พอดีมีเรื่องอยากจะแชร์นะครับ เพราะผมมองว่ามันเป็นเรื่องที่ให้แง่คิด
เมื่อคืน วันที่ 21 มีนาคม 2559 คาบเกี่ยวเช้าวันที่ 22 มีนาคม 2559 เวลา 00:30 น โดยประมาณ
ผมได้ไปนั่งร้านกาแฟ Tom n Tom สาขาปิ่นเกล้า ซึ่งเปิด 24 ชม. และก็เป็นปกติ คือ ผมสั่งกาแฟ 1 แก้ว พร้อม เพรทเซิลไส้กรอก 1 ชิ้น หลังจากสั่งเสร็จ ผมก็พยายามหาที่นั่งทั่วร้านปรากฎ ไม่มีที่นั่ง มีก็เหลือแต่ที่นั่งที่ของวางอยู่ บางโต๊ะก็สกปรกเศษขยะเลอะใต้โต๊ะ ครั้นผมจะเรียกเด็กมาเก็บโต๊ะก็เกรงใจ เพราะพนักงานมีแค่คนเดียวเวลานั้น ผมเหลือบไปเห็น โต๊ะใหญ่ 6 ที่นั่ง ผมเลย คิดว่าเวลาดึกๆไม่น่าจะมีกลุ่มคนมา ประชุมกัน ผมเลยเลือกที่จะนั่งตรงนี้ พอกาแฟกับขนมมา ผมก็รับมานั่ง และทานได้เพียง 2 ชิ้นและน้ำ 1 คำ ก็มีเด็กสาวเดินถือหมอนผ้าห่มมา 1 คน เดินผ่านไป ผมก็ไม่ได้คิดอะไร และอีกสักพัก ก็มีผู้ชายเสื้อดำ เป็นวัยรุ่นอายุ น่าจะ 22-25 ไม่เกิน เดินตรงมาทางโต๊ะผม ในมือมีแฟ้มพลาสติกบาง ใส่ชีทประมาณ 20 แผ่น โยนลอยลงมากลางโต๊ะที่ผมนั่งอยู่ ดัง แพล๊ะ ลั่น แล้วก็เดินไป วินาทีนั้น ผม ยอมรับครับว่า งง และคิดว่า เด็กคนนั้นจะเดินมานั่งกับผม แต่ทำไมต้องวางของแรง และอีกอึดใจเดียว ก็มีกลุ่มเด็กทั้ง ผู้ชาย ผู้หญิงรวมเด็กสาวคนที่ถือหมอนผ้าห่มมาด้วย คือ เดินจะมานั่งตรงนี้เลย แต่ ยังดีที่ผมเอะใจ ย้ายของตั้งแต่เห็นเด็กกลุ่มนี้กำลังจะมา และทำเสมือนว่า ถ้าผมไม่ย้ายเค้าคงนั่งทับซ้อนผมตรงนี้เลย เหตุการณ์นี้ มันทำให้ผมคิดว่า ไม่แปลกใจที่ทำไมคนสมัยนี้มัก ทะเลาะตบตีชกต่อยกัน จริงๆผมก็เป็นคนแถวนี้เลย เรียนโรงเรียนช่างแถวนี้เพียงแต่เราแก่แล้วและผ่านอะไรมามาก เลยอยากปล่อยผ่าน แต่พอกลับถึงบ้านเลยมานั่งนึก อยากจะแชร์เพราะคิดว่า อยากเล่าสู่เพื่อนๆฟัง ว่า ปัญหา เกิดกับเราได้เสมอ ยิ่งเวลาดึกดื่นที่ไม่ควรออกจากบ้าน สุดท้ายผมอยากจะฝากกับคนรุ่นหลังๆว่า การที่เราจะอยู่กันได้ภายในสังคมอย่างสงบ มันไม่ใช่ว่า ใครมีกำลังมากกว่า หรือมีพวกมากกว่า แต่เพียงเพราะการถ้อยทีถ้อยอาศัย ผมนึกภาพไม่ออกกับเด็กผู้ชายคนที่ฟาดแฟ้มลงบนโต๊ะ ถ้าเจอคนที่เค้าชอบมีเรื่อง หรือมีอาวุธ มันคงเกิดการทะเลาะวิวาทแน่ๆ เหตุการณ์ทุกอย่างจะดี ถ้าเพียงแต่เค้ากลุ่มนั้นเดินมา บอกผมว่าต้องการใช้โต๊ะ ผมคงต้องรีบลุกพร้อมคำขอโทษจากผม ที่ผมนั่งโต๊ะใหญ่ ผมสงสารสังคมของเรามาก ที่ทุกวันนี้หล่อหลอมให้คนมีจิตใจที่แย่ลง ทุกวันๆ ขอบคุณที่ติดตามกันนะครับ
เด็กวัยรุ่นสมัยนี้มารยาทแย่ลงมากๆ ไม่น่าเชื่อ
เมื่อคืน วันที่ 21 มีนาคม 2559 คาบเกี่ยวเช้าวันที่ 22 มีนาคม 2559 เวลา 00:30 น โดยประมาณ
ผมได้ไปนั่งร้านกาแฟ Tom n Tom สาขาปิ่นเกล้า ซึ่งเปิด 24 ชม. และก็เป็นปกติ คือ ผมสั่งกาแฟ 1 แก้ว พร้อม เพรทเซิลไส้กรอก 1 ชิ้น หลังจากสั่งเสร็จ ผมก็พยายามหาที่นั่งทั่วร้านปรากฎ ไม่มีที่นั่ง มีก็เหลือแต่ที่นั่งที่ของวางอยู่ บางโต๊ะก็สกปรกเศษขยะเลอะใต้โต๊ะ ครั้นผมจะเรียกเด็กมาเก็บโต๊ะก็เกรงใจ เพราะพนักงานมีแค่คนเดียวเวลานั้น ผมเหลือบไปเห็น โต๊ะใหญ่ 6 ที่นั่ง ผมเลย คิดว่าเวลาดึกๆไม่น่าจะมีกลุ่มคนมา ประชุมกัน ผมเลยเลือกที่จะนั่งตรงนี้ พอกาแฟกับขนมมา ผมก็รับมานั่ง และทานได้เพียง 2 ชิ้นและน้ำ 1 คำ ก็มีเด็กสาวเดินถือหมอนผ้าห่มมา 1 คน เดินผ่านไป ผมก็ไม่ได้คิดอะไร และอีกสักพัก ก็มีผู้ชายเสื้อดำ เป็นวัยรุ่นอายุ น่าจะ 22-25 ไม่เกิน เดินตรงมาทางโต๊ะผม ในมือมีแฟ้มพลาสติกบาง ใส่ชีทประมาณ 20 แผ่น โยนลอยลงมากลางโต๊ะที่ผมนั่งอยู่ ดัง แพล๊ะ ลั่น แล้วก็เดินไป วินาทีนั้น ผม ยอมรับครับว่า งง และคิดว่า เด็กคนนั้นจะเดินมานั่งกับผม แต่ทำไมต้องวางของแรง และอีกอึดใจเดียว ก็มีกลุ่มเด็กทั้ง ผู้ชาย ผู้หญิงรวมเด็กสาวคนที่ถือหมอนผ้าห่มมาด้วย คือ เดินจะมานั่งตรงนี้เลย แต่ ยังดีที่ผมเอะใจ ย้ายของตั้งแต่เห็นเด็กกลุ่มนี้กำลังจะมา และทำเสมือนว่า ถ้าผมไม่ย้ายเค้าคงนั่งทับซ้อนผมตรงนี้เลย เหตุการณ์นี้ มันทำให้ผมคิดว่า ไม่แปลกใจที่ทำไมคนสมัยนี้มัก ทะเลาะตบตีชกต่อยกัน จริงๆผมก็เป็นคนแถวนี้เลย เรียนโรงเรียนช่างแถวนี้เพียงแต่เราแก่แล้วและผ่านอะไรมามาก เลยอยากปล่อยผ่าน แต่พอกลับถึงบ้านเลยมานั่งนึก อยากจะแชร์เพราะคิดว่า อยากเล่าสู่เพื่อนๆฟัง ว่า ปัญหา เกิดกับเราได้เสมอ ยิ่งเวลาดึกดื่นที่ไม่ควรออกจากบ้าน สุดท้ายผมอยากจะฝากกับคนรุ่นหลังๆว่า การที่เราจะอยู่กันได้ภายในสังคมอย่างสงบ มันไม่ใช่ว่า ใครมีกำลังมากกว่า หรือมีพวกมากกว่า แต่เพียงเพราะการถ้อยทีถ้อยอาศัย ผมนึกภาพไม่ออกกับเด็กผู้ชายคนที่ฟาดแฟ้มลงบนโต๊ะ ถ้าเจอคนที่เค้าชอบมีเรื่อง หรือมีอาวุธ มันคงเกิดการทะเลาะวิวาทแน่ๆ เหตุการณ์ทุกอย่างจะดี ถ้าเพียงแต่เค้ากลุ่มนั้นเดินมา บอกผมว่าต้องการใช้โต๊ะ ผมคงต้องรีบลุกพร้อมคำขอโทษจากผม ที่ผมนั่งโต๊ะใหญ่ ผมสงสารสังคมของเรามาก ที่ทุกวันนี้หล่อหลอมให้คนมีจิตใจที่แย่ลง ทุกวันๆ ขอบคุณที่ติดตามกันนะครับ