ขอพูดถึง "ขอโทษที่รักเธอ" เวอร์ชั่นไทยหน่อยครับ

ขอบคุณมากครับ ที่นำเรื่องนี้มาทำ ผมก็ไม่เข้าใจนะว่ารีเมคนี่คือต้องเหมือนเป๊ะ หรือเอามาเปลี่ยน
แต่สำหรับผม จะเหมอนเป๊ะเลยก็ได้ เพราะเรื่องมันดีอยุ่แล้ว คนที่ไม่คิดดุหนังเกาหลีจะได้รู้จักเรื่องนี้มากขึ้น

ผมเป็นแฟนไม่พันธ์แท้ แต่ดูและซึมซับเรื่องนี้บ่อยมากๆ ผมไม่คิดว่าผมจะรู้รายละเอียดอะไรมากไปกว่าทีมงานหรอกครับ
แต่ก็มีข้อแนะนำครับผม
- โดยวมแล้วดีหมดครับ ดุแล้วมันทำให้ผมนึกถึงต้นฉบับเลย ตอนพระเอกเห็นบ้านแม่นี่อินมาก กระอักกรอ่วนมากถึงกับต้องหยิบหมากฝรั่งขึ้นมากิน
- กราฟฟิคมันดูเห่ยๆ ดูหลงยุคมากครับ
- หนวดพระเอกเห่ยมากครับ
- พูดถึงคาแรคเตอร์ ผมดูแล้วตัวละครที่โหดสุดในเรื่องคงเป็นคุณไนกี้ คุณนก และก็คุณพั๊นซ์ครับ ส่วนตัวอื่นๆผมว่าสมูธมากๆเลย
- ในส่วนบทพระเอกคุณไนกี้ผมว่า ตะโกนก็คือตะโกนครับ บางฉากยังเหมือนคุมโทนอยุ่เลย
บางครั้งที่เจอเรื่องแย่ๆออริจินัลจะไม่ค่อยแสดงสีหน้า"กลัว" "วิตก" นะครับส่วนมากจะมองแบบไร้อารมณ์ แต่ในตาเอาเรื่องมากๆ พูดง่ายๆผมว่าพระเอกต้นฉบับจะไม่ค่อยแสดงอารมณ์เท่าไร ยกเว้นตอนเศร้ากับตอนระเบิดอารมณ์
- บทแม่ที่ขาดไปคือต้องพูดไม่หยุด พูดจนน่ารำคาญ เปนคุณแม่ที่พูดไม่หยุดจริงๆครับ รำคาญเมื่อไร เยอะเมื่อไรนั่นคือใช่ 555
- คุณพั๊นซ์บทก็คงหนักไปเรื่อยๆ ตอนหลังร้องไห้กระจาย ซึมกระจาย อันนี้รอดูครับ
- บ้าน....รู้สึกว่ารูปคู่คุณนกกับคุณแกงส้มจะน้อยไปหน่อยครับ ฉบับออริจินัลเกือบทุกฉากที่พระเอกอยุ่ในบ้าน แบคกราวจะต้องเป็นรูปคู่แม่ลูกรักกันหวานชื่นตลอด สะท้อนไปถึงพระเอกที่ไม่มีแม่


-สุดท้าย ตอนจบตอนนี้ยังไม่ถึง แต่ผมคาดหวังไว้สูงเลยครับ ฉากคุยกันในบ้านซึ่งทางออริจินัลเน้นมาเลย
ว่าน้องชายอยุ่ในที่สว่าง ส่วนตัวพระเอกอยุ่ในที่ๆแสงเข้าไม่ถึง(มืดมิด) เหมือนจะบังเอิญ แต่ตั้งใจมากๆ

**ตัวละครอื่นลงตัวหมดเลยครับ สุดยอดมากๆ คาดหวังไว้สูงอีกคนนึงครับ ทำออกมาดีๆน้าคร้าบบ