เจ้าของกระทู้ก็เคยจีบผู้หญิง เคยสนใจผู้หญิง ทีนี้พออกหักก็เลยเลิกสนใจที่จะจีบ แต่ในเรื่องเพศมันก็ต้องมีความรู้สึกบ้างเป็นธรรมดา และคิดว่าน่าจะมากด้วย
แต่เจ้าของกระทู้ก็สนใจในเรื่องศาสนา ได้เคยฝึกปลงอสุภะมาก็บ่อย บางทีก็มีความรู้สึกว่าเรื่องเพศสัมพันธ์ มันมีตัวกระตุ้นจากโสตประสาท เช่น ตามองเห็น หู้ได้ยิน แต่ในที่สุดแล้วใจเราเป็นตัวสั่งการให้มีความรู้สึกไปตามสิ่งเร้า
เมื่อคิดได้ว่าใจเราต่างหากที่หวั่นไหวไปตามสิ่งเร้า ก็เลยทดลองดูคลิปวิดีโอ(AV)บ่อยๆ แต่ดูใจเราไปเองเรื่อยๆว่าเราเคลิ้มไปตามวิดีโอนั้นได้อย่างไร ช่วงแรกๆมันก็ไหวไปตามวิดีโอไปตลอด แต่บางทีดูวิดีโอเสร็จก็ดูภาพอสุภะต่อเลย
จนเดี๋ยวนี้ไม่รู้สึกสนใจในเรื่องเพศเลย คือถ้ามีก็น้อยลงไปมากๆ ตอนเรียนแพทย์ก็มีอาจารย์แพทย์ท่านหนึ่งบอกว่า หน้าอก(นม)ของผู้หญิงมันก็แค่ก้อนFat แค่นั้นเอง อ่านจากที่พระท่านหนึ่ง (คุ้นๆว่าเป็นท่านพุทธทาส) ท่านบอกว่า เพศสัมพันธ์ก็เป็นเรื่องทางธรรมชาติที่เป็นตัวจ้างให้เราสืบต่อชีวิต สืบต่อกรรมพันธุ์กันต่อไปอะไรทำนองนั้น
ในที่สุดก็เลิกสนใจเรื่องผู้หญิงและเรื่องเพศไปเลย
ก็เลยสงสัยตกลงว่ามันเป็นเพราะฮอร์โมนเรามันเสื่อมลงไป หรือว่าเป็นเพราะจิตใจเราเห็นแจ้งในอะไรบางอย่าง
(หมายเหตุ เจ้าของกระทู้เคยรู้สึกอยากจะบวชแล้วก็คิดไปว่ากล้าจริงหรือเปล่า การบวชหมายถึงการตัด ก็เลยทดลองตัดทรัพย์สินอะไรออกไป แบบบริจาคไปให้กับพระสงฆ์อาพาธที่ป่วย แบบคิดเสมือนว่าไม่ใช่เงินตัวเอง บริจาคทิ้งไปเลย ซึ่งก็มีเรื่องแปลกๆในช่วงนั้นก็คือ นึกอยากได้ของอะไรเล็กๆน้อยๆก็มีคนเอามาให้ตลอด ไม่ต่ำกว่า 15 ครั้ง จนต้องไปโพสต์ลงเฟสบุ๊ค แบบ สาบานกับหลวงปู่มั่น หลวงตาบัว ไปเลยว่าถ้าไม่จริงให้มีอันเป็นไป
กับอีกหนึ่งเรื่องคือ มีพระมาทักเจ้าของกระทู้ว่า จะเหลืออีกเจ็ดชาติเท่านั้น อันนี้ก็ทำให้รู้สึกดีใจอย่างมาก)
เพียงแต่ว่าก็ยังรู้สึกว่าธรรมะของตัวเองยังไม่ได้ไปถึงไหน ก็ยังมองเห็นความโลภ โกรธ หลงในใจตัวเองอยู่บ่อยๆ)
สงสัยว่าการเลิกสนใจผู้หญิง(รวมถึงเรื่องเพศ) เป็นความเสื่อมของร่างกาย หรือว่าเป็นการพัฒนาของจิตใจ
แต่เจ้าของกระทู้ก็สนใจในเรื่องศาสนา ได้เคยฝึกปลงอสุภะมาก็บ่อย บางทีก็มีความรู้สึกว่าเรื่องเพศสัมพันธ์ มันมีตัวกระตุ้นจากโสตประสาท เช่น ตามองเห็น หู้ได้ยิน แต่ในที่สุดแล้วใจเราเป็นตัวสั่งการให้มีความรู้สึกไปตามสิ่งเร้า
เมื่อคิดได้ว่าใจเราต่างหากที่หวั่นไหวไปตามสิ่งเร้า ก็เลยทดลองดูคลิปวิดีโอ(AV)บ่อยๆ แต่ดูใจเราไปเองเรื่อยๆว่าเราเคลิ้มไปตามวิดีโอนั้นได้อย่างไร ช่วงแรกๆมันก็ไหวไปตามวิดีโอไปตลอด แต่บางทีดูวิดีโอเสร็จก็ดูภาพอสุภะต่อเลย
จนเดี๋ยวนี้ไม่รู้สึกสนใจในเรื่องเพศเลย คือถ้ามีก็น้อยลงไปมากๆ ตอนเรียนแพทย์ก็มีอาจารย์แพทย์ท่านหนึ่งบอกว่า หน้าอก(นม)ของผู้หญิงมันก็แค่ก้อนFat แค่นั้นเอง อ่านจากที่พระท่านหนึ่ง (คุ้นๆว่าเป็นท่านพุทธทาส) ท่านบอกว่า เพศสัมพันธ์ก็เป็นเรื่องทางธรรมชาติที่เป็นตัวจ้างให้เราสืบต่อชีวิต สืบต่อกรรมพันธุ์กันต่อไปอะไรทำนองนั้น
ในที่สุดก็เลิกสนใจเรื่องผู้หญิงและเรื่องเพศไปเลย
ก็เลยสงสัยตกลงว่ามันเป็นเพราะฮอร์โมนเรามันเสื่อมลงไป หรือว่าเป็นเพราะจิตใจเราเห็นแจ้งในอะไรบางอย่าง
(หมายเหตุ เจ้าของกระทู้เคยรู้สึกอยากจะบวชแล้วก็คิดไปว่ากล้าจริงหรือเปล่า การบวชหมายถึงการตัด ก็เลยทดลองตัดทรัพย์สินอะไรออกไป แบบบริจาคไปให้กับพระสงฆ์อาพาธที่ป่วย แบบคิดเสมือนว่าไม่ใช่เงินตัวเอง บริจาคทิ้งไปเลย ซึ่งก็มีเรื่องแปลกๆในช่วงนั้นก็คือ นึกอยากได้ของอะไรเล็กๆน้อยๆก็มีคนเอามาให้ตลอด ไม่ต่ำกว่า 15 ครั้ง จนต้องไปโพสต์ลงเฟสบุ๊ค แบบ สาบานกับหลวงปู่มั่น หลวงตาบัว ไปเลยว่าถ้าไม่จริงให้มีอันเป็นไป
กับอีกหนึ่งเรื่องคือ มีพระมาทักเจ้าของกระทู้ว่า จะเหลืออีกเจ็ดชาติเท่านั้น อันนี้ก็ทำให้รู้สึกดีใจอย่างมาก)
เพียงแต่ว่าก็ยังรู้สึกว่าธรรมะของตัวเองยังไม่ได้ไปถึงไหน ก็ยังมองเห็นความโลภ โกรธ หลงในใจตัวเองอยู่บ่อยๆ)