เราแค่อยากมาระบายนะอย่าด่าเลย คือเรากับแฟนคยกันกันมา ก้อประมาณ 4ปีกว่าๆล่ะ แต่คือก้อคบๆเลิกๆแต่จริงๆแล้วเราไม่เคยอยากเลิกเลยนะ คือเรายอมรับเมื่อก่อนเราคบกะแฟนใหม่ๆ เราสามารถโกดเค้า งอลเค้า ได้ทุกอย่างเค้าจะแคร์เรามาก ไม่ว่าเราต้องการอะไรนะเค้าหาให้เราหมดมีบางครั้งที่เวลาทะเลาะกัน เราเองก้อชอบประชดโดยการบอกเลิก หลายรอบ แต่เราก้อเป็นฝ่ายกลับไปง้อเค้าตลอดนะ เราเองก้อยอมรับ เราเป็นคนเจ้าชู้ เฟรนลี่นะ ชอบคุยกะคนนั้นคนนี้ แต่บอกตรงๆเราไม่เคยไปโกหกคัยนะว่าเราโสดนะ อันนี้ไม่มีนะเราก้อบอกว่าเรามีแฟนตลอด พอรักกันมาสักระยะหนึ่ง ต่างคนต่าง เข้ามหาลัย เรื่องนี้ก้อต้องทำใจเนอะคัยไม่แข็งก้อไปไม่รอด ช่วงแรกๆเราทะเลาะกันบ่อยมาๆ ซึ่งช่วงนั้น เราเองไม่เคยคิดที่จะมีคัยอีกนอกจากเค้า เรารักเค้ามากกว่าเดืม จริงใจกว่าเดิม เพราะเราก้อรุสึกว่าโตๆกันแล้ว เราพร้อมจะดูแลเค้าแล้วนะ แต่ณ. ตอนนั้นเค้าเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเค้าห่างกับเรามากกว่าเดิม เค้าติดเกม ติดเพื่อน ช่วงนั้นเราก้อไม่ค่อยได้คุยกัน จนมีวันนึงเราก้อเปิดใจคุยกันนะแต่เค้าอยากเลิก อยากยุคนเดียว อยากเรียนก่อน คือก่อนหน้านั้นพ่อเราบอกเราว่าไม่อยากให้คบกัน เราเลย บอกพ่อไปว่าหนูขอล่ะ หนูรักมันมาก พ่อเลยให้เราคบกันแต่ในทางกับกัน เค้าเอาเหตุผลของเค้ามาอ้างในขณะที่จะเลิกกับเราเค้าบอกเราด้วยว่าแม่เค้าก้อไม่อยากให้มีแฟนอยากให้เรียน คือเราเองก้อเคยคุยกันกะแม่เค้านะ แม่เค้าก้อโอเคกับเราดีอ่ะ นับจากวันนั้นเราก้อเลิกกันเราทำใจมาตลอด ประมานสามเดือนได้ คือเรารุทุกสิ่งทุกอย่างว่าเค้าทำไร คุยกับคัย เรารุเรื่องเค้ามาตลอด เกือบสามเดือน (ยังไม่จบ)
แฟนอยากอยู่คนเดียว