สวัสดีค่ะ
//อธิบายเรื่องราวส่วนตัวคร่าวๆก่อนนะคะ
เราได้คบกับแฟนมาประมาณสามปีกว่า รักกันดีมาตลอด แต่เราจะอยู่ห่างกันแค่จังหวัดเดียว ฉะนั้นเรากับแฟนก็จะเจอกันอาทิตย์ละครั้ง คือ เสาร์ อาทิตย์ ในแต่ละวันก็จะมีโทคุยกันบ้าง แต่ส่วนมากจะแชทในเฟส มากกว่า ครอบครัวเราทั้งสองรู้ถึงความสัมพัทธ์ของเรา รวมไปทั้งเพื่อนร่วมงานของทั้งสองฝ่าย
//ปัญหาที่พึ่งเจอ
เราแอบไปเห็นว่าเค้าคุยกับผู้หญิงคนอื่นในไลน์ เราก็ถามเค้าว่าเป็นใคร ตอนแรกเค้าบอกว่าเพื่อน เราก็ถามย้ำๆจนเค้าบอกว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยคุยกัน(ณ ตอนนั้น เที่ยงคืนกว่า ) แล้วเค้าก็หลับไป แต่เราก็ยังนอนไม่หลับ นั่งคิด นั่งร้องไห้ จนเค้าต้องมาอุ้มเราไปนอน ในขณะที่นอนเค้าก็กอดเราแน่นมาก จนเราเผลอหลับไป พอตื่นมา เราก็เลยถามเค้าต่อว่า จะเล่าได้หรือยัง แล้วเค้าก็บอกมาแบบนี้
"ที่คุย เพราะคนนั้นเค้าคุยสนุก แค่นั้นไม่ได้คิดอะไร แล้วที่มีโทคุยกัน เพราะขี้เกียจพิมพ์" เราก็เลยถามไปว่า เราบกพร่องเรื่องไหน บอกได้ไหม ทำไมถึงคุยกับคนอื่นแล้วมีความสุขมากกว่าคุยกับเรา เค้าก็บอกว่า "บางเรื่องเค้าก้อคุยเล่นสนุกๆ บางครั้งเราคิดมาก เค้าก้อเลยไปคุยกับคนนั้นแทน บางครั้งก็อึดอัดที่เราเค้าไปยุ่ง ไปแอบดูเวลาคุยกับใคร ทั้งๆที่ไม่มีอะไร"
แล้วเค้าก็ขอตัวไปอาบน้ำ แต่งตัวไปทำงาน แต่วันนั้นเราหยุดก็เลยอยู่หอคนเดียว ทั้งวันก็คิดว่า เราคงต้องถอนตัวแล้ว เราไม่ใช่ความสุขของเค้าอีกแล้ว เราก็คิดเรื่อยๆว่า เราจะอยู่ยังไงจะอดทนกับความเหงายังไง แต่ใจนึงก็ยังรักเค้า พอตอนเย็นเราก็ไปซื้อขนมที่เค้าชอบ แล้วก็ทักแชทไปถามว่า จะกลับหรือยัง เพราะที่ทำงานกับหอใกล้กัน เค้าก้อบอกยัง เราก้อเลยบอกว่า เดี๋ยวไปหานะ เอาขนมไปให้ เค้าก้อบอกจะมาทำไม เดี๋ยวก็กลับแล้ว เราก้อเลยบอกว่า ออกมาซื้อขนม อยู่ใกล้นิดเดียว แต่ในขณะที่เรากำลังเดินไป เราก็คิดว่า เค้าจะอึดอัดหรือเปล่า แล้วเราก็เดินไปถึงแต่ก็ยังไม่กล้าเข้าไป นั่งอยู่หน้าตึก ซักพักเค้าก็ทักมาว่า เข้ามาได้ไหม เราก็เลยตอบไปว่า ไม่เข้าไปแล้วจะกลับละ กลัวอึดอัด แล้วเราก็เดินกลับ พร้อมกับร้องไห้ ไม่รุ้ว่าจะทำยังไงกับความรู้สึกในนึกก็อยากทำตัวปกติ แต่อีกใจก็กลัวเค้าอึดอัด ยิ่งคิดว่าเราไม่ใช่ความสุขของเค้าอีกแล้ว เรายิ่งร้องหนัก
//การกระทำที่ทำให้เราสับสน
พอเราเดินมาได้ซักพัก เค้าก้อถามตอนนี้อยู่ไหน จะกลับแล้วรอด้วย เราก็เลยยืนรอเค้า ซักพักเค้าก็ตามมาถึง แล้วก็ยื่นกระดาษใบนึงให้ เป็นแปรนบ้าน เราก็ถามอะไร เค้าบอกว่า พี่หาข้อมูลมาแล้วนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เราไปดูบ้านกัน แล้วเค้าก้อจับมือเราเดิน ปกติ ตอนนั้นเราก็สับสันไปหมด พอวันรุ่งขึ้น เค้าก้อพอเราไปดูบ้าน พูดวางแผนว่า มีห้องเรา ห้องแม่ แล้วก็เผื่อมีลูกด้วย แล้วก็บอกรักเรา
//สิ่งที่เราอยากจะถาม
เราไม่เข้าใจการกระทำของเค้า เค้าบอกว่าอึดอัดที่อยู่กับเรา แต่ทำไมเค้าวางแผนทุกอย่างที่มีเรา สถานการณ์ตอนนี้ยังปกติอยู่
ความสับสนที่มันเกิดขึ้น
//อธิบายเรื่องราวส่วนตัวคร่าวๆก่อนนะคะ
เราได้คบกับแฟนมาประมาณสามปีกว่า รักกันดีมาตลอด แต่เราจะอยู่ห่างกันแค่จังหวัดเดียว ฉะนั้นเรากับแฟนก็จะเจอกันอาทิตย์ละครั้ง คือ เสาร์ อาทิตย์ ในแต่ละวันก็จะมีโทคุยกันบ้าง แต่ส่วนมากจะแชทในเฟส มากกว่า ครอบครัวเราทั้งสองรู้ถึงความสัมพัทธ์ของเรา รวมไปทั้งเพื่อนร่วมงานของทั้งสองฝ่าย
//ปัญหาที่พึ่งเจอ
เราแอบไปเห็นว่าเค้าคุยกับผู้หญิงคนอื่นในไลน์ เราก็ถามเค้าว่าเป็นใคร ตอนแรกเค้าบอกว่าเพื่อน เราก็ถามย้ำๆจนเค้าบอกว่า เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยคุยกัน(ณ ตอนนั้น เที่ยงคืนกว่า ) แล้วเค้าก็หลับไป แต่เราก็ยังนอนไม่หลับ นั่งคิด นั่งร้องไห้ จนเค้าต้องมาอุ้มเราไปนอน ในขณะที่นอนเค้าก็กอดเราแน่นมาก จนเราเผลอหลับไป พอตื่นมา เราก็เลยถามเค้าต่อว่า จะเล่าได้หรือยัง แล้วเค้าก็บอกมาแบบนี้
"ที่คุย เพราะคนนั้นเค้าคุยสนุก แค่นั้นไม่ได้คิดอะไร แล้วที่มีโทคุยกัน เพราะขี้เกียจพิมพ์" เราก็เลยถามไปว่า เราบกพร่องเรื่องไหน บอกได้ไหม ทำไมถึงคุยกับคนอื่นแล้วมีความสุขมากกว่าคุยกับเรา เค้าก็บอกว่า "บางเรื่องเค้าก้อคุยเล่นสนุกๆ บางครั้งเราคิดมาก เค้าก้อเลยไปคุยกับคนนั้นแทน บางครั้งก็อึดอัดที่เราเค้าไปยุ่ง ไปแอบดูเวลาคุยกับใคร ทั้งๆที่ไม่มีอะไร"
แล้วเค้าก็ขอตัวไปอาบน้ำ แต่งตัวไปทำงาน แต่วันนั้นเราหยุดก็เลยอยู่หอคนเดียว ทั้งวันก็คิดว่า เราคงต้องถอนตัวแล้ว เราไม่ใช่ความสุขของเค้าอีกแล้ว เราก็คิดเรื่อยๆว่า เราจะอยู่ยังไงจะอดทนกับความเหงายังไง แต่ใจนึงก็ยังรักเค้า พอตอนเย็นเราก็ไปซื้อขนมที่เค้าชอบ แล้วก็ทักแชทไปถามว่า จะกลับหรือยัง เพราะที่ทำงานกับหอใกล้กัน เค้าก้อบอกยัง เราก้อเลยบอกว่า เดี๋ยวไปหานะ เอาขนมไปให้ เค้าก้อบอกจะมาทำไม เดี๋ยวก็กลับแล้ว เราก้อเลยบอกว่า ออกมาซื้อขนม อยู่ใกล้นิดเดียว แต่ในขณะที่เรากำลังเดินไป เราก็คิดว่า เค้าจะอึดอัดหรือเปล่า แล้วเราก็เดินไปถึงแต่ก็ยังไม่กล้าเข้าไป นั่งอยู่หน้าตึก ซักพักเค้าก็ทักมาว่า เข้ามาได้ไหม เราก็เลยตอบไปว่า ไม่เข้าไปแล้วจะกลับละ กลัวอึดอัด แล้วเราก็เดินกลับ พร้อมกับร้องไห้ ไม่รุ้ว่าจะทำยังไงกับความรู้สึกในนึกก็อยากทำตัวปกติ แต่อีกใจก็กลัวเค้าอึดอัด ยิ่งคิดว่าเราไม่ใช่ความสุขของเค้าอีกแล้ว เรายิ่งร้องหนัก
//การกระทำที่ทำให้เราสับสน
พอเราเดินมาได้ซักพัก เค้าก้อถามตอนนี้อยู่ไหน จะกลับแล้วรอด้วย เราก็เลยยืนรอเค้า ซักพักเค้าก็ตามมาถึง แล้วก็ยื่นกระดาษใบนึงให้ เป็นแปรนบ้าน เราก็ถามอะไร เค้าบอกว่า พี่หาข้อมูลมาแล้วนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เราไปดูบ้านกัน แล้วเค้าก้อจับมือเราเดิน ปกติ ตอนนั้นเราก็สับสันไปหมด พอวันรุ่งขึ้น เค้าก้อพอเราไปดูบ้าน พูดวางแผนว่า มีห้องเรา ห้องแม่ แล้วก็เผื่อมีลูกด้วย แล้วก็บอกรักเรา
//สิ่งที่เราอยากจะถาม
เราไม่เข้าใจการกระทำของเค้า เค้าบอกว่าอึดอัดที่อยู่กับเรา แต่ทำไมเค้าวางแผนทุกอย่างที่มีเรา สถานการณ์ตอนนี้ยังปกติอยู่