เราเข้าเรื่องเลยน้ะ ขี้เกียจพูดไรมาก
คือตอนนี้เราอยู่ปี.2 มีคนมาจีบแต่เราด่าเค้ากลับไปแบบเราเองก้อไม่รู้ว่าทำแบบนั้นไปทำไม นานๆทีกว่าจะมีใครมาจีบ555
คือต้องย้อนไปน้ะ ไปตอนที่เราอยู่ม.ปลาย ตอนนั้นเราอยู่ม.5 เราดันไปแอบชอบรุ่นน้องม.4 เข้าแบบบ้าคลั่งก้อว่าได้ เริ่มจากบอกเพื่อนสนิทไปว่าเราชอบน้องเขา แล้วอะไรรู้ม่ะ ไม่ถึงเดือนเด็กทั้งห้องรู้ มันเลยจัดการเป็นแม่สื่อกันให้ และในที่สุดน้องเค้าก้อรู้ว่าเราชอบแล้วเหมือนจะเล่นด้วย ก้อเริ่มได้คุยกันมากขึ้นเพราะบังเอิญเพื่อนเราไปเป็นเเฟนกับเพื่อนน้องเค้า เพื่อนเรามันก้อเลยชอบเราไปที่ห้องน้องเค้าบ่อยๆๆ ระหว่างที่นั่งรอเพื่อนมันพูดกับแฟนมันน้องเค้าก้อจะมานั่งเป็นเพื่อนเรา ชวนคุยทุกครั้ง #ตอนนั้นน้องคนที่เราแอบชอบเค้ามีแฟนอยู่น้ะ แฟนของน้องเค้าอยู่คนละโรงเรียนกันไกลกันพอสมควร เรากับเพื่อนๆๆก้อเลยหาวิธีทำให้เค้าเลิกกัน โดยเพื่อนเรามันอยู่บ้านใกล้กับแฟนน้องเค้าก้อเลยให้ไปบอกว่าแฟนน้องอ่ะมีคนอื่นน้ะ ชอบไปคุยกับผู้หญิงคนอื่นทุกวันเลยในโรงเรียนอ่ะ หลังจากที่ให้เพื่อนไปพูดแบบนั้นให้เค้าก้อเลิกกันจนไรความเป็นเพื่อนกันก้อว่าได้น้ะ 5555 ดูเราเป็นนางร้ายจัง ต่อๆๆ พอน้องเค้าเลิกกับแฟนเค้า เ้คาก้อคุยกับเรามากขึ้นนนนนนนนน (เสียงสูง) บางครั้งน้องเค้าเอาการบ้านมาให้ช่วยทำ ก้อโง่ทำน้ะ เพราะคิดว่าน้องเค้าต้องมีใจให้แน่ๆๆถึงได้เอาการบ้านมาให้ทำ หรือไม่ก้อดูเราเป็นคนฉลาด555 พอขึ้นม.6 เราก้อยังไม่ได้เป็นแฟนกับน้องเค้าน้ะ แต่ก้อโง่ทำทุกอย่างที่มันขอทุกอย่างเลย แล้วน้องเค้าก้อไปมีแฟนใหม่ อยู่ม.4 เราก้อทำให้เค้าเลิกกันอีกอ่ะ จนน้องเค้าบอกว่าขอร้องอย่ามายุ่งกับเค้าอีก เราก้อแบบช่วงนั้นตายกุตายกลายเป็นเที่ยวกลางคืนทุกวัน เราวันนั้นเพื่อนผู้ชายเรามันก้อดันชวนน้องเค้ามางานวันเกิดโดยไม่บอกเราสักคำว่าชวนน้องเค้ามาด้วย กุจะได้ไม่มา555ิ ตอนนั้นเรากำลังนั่งสวยๆๆ แล้วปวดขี้ไง ก้อเลยจะไปเข้าห้องน้แต่บังเอิญมีคนอยู่นึกว่าเป็นเพื่อนในห้องเดียวกันไงเพราะมีแต่คนสนิทไงในงาน พ่อแม่เพื่อนก้อไม่อยู่ ก้อเลยตะโกนถามว่า"ใครอยู่ว่ะ อีกนานม่ะกุขี้จะลาดอยู่แล้ว ออกมาก่อนได้ป่ะว่ะ มันมาถึงปากอ่าวแล้วงงงงง ออกมาาาาาาาาาาา" พอเราได้ยินเสียงว่า "แปปน้ะ" กุเริ่มๆๆตระกิดใจแล้ว แต่ว่าน่าจะไม่ใช่มั่ง พอเปิดประตูออกมาเท่านั้น ขี้ไม่แตกกลายเป็นหน้าแตกหน้าแหกหน้าชาไปเลย แล้วน้องเค้าก้อตกใจน้ะ แล้วน้องเค้าก้อถามว่าจะเค้าหรือป่าว ด้วยความที่ตกใจขี้หายเลย ก้อเลยส่ายหัวแล้วก้อเดินไปนั่งหลังบ้านเพื่อน แล้วด้วยบังเอิญน้องเค้าก้อเดินมาดุดบุหรี่หลังบ้านพอดี ดูดเส็จมันก้อมานั่งข้างเรา แล้วก้อชวนคุย เราก้อคุยคำตอบคำตามมารยาท เราสุดพีคคือไรรู้ป่ะ มันถามว่ายังรู้สึกชอบมันอยู่ไหม เราก้อบอกไปทันทีว่าน่าจะไม่แล้ว แล้วไรอีกรู้ป่ะ น้องเค้าก้อบอกว่าน้องเค้าเริ่มชอบเราแล้วน้ะรู้ป่ะ กุช็อคเลยค่ะ มันหันมายิ้มให้เราคือ ใจกุยังไม่แข็งพอเลยยิ้มให้ แล้วเราก้อกลับมาคุยกันเหมือนเดิม กุก้อยังโง่ทำการบ้านให้เหมือนเดิม จนมาถึงเทอม2 คือเราจะจบแล้วไง แล้วเราก้อเริ่มไม่ค่อยได้เข้าในโรงเรียนเพราะว่าเริ่มหามหาลัยกันไง แล้วพีคสุดน้องเค้าก้อมีแฟนใหม่อีกแล้วววววววว แล้วก้อทำเหมือนไม่เคยคุยกับเรา แล้วก้อมาถึงวันปัดฉิม เราก้อซื้อของไปเยอะน้ะ ก้อไม่ได้คิดอะไรไหนๆก้อจบแล้ว ขอให้มีเรื่องๆๆดีบ้าง เราก้อเอาของไปให้แต่ไม่ได้พูดอะไรกันน้ะ ให้เส็จเราก้อเดินออกมา ตั้งวันนั้นก้อไม่ได้คุยกันอีกเลย จนมาถึงเฟรนซี่ใหม่มา บังเอิญยืนซื้อไก่ทอดอยุ่แล้วมีคนมาสะกิด หันไปดูช็อคมาก น้องเค้ายิ้มให้แล้วชวนพูด เราก้อบอกว่าพี่รีบน้ะไปแล้ว บายยยยยยยยยยย ความคิดคือกุอุส่าข้ามจังหวัดข้ามอำเภอมาหวังว่าจะไม่ได้เจอกันอีก สุดท้ายน้องเค้าบอกว่า น้องเค้ามาเรียนวิศวะน้ะ แล้วกุไม่ตายหรอทีนี้กุก้อเรียนวิศวะแล้วที่โครตบังเอิญอีกน้ะ มันดันมาเป็นน้องรหัสเราอีก ตายยยยยย ความรู้สึก กุลาออกทันป่ะว่ะ ทุกวันนี้น้องเค้าทำเหมือนยังมีใจให้ เราควรจะทำไงดีกับผู้ชายแบบนี้
ควรทำไงดี กับเด็กน้อยคนนี้???
คือตอนนี้เราอยู่ปี.2 มีคนมาจีบแต่เราด่าเค้ากลับไปแบบเราเองก้อไม่รู้ว่าทำแบบนั้นไปทำไม นานๆทีกว่าจะมีใครมาจีบ555
คือต้องย้อนไปน้ะ ไปตอนที่เราอยู่ม.ปลาย ตอนนั้นเราอยู่ม.5 เราดันไปแอบชอบรุ่นน้องม.4 เข้าแบบบ้าคลั่งก้อว่าได้ เริ่มจากบอกเพื่อนสนิทไปว่าเราชอบน้องเขา แล้วอะไรรู้ม่ะ ไม่ถึงเดือนเด็กทั้งห้องรู้ มันเลยจัดการเป็นแม่สื่อกันให้ และในที่สุดน้องเค้าก้อรู้ว่าเราชอบแล้วเหมือนจะเล่นด้วย ก้อเริ่มได้คุยกันมากขึ้นเพราะบังเอิญเพื่อนเราไปเป็นเเฟนกับเพื่อนน้องเค้า เพื่อนเรามันก้อเลยชอบเราไปที่ห้องน้องเค้าบ่อยๆๆ ระหว่างที่นั่งรอเพื่อนมันพูดกับแฟนมันน้องเค้าก้อจะมานั่งเป็นเพื่อนเรา ชวนคุยทุกครั้ง #ตอนนั้นน้องคนที่เราแอบชอบเค้ามีแฟนอยู่น้ะ แฟนของน้องเค้าอยู่คนละโรงเรียนกันไกลกันพอสมควร เรากับเพื่อนๆๆก้อเลยหาวิธีทำให้เค้าเลิกกัน โดยเพื่อนเรามันอยู่บ้านใกล้กับแฟนน้องเค้าก้อเลยให้ไปบอกว่าแฟนน้องอ่ะมีคนอื่นน้ะ ชอบไปคุยกับผู้หญิงคนอื่นทุกวันเลยในโรงเรียนอ่ะ หลังจากที่ให้เพื่อนไปพูดแบบนั้นให้เค้าก้อเลิกกันจนไรความเป็นเพื่อนกันก้อว่าได้น้ะ 5555 ดูเราเป็นนางร้ายจัง ต่อๆๆ พอน้องเค้าเลิกกับแฟนเค้า เ้คาก้อคุยกับเรามากขึ้นนนนนนนนน (เสียงสูง) บางครั้งน้องเค้าเอาการบ้านมาให้ช่วยทำ ก้อโง่ทำน้ะ เพราะคิดว่าน้องเค้าต้องมีใจให้แน่ๆๆถึงได้เอาการบ้านมาให้ทำ หรือไม่ก้อดูเราเป็นคนฉลาด555 พอขึ้นม.6 เราก้อยังไม่ได้เป็นแฟนกับน้องเค้าน้ะ แต่ก้อโง่ทำทุกอย่างที่มันขอทุกอย่างเลย แล้วน้องเค้าก้อไปมีแฟนใหม่ อยู่ม.4 เราก้อทำให้เค้าเลิกกันอีกอ่ะ จนน้องเค้าบอกว่าขอร้องอย่ามายุ่งกับเค้าอีก เราก้อแบบช่วงนั้นตายกุตายกลายเป็นเที่ยวกลางคืนทุกวัน เราวันนั้นเพื่อนผู้ชายเรามันก้อดันชวนน้องเค้ามางานวันเกิดโดยไม่บอกเราสักคำว่าชวนน้องเค้ามาด้วย กุจะได้ไม่มา555ิ ตอนนั้นเรากำลังนั่งสวยๆๆ แล้วปวดขี้ไง ก้อเลยจะไปเข้าห้องน้แต่บังเอิญมีคนอยู่นึกว่าเป็นเพื่อนในห้องเดียวกันไงเพราะมีแต่คนสนิทไงในงาน พ่อแม่เพื่อนก้อไม่อยู่ ก้อเลยตะโกนถามว่า"ใครอยู่ว่ะ อีกนานม่ะกุขี้จะลาดอยู่แล้ว ออกมาก่อนได้ป่ะว่ะ มันมาถึงปากอ่าวแล้วงงงงง ออกมาาาาาาาาาาา" พอเราได้ยินเสียงว่า "แปปน้ะ" กุเริ่มๆๆตระกิดใจแล้ว แต่ว่าน่าจะไม่ใช่มั่ง พอเปิดประตูออกมาเท่านั้น ขี้ไม่แตกกลายเป็นหน้าแตกหน้าแหกหน้าชาไปเลย แล้วน้องเค้าก้อตกใจน้ะ แล้วน้องเค้าก้อถามว่าจะเค้าหรือป่าว ด้วยความที่ตกใจขี้หายเลย ก้อเลยส่ายหัวแล้วก้อเดินไปนั่งหลังบ้านเพื่อน แล้วด้วยบังเอิญน้องเค้าก้อเดินมาดุดบุหรี่หลังบ้านพอดี ดูดเส็จมันก้อมานั่งข้างเรา แล้วก้อชวนคุย เราก้อคุยคำตอบคำตามมารยาท เราสุดพีคคือไรรู้ป่ะ มันถามว่ายังรู้สึกชอบมันอยู่ไหม เราก้อบอกไปทันทีว่าน่าจะไม่แล้ว แล้วไรอีกรู้ป่ะ น้องเค้าก้อบอกว่าน้องเค้าเริ่มชอบเราแล้วน้ะรู้ป่ะ กุช็อคเลยค่ะ มันหันมายิ้มให้เราคือ ใจกุยังไม่แข็งพอเลยยิ้มให้ แล้วเราก้อกลับมาคุยกันเหมือนเดิม กุก้อยังโง่ทำการบ้านให้เหมือนเดิม จนมาถึงเทอม2 คือเราจะจบแล้วไง แล้วเราก้อเริ่มไม่ค่อยได้เข้าในโรงเรียนเพราะว่าเริ่มหามหาลัยกันไง แล้วพีคสุดน้องเค้าก้อมีแฟนใหม่อีกแล้วววววววว แล้วก้อทำเหมือนไม่เคยคุยกับเรา แล้วก้อมาถึงวันปัดฉิม เราก้อซื้อของไปเยอะน้ะ ก้อไม่ได้คิดอะไรไหนๆก้อจบแล้ว ขอให้มีเรื่องๆๆดีบ้าง เราก้อเอาของไปให้แต่ไม่ได้พูดอะไรกันน้ะ ให้เส็จเราก้อเดินออกมา ตั้งวันนั้นก้อไม่ได้คุยกันอีกเลย จนมาถึงเฟรนซี่ใหม่มา บังเอิญยืนซื้อไก่ทอดอยุ่แล้วมีคนมาสะกิด หันไปดูช็อคมาก น้องเค้ายิ้มให้แล้วชวนพูด เราก้อบอกว่าพี่รีบน้ะไปแล้ว บายยยยยยยยยยย ความคิดคือกุอุส่าข้ามจังหวัดข้ามอำเภอมาหวังว่าจะไม่ได้เจอกันอีก สุดท้ายน้องเค้าบอกว่า น้องเค้ามาเรียนวิศวะน้ะ แล้วกุไม่ตายหรอทีนี้กุก้อเรียนวิศวะแล้วที่โครตบังเอิญอีกน้ะ มันดันมาเป็นน้องรหัสเราอีก ตายยยยยย ความรู้สึก กุลาออกทันป่ะว่ะ ทุกวันนี้น้องเค้าทำเหมือนยังมีใจให้ เราควรจะทำไงดีกับผู้ชายแบบนี้