ตอนที่ 1 ค่ะ
อย่าพึ่งไปใหนน่ะ ครบรส เรื่องจิงและอินๆมากคัยที่ชอบอ่านจ้ะ เรื่องมันมียุว่า เราขึ้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ค่ะ เจอเพื่อนใหม่เยอะแยะ ทีแรกก้ไม่ค่อยชอบเพื่อนใหม่หรอกค่ะ เพราะกลัวเข้ากับเขาไม่ได้ แต่ที่ใหนได้ค่ะ เราเปนคนไม่ค่อยมีเพื่อนค่ะ ยุนี้เราเข้าได้กับทุกคนค่ะ เพื่อนเยอะมากค่ะ อย่าพึ่งหยุดอ่านน่ะค่ะ ประเด่นของเรื่องมันเกี่ยวข้องกันจ้า 5555 (ตรงใหนฟ่ะ) แล้วก้มีเพื้อนผู้ชายเราคนนึ่งฮอทที่สุดในโรงเรียนจ้าาา หน้าตาดี นิสัยก้เหมือนหน้าตา 5555 ไม่ได้ชมเพราะตาบอดมองไม่เห้นคนอื่นน่ะ แต่จิงค่ะ ด้วยการที่เปนเด้กใหม่เราก้เรยโดนล้อว่าเรากับคิมชอบกัน (สมมุติว่าเค้าชื่อคิมน่ะ) แต่ไม่ได้คิดอะไรน่ะ ไม่ได้รุ้จักกันด้วยคือยุห้องเด่วกันไม่เคยรุ้จักกันเลยจ้าาา จนเพื่อนล้อนี่แหล่ะเราถึงรุ้จักค่ะ ต่อมาเราก้หยอกล้อกันทุกวันเรยค่ะ เค้าชอบมาเปิดไดอารี่ยุใต้โต๊ะเรามาอ่าน ตอนที่เราพักกลางวันมาอ่านอ่ะค่ะ แต่เราไม่ได้เขียนอะไร ต่อมาเค้าก้ชอบมาเร่นมานั่งเล่นกะเราจนบางทีเราเผลอคิดไปไกลคิดไปคนเด่ว ไม่แน่ใจเหมือนกัน555 เราเปนเพื่อนกันนานพอสมควร หยอกล้อกัน มีวันนึ่งเรานั่งเขียนหนังสือวาดรูปเร่น เพื่อนเราก้เรยบอกว่า
เพื่อน:เขียนเทอคือคัยให้หน่อย
เราก้ไม่ได้ถามหรอกแต่ก้เขียนให้ ให้ตายเหอะ!!! มันพับๆๆแล้วก้โยนไปโต๊ะคิม คิมก้เหนว่าเราเปนคนเขียน เราก้ตกใจเขิลค่ะ เค้าก้เรยตอบกลับว่า (คัยคือเทอ) อุ้ยเขิลจ้าาาอย่างแรง!!! 555 แค่เค้าตอบเราอ่ะ มันทำให้เราไม่เปนตัวเองขนาดนี้เรยอ่อ เด่วมาเล่าต่อน่ะค่ะ.... นี้เริ่มต้นค่ะยังไม่ใกล้ครึ่งเรย รออ่านตอนต่อไป ไฮไลไม่มี 5555
รักใสๆๆหัวใจวัยรุ่น
อย่าพึ่งไปใหนน่ะ ครบรส เรื่องจิงและอินๆมากคัยที่ชอบอ่านจ้ะ เรื่องมันมียุว่า เราขึ้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ค่ะ เจอเพื่อนใหม่เยอะแยะ ทีแรกก้ไม่ค่อยชอบเพื่อนใหม่หรอกค่ะ เพราะกลัวเข้ากับเขาไม่ได้ แต่ที่ใหนได้ค่ะ เราเปนคนไม่ค่อยมีเพื่อนค่ะ ยุนี้เราเข้าได้กับทุกคนค่ะ เพื่อนเยอะมากค่ะ อย่าพึ่งหยุดอ่านน่ะค่ะ ประเด่นของเรื่องมันเกี่ยวข้องกันจ้า 5555 (ตรงใหนฟ่ะ) แล้วก้มีเพื้อนผู้ชายเราคนนึ่งฮอทที่สุดในโรงเรียนจ้าาา หน้าตาดี นิสัยก้เหมือนหน้าตา 5555 ไม่ได้ชมเพราะตาบอดมองไม่เห้นคนอื่นน่ะ แต่จิงค่ะ ด้วยการที่เปนเด้กใหม่เราก้เรยโดนล้อว่าเรากับคิมชอบกัน (สมมุติว่าเค้าชื่อคิมน่ะ) แต่ไม่ได้คิดอะไรน่ะ ไม่ได้รุ้จักกันด้วยคือยุห้องเด่วกันไม่เคยรุ้จักกันเลยจ้าาา จนเพื่อนล้อนี่แหล่ะเราถึงรุ้จักค่ะ ต่อมาเราก้หยอกล้อกันทุกวันเรยค่ะ เค้าชอบมาเปิดไดอารี่ยุใต้โต๊ะเรามาอ่าน ตอนที่เราพักกลางวันมาอ่านอ่ะค่ะ แต่เราไม่ได้เขียนอะไร ต่อมาเค้าก้ชอบมาเร่นมานั่งเล่นกะเราจนบางทีเราเผลอคิดไปไกลคิดไปคนเด่ว ไม่แน่ใจเหมือนกัน555 เราเปนเพื่อนกันนานพอสมควร หยอกล้อกัน มีวันนึ่งเรานั่งเขียนหนังสือวาดรูปเร่น เพื่อนเราก้เรยบอกว่า
เพื่อน:เขียนเทอคือคัยให้หน่อย
เราก้ไม่ได้ถามหรอกแต่ก้เขียนให้ ให้ตายเหอะ!!! มันพับๆๆแล้วก้โยนไปโต๊ะคิม คิมก้เหนว่าเราเปนคนเขียน เราก้ตกใจเขิลค่ะ เค้าก้เรยตอบกลับว่า (คัยคือเทอ) อุ้ยเขิลจ้าาาอย่างแรง!!! 555 แค่เค้าตอบเราอ่ะ มันทำให้เราไม่เปนตัวเองขนาดนี้เรยอ่อ เด่วมาเล่าต่อน่ะค่ะ.... นี้เริ่มต้นค่ะยังไม่ใกล้ครึ่งเรย รออ่านตอนต่อไป ไฮไลไม่มี 5555