สวัสดีค่ะ..เรื่องราวของสาววัย 25 นี้ขอบอกก่อนว่า เป็นประสบการจริงของ จขกท เองคะ
เริ่มเรื่องเลยนะคะ ชีวิตเริ่ม ตัวคนเดียวตอนอายุ 16 ค่ะ หนีออกจากบ้าน มาหางานทำเพราะอยากเรียนหนังสือมาก อันแน่!! หลายคนคงอยากรู้เหตุผลใช่มั้ยค่ะ ว่าทำไมต้องหนีออกจากบ้าน..
น้อยใจ พ่อ กับ แม่ คะ ใช่ พ่อ แม่ รักลูกทุกคน ถูกค่ะ ! แต่ไม่ได้รักเท่ากันทุกคน ดิฉัน มีพี่น้อง 3 คน ดิฉันเป็นคนกลาง พี่สาว และ น้องสาว ได้เรียน หนังสือ ค่ะ ได้เรียนที่โรงเรียนดีๆ โรงเรียน เอกชน แต่ ดิฉันเรียนโรงเรียนวัด ตั้งแต่เด็กๆ ค่ะ จนจบ ป.6 เริ่มเข้ามัธยม 1 ทุกอย่างเปลี่ยนไป แม่ให้หยุดเรียนค่ะ หยุดอยู่บ้าน ทำงานช่วยที่บ้านคะ พี่สาวและน้องสาว ยังคง เรียนเหมือนเดิม /// ขอบอกก่อนว่า พิมพ์ไปน้ำตาก้อไหลไปด้วยค่ะ เราต้องตื่นแต่ ตี 4 เผื่อมา รีดนมวัวคะ พอเสร็จแล้ว เราต้อง ทำงานบ้าน และ ไปส่ง น้องสาว ขึ้นรถไปโรงเรียน กลางวัน ก้อ รีดนมวัวค่ะ จะรีดวันนึง 2 ครั้ง ตกเย็นก้อจะ ไปรอรับ พี่สาวและน้องสาวคะ สรุปเลยนะค่ะ ช่วงนั้นทุกอย่างในบ้านทำเองทั้งหมดคะ นอกจากหาเงิน อ่อ..ลืมบอกไป เมื่อก่อนเราได้เงินไปโรงเรียน 5-10 บาท แล้วแต่วันไหน แม่อารมดี 55555*
(( ยังไม่ทันครึ่งเรื่องเมื่อยมือซะแหละ ))
มาต่อ กันค่ะ ::: เราทำงานที่บ้านแบบนี้ในทุกๆวัน เราไม่มีสิทธ อะไรในบ้านสักเท่าไหร่ บางครั้ง โดนหาว่าแกล้งน้อง เพราะน้องร้องไห้ โดน ขัง คะ ใช้ สายพานตี ก้อเจ็บนะ แต่เราโดนบ่อย 5555+ ช่วงนั้นน้อยใจมากคะ เหมือนทุกอย่างที่ได้มา แค่เศษเดนของพี่สาวและน้องสาว ตอนนั้นนะ ทั้งเจ็บทั้งอายคนในหมู่บ้าน เวลาเราไปนั่งแอบร้องไห้ จะได้ยินคำนี้เสมอ. ไร้การศึกษา มันทำให้เราเจ็บ เจ็บ จน ไม่อยากจะยืนต่อ ไป จากตรงนี้ คำว่า แม่ ไม่รัก มันทรมานมากเลยคะ จนวันนึง เรากินยาฆ่าตัวตายคะ หลับไปประมาน 4 วัน ตื่นขึ้นมาแบบ งงๆ เบลอๆ เห็นหน้าแม่ แม่ก้อไม่ได้พุดอะไรคะ หลังจากหายก้อกลับบ้าน พักหลังๆเราป่วยบ่อย ทำงานไม่ไหว ก้อโดนว่าบ้าง ตีบ้างนิดหน่อยคะ ก้อต้องแบกสังขารมาทำงาน แต่เราถึกสาบายมากก
จนมาถึง จุดเปลี่ยนอีกหนึ่งรอบ เมื่อเราบอกแม่ ว่าอยากเรียนหนังสือ แม่เงียบไม่ได้พุดอะไร
และให้เรา ไปอยู่กับ ญาติ เค้าบอกจะส่งเราเรียน แต่ เราต้องทำงานให้เค้า เราก้อไปขายของที่ตลาดนัดคะ ทุกวัน ขายน้ำอ้อย จุดจบ เราได้เรียนคะ เรียน กศน (( เรื่องยาวมากจะพยามเขียนให้อ่านง่ายเข้าใจคะ )) เเละทำงานอย่างหนัก อยู่มาวันนึง ญาติที่เรามาอยู่ด้วย ก้อด่าว่าเรา บอกโง่ แบบนี้ กลับไปเลี้ยงควายที่บ้านไป๊ !!!
,,""มาถึงจุดเปลี่ยน ชีวิต อีกครั้ง ตัดสินใจหนีออกจากบ้านคะ"",, ทุกคน ตามหาเรา อยู่นาน เกือบ 4 วัน ตอนที่หนีออกมา ยังไม่มีจุดหมายปลายทางอะไรเลยคะ ร้องไห้เดินมา จนมาเจอ ตำรวจคะ ตำรวจคนนั้น ช่วยเราไว้ และ เลี้ยงดูเราจนถึงทุกวันนี้ แต่ชีวิตมันยังไม่จบแค่นี้
นี้เพิ่งเริ่มเรื่องคะ ติดตามน้า เดว มา เล่าต่อ,,,--,,,
สาววัย 25
เริ่มเรื่องเลยนะคะ ชีวิตเริ่ม ตัวคนเดียวตอนอายุ 16 ค่ะ หนีออกจากบ้าน มาหางานทำเพราะอยากเรียนหนังสือมาก อันแน่!! หลายคนคงอยากรู้เหตุผลใช่มั้ยค่ะ ว่าทำไมต้องหนีออกจากบ้าน..
น้อยใจ พ่อ กับ แม่ คะ ใช่ พ่อ แม่ รักลูกทุกคน ถูกค่ะ ! แต่ไม่ได้รักเท่ากันทุกคน ดิฉัน มีพี่น้อง 3 คน ดิฉันเป็นคนกลาง พี่สาว และ น้องสาว ได้เรียน หนังสือ ค่ะ ได้เรียนที่โรงเรียนดีๆ โรงเรียน เอกชน แต่ ดิฉันเรียนโรงเรียนวัด ตั้งแต่เด็กๆ ค่ะ จนจบ ป.6 เริ่มเข้ามัธยม 1 ทุกอย่างเปลี่ยนไป แม่ให้หยุดเรียนค่ะ หยุดอยู่บ้าน ทำงานช่วยที่บ้านคะ พี่สาวและน้องสาว ยังคง เรียนเหมือนเดิม /// ขอบอกก่อนว่า พิมพ์ไปน้ำตาก้อไหลไปด้วยค่ะ เราต้องตื่นแต่ ตี 4 เผื่อมา รีดนมวัวคะ พอเสร็จแล้ว เราต้อง ทำงานบ้าน และ ไปส่ง น้องสาว ขึ้นรถไปโรงเรียน กลางวัน ก้อ รีดนมวัวค่ะ จะรีดวันนึง 2 ครั้ง ตกเย็นก้อจะ ไปรอรับ พี่สาวและน้องสาวคะ สรุปเลยนะค่ะ ช่วงนั้นทุกอย่างในบ้านทำเองทั้งหมดคะ นอกจากหาเงิน อ่อ..ลืมบอกไป เมื่อก่อนเราได้เงินไปโรงเรียน 5-10 บาท แล้วแต่วันไหน แม่อารมดี 55555*
(( ยังไม่ทันครึ่งเรื่องเมื่อยมือซะแหละ ))
มาต่อ กันค่ะ ::: เราทำงานที่บ้านแบบนี้ในทุกๆวัน เราไม่มีสิทธ อะไรในบ้านสักเท่าไหร่ บางครั้ง โดนหาว่าแกล้งน้อง เพราะน้องร้องไห้ โดน ขัง คะ ใช้ สายพานตี ก้อเจ็บนะ แต่เราโดนบ่อย 5555+ ช่วงนั้นน้อยใจมากคะ เหมือนทุกอย่างที่ได้มา แค่เศษเดนของพี่สาวและน้องสาว ตอนนั้นนะ ทั้งเจ็บทั้งอายคนในหมู่บ้าน เวลาเราไปนั่งแอบร้องไห้ จะได้ยินคำนี้เสมอ. ไร้การศึกษา มันทำให้เราเจ็บ เจ็บ จน ไม่อยากจะยืนต่อ ไป จากตรงนี้ คำว่า แม่ ไม่รัก มันทรมานมากเลยคะ จนวันนึง เรากินยาฆ่าตัวตายคะ หลับไปประมาน 4 วัน ตื่นขึ้นมาแบบ งงๆ เบลอๆ เห็นหน้าแม่ แม่ก้อไม่ได้พุดอะไรคะ หลังจากหายก้อกลับบ้าน พักหลังๆเราป่วยบ่อย ทำงานไม่ไหว ก้อโดนว่าบ้าง ตีบ้างนิดหน่อยคะ ก้อต้องแบกสังขารมาทำงาน แต่เราถึกสาบายมากก
จนมาถึง จุดเปลี่ยนอีกหนึ่งรอบ เมื่อเราบอกแม่ ว่าอยากเรียนหนังสือ แม่เงียบไม่ได้พุดอะไร
และให้เรา ไปอยู่กับ ญาติ เค้าบอกจะส่งเราเรียน แต่ เราต้องทำงานให้เค้า เราก้อไปขายของที่ตลาดนัดคะ ทุกวัน ขายน้ำอ้อย จุดจบ เราได้เรียนคะ เรียน กศน (( เรื่องยาวมากจะพยามเขียนให้อ่านง่ายเข้าใจคะ )) เเละทำงานอย่างหนัก อยู่มาวันนึง ญาติที่เรามาอยู่ด้วย ก้อด่าว่าเรา บอกโง่ แบบนี้ กลับไปเลี้ยงควายที่บ้านไป๊ !!!
,,""มาถึงจุดเปลี่ยน ชีวิต อีกครั้ง ตัดสินใจหนีออกจากบ้านคะ"",, ทุกคน ตามหาเรา อยู่นาน เกือบ 4 วัน ตอนที่หนีออกมา ยังไม่มีจุดหมายปลายทางอะไรเลยคะ ร้องไห้เดินมา จนมาเจอ ตำรวจคะ ตำรวจคนนั้น ช่วยเราไว้ และ เลี้ยงดูเราจนถึงทุกวันนี้ แต่ชีวิตมันยังไม่จบแค่นี้
นี้เพิ่งเริ่มเรื่องคะ ติดตามน้า เดว มา เล่าต่อ,,,--,,,