ผมเป็นคนแบบนี้มันผิดมากไหมครับ(อยากระบาย)

คือ ก่อนผมจะคบกับแฟนคนปัจจุบัน
ผมมีรถมอเตอร์ไซรค์อยู่คันนึง
ซึ่งก็เอาไว้ขี่ไปทำงานและขี่เล่นแถวบ้านเฉยๆ

แบะพอมีแฟน ก็ปรกติครับ ขี่ไปทำงานและก็ไปเที่ยวในสถานที่ใกล้แค่นั้น
ซึ่งถ้าแฟนอยากไปไกลหรือสถานที่ๆการสัญจรลำบาก ผมก็เสนอทางให้
ด้วยการนั่งรถสาธารณะ  แต่แฟนก็มักจะไม่ยอมด้วยเหตุผลมากมาย

ซึ่งก่อนหน้านั้นผมเคยประสบอุบัติเหตุด้วยรถมอเตอร์ไซค์คันนี้ขณะขี่ไปทำงาน
ซึ่งแฟนผมก็อยู่บนรถด้วย  แต่ยังดีที่อุบัติเหตุครั้งนั้นเราได้แผลมาคนละนิด
ซึ่งจากเหตุการณ์นั้น ผมก็ขยาดนิดๆกับการขับขีา  แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ขี่เลย
แต่ก็คอยระวังทุกอย่างเพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีก

เรามีปัญหากันหลายครั้งครับเรื่องการจะไปที่ไหนสักแห่งแต่ผมไม่อยากขี่รถไป
จนมาวันนี้ ซึ่งจริงๆแล้วผมนัดแฟนไว้ตั้งแต่เมื่อวาน ว่าจะไปห้างแห่งหนึ่งย่านบางแค ซึ่งบ้านผมอยู่แถวสาทร ที่จะไปเพราะว่า มีสินค้าที่ลดราคาที่เราอยากได้อยู่
ผมก็เสนอเส้นทางรถโดยสารให้เสร็จว่า

จากบ้านจะเดินหรือนั่งพี่วินไปลงBRT จาก BRT ไปต่อBTS 2สถานี
แล้วรอรถตู้ฟรีจากทางห้างวนมารับ

สุดท้ายล่มครับ ไม่ได้ไปไหนทั้งนั้น จนวันนี้ก็ไม่ได้ไปครับ
ขนาดจะขี่ไปเองก็ไม่ไปครับ

ซึ่งผมก็ไม่ได้บอกนะครับว่าผมทำถูก...แต่มันก็อดสงสัยไม่ได้เหมือนกัน
ว่าทำไมคนอื่นๆที่เขามีรถหรือไม่มีรถเนี้ย เขายังโดยสารรถประจำทางไปไหนต่อไหนได้เลย
คือผมก็อยากมีโมเม้นนั้นบ้างไงครับ  เพราะคนที่ขี่รถหน้าจะรู้ดีนะครับว่าเหนื่อยและเมื่อยแค่ไหน แล้วด้วยสายตาผม ผมไม่ชอบขี่ตอน 6โมงเย็นเป็นต้นไป
เพราะเดี๋ยวนี้ทั้งไฟหน้าไฟท้ายแสบตาเหลือเกิน ผมกลัวจะเกิดอุบัติเหตุเข้าสักวัน

ผมเคยบอกเหตุผลไปหมดแล้วเช่นเดียวกับที่เธอบอกเหตุผลของเธอแล้วเช่นกัน
ว่า "แล้วจะมีรถไว้ทำไม" "รวมค่ารถแล้วนอนสั่งที่บ้านยังดีกว่า" "แล้วจะให้เดินจากBRT เข้าบ้านเนี้ยนั พี่วินไม่มีแล้วเวลานั้น"

ผมก็ได้แต่คิดในใจทำอะไรไม่ได้แบบเซ็งๆครับ
ใครเคยมีประสบการณ์แบบนี้มาแชร์กันหน่อยครับ

แล้วผมควรทำยังไงดี เพราะบางที่การเอารถไปมันก็หาที่จอดยากแม้จะเป็นมอเตอร์ไซค์ และก็ต้องมาคอยพะวงห่วงรถพาลให้ต้องกลับบ้านเร็ว
รวมถึงการขับขี่ตอนกลางคืนที่สายตาผมสู้ไฟรถคันอื่นไม่ไหวด้วย
พูดแล้วก็เศร้าครับ มันทำให้เราไปเที่ยวที่ไหนด้วยกันยากมาก

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่