ต้องบอกก่อนว่า ตอนนีทำงานเป็นมนุษย์เงินเดือนซึ่งเป็นงานที่ตัวเองไม่ได้ชอบเลย แต่ก็เป็นสายงานที่ตัวเองจบมานั่นแหละคือ กราฟฟิคดีไซน์ เข้ามาทำงานใน กทม ได้2ปีและ ซึ่งก็ทำวีรกรรมไว้เยอะมาก อยู่มา2ปีไม่รู้สึกมีความสุขอะไรเลย อารมณ์แบบทำงานไปวันๆอาจจะด้วยเงินเดือนที่น้อยและอยู่คนเดียวด้วยมั่งเลยทำให้เรารู้สึกเบื่อ เป็นปกติของมนุษย์มั้งที่เวลาเรามีความทุกข์หรือไม่โอเคกับอะไรบางอย่างมันก็จะทำให้เรานึกคิดถึงช่วงเวลาในอดีต ซึ่งผมจบจาก มช ซึ่งช่วงวัยมหาลัยนั้นโคตรจะมีมีความสุขและสนุกกับชีวิตมากขนาดตอนนั้นเชียงใหม่ยังไม่ได้เจริญเท่าในปัจจุบันนะ แต่ด้วยความที่เมืองเชียงใหม่มันมีองค์ประกอบหลายอย่างที่ตอบสนองต่อการใช้ชีวิตขั้นพื้นฐานของเราโดยไม่ต้องดิ้นรนอะไรมาก เอาง่ายๆเลยทุกอย่างที่เชียงใหม่ส่วนใหญ่เราจับต้องได้ คนทั่วไปเข้าถึง เช่น ร้านอาหาร สถานที่เที่ยว หรือ สิ่งแวดล้อมที่ดี แหล่งออกกำลังกาย อากาศ อาหาร cost of living ที่ เชียงใหม่คือดีมาก บางคนอาจจะคิดว่าเราอวยเมืองเชียงใหม่รึปล่าวเพราะเราจบจากที่นั่นใช้ชีวิตที่นั่นมาก็นาน ยิ่งหลังๆเราได้มีเวลาอ่านหนังสือ ฟังสัมภาษณ์คนบางส่วนที่ย้ายถิ่นฐานไปอาศัย ไปทำงาน ไปเปิดธุรกิจที่เชียงใหม่ก้ดูมีความสุขกัน แต่ในขณะเดียวกันเราก็มีความconflictในตัวว่า หรือว่าเราควรไฟท์ไปก่อนในกทมนี่แหละเรายังมีแรงยังเด็กยังมีอะไรที่ต้องเรียนรู้ในเมืองหลวง ทนๆไปหน่อยชีวิตอาจจะดีขึ้นก็ได้เหมือนใครหลายๆคนที่กว่าจะประสบความสำเร็จในการงาน จากแค่คนจัดแสงกลายไปเป็นช่างภาพรุ่นใหญ่ หรือเด็กรีดเสื้อกลายไปเป็นสไตลิสแถวหน้าของเมืองไทย เราก็มีคำถามว่า เราจะต้องทนรอไปถึงเมื่อไหร่ แล้วพอเราสำเร็จแล้วเราจะพอได้รึยัง ด้วยสื่อด้วยสิ่งที่เราเสพอาจจะหลวมหลวมหรือเบนความคิดเราให้อยากกลับไปใช้ชีวิตแบบเรียบๆง่ายเพราะยังไงแล้วเราก็งงไม่ได้จะมีครอบครัวสร้างฐานะครอบครัวมีลูกเมียอยู่แล้ว เชียงใหม่อาจจะเป็นที่ๆตอบโจทย์การใช้ชีวิตง่ายๆของเราก้เป็นได้ ด้วยความที่เป็นคนมีฝีมือในเรื่องตัดเย็บบวกกับทำอาหารเป็นอาจจะไปเช่าที่เชียงใหม่ทำร้านตัดเสื้อเล็กๆ อาจจะดูเพ้อฝันสำหรับคนเข้ามาอ่าน อาจจะเป็นเพราะอารมณ์ใกล้เที่ยงคืนที่จะแปลงร่างเลยทำให้เพ้อพบได้เพียงนี้ ใครมีความคิดคล้ายๆผมแชร์ไอเดียกันได้นะครับ
อยากหนีชีวิตกรุงเทพกลับไปอยู่เชียงใหม่