เราทำแบบนี้มันถูกหรือเปล่า? จะด่าหรือให้กำลังใจก็ไม่ว่ากันนะ ( ยาวหน่อย เวิ่นเว้อมาก ซ้ำไปมา ทนอ่านกันหน่อยนะ :'D )

หวังแชมป์ = ขี้โม้ พลาดแชมป์ = รู้นะว่าเธอเจ็บ ได้แชมป์ = กรรมการช่วย ซื้อกรรมการ ได้แชมป์เพราะจุดโทษ หวังแค่ ucl = หลอกตัวเอง ปลอบใจตัวเอง เขียนกระทู้ กระตุ้น = ขี้โม้ เขียนกระทู้ ให้กำลังใจ = เวิ่น

ขอคำปรึกษาเชิงบวก+คร้าบ มีแต่คนด่าเรา เราจะทำยังไง เพื่อเเก้ไข ไม่รู้ความเวิ่นเว้อเกิดจากสาเหตุอะไร การเลี้ยงดูตอนเด็ก เกี่ยวหรือไม่

บางทีมันเหมือนจะทนได้ แต่มันกลับทนไม่ได้ มันเหมือนไม่เจ็บ แต่ใจมันชาตัวมันชา พยายามจะทนให้ได้ แต่สุดท้ายต้องมานั่งเวิ่นเว้อเพ้อเจ้ออยู่ลำพัง อ่านพันทิปครบทุกห้องจนแทบจะอ่านครบทุกกระทู้ กดรีเฟรชไปรีเฟ

รู้ว่ากรณีเหนือเมฆมันพาดพิงการเมือง (ซึ่งจริงหรือไม่ก็แล้วแต่ความเชื่อ) แต่นี่เฉลิมไทย เราคุยกันเรื่องหนัง ละคร บันเทิง การ์ตูน ... ฯ จะเวิ่นเว้อคิดถึงหมาก เสียดายมิ้น ให้กำลังใจคนทำงานยังไงมันก็เฉล

ชีวิตที่เลือกเกิดเองไม่ได้ ต้นทุนชีวิตไม่ดีอย่างใครเขา ตอนเด็กโดนทำร้ายร่างกาย ทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรผิด ต้องเรียนดี เกรดห้ามตก โดนตีกรอบ ไม่มีอิสระ ทุกวันนี้ทำงานหนัก ได้เงินเดือนก็ต้องให้ที่บ้าน จนตัว

ต้องลาออกจากงานเพราะทนไม่ไหวกับการเมืองในบริษัท และเหมือนโดนบีบกลายๆ ให้ต้องออกมา ตอนนี้ตกงานมาเกือบ 5 เดือนแล้ว ส่งอีเมล์สมัครงานไปเกือบ 300 ตำแหน่ง มีเรียกสัมภาษณ์ไม่ถึง 10 ที่ หลังจากสัมภาษณ์ก้อเงี

หลังจากที่หายจาก Pantip ไปช่วงใหญ่ กลับมาพร้อมแผลใจที่ไม่รู้เมื่อไหร่จะหายยยย ฟังเพลงให้กำลังใจตัวเองซะหน่อย http://www.youtube.com/watch?v=cEeUFE6tRmQ

ก่อนจะออก โดนด่าขรมทั้งคู่ ทำไมพออย่างนี้ถึงเวิ่นจังเลยคับ เจิดเราจะมีกะทู้แบบ เสียงอวยจากทั่วโลกมั่งป่ะคับ "เขาคือผู้เล่นที่ดีที่สุดที่ผมเคยเล่นด้วย" "ผมเรียนรู้จากวิดีโอของเจิด"