มีโอกาสได้อยู่คนเดียว มีเวลาให้คิดทบทวนชีวิตที่เป็นอยู่ปัจจุบัน ว่ามันดีแล้วหรือยังที่ ปัจจุบันเรานั่งทำงานแบบรีบเร่ง ชีวิต fastlife โครตๆ มีงานเข้ามาตลอดทั้งหน้าที่และไม่ใช่หน้าที่ ลองมองไปที่คนอื่นที่เขาไม่ต้องเร่งรีบเขาก็ดูมีความสุขดี ไม่กดดัน ไม่เสียสุขภาพจิตกับงาน หรือหากเราต้งเร่งรีบและเสียสุขภาพจิตขนาดนี้ควรจะเป็นงานหรือกิจการที่เป็นของตัวเองรึป่าวนะ ที่เราสามารถบริหารจัดการเวลา หรือตัดสินใจอะไรหลายๆอย่างเองได้และได้ผลตอบแทนเต็มเม็ดเต็มหน่วย ช่วงแรกๆอาจจะเหนื่อยสักหน่อยแต่พอเข้าที่เข้าทางก็ต้องเพลาลงบ้างแหละ หรือถ้าระบบการจัดการที่ดีก็คงไม่เหนื่อยมากด้วยซ้ำ
ทุกวันนี้ทำงานมากขึ้น ทำเสร็จแล้วก็มีงานอื่นมาเพื่มทุกๆวัน งานก็โหลดไปเรื่อยๆ ถ้าเห็นเราทำได้เยอะก็จะมีงานเข้ามาอีกผลตอบแทนเท่าเดิม ตามงานทุกงานที่ได้รับมอบหมายอย่างรีบเร่ง เหนื่อยใจ จนเราต้องหัวเสียและกลายเป็นคนหงุดหงิดง่าย
มันเป็นการตัดสินใจที่ไม่ง่ายเลย ที่จะออกจาก comfortzone หรือเขตปลอดภัยของการเป็นพนักงานกินเงินเดือน เพราะไม่สามารถการันตีรายได้ที่จะได้จากการทำงานด้วยตัวเอง และบ้างเรายังมีสิ่งที่ต้องจ่ายอยู่ทุกๆเดือน มันคือการเสี่ยง
แต่ถ้าหากเรามองถึงอนาคตการทำงานบริษัทก็ไม่ได้มั่นคงอะไรนักถ้าไม่ได้เป็นราชการ หากวันนึงผลประกอบการไม่ดี มีคนใหม่ไฟแรงเข้ามาแทน หรือผิดใจกับคนในที่ทำงานที่สามารถบีบให้เราลำบากใจได้
และถ้าเราสามารถรับความเสี่ยงด้วยตัวเองตอนนี้ผมก็ไม่รู้อนาคตหรอกว่าจะเป็นอย่างไร แต่ถ้ามันเติบโต เราก็อาจจะไม่ต้องกังวลตรงจุดนั้นอีกต่อไป
เราสามารถตัดสินใจและจัดการปัญหาต่างๆด้วยตัวเองได้ด้วยโดยไม่ต้องรอความเห็นจากใครทำให้งานช้า
อนาคตถึงคุณจะแก่ หากคุณเป็นเจ้าของก็จะไม่มีใครมาไล่คุณออก และถ้าคุณมีลูกก็จะมีทางเลือกให้ลูกคุณด้วยว่าจะทำงานในบริษัทของตัวเองหรือจะไปตามความฝันได้อีกด้วย
ปล.ตอนนี้ผมยังไม่ได้ออกจาก comfortzone แต่ผมกำลังวางแผนและเตรียมตัวที่จะรับความเสี่ยงเองอยู่ ผมตัดสินใจถูกแล้วหรือยังครับ?
มีเรื่องปรึกษา คนออกไปทำกิจการของตัวเองว่าเป็นอย่างที่ผมคิดไหม
ทุกวันนี้ทำงานมากขึ้น ทำเสร็จแล้วก็มีงานอื่นมาเพื่มทุกๆวัน งานก็โหลดไปเรื่อยๆ ถ้าเห็นเราทำได้เยอะก็จะมีงานเข้ามาอีกผลตอบแทนเท่าเดิม ตามงานทุกงานที่ได้รับมอบหมายอย่างรีบเร่ง เหนื่อยใจ จนเราต้องหัวเสียและกลายเป็นคนหงุดหงิดง่าย
มันเป็นการตัดสินใจที่ไม่ง่ายเลย ที่จะออกจาก comfortzone หรือเขตปลอดภัยของการเป็นพนักงานกินเงินเดือน เพราะไม่สามารถการันตีรายได้ที่จะได้จากการทำงานด้วยตัวเอง และบ้างเรายังมีสิ่งที่ต้องจ่ายอยู่ทุกๆเดือน มันคือการเสี่ยง
แต่ถ้าหากเรามองถึงอนาคตการทำงานบริษัทก็ไม่ได้มั่นคงอะไรนักถ้าไม่ได้เป็นราชการ หากวันนึงผลประกอบการไม่ดี มีคนใหม่ไฟแรงเข้ามาแทน หรือผิดใจกับคนในที่ทำงานที่สามารถบีบให้เราลำบากใจได้
และถ้าเราสามารถรับความเสี่ยงด้วยตัวเองตอนนี้ผมก็ไม่รู้อนาคตหรอกว่าจะเป็นอย่างไร แต่ถ้ามันเติบโต เราก็อาจจะไม่ต้องกังวลตรงจุดนั้นอีกต่อไป
เราสามารถตัดสินใจและจัดการปัญหาต่างๆด้วยตัวเองได้ด้วยโดยไม่ต้องรอความเห็นจากใครทำให้งานช้า
อนาคตถึงคุณจะแก่ หากคุณเป็นเจ้าของก็จะไม่มีใครมาไล่คุณออก และถ้าคุณมีลูกก็จะมีทางเลือกให้ลูกคุณด้วยว่าจะทำงานในบริษัทของตัวเองหรือจะไปตามความฝันได้อีกด้วย
ปล.ตอนนี้ผมยังไม่ได้ออกจาก comfortzone แต่ผมกำลังวางแผนและเตรียมตัวที่จะรับความเสี่ยงเองอยู่ ผมตัดสินใจถูกแล้วหรือยังครับ?