แฟนเก่าผมเคยบอกเลิกผมไปเพราะเหตุผลว่า ผมไม่ใช่ผู้ชายในอุดมคติของเธอ เป้าหมายชีวิตผมและเธอต่างกันเกินไป
ตอนนั้นผมกำลังเรียนจบไม่มีอะไรเลยบ้านก็ยังต้องเช่า รถก็ผ่อน แต่เธอกำลังจะเรียนต่อโท เพื่อนเธอมีแต่แฟนโปรไฟล์ดีๆทั้งนั้น
ต่างจากผมที่กำลังตั้งตัว นับ1ใหม่ทุกอย่างเพราะผมไม่มีอะไรเลย ผมเลยยอมปล่อยเธอไปทั้งน้ำตา
ตอนนั้นเลิกกันเราทั้ง2คนต่างไม่ได้มีใครใหม่นะครับ เธอเองก็เสียใจแต่น้อยกว่าผมแน่ๆ
เพราะตอนนั้นผมย้ายที่พัก ย้ายที่ทำงานเพื่อจะไม่ได้ต้องเจออะไรเดิมๆอีก ผมทำใจไม่ไหวครับ
ผ่านไป3ปี ผมก็ยังไม่ได้มีใคร ต่างจากแฟนเก่าผม เปลี่ยนแฟนไปแล้ว 3-4 คนในเวลา 3ปี
ผมได้ยินข่าวคราวเธอจากเพื่อนๆผมตลอด แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร ผมก็เข้าใจว่าตัวเองทำใจได้แล้วมาตลอดนะครับ
จนมาวันหนึ่งเป็นวันเกิดเพื่อนผม ซึ่งเป็นเพื่อนของแฟนเก่าด้วยเช่นกัน ผมก็ไปปกติไม่ได้คิดว่าจะไปเจอเธอ
แวบแรกที่ผมเห็นเธอ เธอก็ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง เธอยิ้มให้ผมและรอยยิ้มเธอก็ทำให้ผมยิ้มตอบแบบอัตโนมัติ
คงเป็นเพราะผมเคยคุ้นเคยกับมันมั้งครับ และผมก็จำมันได้ดีเลย เพราะครั้งแรกที่ผมจีบเธอเพราะผมรู้สึกหลงรักรอยยิ้มผู้หญิงคนนี้
งานวันนั้นผมและเธอไม่ได้คุยอะไรกัน จนเลิกงาน ผมก็กลับบ้านมาไม่ได้คิดหรืออยากสานสัมพันธ์อะไร
จนผ่านไปอาทิตย์หนึ่ง เธอทักไลน์มาหาผม ตอนนั้นผมทำงานอยู่ ผมเปิดอ่านแต่ไม่ได้ตอบไป พอเลิกงานผมเปิดอ่าน
เธอส่งมายาวมาก ประมาณว่าไม่คิดถึงเธอบางหรอ ทำไมอ่านไม่ตอบ เธอบอกเธอคิดถึงผม ผมเลยบอกว่า คิดถึงเหมือนกันแล้วแฟนเธอละ
เธอบอกเลิกกันแล้ว แฟนเธอมีคนอื่น เธออยู่คนเดียว เธอขอโทษที่เธอเคยทำไม่ดีกับผม ตอนนั้นเธอเด็ก เธอยังไม่รู้ว่าความรักจริงๆคืออะไร
ผมก็เลยบอกว่าไม่เป็นไร เธอขอมาหาผมที่บ้าน(ซึ่งปัจจุบันผมมีบ้านที่ผ่อนกับธนาคารอยู่) เธอแซวผมว่ารวยขึ้นนะ ขับรถราคาล้าน
ผมเลยหยอกเธอกลับว่า รวยอะไรผ่อนจะไม่รอดแล้ว รอเธอมาช่วยเราผ่อนอยู่ แล้วเธอก็ขำ สรุปก็คุยกันมาเรื่อยๆ เหมือนเธอพยายามจะกลับมาแต่ผมก็เว้นระยะห่างออกมาตลอด
ผมกลัวเธอครับบอกตรงๆ กลัวเธอจะกลับมาทำผมเสียใจอีก เขายังรักผมหรือเปล่า ผมควรกลับไปมั้ยครับ
แฟนเก่ากลับมาหาเราทำไมครับ ทั้งๆที่เขาเป็นฝ่ายทิ้งเราไป
ตอนนั้นผมกำลังเรียนจบไม่มีอะไรเลยบ้านก็ยังต้องเช่า รถก็ผ่อน แต่เธอกำลังจะเรียนต่อโท เพื่อนเธอมีแต่แฟนโปรไฟล์ดีๆทั้งนั้น
ต่างจากผมที่กำลังตั้งตัว นับ1ใหม่ทุกอย่างเพราะผมไม่มีอะไรเลย ผมเลยยอมปล่อยเธอไปทั้งน้ำตา
ตอนนั้นเลิกกันเราทั้ง2คนต่างไม่ได้มีใครใหม่นะครับ เธอเองก็เสียใจแต่น้อยกว่าผมแน่ๆ
เพราะตอนนั้นผมย้ายที่พัก ย้ายที่ทำงานเพื่อจะไม่ได้ต้องเจออะไรเดิมๆอีก ผมทำใจไม่ไหวครับ
ผ่านไป3ปี ผมก็ยังไม่ได้มีใคร ต่างจากแฟนเก่าผม เปลี่ยนแฟนไปแล้ว 3-4 คนในเวลา 3ปี
ผมได้ยินข่าวคราวเธอจากเพื่อนๆผมตลอด แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร ผมก็เข้าใจว่าตัวเองทำใจได้แล้วมาตลอดนะครับ
จนมาวันหนึ่งเป็นวันเกิดเพื่อนผม ซึ่งเป็นเพื่อนของแฟนเก่าด้วยเช่นกัน ผมก็ไปปกติไม่ได้คิดว่าจะไปเจอเธอ
แวบแรกที่ผมเห็นเธอ เธอก็ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง เธอยิ้มให้ผมและรอยยิ้มเธอก็ทำให้ผมยิ้มตอบแบบอัตโนมัติ
คงเป็นเพราะผมเคยคุ้นเคยกับมันมั้งครับ และผมก็จำมันได้ดีเลย เพราะครั้งแรกที่ผมจีบเธอเพราะผมรู้สึกหลงรักรอยยิ้มผู้หญิงคนนี้
งานวันนั้นผมและเธอไม่ได้คุยอะไรกัน จนเลิกงาน ผมก็กลับบ้านมาไม่ได้คิดหรืออยากสานสัมพันธ์อะไร
จนผ่านไปอาทิตย์หนึ่ง เธอทักไลน์มาหาผม ตอนนั้นผมทำงานอยู่ ผมเปิดอ่านแต่ไม่ได้ตอบไป พอเลิกงานผมเปิดอ่าน
เธอส่งมายาวมาก ประมาณว่าไม่คิดถึงเธอบางหรอ ทำไมอ่านไม่ตอบ เธอบอกเธอคิดถึงผม ผมเลยบอกว่า คิดถึงเหมือนกันแล้วแฟนเธอละ
เธอบอกเลิกกันแล้ว แฟนเธอมีคนอื่น เธออยู่คนเดียว เธอขอโทษที่เธอเคยทำไม่ดีกับผม ตอนนั้นเธอเด็ก เธอยังไม่รู้ว่าความรักจริงๆคืออะไร
ผมก็เลยบอกว่าไม่เป็นไร เธอขอมาหาผมที่บ้าน(ซึ่งปัจจุบันผมมีบ้านที่ผ่อนกับธนาคารอยู่) เธอแซวผมว่ารวยขึ้นนะ ขับรถราคาล้าน
ผมเลยหยอกเธอกลับว่า รวยอะไรผ่อนจะไม่รอดแล้ว รอเธอมาช่วยเราผ่อนอยู่ แล้วเธอก็ขำ สรุปก็คุยกันมาเรื่อยๆ เหมือนเธอพยายามจะกลับมาแต่ผมก็เว้นระยะห่างออกมาตลอด
ผมกลัวเธอครับบอกตรงๆ กลัวเธอจะกลับมาทำผมเสียใจอีก เขายังรักผมหรือเปล่า ผมควรกลับไปมั้ยครับ