกไป ผมจึงผลักตัวป้าไปชิดที่เก้าอี้พร้อมกันล็อกแขน ป้าก็พยายามเอาขาเตะ แต่ขาป้าเค้าสั่นเลยไม่โดน  ด้วยที่ผมเป็นผู้ชายป้าเลยทำร้ายผมไม่ได้ คนบนรถเมลพยายามห้าม ป้าเลยหยุด   ก่อนผมจะลงป้าด่าผมบนรถว่าเจอหลายครั้งแล้วพฤติกรรมไม่ดี  ผมก็รีบลงไปไม่อยากจะเถียงแล้วก็ถึงป้ายที่ต้องลงแล้วด้วย   จำไม่ได้เลยว่าเคยเจอหน้าป้า คือไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเค้าถ่ายรูปเรา แล้วทำไมเราจะถ่ายกลับไม่ได้ในเมื่อเค้ามาถ่ายเราก่อน  งงมาก