หลังจากจบสงครามอินโดจีนกับฝรั่งเศสประเทศของเราได้จัดสรรงบประมาณในการซื้ออาวุธเพิ่ม รวมถึงการผลิตใช้เองบางส่วน เราได้ซื้อรถถังรุ่นเอ็ม 3 สจ๊วต มาจากสหรัฐจำนวน 500 คัน รถถังทั้งหนักรุ่นเชอร์ชิล 3 จากอังกฤษมา 100 คัน กองทัพอากาศได้รับการปรับปรุงเครื่องบินให้ทันสมัยขึ้นและซื้อปืนต่อต้านอากาศยานเพิ่มขึ้นด้วยรวมถึงปืนกล M2 2000 กระบอกและมีโรงงานผลิตกระสุนอยู่หลายแห่ง กองทัพเรือทำอะไรไม่ได้มากนอกจากต่อเรือปืนเพิ่มขึ้นอีก 2-3 ลำเนื่องจากขาดงบประมาณ กับปืนใหญ่สนามอีกจำนวนนึงเป็นของมือสองซื้อมาจากฝรั่งเศส ถ้าจะถามเหตุผลว่าทำไมประเทศมหาอำนาจถึงได้ยอมขายอาวุธจำนวนนี้ให้เราได้งบประมาณที่จำกัดใน สมัยนั้นก็เพราะว่ารัฐบาลของประเทศเราในสมัยนั้นได้อ้างเหตุผลที่ว่าจะไม่ยอมให้ญี่ปุ่นใช้ประเทศเราเป็นทางผ่านไปเข้าตีพม่า มาลายาและอินเดีย โดยเด็ดขาดเราได้เลือกข้างแล้วจะอยู่ฝ่ายสัมพันธมิตรจนถึงที่สุด และเมื่อวันที่กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นได้รุกรานประเทศเรากองทัพได้ทำการต่อสู้ กับทหารญี่ปุ่นจนกลายเป็นสงครามที่ได้รับการกล่าวขานว่า เป็นสงครามที่ดุเดือดไม่แพ้การรบที่สตาลินกราด ประเทศไทยได้ทำการต่อสู้กับจักรวรรดิญี่ปุ่นที่มีอำนาจทางทหารมากกว่าเราหลายเท่าตัว ประเทศไทยได้ชนะสงครามโลกครั้งที่ 2 อย่างเต็มภาคภูมิไม่ถูกหาว่าเป็นนกสองหัว
ที่ผมอยากจะถามก็คือพวกคุณจะภูมิใจหรือไม่ที่ประวัติศาสตร์เป็นแบบนี้?
(ห้องนี้เป็นห้องตั้งกระทู้อิสระของคนใช้ความคิดพวกโลกแคบหาว่ามโนช่วยไปไกล ๆ)
ขอขอบคุณทุกคำตอบล่วงหน้าจากมิสเตอร์ No enemy
ถ้าประวัติศาสตร์ชาติเราเป็นแบบนี้คุณจะภูมิใจไหมครับ ( พวกไม่ชอบเรื่องมโนไปไกล ๆ เลย)
ที่ผมอยากจะถามก็คือพวกคุณจะภูมิใจหรือไม่ที่ประวัติศาสตร์เป็นแบบนี้?
(ห้องนี้เป็นห้องตั้งกระทู้อิสระของคนใช้ความคิดพวกโลกแคบหาว่ามโนช่วยไปไกล ๆ)
ขอขอบคุณทุกคำตอบล่วงหน้าจากมิสเตอร์ No enemy