เรื่องของเราอาจจะยาวหน่อยนะ
ถ้าผิดพลาดยังไงก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ
เรารู้จักกับเขามา2-3ปีแล้ว ที่จริงเราก็เคยคบและเลิกกับเขาไปด้วยเหตุผลบางอย่าง แต่พอผ่านไปประมาณ7เดือนเราก็กลับมาคบกันอีก ( 7เดือนที่ผ่านมาเราก็คุยปรึกษากันตลอด ) แต่การกลับมาคบการครั้งนี้มันทำให้เรารักกันมากกว่าเดิมมากกว่ากว่าตอนคบกันครั้งแรก เราก็ทะเลาะกันสุดท้ายเราก็กลับมาดีกัน มันก็เป็นเรื่องธรรมดาเนอะมันก็ต้องมีการกระทบกระทั่งกันบ้าง เราคบๆเลิกๆกันก็หลายครั้ง แต่ใครจะรู้ว่าการทะเลาะกันครั้งนี้มันจะเป็นครั้งสุดท้าย
วันที่ทะเลาะกัน วันนั้นเราอยู่รร. เพื่อนของเขาก็ได้ยืมหูฟังของเราไป พอยืมเสร็จเราก็ไปเอาแต่ตอนไปเอามีรุ่นน้องคนหนึ่งยื่นโทรศัพท์ให้คุยกับเพื่อนของน้องเขา ( เพื่อนของน้อง เขาชอบแฟนเรา )
เราไปเอาหูฟังเสร็จกำลังเดินลงบันได แต่เขาก็วิ่งตามเราลงมา เราขอเรียกชื่อแฟนเก่า เราว่า พี
พี : เป็นอะไรรึเปล่า
เรา : เปล่าๆ ไม่ได้เป็นอะไร แล้วใครโทรมา น้องคนนั้นใช่ไหม?
พี : ใช่ แต่ยังไม่ทันคุยอะไรเลย เห็นแกเดินลงมารู้ว่าโกรธเลยตามมาง้อ
เรา : ไม่ได้โกรธ ช่างเหอะ
( เราเป็นพวกปากแข็ง เวลาโกรธหรืองอน เราก็ชอบบอกไม่ได้เป็นอะไร ทั้งๆที่ก็เป็น )
หลังจากนั้นเรากลับถึงบ้าน พีก็ทักเรามาแต่เราก็ตอบเหมือนไม่อยากคุย ( ที่จริงเราก็อยากคุยนะ )
สุดท้ายเราหายโกรธ ก็กลับมาดีกัน แต่แล้ว ก็มีรุ่นพี่ที่เรารู้จัก มาบอกเราว่า พีไปบอกชอบแฟนพี่เขา เราก็อึนไปสักแป๊ป เราก็เลยทักไปถามพี พีก็บอกว่าชอบแค่น้อง เห็นน้องน่ารักดี แต่ถึงพีพูดยังไงเราก็ไม่หายโกรธสักที พีเลยแคปหน้าจอ แชทที่คุยกับน้องแล้วเราก็เห็นมีแชทที่พีคุยกับแฟนเก่า เราเลยโกรธหนักยิ่งกว่าเดิม สุดท้ายเราก็บอกเลิกพีไป พีก็พยายามง้อมาขอคืนดี โทรหาเราแต่เราไม่รับสายเพราะตอนนั้นเราเสียใจมากบวกกับเราไม่ค่อยแต่ใจแล้วว่าพียังรู้สึกกับเรารึเปล่า เราก็เลยลองใจว่าจะง้อได้มากแค่ไหน สุดท้ายพีก็เลิกง้อเราไป ( ถึงคราวที่เลิกกันจริงๆแล้วสินะ เลิกทั้งๆที่ยังรัก ) พอผ่านไปไม่กี่วัน เราเห็นพีคบกับคนใหม่ ( คนอะไรตัดได้เร็วขนาดนี้ )
ตอนที่เราเห็น เรารู้สึกเสียใจมากๆ เราก็โทรไปร้องไห้กับเพื่อนเรา เราเป็นบอกเลิกเขาเองเนอะก็สมควรแล้วที่โดนแบบนี้ แต่พอผ่านไปอีกไม่นาน เราก็ได้คุยกัน
พี : แกเป็นไงบ้าง
เรา : ก็ดี แล้วแกอ่ะ คบกับแฟนใหม่เป็นไงบ้าง
พี : ก็ดี แต่บางอย่างก็ดูไม่ค่อยเข้ากันเท่าไร
เรา : ยังไงก็รักกันนานๆนะ
( ที่จริงเราคุยเยอะกว่านี้ )
แต่แล้วพี่ก็ได้บอกเราว่า
พี : ถ้าเค้าจะกลับไปหาแกแกจะกลับมารึเปล่า
เรา : ห้ะ จะกลับมาจริงๆอ่ะ
พี : เออออ
เรา : แล้วมันจะไม่ดูว่าเค้าทำให้แฟนแกกับแกเลิกกันหรอ
พี : เราก็คุยๆกันไปก่อนได้รึเปล่า ส่วนแฟนใหม่เค้าจะได้บอกเลิก
เรา : เห้ยย เอาจริงดิ
พี : อืมมมม
หลังจากนั้นเราก็คุยกับพีไปเรื่อยๆ แต่ก็มีบางอย่างทำให้เราเลิกคุยกันไป สุดท้ายพีกับแฟนก็เลิกกัน
แต่ไม่ใช่เพราะเรานะ เพื่อนพีบอกเราว่าที่เลิกกันเพราะ แฟนพีเป็นคนบอกเลิกพีเอง แต่พอผ่านไปไม่อีกกี่วัน พีก็ได้คบกับแฟนใหม่ ( พีนี่ยังไงกันนะตัดใจได้เร็วมากกก ) เราก็คิดนะ ว่าเราไม่น่าทะเลาะกันเลยไม่อย่างนั้นเราได้กลับมาคบกันแล้ว แต่บางทีเราว่าพีก็เหมือนให้ความหวังเรา
สุดท้ายเรากับพี ก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิม ( เหมือนหนังที่วนซ้ำเลยเนอะ ) เราพยายามตัดใจจากพีแต่มันก็ทำไม่ได้ เราเคยบล็อกเฟส ไลน์ ทวิต ig ผลสุดท้ายเราก็ใจอ่อนปลดบล็อกทุกที เวลาพีทะเลาะกับแฟนเราก็ให้คำแนะนำนะ ( แต่เราก็ไม่เคยลืมพีได้เลย ) สุดท้ายพีก็เลิกกับแฟน เราพยายามตัดใจจากพี โดยเราคุยกับพี่ที่รู้จักกัน พี่คนนี้เป็นลูกของเพื่อนเเม่เรา เราเรียกพี่คนนี้ว่าพี่ขวัญ ( เป็นทอม ) ตอนนั้นเราไปเที่ยวบ้านพี่ขวัญ แต่เราก็คุยกับพีเหมือนเดิม พีทำเหมือนว่าพีจะกลับมา แต่เรามารู้ที่หลังจากเพื่อนเราว่า พีมีคนที่ชอบแล้ว พีคุยกับเราแบบเพื่อนมหลังจากนั้นเราก็เลิกคุยกับพีไป เราก็มาคุยกับพี่ขวัญแทน ตอนนั้นเราก็รู้สึกดีกับพี่ขวัญมากๆเลยนะ เวลามีเรื่องอะไรเราก็ปรึกษาพี่ขวัญ พี่ขวัญก็มีมาให้กำลังเราตอนที่เรารู้สึกแย่ๆ ตอนนั้นเราเหมือนกำลังจะตัดใจจากพีได้แล้ว แต่สุดท้ายพีกับเราก็คุยกันอีกครั้ง บางทีเราเห็นพีโพสต์ในเฟสบุ๊ค เหมือนคนกำลังมีความรัก เราก็ไม่ได้คิดนะว่าเป็นเรา แต่แล้วเราเห็นพีพูดชื่อเราในทวิต เราก็ดีใจนะแต่เราก็ไม่ได้คุยเรื่องในทวิตกับพี ( ทำเหมือนเราไม่เห็นไม่สนใจไรงี้ ) ตอนนั้นเราก็เลยเลิกคุยกับพี่ขวัญ แต่วันนั้นเรารู้สึกเหนื่อยๆ เราเลยบอกพีไปว่า
เรา : ขอหายไปสักพักนะ
พี : ทำไมอ่ะ เป็นอะไรรึเปล่า
เรา : รู้สึกเหนื่อยๆแบบบอกไม่ถูก
พี : เรื่องพี่ขวัญหรอ
เรา : เปล่าๆ
พอเรารู้สึกดีขึ้น เราก็ทักพีไป
เรา : ทักๆ
พี : ดีขี้นแล้วอ่อ
เรา : ดีขึ้นล่ะ
พี : ( นางก็ส่งเพลง มันเป็นใคร มาให้เราฟัง )
เรา : อ่อ เพลงนี้เคยฟังล่ะ
หลังจากนั้นก็เปลี่ยนเรื่องคุย
ตอนแรกเราเคยฟังผ่านๆเราก็ไม่ได้นึกถึงเนื้อเพลงอะไรหรอกนะ จนสุดท้าย พีก็เลิกคุยกับเรา เเต่เราคิดว่า พีคงคิดว่าเรายังชอบพี่ขวัญอยู่ พีเลยเลิกคุยกับเราไป เราก็เสียดายนะว่าจะกลับมาคบกันแล้วแต่ก็ไม่ได้กลับมาคบกันอีก แต่แล้วเราก็กลับมาคุยอีก ( กลับมาคุยเป็นรอบที่ล้านแล้วมั้งเนี่ย ) ตอนนั้นเรารู้ว่าพีชอบรุ่นพี่ที่รร. เรารู้เราก็รู้สึกใจหายเบาๆทำไมไม่เป็นเรานะ บางทีพีมีปัญหาก็มาปรึกษาเรา จนถึงช่วงใกล้สอบ พีมีงานค้าง เราก็ช่วยพีทำนะ เรานัดมาเจอกันเพื่อช่วยกันทำงานค้างวันนั้นเป็นวันที่เรามีความสุขมากเลยนะที่ได้เจอกันอยู่ด้วยกัน เราหวังนะว่าพีจะรู้สึกแบบเดียวกับเราจนเรากลับบ้านกัน
เราชอบถามพีเรื่องคนที่พีคุยด้วยมั้ง เลยทำให้พีเลิกคุยกับเราอีกครั้ง แต่เหมือนพีเลิกคุยกับพี่คนนี้ไปแล้ว แต่เราก็ไม่กล้าทักพีไปนะ แต่เราก็อยากคุยกับพี เวลาเราเจอหน้าพีพีก็เหมือนชอบมองเรา เเต่เราก็เชิดใส่เหมือนไม่อยากมอง เเต่พีก็ได้คบกับแฟนใหม่ เราก็แอบเศร้านะแต่ทำไงได้ก็คงมีแต่คำยินดี
จนไม่นานมานี้เราทักพีไปเรื่องเรียนอะไรแบบนี้ เราก็เป็นห่วงพีเหมือนเดิมนะ สุดท้ายเราก็กลับมาคุยกัน เราโครตดีใจเลยที่พียอมคุยกับเรา พีคงคิดมั้งว่าเราลืมพีแล้ว แต่ที่จริงเราไม่เคยลืมพีได้เลย
แต่พีก็เคยพูดกับเรานะว่า มาถึงจุดนี้ได้ยังไง จากแฟนเก่ากลายเป็นเพื่อนกัน เราได้ยินเราก็จึกเลยจ้าาา ทำไงได้ เราเองที่ไม่ลืมพีทำยังไงได้ล่ะ เราพยายามลืมแล้วแต่ก็ลืมไม่ได้ เราเลยคิดว่าถ้าเป็นเเฟนไม่ได้ก็เป็นเพื่อนแทนแล้วกัน แต่บางทีเราก็รู้สึกนะเวลาเห็นพีกับแฟนสวีทกัน บางทีเราก็อยากจะเลิกคุยกับพีนะแต่อีกใจก็อยากกลับไป ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เราก็ไม่น่าไปบอกเลิกพีเลย
ปล.กระทู้อีกอันเพื่อนเรายืมของเรามานะคะ
จากแฟนกลายเป็นเพื่อน แต่เหมือนเราก็ยังไม่ลืม
ถ้าผิดพลาดยังไงก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ
เรารู้จักกับเขามา2-3ปีแล้ว ที่จริงเราก็เคยคบและเลิกกับเขาไปด้วยเหตุผลบางอย่าง แต่พอผ่านไปประมาณ7เดือนเราก็กลับมาคบกันอีก ( 7เดือนที่ผ่านมาเราก็คุยปรึกษากันตลอด ) แต่การกลับมาคบการครั้งนี้มันทำให้เรารักกันมากกว่าเดิมมากกว่ากว่าตอนคบกันครั้งแรก เราก็ทะเลาะกันสุดท้ายเราก็กลับมาดีกัน มันก็เป็นเรื่องธรรมดาเนอะมันก็ต้องมีการกระทบกระทั่งกันบ้าง เราคบๆเลิกๆกันก็หลายครั้ง แต่ใครจะรู้ว่าการทะเลาะกันครั้งนี้มันจะเป็นครั้งสุดท้าย
วันที่ทะเลาะกัน วันนั้นเราอยู่รร. เพื่อนของเขาก็ได้ยืมหูฟังของเราไป พอยืมเสร็จเราก็ไปเอาแต่ตอนไปเอามีรุ่นน้องคนหนึ่งยื่นโทรศัพท์ให้คุยกับเพื่อนของน้องเขา ( เพื่อนของน้อง เขาชอบแฟนเรา )
เราไปเอาหูฟังเสร็จกำลังเดินลงบันได แต่เขาก็วิ่งตามเราลงมา เราขอเรียกชื่อแฟนเก่า เราว่า พี
พี : เป็นอะไรรึเปล่า
เรา : เปล่าๆ ไม่ได้เป็นอะไร แล้วใครโทรมา น้องคนนั้นใช่ไหม?
พี : ใช่ แต่ยังไม่ทันคุยอะไรเลย เห็นแกเดินลงมารู้ว่าโกรธเลยตามมาง้อ
เรา : ไม่ได้โกรธ ช่างเหอะ
( เราเป็นพวกปากแข็ง เวลาโกรธหรืองอน เราก็ชอบบอกไม่ได้เป็นอะไร ทั้งๆที่ก็เป็น )
หลังจากนั้นเรากลับถึงบ้าน พีก็ทักเรามาแต่เราก็ตอบเหมือนไม่อยากคุย ( ที่จริงเราก็อยากคุยนะ )
สุดท้ายเราหายโกรธ ก็กลับมาดีกัน แต่แล้ว ก็มีรุ่นพี่ที่เรารู้จัก มาบอกเราว่า พีไปบอกชอบแฟนพี่เขา เราก็อึนไปสักแป๊ป เราก็เลยทักไปถามพี พีก็บอกว่าชอบแค่น้อง เห็นน้องน่ารักดี แต่ถึงพีพูดยังไงเราก็ไม่หายโกรธสักที พีเลยแคปหน้าจอ แชทที่คุยกับน้องแล้วเราก็เห็นมีแชทที่พีคุยกับแฟนเก่า เราเลยโกรธหนักยิ่งกว่าเดิม สุดท้ายเราก็บอกเลิกพีไป พีก็พยายามง้อมาขอคืนดี โทรหาเราแต่เราไม่รับสายเพราะตอนนั้นเราเสียใจมากบวกกับเราไม่ค่อยแต่ใจแล้วว่าพียังรู้สึกกับเรารึเปล่า เราก็เลยลองใจว่าจะง้อได้มากแค่ไหน สุดท้ายพีก็เลิกง้อเราไป ( ถึงคราวที่เลิกกันจริงๆแล้วสินะ เลิกทั้งๆที่ยังรัก ) พอผ่านไปไม่กี่วัน เราเห็นพีคบกับคนใหม่ ( คนอะไรตัดได้เร็วขนาดนี้ )
พี : แกเป็นไงบ้าง
เรา : ก็ดี แล้วแกอ่ะ คบกับแฟนใหม่เป็นไงบ้าง
พี : ก็ดี แต่บางอย่างก็ดูไม่ค่อยเข้ากันเท่าไร
เรา : ยังไงก็รักกันนานๆนะ
( ที่จริงเราคุยเยอะกว่านี้ )
แต่แล้วพี่ก็ได้บอกเราว่า
พี : ถ้าเค้าจะกลับไปหาแกแกจะกลับมารึเปล่า
เรา : ห้ะ จะกลับมาจริงๆอ่ะ
พี : เออออ
เรา : แล้วมันจะไม่ดูว่าเค้าทำให้แฟนแกกับแกเลิกกันหรอ
พี : เราก็คุยๆกันไปก่อนได้รึเปล่า ส่วนแฟนใหม่เค้าจะได้บอกเลิก
เรา : เห้ยย เอาจริงดิ
พี : อืมมมม
หลังจากนั้นเราก็คุยกับพีไปเรื่อยๆ แต่ก็มีบางอย่างทำให้เราเลิกคุยกันไป สุดท้ายพีกับแฟนก็เลิกกัน
แต่ไม่ใช่เพราะเรานะ เพื่อนพีบอกเราว่าที่เลิกกันเพราะ แฟนพีเป็นคนบอกเลิกพีเอง แต่พอผ่านไปไม่อีกกี่วัน พีก็ได้คบกับแฟนใหม่ ( พีนี่ยังไงกันนะตัดใจได้เร็วมากกก ) เราก็คิดนะ ว่าเราไม่น่าทะเลาะกันเลยไม่อย่างนั้นเราได้กลับมาคบกันแล้ว แต่บางทีเราว่าพีก็เหมือนให้ความหวังเรา
สุดท้ายเรากับพี ก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิม ( เหมือนหนังที่วนซ้ำเลยเนอะ ) เราพยายามตัดใจจากพีแต่มันก็ทำไม่ได้ เราเคยบล็อกเฟส ไลน์ ทวิต ig ผลสุดท้ายเราก็ใจอ่อนปลดบล็อกทุกที เวลาพีทะเลาะกับแฟนเราก็ให้คำแนะนำนะ ( แต่เราก็ไม่เคยลืมพีได้เลย ) สุดท้ายพีก็เลิกกับแฟน เราพยายามตัดใจจากพี โดยเราคุยกับพี่ที่รู้จักกัน พี่คนนี้เป็นลูกของเพื่อนเเม่เรา เราเรียกพี่คนนี้ว่าพี่ขวัญ ( เป็นทอม ) ตอนนั้นเราไปเที่ยวบ้านพี่ขวัญ แต่เราก็คุยกับพีเหมือนเดิม พีทำเหมือนว่าพีจะกลับมา แต่เรามารู้ที่หลังจากเพื่อนเราว่า พีมีคนที่ชอบแล้ว พีคุยกับเราแบบเพื่อนมหลังจากนั้นเราก็เลิกคุยกับพีไป เราก็มาคุยกับพี่ขวัญแทน ตอนนั้นเราก็รู้สึกดีกับพี่ขวัญมากๆเลยนะ เวลามีเรื่องอะไรเราก็ปรึกษาพี่ขวัญ พี่ขวัญก็มีมาให้กำลังเราตอนที่เรารู้สึกแย่ๆ ตอนนั้นเราเหมือนกำลังจะตัดใจจากพีได้แล้ว แต่สุดท้ายพีกับเราก็คุยกันอีกครั้ง บางทีเราเห็นพีโพสต์ในเฟสบุ๊ค เหมือนคนกำลังมีความรัก เราก็ไม่ได้คิดนะว่าเป็นเรา แต่แล้วเราเห็นพีพูดชื่อเราในทวิต เราก็ดีใจนะแต่เราก็ไม่ได้คุยเรื่องในทวิตกับพี ( ทำเหมือนเราไม่เห็นไม่สนใจไรงี้ ) ตอนนั้นเราก็เลยเลิกคุยกับพี่ขวัญ แต่วันนั้นเรารู้สึกเหนื่อยๆ เราเลยบอกพีไปว่า
เรา : ขอหายไปสักพักนะ
พี : ทำไมอ่ะ เป็นอะไรรึเปล่า
เรา : รู้สึกเหนื่อยๆแบบบอกไม่ถูก
พี : เรื่องพี่ขวัญหรอ
เรา : เปล่าๆ
พอเรารู้สึกดีขึ้น เราก็ทักพีไป
เรา : ทักๆ
พี : ดีขี้นแล้วอ่อ
เรา : ดีขึ้นล่ะ
พี : ( นางก็ส่งเพลง มันเป็นใคร มาให้เราฟัง )
เรา : อ่อ เพลงนี้เคยฟังล่ะ
หลังจากนั้นก็เปลี่ยนเรื่องคุย
ตอนแรกเราเคยฟังผ่านๆเราก็ไม่ได้นึกถึงเนื้อเพลงอะไรหรอกนะ จนสุดท้าย พีก็เลิกคุยกับเรา เเต่เราคิดว่า พีคงคิดว่าเรายังชอบพี่ขวัญอยู่ พีเลยเลิกคุยกับเราไป เราก็เสียดายนะว่าจะกลับมาคบกันแล้วแต่ก็ไม่ได้กลับมาคบกันอีก แต่แล้วเราก็กลับมาคุยอีก ( กลับมาคุยเป็นรอบที่ล้านแล้วมั้งเนี่ย ) ตอนนั้นเรารู้ว่าพีชอบรุ่นพี่ที่รร. เรารู้เราก็รู้สึกใจหายเบาๆทำไมไม่เป็นเรานะ บางทีพีมีปัญหาก็มาปรึกษาเรา จนถึงช่วงใกล้สอบ พีมีงานค้าง เราก็ช่วยพีทำนะ เรานัดมาเจอกันเพื่อช่วยกันทำงานค้างวันนั้นเป็นวันที่เรามีความสุขมากเลยนะที่ได้เจอกันอยู่ด้วยกัน เราหวังนะว่าพีจะรู้สึกแบบเดียวกับเราจนเรากลับบ้านกัน
เราชอบถามพีเรื่องคนที่พีคุยด้วยมั้ง เลยทำให้พีเลิกคุยกับเราอีกครั้ง แต่เหมือนพีเลิกคุยกับพี่คนนี้ไปแล้ว แต่เราก็ไม่กล้าทักพีไปนะ แต่เราก็อยากคุยกับพี เวลาเราเจอหน้าพีพีก็เหมือนชอบมองเรา เเต่เราก็เชิดใส่เหมือนไม่อยากมอง เเต่พีก็ได้คบกับแฟนใหม่ เราก็แอบเศร้านะแต่ทำไงได้ก็คงมีแต่คำยินดี
จนไม่นานมานี้เราทักพีไปเรื่องเรียนอะไรแบบนี้ เราก็เป็นห่วงพีเหมือนเดิมนะ สุดท้ายเราก็กลับมาคุยกัน เราโครตดีใจเลยที่พียอมคุยกับเรา พีคงคิดมั้งว่าเราลืมพีแล้ว แต่ที่จริงเราไม่เคยลืมพีได้เลย
แต่พีก็เคยพูดกับเรานะว่า มาถึงจุดนี้ได้ยังไง จากแฟนเก่ากลายเป็นเพื่อนกัน เราได้ยินเราก็จึกเลยจ้าาา ทำไงได้ เราเองที่ไม่ลืมพีทำยังไงได้ล่ะ เราพยายามลืมแล้วแต่ก็ลืมไม่ได้ เราเลยคิดว่าถ้าเป็นเเฟนไม่ได้ก็เป็นเพื่อนแทนแล้วกัน แต่บางทีเราก็รู้สึกนะเวลาเห็นพีกับแฟนสวีทกัน บางทีเราก็อยากจะเลิกคุยกับพีนะแต่อีกใจก็อยากกลับไป ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เราก็ไม่น่าไปบอกเลิกพีเลย
ปล.กระทู้อีกอันเพื่อนเรายืมของเรามานะคะ