คือเราเป็นเด็กกิจกรรม ครูเขาสอนกิจกรรมเห็นเรามีความสามารถดึงเราเข้าไป เริ่มแรกที่ดึงเขาไปโคดพูดดีกับเราเลย จนทำให้เรารู้สึกว่าความรักนี้มากกว่าคำว่าครูกับลูกสิทธ์ แต่พอระยะเวลาผ่านไปครูเขาเชยชากับเรามาก เหมือนว่าเขาจะไม่ชอบเราอะ อาจจะเป็นเพราะเจอคนที่ดีกว่าเรา เจ็บจืดเลย ครูเขาด่าเราด้วย ถามว่าเราโกธมัย โกธ โกธมาก ถึงคั้นไม่สบตา เอาตรงๆคือตอนนั้นร้องให้ ครูเหมื่อนจะรู้ว่าเราร้องให้ ก็เลยคอยมาถามว่าตรงนั้นตรงนี้ทำได้มัย และเราก็หายโกธง่ายๆสะงัน แต่ถามว่าความรู้สึกของเรามันเท่าเดิมมัย ตอบเลยว่า "ไม่" ก็เหมื่อนถ้ามีคนมาทำลายหรือตัดกระดาษที่เราทำเองกับมือสลายไป แล้วจะกลับมาประติดประต่อกระดาษให้มันเหมื่อนเดิมคงเป็นไปได้ยาก ดังนั้น เราคิดว่าเธอน่าจะเก็บความรู้สึกดีๆที่เธอมีต่อครูไว้ แต่ไม่ควรมากเกินไปเพราะคนที่จะเสียใจที่สุดก็คือเรานั้นละ เอาพอเป็นกำลังใจในการเรียน อยากเรียนวิชามากขึ้นก็พอ อย่างน้อยๆก็เป็นประสบการ์ณชีวิต...
กิจกรรมที่เรารักหรือรักครูสอนกิจกรรม สุดท้ายเศร้าใจจจ ทำงัยดี