เคยไหม?เจอหน้าแค่ครั้งเดียว ได้คุยกันเกือบปี อยากบอกความรู้สึกแต่ทำไม่ได้(ทอมดี้)

สวัสดีค่ะเราเป็นดี้นะเราแอบชอบเพื่อนอยู่คนหนึ่ง...เรื่องราวมันเริ่มต้นตอนที่เราสอบO-netประมาณว่าถ้าอยู่เขตเดียวกันเค้าจะจัดสอบที่เดียวกันอะค่ะ มันเป็นเรื่องบังเอิญมากเราได้สอบห้องเดียวกันกะเค้าคนนั้น(เราจะแทนแทนชื่อคนนั้นว่าNละกันนะค่ะ)วันที่สอบนั้นเป็นวันที่ตรงกับวันเสาร์ อาทิตย์ สอบสองวัน บอกตรงเลยว่าเราขี้เกียจสอบมากที่สุด ไม่ได้หวังผลจากการสอบครั้งนี้เลย เพราะเรามีที่เรียนต่อมหาลัยแล้ว สอบวันแรกเราก็ไปสายแล้ว เข้าห้องสอบช้า น่าอายมาก พอเข้าห้องสอบปุ๊บสายตาเรากวาดไปรอบๆห้องสังเกตว่ามีใครบ้างมีเพื่อนตัวเองหรือป่าว (คือคณะกรรมการคุมสอบเขาจัดคละโรงเรียนกันอะค่ะ) ปกตินิสัยชอบสังเกตอยู่แร้ว พอเหลือบไปเห็นN เท่านั้นละสายตาเรามันหยุกชะงักหัวใจมันเต้นผิดจังหวะเลยทีเดียว แปลกมากไม่เคยรู้สึกกับใครแบบนี้มาก่อนเลย เค้าน่ารักมากตัวเล็กๆขาวใส่นาฬิกาสีดำส้ม ตัดผมเกรียน เป็นน่าหวานๆ คือสเปคอะ เราชอบมากกล้าบอกเลยว่าชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ ใครจะว่าน้ำเน่าก็ได้นะ แต่เรารู้สึกอย่างนั้นจริงๆ จนวันทีสอบเราไม่มีสมาธิสอบเลย เค้านั่งอยู่ข้างหลังถัดเพื่อนไปอีกคน ทำข้อสอบได้ไม่กี่ข้อเราก็มองเค้าละแอบมองตลอด เขิลตัวสั่นไปหมดดินสอปากกาก็เป็นใจหล่นบ่อยมากหล่นแล้วไปข้างหลังตลอดจนอาจารย์คุมสอบจ้องแค่เรา คิดว่าเราทุจริตการสอบ แต่ไม่เลย ใจมันสั่นแล้วมันทำไรไม่ถูกเขิลอยู่ตลอดเวลา  อยากจะให้มีสอบเป็นอาทิตย์เลยละ  เวลามันผ่านไปเร็วมากกกแปปเดียวก็ผ่านไปหนึ่งวัน พอวันถัดมาเรามาเช้าตั้งใจมาสอบมากหน้านี้ยิ้มอยู่ตลอดเพื่อนจนแซวว่าเป็นบ้าอะไร พอมาวันที่สองเป็นวันสุดท้ายที่จะสอบแล้วเราก็สังเกตจนจำรายละเอียดในตัวเค้าทุกอย่าง มองจนเค้ารู้ตัวอ่ะ  เขิลลลลลมาก เวลาช่างเร็วเหลือเกินนหมดวันซะงั้น อยากคุยนะแต่ไม่กล้า เพื่อนบอกจะคุยให้ก็ไม่กล้า เราเลยดูใบรายชื่อหน้าห้องว่าโต๊ะที่เค้านั่งอ่ะเค้าชื่อจริงว่าอะไรเผื่อหาในเฟสเจอ กลับมาถึงบ้านลองคนหาดูเป็นภาษาไทยไม่เจอ ลองหาดูอีกทีเป็นภาษาอังกฤษ เจอเลย กรี๊ดลั่นบ้านอ่ะไม่คิดว่าจะเจอง่ายขนาดนี้แอดเฟสไปไม่รอช้า สักพักไม่กี่ชั่วโมงเค้ารับแอด จำไม่ได้ว่าใครทักใครก่อนจากนั้นเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ (แต่ตอนนั้นเค้ามีแฟนอยู่แล้วเศร้าใจจังเราก็มีนะตอนนั้นแต่เราห่างกะแฟนจนจะเลิกกันแล้ว หลังจากนั้นไม่กี่วันเรากับแฟนก็เลิกกัน) แต่เราก็คุยเหมือนเพื่อนละนะก็ถามโน้นนี้ตลอดคุยกันทุกวัน จากแค่แชทเฟส ก็มีไลน์ มีเบอร์โทรศัพท์ เราก็โทรคุยกันคุยเหมือนเพื่อนละนะเราไม่กล้าคิดไปไกลเพราะเค้าก็มีแฟนอยู่แล้ว ตอนที่เราเลิกเลิกกะแฟนเค้าเป็นคนแรกที่คอยปลอบใจเราทุกวันๆ ทำให้เรายิ้ม ทำให้เราหัวเราะได้ โครตรู้สึกดีเลยตอนนั้น เค้าทะเลาะกะแฟนเค้าอยู่บ่อยๆ (ประมาณว่างี่เง่ามาก แต่ธรรมดาละเค้าก็รักกัน จะเป็นยังไงเค้าก็รักกัน) ทะเลาะกะแฟนทีไรเค้าก็มาคุยกะเรา มาระบายให้เราฟัง เราก็คอยคุยให้กำลังใจเหมือนเพื่อนคนหนึ่งอยู่ห่าง อาจเป็นเพราะเราด้วยเค้าถึงทะเลาะกะแฟน เรารู้สึกผิดเราก็ห่างๆออกมา เค้าก็พยายามมาคุยกะเราเหมือนเดิม บล็อกเฟสเราบ้างแต่เราก็เข้าใจนะว่าแฟนเค้าคงบอกให้ทำ มีอยู่ช่วงหนึ่งเค้าหายไปสักพัก พอกลับมาคุยกันเค้าเลิกกะแฟนเค้าแล้ว เรากะเค้าก็คุยกันมากขึ้น จนกลายเป็นความรู้สึกทีดี ดีมากๆ หลายวันหลายเดือนเข้า ความรู้สึกเราที่มีต่อเค้ามันกลายเป็นความรู้สึกรักไปแล้ว แต่เราไม่รู้ว่าเค้าคิดยังไงแต่ก็มีแซวๆกันบ้าง อยู่ในช่วงปิดเทอมหกเดือนด้วยเราก็ไม่มีไรทำเค้าก็มีช่วยงานที่บ้านบ้าง พอประมาณเดือนเมษาเราขึ้นมาทำงานรอเปิดเทอมมหาลัย ที่กรุงเทพ ช่วงนี้ละเป็นช่วงที่เราไม่ได้คุยกันเลย เค้าก็มาทำงานเหมือนกันอยู่ใกล้ๆกรุงเทพนี้แหละ ทำงานได้สักพักเราก็เริ่มมีคนมาจีบเราก็เปิดโอกาสคบคิดว่าจะตัดใจจากเค้า พอเค้ามาทำงานเค้าก็มีแฟนแล้ว (บอกกับตัวเองว่าเราควรตัดใจจากเค้า เราไม่รู้ความรู้สึกอีกฝ่าย ทรมานๆมากจริงๆนะ) แต่ตลอดเวลาที่ไม่ได้คุยกันเราส่องเฟสส่องไลน์ ไอจีของเค้าทุกอย่าง ติดตามตลอด พอปลายปีที่ผ่านมาถึงวันคล้ายวันเกิดเค้าเราจำได้ เรารีบอวยพรให้เค้า คุยกันนานพอสมควร มีช่วงนี้ละที่พอได้คุยกันบ้างไม่กี่วันก็ยังดี เราก็ถามเค้าว่าเป็นไงบ้างถามทุกอย่างตอนนั้นความรู้สึกเราเหมือนเดิมทุกอย่าง แต่ไม่รู้ว่าเค้าจะเหมือนเดิมไหม อยากถามมากแต่ไม่กล้าถึงยังไงมันก็เป็นไปไม่ได้เค้าก็มีแฟนอยู่แล้ว ณ ตอนนี้ เวลานี้ เราก็มีนะแฟนแต่เราไม่ค่อยคุยกัย คุยกันก็เหมือนทะเลาะกันตลอด เหมือนไม่เข้าใจกันเข้ากันไม่ได้ เดาได้ว่าอีกไม่นานคงเลิกกัน พอถึงเดือนที่ผ่านมาเค้ามาอวยพรวันคล้ายวันเกิดเรา เราดีใจมาก ดีใจที่เค้าจำได้ ยิ้มหน้าบานเลยทีเดียว เราเลยกล้าบอกคำหนึ่งเค้าไปว่า "เป็นคนแรกนะที่ทำให้เรารู้สึกดี ดีมาก ตั้งแต่วันแรกที่คุยจนถึงวันนี้" เค้าตอบมาเหมือนไม่อยากคุยกะเรา หลังจากวันนั้นเราไม่ได้คุยกะเค้าอีกเลย ....เราอาจจะดูผิดที่เราไปชอบเค้าทั้งๆที่ต่างฝ่ายต่างมีแฟนอยู่แล้ว รู้ว่ามันไม่มีทางเป็นไปได้ เราคิดจะบอกความรู้สึกทั้งหมดให้เค้าฟัง แต่เราไม่กล้า ไม่กล้าที่จะคุยสักนิดทั้งๆที่อยากจะคุยมากที่สุด...
   ขอบคุณนะค่ะที่รับฟังเรื่องของเรา เราพิมพ์งงๆบ้าง อยากให้เค้ามาอ่านบ้างจัง...