ต้องใช้เวลาเท่าไหร่ ถึงจะลืมคนที่เรารักได้

กระทู้นี้เป็นกระทู้เเรกของเรา เรากับแฟนเราเริ่มคบกัน... มันดูแปลกๆถ้าขึ้นต้นเรื่องแบบนี้ เอาเป็นว่าเรากับผู้ชายคนหนึ่งเริ่มคุยกันผ่านการีน่า เป็นการคุยกันที่แปลกเราสองคนชอบเล่นเกมส์ออนไลน์เหมือนกัน แต่ครั้งแรกที่เราเจอกันเราเจอกันตัวจริงๆไม่ได้เจอกันผ่านเกมส์หรอกนะ เรากับเค้า ก็คุยเรื่อยเปื่อยอ่ะ ส่วนมากเราจะเล่นเกมส์ด้วยกัน จำได้ช่วงนั้นเกมส์วอซีเปิดเบต้า เราสอนเค้าเล่น ปกติเค้าจะเล่นแต่ฮอน เราเลิกงานประมาณตีสองตีสามก็จะมาเล่นเกมส์ด้วยกันจนถึงเที่ยงเราก็นอนเป็นอย่างนี้อยู่ประมาณเกือบอาทิตย์เราก็นัดเจอกัน โรงแรม เหมือนเจ้าของกระทู้ใจง่ายเลยเนอะ555 (เราเองก็แอบคิดเหมือนกันตอนนั้นแต่มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเหมือนกัน คือเราก็ยังไม่รู้จักเค้าจริงๆเลย แต่กลับรู้สึกไว้ใจเค้าได้ รู้สึกผูกพันธ์ รู้สึกเหมือนเคยเจอกันมาก่อนมันบอกไม่ถูกเหมือนกัน ถ้าใครเคยรู้สึกแบบนี้จะนึกออก) ผู้หญิงกับผู้ชายสองคนอยู่กันในโรงแรมคงไม่ได้ไปนั่งคุยกันเฉยๆ... มันก็มีเรื่องเกินเลยไป วันนั้นตัวเค้าเองก็พกถุงยางมาแต่ก็ใส่แค่ช่วงแรกๆ ช่วงหลังๆไม่รู้เหมือนกันทำไมไว้ใจก็เลยไม่ใส่เลย หลังจากนั้นไม่ว่าเราจะเจอกันกี่หนก็ไม่ได้ใส่ถุง (คือเจ้าของกระทู้เปล่าหื่นนะเพราะจุดเริ่มต้นมันมาจากตรงนี้) เราก็คบกันไปแบบนี้เรื่อยๆ ตอนนั้นเราก็ไม่รู้สถานะของกันและกัน ไม่เคยพูดคำว่ารักกัน จะพูดก็มี คิดถึง เป็นห่วง เชื่อไหมเรามีเบอร์โทรศัพท์กันนะแต่ไม่เคยโทรหากันเลย เพราะส่วนมากเราจะคุยกันผ่านการีน่า ก็มีนัดไปเจอกันกินข้าวกันอย่างนี้เกือบห้าเดือน ตอนนั้นมีช่วงเซเว่นสะสมแสตมป์กันเพื่อนก็ทัก
เพื่อน:เห้ยๆแกซื้อผ้าอนามัยยี่ห้อนี้มันให้แสตมป์9ดวง
เราก็กำลังจะไปหยิบผ้าอนามัยตามมันบอก
โอ้แม่เจ้าตกใจมากหันไปบอกเพื่อน
เรา:แกเมนส์ไม่มาสองเดือนแล้วว่ะ ซื้อที่ตรวจท้องแทนดีกว่า(อารมณ์นั้นบอกเลยกะจะอำเพื่อนเล่นเพราะเราเป็นโรคโรหิตจางหมอเลยบอกเมนส์เลยชอบมาผิดปกติ)
แต่ก็ซื้อที่ตรวจท้องมาจริงๆ แล้วก็ไม่รู้บ้าบออะไรเล่นกับเพื่อนด้วย ตรวจเลย
เรา:เห้ยแกสองขีดแปลว่าอะไรส่ัง
เพื่อน:ท้องสองขีดแปลว่าท้อง
เรา:สงสัยเครื่องตรวจราคาถูกมันเสีย(ราคา50)
เพื่อน:แป๊ปเดียวมา....(มันซื้อที่ตรวจมา10อัน)
เรา:เห้ยเอาจริงดิ
เพื่อน:อืม ไปๆรีบเข้าไปตรวจ
เรา:มันขึ้นสองขีดหมดเลย
เพื่อน:ชัดเจนเลย ใครเป็นพ่อ?
เรา:มีคนเดียวแหละที่กรุไปด้วยตลอด ตั้งแต่มีมันมากรุก็ไม่เคยมีใครและกรุไม่ได้มั่วนะที่จะไม่รู้ว่าใครเป็นพ่อ แต่กรุกินยานะ
เพื่อน:แกไปถามหมอเรื่องยาคุมฉุกเฉินแล้วจะเข้าใจทำไมฉันถึงคลอดน้องแพรมาก็กินเหมือนกันก็ท้อง
#หมดเวลาสนุกแล้วสิ หมดเวลาสนุกแล้วสิ
นึกถึงการ์ตูนตอนเป็นเด็กเลย คิดคำพูดไม่ออก จะบอกที่บ้านยังไง ตั้งใจออกจากบ้านมาจะทำให้ที่บ้านเห็นว่าส่งตัวเองเรียนได้ว่าดูแลตัวเองได้ ตัดสินใจโทรบอกผู้ชายคนนั้น #พ่อของลูก
เรา:ว่างคุยเปล่า?
_:ว่าไง
เรา: ประจำเดือนไม่มา
_:เห้ย_ยังไม่พร้อมนะ บอกแล้วให้ดูแลตัวเองดีๆ ไหนบอกว่ากินยา
เรา:ก็กิน
_:แล้วท้องได้ไง
เรา:ไม่รู้ดิ เราก็ยังไม่พร้อม
_: จะไปทำยังไงก็ได้แต่_บอกไว้เลยว่าไม่พร้อม ยังไม่พร้อมจะดูแลใคร
(เรากดวางสายเอง)
ความรู้สึกมันกลัวมันเคว้งคว้างไปหมด ตัดสินใจเสริชหาคำว่า"ที่ทำแท้ง" อย่าเพิ่งด่าเจ้าของกระทู้นะ ไม่ได้ไปทำหรอกพอดีได้คุยกับคนที่เคยไปทำมาเค้าเล่าประสบการ์น่ากลัวก็เลยตัดสินใจไม่ทำ ไปฝากท้องแทน หมอให้ยาบำรุงเม็ดสีแดงมากินแล้วก็ยาแก้แพ้ ไม่คุยกันกับผู้ชายคนนั้นไปเกือบอาทิตย์เลยแกล้งลองใจ
ส่งข้อความไป
เรา: เอาออกไปแล้วนะ
_:ก็ดีแล้ว _บอก_แล้วนะว่ายังไม่พร้อม
(น้ำตาไหลเลย)
เรา:อืม
_:เป็นไงบ้าง ดูแลตัวเองด้วย
เรา: เคร
แล้วเราก็คุยปกติทั้งที่ความรู้สึกไม่ปกติสองสัปดาห์ต่อมานัดอุลตร้าซาว หมอบอกว่ามีหัวใจเต้นสองดวง เพราะตัวลูกซ้อนกันอยู่เลยดูไม่เห็นว่าเป็นแฝด คิดว่าผิดปกติ พรุ่งนี้หมอนัดซาวแบบสี่มิติ วันนั้นบ่ายสองตัดสินใจส่งข้อความไปบอก ว่าเราโกหกเรื่องที่ไปเอาออก เค้าก็ว่านิดหนึ่งพร้อมขอให้เราสัญญาว่าจะไม่บอกใครว่าใครเป็นพ่อ มันอึดอัดเวลาที่เรามีปัญหาแต่เราไม่สามารถบอกไม่สามารถพูดกับใครได้ เราตัดสินใจลบเค้าออกจากเฟส เค้าเลยทักการีน่ามาถามว่าบล๊อกเฟสเค้าทำไม อย่าบล๊อกเฟสเค้าได้ไหมเค้าบอกว่าเราก็น่าจะรู้ว่าเพราะอะไร เค้ายังอยากรู้ว่าเป็นยังไง เป็นช่วงเวลาที่แย่ในขนาดที่เราอุ้มท้อง ทำงาน โดนคนรอบข้างด่าท้องไม่มีพ่อ โดนผัวทิ้ง เรียนไม่จบ ฯลฯ
เราเปิดเฟสเค้าขึ้นมาน้ำตาไหลเลย เค้ากำลังคบกับผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ผ่านมาเราไม่เคยสนใจไม่เคยรู้สึกอะไรที่เค้าคุยกับใคร แต่ตอนนี้ที่เรามีอยู่ในท้องคือลูกของเค้าลูกของเราที่เค้าบอกไม่ตั้งใจเราเองเหมือนกัน มันเป็นช่วงเวลาที่โหดร้ายเรานั่งตัดพ้อทุกอย่างเราถามตัวเองทำไมต้องเป็นเราที่มารับทุกอย่างที่เกิดขึ้น แล้วชั่ววูบที่เราทำก่อนจะคิด กลิ้งตกบันไดไปแล้วรู้ตัวอีกทีก็อยู่ในห้องคลอด ความรู้สึกแทบขาดใจเข้าใจเลยว่าแม่รักเราแค่ไหน วินาทีที่หมอเอามีดกรีดลงมามันเลยความเจ็บปวดไปล่ะ ทั้งที่ตาจะลืมไม่ขึ้นแต่ยังจำได้ไม่เคยลืม เวลาที่ลูกออกมาได้ช่วงท้องความเจ็บปวดมันหายไปหมด เหลือแต่ความกังวลในเสียงที่นางพยาบาลคุยกัน เด็กอีกคนไม่ร้อง...
ลูกสองคนอยู่ในตู้อบนานเกือบเดือน ลูกผู้ชายตั้งชื่อจริงด้วยการเอาชื่อพ่อมาสลับตำแหน่งกัน ชื่อเล่นคือชื่อที่พ่อเค้าตั้งให้ก่อนจะไม่คุยกัน ลูกสาวตั้งชื่อความหมายว่าหัวใจ ชื่อเล่นตั้งให้คล้ายพ่อ ใช้นามสกุลพี่ชายเรา ใช่ชื่อพ่อและแม่ก็คือพี่ชายกับพี่สะใภ้เรา เพราะเรายังไม่แต่งงานนะสิ คนส่วนน้อยจะรู้ว่าเรามีลูกแล้ว ส่วนใหญ่คิดว่าเราแท้งไปแล้วเพราะที่บ้านจะว่าปิดข่าวก็ได้ มีลูกสาวก็เหมือนมีโถส้วมอยู่หน้าบ้าน อันนี้เราได้ยินแปะพูดบ่อยๆ(แปะแปลว่าลุง) เราได้เงินจากที่บ้านมาทำธุรกิจนู้นนี่นั้นไปเรื่อย พอมีพอใช้ จนลูกสองเดือนกว่าเค้าก็ทักมา การีน่า แหละหลังทำงานว่างๆลูกหลับเราเล่นเกมส์ตลอด ก็คุยกันปกติ ปกติจริงๆแหละไม่ได้เหมือนพ่อแม่ที่คุยเรื่องลูกนะ เค้าไม่เคยถาม คุยกันเรื่องเกมส์ซะส่วนใหญ่ แต่แปลกหัวใจมันเอิ่มรู้สึกมีกำลัง "เคยบอกตัวเองนะถึงมันจะไม่เคยถามถึงลูก แต่มันก็ไม่เคยปฏิเสธสักครั้ง ถึงมันจะไม่เคยดูแล แต่มันก็ไม่ได้ทิ้งไปไหน มันก็คุยกับเราตลอดถึงแม้จะเป็นเรื่องอื่นก็เถอะ" เรากลับมาคุยกัน เรากลับมาหากัน เราเดินผ่านเรื่องราวต่างๆ เราเดินจับมือกัน คำสัญญาว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นจะไม่มีวันทิ้งกัน เรากินข้าวพร้อมกัน ทำอะไรหลายๆอย่างด้วยกัน แต่ช่วงเวลาดีๆมันก็ไม่ได้มีตลอดไป เด็กๆจากไปเพราะติดเชื้อในกระแสเลือด หัวใจล้มเหลว ช่วงเวลาแย่ๆที่สุดในชีวิตเข้ามา เราล้มเหลวทุกอย่างความรัก มิตรภาพ เงิน ครอบครัว หน้าที่การงาน ช่วงเวลาที่ชีวิตแย่ๆมันจะให้เราเห็นว่าเพื่อนคนไหนดีและคนไหน ยังจำได้ดีวันนั้นใส่เสื้อสีเทากางเกงสามส่วน มีโทรศัพท์ที่ใกล้จะพัง1เครื่อง ใส่รองเท้าแตะ ในกระเป๋ามีเงินสามร้อย นั่งรถเมล์สาย2 ไม่รู้จะไปไหน เพื่อนสาวโทรมา เพื่อนที่ไม่ได้ติดต่อเกือบ7ปี (เพื่อนก็คือเพื่อนไม่ว่าจะนานแค่ไหน) หลังจากได้ฟังเรื่องราวต่างๆมันก็ขับรถมารับ {ไม่มีหรอกคนที่ไม่เคยทำผิดผลาดมาก่อน แล้วไงล่ะคนทำผิดผลาดจะไม่มีโอกาสแก้ตัวเลยหรือไง คนทำผิดผลาดไม่ใช่คนเลว แล้วก็ไม่ใช่คนเลว ไม่มีใครตัดสินว่าใครดีใครเลวได้ เพราะในโลกนี้ไม่มีหรอกคนที่ดี100% อย่าสนใจคำนินทา ดูสิขนาดเป็นพระ ยังมีคนนินทา นี้คนธรรมดานะไม่ใช่ซุปเปอร์แมนจะได้เป็นฮีโร่ 5555" กอดเพื่อนร้องไห้.... เพื่อนพามาอยู่บ้านที่ซื้อไว้จังหวัดหนึ่ง วันพระก็พาไปลานธรรม ทำงาน แล้ววันหนึ่งการีน่าก็ดังขึ้น เค้าเเหละผู้ชายคนนั้น ถามว่าทำไมเราไปอยู่ที่นั้น เราไม่รู้จริงๆหรอว่าเป็นบ้านเค้า ก็เราไม่รู้และเราก็มาทำงานนี่หนาเลยงง พอถามๆไปเราเลยรู้ว่าเค้าแค่กลัวว่าเราจะพูดกับใครเรื่องของเค้า เราลบเค้าออกจากการเป็นเพื่อน สิ่งสุดท้ายที่จะติดต่อกันได้เพราะถ้าเราเปิดเข้าไปเล่นเกมส์เราก็จะเห็นเค้าออนไลน์ไม่ก็กำลังเล่นเกมส์อยู่ (มันรู้สึกแย่ที่เราต้องเตือนตัวเองว่าเราเป็นสิ่งแย่ๆในชีวิตของเค้า) จะห้าเดือนล่ะ ที่เราเริ่มต้นใหม่ หน้าจอยังเป็นรูปคู่เรากับเค้าอยู่ แอพคู่รักเราก็ยังไม่เคยลบ เดือนที่แล้วเราไปสักมา ชื่อ เค้าทั้งชื่อนามสกุลเลย เพื่อนเราด่าว่าเรางมงาย 5555 ก็ลองนึกดูนะหรือว่าเราเดินมาถึงจุดๆที่เราไม่สามารถรักใครได้อีกว่ะ ทุกคืนเราต้องมานั่งเปิดดูคลิปที่เค้าร้องเพลง ขนาดในความฝันยังเจอเลย เพื่อนไปเที่ยวญี่ปุ่นกันก็เอาทริคของคนญี่ปุ่นมาให้ทำว่าถ้าทำแบบนี้จะลืมคนรักเก่า ก็ยังคิดถึงทุกวัน จนเพื่อนอีกคนเห็นรอยสักเราถึงกับพาไปอาบน้ำมนต์เก้าวัดบอกว่าเราโดนของแน่555 สรุปหรอวันนี้ก็ยังคิดถึงเหมือนเดิม เพื่อนอีกคนบอกเป็นเพราะเราอาจยืมเงินแฟนมาแล้วยังไม่ได้คืนเลยเลิกรักไม่ได้ (เกี่ยวหรอ) อันที่จริงตอนนี้หลายๆอย่างก็เริ่มดีขึ้นล่ะ เราเก็บเงินพอซื้อสวนมาทำไร่เล็กๆได้แล้ว เงินเราไม่มีเยอะมากแต่ก็มีพอที่จะคืนแฟนเรานะ แต่เรายังไม่อยากคืน เราตั้งใจว่าเรารอทำบ้านเสร็จก่อน เราจะเอาไปคืนด้วยตัวเอง เราคิดว่าถ้าวันนี้เราคืนเงืนเค้าไปแล้วเราจะเอาอะไรเป็นข้ออ้างเริ่มคุยกับเค้าล่ะ เพื่อนๆชอบแซวว่าเราเป็นนางเอกน้ำเน่า เปล่าหรอกที่ผ่านมาเรารักผู้ชายคนหนึ่งที่เค้าเป็นเค้า เราเห็นมัมแย่ของเค้าแต่ก็ยังรัก เค้าเคยมีผู้หญิงคนอื่นแต่ก็ได้แค่โกรธไม่เคยเกลียดได้เลย แล้วก็ให้อภัยไปหมดทุกอย่างเราเลยยังคิดไม่ออกถ้าจะเลิกรักเค้าเราต้องเริ่มที่ตรงไหน ของที่เราเคยให้ก็คือเราให้ไม่เคยคิดให้เอามาหักกับตังที่ให้เรายืม

###นายเคยบอกให้เรามีชีวิตอยู่เพื่อนาย
###นายเคยบอกให้เราเข้มแข็งเพื่อนาย
วันนี้เราทำได้หมดทุกอย่างล่ะ
สิ่งเดียวที่เราอยากให้นายรู้
วันที่แย่ที่สุดในชีวิตแล้วไม่มีใคร เราจะไปยืนข้างๆนายเอง
¥เราตายแทนนายไม่ได้หรอกนะ แต่ถ้าเรายังหายใจอยู่สัญญาไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเราแบ่งให้นายได้ทั้งร่างกาย¥