เราชื่อ ... (ไม่บอก ) ตอนนี้เรากำลังจะขึ้นม.5อะ ตอนม.4เราเคยแอบชอบพี่คนนึงเขาอยู่ม.6 เขาเป็นนักฟุตบอลร.รเลยแหละ หล่อ ขาว สูง เป็นพี่รหัสเราด้วย. เราชอบเดินตามพี่เขาตลอดเวลาเลย. จนกระทั่งเพื่อนเขาแซวพี่เขา ว่าเราเป็นแฟนกัน เราเขินมาก แต่พี่รหัสเราทำหน้าเหมือนเกลียดเราเลย
พอมาอีกวันใกล้ๆปัจฉิมพี่ม.6 เราก็เอาดอกไม้ไปให้เขาเพื่อแสดงความยินดีด้วยพี่เขาก็ให้เพื่อนเป็นคนเอามาให้เขา เขาไม่รับด้วยตัวเอง พอช่วงกลางวัน เรากินน้ำเสร็จจะเ อาแก้วไปทังที่ถังขยะ ปรากฎว่า ดอกไม้ของเราๆๆๆ. คือแบบตอนนั้นบอกไม้ถูกอะ เฝ้าโทษตัวเอง ว่าเรามันอ้วน อุบาท ใครจะมาชอบ คือแบบเกือบร้องไห้ คือเจ็บมากๆ แค้นด้วยแหละ พอเรากลับบ้านไป ร้องไห้แบบแรงๆ แล้วก็ลดหุ่นไปเรื่อย จากตอนนั้น 85โล คืออ้วนมากอะ เกือบจะ1ปีอะ น้ำหนักแค่54โล คือแบบ คนละคนอะ  ก็จบม.5พอดี พอจะขึ้นม.6 พี่รหัสเราก็มาเยี่ยมร.รเก่า คือแบบเราก็ว่าน่าเราเคแล้ว ก็เลยเดินผ่าน พี่เขาก็เรียกชื่อเรา "... สวยขึ้นนะเนี่ย" คือตอนนั้นคือเขินอะ555 สักพักเสียงไน์ดังขึนมา " ตึ๊งๆ .พี่ชอบน้องนะ ชอบมานาน พี่อยากจะเป็นแฟนน้องจะตาย ตอนน้องอ้วนอะโครตน่ารักเลย แต่ที่พี่ทำไปทั้งหมดอะ พี่รักน้องนะ ไม่เชื่อก็ได้นะ พี่อยากให้น้องผอม เพราะน้องเคยพูดกับพี่ไม่ใช่หรอ กลัวใส่ชุดแต่งงานกับพี่ไม่สวย กลัวโรคนั่น นี่ นู้น กลัวอ้วน บ่นจนพี่แบบ นอนหาวิธีคิดว่าจะทำไงดี ให้น้องผอม จนได้วิธีนี้แหละ คือพี่ขอโทษนะครับ ที่ไม่ไปรับดอกไม้ด้วยตัวเอง คือ มันเขินนน เว้ยยย แล้วที่ทิ้งดอกไม้อะ ถามเพื่อนพี่ได้เลย ร้องให้แทบตาย คือ พี่ไม่ได้โกหก  พี่จะพูดต่อหน้าเลย อยู่ตรงไหน เดี๋ยวไปหา  ร๊ากกนร้าจุฟๆ"
    เชี้ยยยยยย. คือรายยยยอะ พี่เขาทำเพื่อเราจริงๆ หลังจากที่ได้คุยกันวันนั้น พี่เขาก็ให้ไดอารีเรามาอ่านแบบเขินๆอะ พอสักพักไลน์ดัง... "ตึ๊ง.ๆ.. เป็นแฟนกับพี่นะครับ"
อร๊ายยยยยยยยยยยยย โอเค 5555