แฟนเราชอบหายระหว่างคุยค่ะ เราว่าเราตอบเร็วแล้วนะคะ เขาก็หายแล้วก็หายยาว เป็นแบบนี้บ่อยๆ เราถามว่าไปไหนมาเขาบอกว่าไปทำงานตอนแรกเราก็เข้าใจ แต่พักหลังๆเขาหายบ่อยมาก เราก็ไม่เข้าใจแค่พิมบอกแปปเดียวแล้วจะหายไปนานขนาดไหนก็ได้ เรารอแบบเราไม่รู้ว่ารออะไร เราก็เลยบอกเขาว่า ไปไหนให้บอกก่อนได้ไหม ยุ่งแค่ไหนแค่พิมมาบอกแปปเดียวว่าทำไรอยู่จะได้ไม่ต้องรอ เพราะเราไม่รู้เลยว่าเขาหายไปไหน แล้วเขาหายไปทำไร หายก็บ่อยหายทีก็นานเป็นครึ่งชม.บ้าง ชม.นึงบ้าง บางทีเหตุผลก็เล่นเกม ทำงานบ้าน เราก็ไม่เข้าใจ แค่พิมมาบอกว่าไปไหนมันยากมากเหรอ ถ้านานๆทีหาย เราก็คงไม่ว่าอะไร แต่นี่หายบ่อยมากๆ แล้วเราก็ขอเขาแล้วว่าไปไหนให้บอกก่อน เขาก็หายอยู่ดี จนพักหลังๆ เราเริ่มรู้สึกว่าเราไม่สำคัญ ไม่เคยรู้อะไรเลย ความคิดถึงเริ่มเปลี่ยนเป็นความคืดไปเอง พอเราต้องคิดไปเองบ่อยๆ ก็เริ่มคิดมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งวันแทบไม่มีเวลาคุยกันเลย เพราะบางทีเขาก็ไปเล่นเกม เล่นเกมทีก็นาน เราบอกให้เขาปรับ ให้หน่อยได้ไหม แบบสนใจกันบ้าง เขาก็บอกโอเค จะปรับให้ แต่เขาก็ยังหายเหมือนเดิม ตอบก็ช้า เราทะเลาะกันบ่อยมากเพราะช่วงหลังๆ เขาเริ่มไม่สนใจเราเลย เวลาเราร้องไห้เขาก็ดุเรา ถ้าเราสำคัญสำหรับเขาจริงๆ ยุ่งแค่ไหนเขาก็น่าจะบอกเรา ถ้าต้องปล่อยให้รอจริงๆ ก็น่าจะบอกกันบ้าง เขาเป็นแบบนี้ทุกวันจนเรารู้สึกตัวเองไม่สำคัญ เราร้องไห้ทุกวัน เขาบอกจะปรับแต่ก็เป็นเหมือนเดืม ก็ยังทำเหมือนเดิม ไปไหนไม่บอก เราต้องทำยังไงคะ ไม่อยากเสียใจแล้ว