จากที่ตอบไว้ในกระทู้ DOTS ep7 โมเม้นท์สั้นๆที่ทำให้ฉันเสียน้ำตา
ตามลิ้งค์นี้นะคะ
http://pantip.com/topic/34928878
ทำให้เราสังเกตตัวเองว่าเราร้องไห้ให้กับละครเรื่องนี้โดยไม่รู้ตัวกลายช็อตมาก
จนเราคิดว่าละครเรื่องนี้เป็นละครน้ำดีที่ไม่ออกตัวว่าเป็นน้ำดีแต่ทำไมคุณค่ามันมากจัง
เลยอยากจะขอพูดถึงความดีในละครเมโลดรามาเรื่องนี้อย่างที่ได้ตอบไปในกระทู้ด้านบนนะคะ
ทั้งหลายทั้งมวลเราเข้าใจเลยว่าทำไมเรื่องนี้ถึงดีงาม
คือมันแสดงให้เห็นพลังงดงามของความเป็นมนุษย์
มันเป็นเมโลดรามาที่ไม่ได้แต่ฟิน จิ้น
แต่มันสะท้อนภาวะที่พิสูจน์ความเป็นมนุษย์ของคน
ซึ่งมันตั้งคำถามกับคนดูว่าเป็นเราเราจะเลือกแบบไหน
นาทีที่ผจก. ส่งหมวกนิรภัยให้ นาทีที่ตึกถล่มหมอจำใจปล่อยคนไข้ในซากตึก
นาทีที่บุคลากรโรงพยาบาลแลกที่นั่งบนเครื่องบินให้คนไข้ได้กลับโซลไป
นาทีที่นางเอก-พระเอกต้องตัดสินคนในภาวะที่ไม่มีคำว่าดีที่สุด
นาทีที่นางเอกร้องไห้หลังผ่านวิบัติภัย
ยิ่งตอนที่นางเอกโทรกลับหาภรรยาของลุงผจก. โรงไฟฟ้าเพื่อบอกคำสั่งเสีย
ตอนที่เขาพูดว่า เขากับเมียเหมือนไม่ใช่ผัวเมียเพราะเจอกันผ่านรูปถ่ายมากกว่า
และต่อไปนี้เมียก็จะต้องอยู่กับภาพถ่ายของเขาไปอีกทั้งชีวิต นาทีนี้เราเข้าใจหัวอก
ของคนที่ทำงานห่างบ้าน รวมถึงเมียทหารทั้งหลาย เราร้องไห้เพราะมันจับใจ
ที่เขาบอกเมียว่าอย่าปล่อยให้ตัวเองอยู่คนเดียวนานไป คือพูดง่ายๆว่าให้อิสระเธอมีชีวิตคู่ใหม่นั่นเอง
สิ่งเหล่านี้ทำให้เราดูซีรี่ส์เรื่องนี้ทั้งน้ำตาโดยไม่ได้เกิดจากการขยี้บีบเค้นเหมือนละครน้ำเน่าอื่นๆ
มันเหมือนเราร้องไห้ให้เพื่อนมนุษย์ ศรัทธาในความเสียสละของพวกเขา
เห็นคุณค่าของคนที่รักในหน้าที่ เราไม่เคยอินกับภารกิจของทหารเท่านี้มาก่อน
เรื่องนี้ไม่ได้ตั้งใจสอน แต่กำลังกล่อมเกลาและหล่อหลอมคนดูแบบไม่ยัดเยียด
ให้ฟังเพลงคสช. ร้อยรอบ เราก็ไม่รู้ซึ้งเท่ากับการดูซีรี่ส์เรื่องนี้จริงๆ
เราเลยคิดว่าละครเรื่องนี้เป็นละครน้ำดีสำหรับเรา มันเป็นละครสร้างสรรค์ที่อยู่ในรูปเมโลดรามา
มันไม่สั่นสอน หรือเทศนาหรือออกตัวว่าเป็นละครน้ำดีด้วยซ้ำ เราว่าบ้านเราไม่ได้ขาดละครน้ำดี
แต่ขาดการทำละครน้ำเน่าที่ให้ความเป็นมนุษย์แบบนี้
ละครแบบนี้จะไม่ตั้งกำแพงกับคนดู เหมือนกับละครน้ำดีบางเรื่องด้วยซ้ำ
เราไม่คิดว่าเรื่องนี้ดูยาก เห็นเขาเล่าภารกิจและเงื่อนไขยากๆ ให้แตะใจเราได้
เราเลยชื่นชมที่เรื่องนี้เป็นละครน้ำเน่าที่ทำให้เราเข้าใจความเป็นคนได้
ไม่ได้ดูเอามัน เอาลุ้นทุกลมหายใจ แต่ดูเพราะนับถือใจตัวละครทั้งดีและเลว
ทำให้เราเข้าใจจิตวิทยาของคน และเปิดใจยอมรับความต่างของคนได้มากขึ้นด้วย
นอกจากชื่นชมตัวละคร เรายังนับถือใจไปยังคนทำละครเรื่องนี้ด้วย
เราทึ่งกับโปรดักชั่น เห็นความรักและทุ่มเทอยู่ในงานที่ทำอย่างประณีต
ทำเราร้องไห้ หัวเราะ หัวเราะทั้งน้ำตาได้ เราว่าละครเรื่องนี้ไม่ธรรมดาเลย
Descendant of the Sun ละครเมโลดรามาที่พาให้เราเข้าใจความหมายของชีวิต
ตามลิ้งค์นี้นะคะ http://pantip.com/topic/34928878
ทำให้เราสังเกตตัวเองว่าเราร้องไห้ให้กับละครเรื่องนี้โดยไม่รู้ตัวกลายช็อตมาก
จนเราคิดว่าละครเรื่องนี้เป็นละครน้ำดีที่ไม่ออกตัวว่าเป็นน้ำดีแต่ทำไมคุณค่ามันมากจัง
เลยอยากจะขอพูดถึงความดีในละครเมโลดรามาเรื่องนี้อย่างที่ได้ตอบไปในกระทู้ด้านบนนะคะ
ทั้งหลายทั้งมวลเราเข้าใจเลยว่าทำไมเรื่องนี้ถึงดีงาม
คือมันแสดงให้เห็นพลังงดงามของความเป็นมนุษย์
มันเป็นเมโลดรามาที่ไม่ได้แต่ฟิน จิ้น
แต่มันสะท้อนภาวะที่พิสูจน์ความเป็นมนุษย์ของคน
ซึ่งมันตั้งคำถามกับคนดูว่าเป็นเราเราจะเลือกแบบไหน
นาทีที่ผจก. ส่งหมวกนิรภัยให้ นาทีที่ตึกถล่มหมอจำใจปล่อยคนไข้ในซากตึก
นาทีที่บุคลากรโรงพยาบาลแลกที่นั่งบนเครื่องบินให้คนไข้ได้กลับโซลไป
นาทีที่นางเอก-พระเอกต้องตัดสินคนในภาวะที่ไม่มีคำว่าดีที่สุด
นาทีที่นางเอกร้องไห้หลังผ่านวิบัติภัย
ยิ่งตอนที่นางเอกโทรกลับหาภรรยาของลุงผจก. โรงไฟฟ้าเพื่อบอกคำสั่งเสีย
ตอนที่เขาพูดว่า เขากับเมียเหมือนไม่ใช่ผัวเมียเพราะเจอกันผ่านรูปถ่ายมากกว่า
และต่อไปนี้เมียก็จะต้องอยู่กับภาพถ่ายของเขาไปอีกทั้งชีวิต นาทีนี้เราเข้าใจหัวอก
ของคนที่ทำงานห่างบ้าน รวมถึงเมียทหารทั้งหลาย เราร้องไห้เพราะมันจับใจ
ที่เขาบอกเมียว่าอย่าปล่อยให้ตัวเองอยู่คนเดียวนานไป คือพูดง่ายๆว่าให้อิสระเธอมีชีวิตคู่ใหม่นั่นเอง
สิ่งเหล่านี้ทำให้เราดูซีรี่ส์เรื่องนี้ทั้งน้ำตาโดยไม่ได้เกิดจากการขยี้บีบเค้นเหมือนละครน้ำเน่าอื่นๆ
มันเหมือนเราร้องไห้ให้เพื่อนมนุษย์ ศรัทธาในความเสียสละของพวกเขา
เห็นคุณค่าของคนที่รักในหน้าที่ เราไม่เคยอินกับภารกิจของทหารเท่านี้มาก่อน
เรื่องนี้ไม่ได้ตั้งใจสอน แต่กำลังกล่อมเกลาและหล่อหลอมคนดูแบบไม่ยัดเยียด
ให้ฟังเพลงคสช. ร้อยรอบ เราก็ไม่รู้ซึ้งเท่ากับการดูซีรี่ส์เรื่องนี้จริงๆ
เราเลยคิดว่าละครเรื่องนี้เป็นละครน้ำดีสำหรับเรา มันเป็นละครสร้างสรรค์ที่อยู่ในรูปเมโลดรามา
มันไม่สั่นสอน หรือเทศนาหรือออกตัวว่าเป็นละครน้ำดีด้วยซ้ำ เราว่าบ้านเราไม่ได้ขาดละครน้ำดี
แต่ขาดการทำละครน้ำเน่าที่ให้ความเป็นมนุษย์แบบนี้
ละครแบบนี้จะไม่ตั้งกำแพงกับคนดู เหมือนกับละครน้ำดีบางเรื่องด้วยซ้ำ
เราไม่คิดว่าเรื่องนี้ดูยาก เห็นเขาเล่าภารกิจและเงื่อนไขยากๆ ให้แตะใจเราได้
เราเลยชื่นชมที่เรื่องนี้เป็นละครน้ำเน่าที่ทำให้เราเข้าใจความเป็นคนได้
ไม่ได้ดูเอามัน เอาลุ้นทุกลมหายใจ แต่ดูเพราะนับถือใจตัวละครทั้งดีและเลว
ทำให้เราเข้าใจจิตวิทยาของคน และเปิดใจยอมรับความต่างของคนได้มากขึ้นด้วย
นอกจากชื่นชมตัวละคร เรายังนับถือใจไปยังคนทำละครเรื่องนี้ด้วย
เราทึ่งกับโปรดักชั่น เห็นความรักและทุ่มเทอยู่ในงานที่ทำอย่างประณีต
ทำเราร้องไห้ หัวเราะ หัวเราะทั้งน้ำตาได้ เราว่าละครเรื่องนี้ไม่ธรรมดาเลย