หวาดกลัวสังคม เป็นมากขนาดนี้หรือเปล่าคะ? หรือหนูเป้นอะไร

สวัสดีคะ หนูมีอาการเช่น เมื่อเจอกับคนมากๆ หนูเริ่มจิตนาการว่า เขามองเราแบบตำหนิคะ พอเริ่มเป็นแบบน้หนูเริ่มเก็บตัวมากๆอยู่ในบ้านออกจากบ้านเฉพาะจำเป้นคะ เวลาอยู่กับคนมากๆ หนูชอบอมน้ำลายคะ แบบไมาพูดไม่ยอมกลืนน้ำลายคะ พอกลืนน้ำลายก้กลัวคนอื่นมองว่าหิวหรอ แบบคิดในใจค้ะ เป็บแบบนี้มาได้ 1 ปี แล้วคะ พออยู่กับเพื่อนๆ ก้จะกล้าทำทุกอย่างไม่กลัวผู้คนค้ะ พอมาอยู่กับพ่อแม่เริ่มกลัวสายตาผู้คนค้ะ เพราะว่าพ่อมีอาชีพขนส่งรับจ้าง แม่ขายน้ำค้ะ ก้มีลูกค้าเยอดีคะ พอเป้นแบบนี้หนูเริ่มอิจฉาคนที่ดีกว่าเรา รู้ค้ว่าเป้นแบบนี้อิจฉาาคนอื่น แต่ก็พูดให้แม่ฟังแม่ก้บอกว่า เรามีในสิ่งที่เรามี พอเวลาเริ่มผ่านไป เราคิดว่าแม่ไม่ค่อยมีเวลาให้หนูค้ะ หนูเริ่มต้องการให้แม่ใส่ใจหนูบ้าง เช่น (เหมือนพ่อแม่ใส่ใจหนูคะ) เพราะว่าพ่อแม่ไม่ค่อยมีเวลาว่างให้คะ พอเป้นแบบนี้มาได้สักพัก ก้หายไป แต่หวาดกลัวสายตาก็มีอยู่คะ ตอนนี้กำลังจะไปช่วยแม่ขายน้ำคะ (เมื่อเวลาผ่านไปก็ทำให้คิดว่าแม่ขายน้ำมันหน้าอายหรอ ไม่รวยมันอายหรอ คนที่ไม่มีแบบเราทำไมไม่เอาเป้นตัวอย่าง แต่ก็ได้แค่คิดคะ ก็เป็นแบบเดิมคะ ) ตอนนี้กำลังจะไปช่วยแม่ขายน้ำคะ อยากหาวิธีที่ว่าไม่กลัวสายตาผู้คนหรือวิธีแก้ให้หน่อยคะ ?