ตัดไม่ขาด..??

สวัสดีค่ะ เรื่องราวของเราอาจจะยาวไปบ้างน้ะค้ะ คือก็เหมือนกับคนรักทั่วๆไปที่รักกันมาก มีความสุขตอนที่ได้อยู่ด้วยกันเล่นกันแกล้งกันงอลกัน แต่ก็ทะเลาะกันบ่อยๆก็ไม่แปลกหรอกค่ะ เราคบกันมา3ปีนิดๆ ตลอด3ปีที่ผ่านมาก็มีปัญหาและอุปสรรคมากมายเค้ามา และมันก็ต้องเคยมีอยู่แล้วคือมือที่สาม เราเคยเลิกกัน2เดือนเพราะเค้าทิ้งเราไปคุยกับผู้หญิงคนอื่นคงเปนเพราะผู้หญิงคนนั้นดีกว่าเราทำเพื่อเค้าได้มากกว่าเรา ตอนนั้นเราก็เสียใจมาก ร้องไห้จะเปนจะตาย ได้แต่เจ็บใจและเสียใจที่ถูกทิ้งแบบนี้ แต่เราก็ยอมรับแล้วผ่านมันมาได้แต่ไม่นานเค้าก็ติดต่อหาเราเราก๊คุยกันทั้งๆที่เค้าคบกับคนอื่นอยู่แต่คงเพราะเราลืมไม่ได้และรักเค้ามากเราถึงยองคุยเค้าก็มาหาเราอยู่กับเราบ้างเมื่อเค้าว่างและเค้าก็อยู่กับคนอื่นเช่นกัน จนวันนึงเราทนไม่ไหว บอกให้เค้าเลือกแต่ตอนแรกเค้าอึกอักบอกไม่เลือก เราขอให้เค้าเลิกกับผญ.คนนั้น จนเค้ารับปากว่าจะเลิกให้แต่พอเราโทรหาเค้าเพื่อถามว่าเลิกยัง เค้าก็พยายามไม่ตอบตัดสายทิ้งบอกไม่ว่างบอกแบตจะหมดแล้วเราก็ถามเซ้าซี้จนเค้าตอบว่าไม่เลิก แล้วเราก็เสียใจร้องไห้อีก เราตัดสินใจออกไปจากชีวิตเค้าแล้วหายไป เราก็โอเคขึ้นก็มีคนที่คุยด้วยอยู่บ้างแล้ววันนึงเค้าก็กลับมา บอกเราว่าเลิกกับผญ.คนนั้นแล้ว เราก็ร้องไห้คงเพราะไม่ได้ยินเสียงมาก็เดือนกว่าแล้วเราคงคิดถึงและยังรักเค้าเต็มหัวใจ แล้วเค้าก็ขอให้กลับมาคบกันเค้าบอกจะทำเพื่อเราทุกอย่างจะทำให้ดีกว่าที่ผ่านมาเราเชื่อเค้าและเราก็ไม่เคยลบเค้าออกจากใจ เราตกลงกลับมาคบกัน แต่มันไม่ได้เปนอย่างที่เค้าพูดไว้เลย  เรายิ่งทำตัวดีเท่าไรเค้ายิ่งได้ใจเอาแต่ใจทำนิสัยแย่ๆ เราก็มีความสุขกันน้ะตอนอยู่ด้วยกันไม่ค่อยทะเลาะกันหรอกแต่มีงอลกันเราก็เปนฝ่ายง้อ จากที่ผ่านมาจะเปนเค้าที่ง้อที่เิาใจตามใจและยอมเราเสมอ ก่อนหน้านี้เวลาเราทะเลาะกันเราบอกเลิกเค้า เค้าจะเปนฝ่ายง้อยอมรับผิด ยื้อเรา รั้งเราตลอดบอกว่าขาดเราไม่ได้ เราก็แค่อยากให้เค้าง้อเฉยๆถึงบอกเลิกเค้าแต่พอพักหลังมาเราทะเลาะกันหนักขึ้นเค้าเริ่มที่จะไม่ยอมเราแล้ว เค้าไม่ยื้อ เหมือนก่อนหน้านี้จนเราลองดูลองเปลี่ยนตัวเองดูเผื่ออะไรจะดีขึ้น แต่ไม่เลย เราต้องยอมเค้าซะทุกเรื่อง เค้าพร้องที่จะปล่อยมือเราเสมอทุกๆครั้งที่เราทำผิดไม่ว่าเรื่องอะไร และตอนนี้เราก็ทะเลาะกันหนักขึ้นจนเราเหนื่อยที่จะยอมจนเราไม่ไหวแล้วเราพยายามจะเอาชะโดยให้เค้าง้อแต่ก็ไม่ได้ผลสักวิธี เรารู้สึกว่าเราไม่สำคัญกับเค้าแล้ว  เราไม่มีค่ากับเค้าแล้ว แล้วเค้าก็รักเราน้อยลง แต่ผิดกับเราที่ขาดเค้าไม่ได้ รักมากขึ้นๆ รักที่สุด สำคัญที่สุด มีค่าที่สุด เราอยากจะทำเหมือนครั้งนั้นครั้งที่เราหายไปจากเค้าแต่เราทำไม่ได้เลย มันตัดใจจากเค้าไม่ได้จิงๆ มันแน่นมากแน่นเกินกว่าจะมีอะไรมาตัดได้ ตอนนี้เราสับสน เราอยากไปแต่ก็รัก เราไม่รู้จะทำไงต่อไปได้แต่เสียใจ เก็บความรู้สึกไว้คนเดียว พยายามจะหาทางออกแค่คิดไม่ออกเลย มันมืดมันตันไปหมด เราเหนื่อย เราอยากหาทางออกกับปัญหานี้ช่วยเราหน่อย..???
ขอบคุณน้ะค่ะที่เสียเวลาอ่าเรื่องของเรา...