เพื่อนที่แอบชอบมานานมีเเฟนซะแล้ว เศร้า

เข้าเรื่องเลยนะ ตอนอยู่ม.ปลายเราแอบชอบเพื่อนผช.คนนึง มันเป็นคนเงียบๆนิ่งๆเรียนเก่งมาก ตอนเเรกเราไม่คิดจะชอบมันเลยนะเพราะเห็นเป็นเพื่อนในห้อง แต่ก็หลุดไปบอกเพื่อนว่า คนนี้ก็ตรงสเปคตูอยู่นะได้ก็ดีอะ ตั้งแต่นั้นเพื่อนมันก็เเซวเราตลอดแต่เราก็ไม่คิดอะไรนะก็เล่นๆขำๆไป แต่มันก็ดูท่าทางจะเขิน แต่หลังจากนั้นมันก็ชอบมาแกล้งมาอ่อยเราเเบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน(จะบอกว่ามันอ่อยอะไรเราบ้างก็กลัว 10000 ตัวอักษรจะไม่พอ) จนหลังๆมันทำให้เราหยุดคิดไปไกลไม่ได้อะ เราคิดว่ามันต้องชอบเราแน่ๆ กลายเป็นเราชอบมันจริงจัง รู้สึกเขินที่อยู่ใกล้ แต่เราไม่เคยคุยกันในแชทนะยกเว้นเวลาสอบจะทำให้เราคุยกันบ่อยสุด มันจะชอบทักมาถามว่าสอบเรื่องอะไรยังไงบ้างก็เลยไปคุยเรื่องอื่นอีกยาว จนเราใกล้จบม.6เราคิดจะตัดสินใจบอกชอบมัน แต่เราไม่กล้าพอเลยทำได้แค่ถ่ายรูปคู่กับมัน เราก็ปล่อยมันเลยตามเลยจนตอนนี้เราเรียนมหาลัยจะจบปี1ละ(เรากับมันเรียนคนละมหาลัย) เรายังคิดถึงและฝันถึงมันบ่อยๆ(อาจจะดูเพ้อแต่ก็เพ้ออะแหละ) ตั้งแต่เราจบม.6มา เราเป็นฝ่ายทักหามันก่อนตลอดแต่ไม่บ่อยนะ1-2เดือนครั้งนึง เรากลัวมันรำคาญ มันไม่เคยชวนเราคุยเลยมีแต่เราที่สนใจ(เราน่าจะคิดได้ตั้งนานละเนอะ) ล่าสุดเรารวบรวมความกล้าส่งไปบอกคิดถึง มันก็ส่งสติ๊กเกอร์บ้าอะไรมาก็ไม่รู้ เราเลยไม่ตอบอะไรไปคิดว่าพอแล้วแหละพอ เด็ดสุดๆก็วันนี้เลยเพื่อนเราที่เรียนมหาลัยเดียวกันกับมันบอกเราว่า แกไอ้__มันมีเเฟนละเว้ย เราแบบนั่นไงตูว่าละวันนี้ต้องมาถึง เรารู้สึกช็อคสุดๆ อะไรอะทำไมผญ.คนนั้นไม่ใช่เรา เราคิดมาตลอดนึกว่ามันจะคิดเหมือนเรา เรารอวันที่จะเจอมัน เราคิดถึงมันทุกวัน แต่เราก็ยอมรับนะเราไม่ได้บอกมันเองว่าเรารู้สึกไงกับมัน เรากำลังทำใจแล้วพูดว่า ฉันมายินดีให้กับรักที่สดใส ทุกคนช่วยปลอบใจเราที T^T