ควรทำยังไงดี กลับไปก็ไม่ได้ เดินต่อไปก็ไม่ถึง

สวัสดีค่ะ...เริ่มเลยนะ คือเราเคยมีแฟนคนนึง ซึ่งเจอกันในโลกออนไลน์เมื่อ 4 ปีที่แล้ว เราคุยกันมาสักระยะนึง เราเริ่มตกลงเป็นแฟนกัน ซึ่งตอนแรกๆเค้าดี มีเวลาให้ ในวันที่ 2 สิงหาคม 2555 พอได้คบกันช่วงแรกๆเค้าไม่สนใจเราเลย หายไปไม่ติดต่อ อาทิตนึงได้คุยกันสองวัน โดยเราเป็นฝ่ายติดต่อหาเค้าตลอด ไปหา โทรหา พยายามให้ได้คุยกัน ได้เจอกัน พอเวลาผ่านไป 4 เดือน เราจับได้ว่าเค้ามีคนอื่น ถึงกับมีความสัมพันกันลึกซึ่ง เค้าบอกกับเราว่าจะเลิก เราก็ให้โอกาศเค้า เชื่อใจเค้าอีกครั้ง ผ่านมาอีก 2 เดือน ซึ่งตรงกับเดือนกุมภาพันพอดี เค้ามาบอกกับเราว่า มีผญ.คนนึงมาบอกว่าท้องกับเค้า จริงๆแล้วคือผญ.คนนั้น เรายอมรับว่าเราแทบบ้า กินไม่ได้นอนไม่หลับ เกือบจะเลิก แต่เราไม่อยากทิ้งเค้าให้เจอปัญหาเพียงคนเดียว เราเลยตกลงกันว่าเค้าถ้าเป็นลูกเค้าจริงๆเราจะให้เค้ารับผิดชอบแล้วเราจะเดินจากไปเอง แต่เค้าไม่ยอมให้เราไป เราจึงอึดอัดอยู่แบบนั้นมาสักพักนึง จนมาถึงสงกาน มีเพื่อนคนนึงมาบอกว่าผญ.คนนั้นโกหก ไม่ได้ท้อง สร้างเรื่องอยากให้เราเลิกกัน เราทั้งโกรธทั้งดีใจ ที่มันไม่ได้เป็นเรื่องจริง นี่ก็ถือเป็นบทพิสูจให้เค้าเห็นว่าเรารักเค้ามากขนาดไหน ระยะเวลาผ่านมาเรื่อยๆ เค้าก็มีคนอื่น เราจับได้ตลอด แต่ทุกครั้งที่จับได้เค้าก็ยอมเลิกคุย เลือกเราทุกครั้ง แต่มีครั้งนึง เราเป็นฝ่ายไปคุยกับคนอื่น ช่วงนั้นเรารู้สึกเราอิ่มตัว เบื่อที่ต้องคอยตามเค้า เค้าติดเพื่อนกินเหล้า เจ้าชู้ เราเลยเผลอใจไปคุยกับคนนึง เราเลือกคนใหม่ แต่เค้ามาอ้อนวอนเรา ขอให้เรากลับไป ในใจเราก็รักคบกันมาตั้งหลายปี กะมาหลงแค่ผช.คนเดียว เราเลยเลิกติดต่อกับผช.คนนั้น และเลือกที่จะกลับมาใช้ชีวิตด้วยกัน เราก็รักกันมาเรื่อยๆ ช่วงเค้าเรียนจบ. ปวส.เทียบโอนไปมหาลัย แรกๆเค้าก็โอเค ช่วงปรับพื้นฐาน ก็ยังอยู๋ด้วยกัน แต่เริ่มๆห่างๆกัน เพราะเราก็ทั้งเรียนทั้งทำงาน เหนื่อนไม่ได้มีเวลาเหมือนแต่ก่อนที่คอยตามเค้าเป็นเด็กๆ แต่เราเชื่อใจเค้าและไว้ใจ พอผ่านมาระยะนึง เค้าเริ่มเปลี่ยนไป คนเป็นแฟนกันมันมักจะมีเซ้นบางอย่างบอกว่าแฟนตัวเองเปลี่ยนไป เค้าห่างเหิน นอนไม่กอด เจอหน้าไม่สนใจ ทำเหมิน และไม่ค่อยมาหาเรา  เราเริ่มแปลกใจ ว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ ในใจคิดว่าเค้าคงเริ่มไปคุยกับคนอื่นที่มอ แต่พอเราถามเค้า แรกๆเค้าไม่ยอมรับ จนอาการมันชัดมากขึ้น เราเลยยิ่งมั่นใจว่าเค้าคงต้องมีจริงๆ แต่เพียงแค่เรายังไม่มีหลักฐานยังจับไม่ได้คาหนักคาเขา เราก็ถามมาเรื่อยๆ จนเค้ายอมรับว่าเค้าอยากอยู่คนเดียว เราเสียใจมาก เอาแต่โทษตัวเองว่าเพราะเราไม่มีเวลาให้เค้า จนต้องเสียเค้าไป เค้าขอห่างจากเรา แต่เราไม่อยากให้เค้าไป เราขอให้เค้าอยู่กับเรา จนเอาอดทนไม่ไหว ยอมรับว่าเค้ามีคนอื่น คนอื่นที่เค้ามีไม่ใช่ใครที่ไหน เป็นแฟนเค้าก่อนที่เค้าจะคบกับเรา เลิกกันมา 4 ปี เค้าบอกเค้าไม่เคยลืม พอมาเจอความรู้สึกมันกลับมา เค้าเลยเถิดไปมีอะไรกัน วันที่เรารู้ความจริง เราเหมือนโดนมีดปักกลางหัวใจ มันเหมือนจะขาดอากาศหายใจ เหมือนจะตาย ไม่มีแรงทำอะไรต่อไป เราไปปรึกษาแม่เค้า แม่เค้าบอกให้เราอดทน เรายอมรับว่าตอนนั้นขาดเค้าไม่ได้ ถึงเค้าไปมีอะไรกับคนอื่นเราก็ยอมขอแค่ให้เค้ากลับมา แต่ยังไงเค้าก็ไม่ยอมกลับ เค้าไล่เราทุกวิถีทาง เราเลิกงาน 5 ทุ่ม เรานั่งรถเมล์ไปหาเค้า เค้าบอกมาทำไม เราหงายเงิบไป แต่ก็อดทน นอนร้องไห้ข้างๆเค้า เค้ายังไม่สนใจ บอกให้เราหยุด ให้เรากลับไป มันไม่มีประโยชน์ เราเป็นแบบนั้นอยู่เดือนนึง มีคนนึงเค้ามาหาเรา ในใจเราไม้ได้คิดอะไรเลย เราอยากคุยเราคิดว่ามันคงช่วยให้ลืมเค้าได้ แต่เค้ากลับมาหาเราบอกขาดเราไม่ได้คิดได้แล้ว เรายอมรับว่าอยากกลับไป แต่เราไม่กล้ากลับ กลัวเจ็บ แต่เราคุยได้สักพักเราก็เลิกคุยไป เพราะมันไม่ได้คิดอะไร เราสงสารเค้าที่ใช่เค้าเป็นเครื่องมือ เราเลยปล่อยให้เค้าไปเจอคนที่ดี แล้วเค้าก็หายไปสักพักเราก็มาคุยกับคนนึง เรายอมรับว่าเราหลงเค้าเราเลยตัดสินใจคบกับเค้า แต่พอคบมาสักพัก 2 เดือน เราอาการเริ่มออกว่าเค้าไม่ใช่ อยู่ใกล้ๆกันแท้ๆ แต่เรายังรู้สึกเหงา เวลาเจอกันเรารู้สึกเบื่อ มีวันนึงเราทักแฟนเก่าเราไป เราได้คุยกับเค้า ตอนแรกเราบ็อกเฟสบุ๊คเค้าไป พอเราปลดล็อก เราเข้าไปส่อง เห็นเค้าเริ่มมีคนอื่นเรารู้สึกเจ็บมาก น้ำตาไหลมาจากไหนไม่รู้ ความรู้สึกเราอยากกลับไปจุดๆนั้นที่เราเคยยืน ที่ที่เคยเป็นของเรา จริงๆแล้วเราคิดถึงเค้าตลอด แต่เราต้องหลอกตัวเองว่าเราลืมได้ ทุกครั้งที่เราไปเที่ยว ดื่มเหล้า เราร้องไห้เพราะเค้าตลอด เราสงสารตัวเอง และสมเพชตัวเองเหลือเกินที่เป็นแบบนี้
เราควรจะทำยังไงดี เราถามเค้าว่าเรายังมีโอกาศมั้ย เราบอกไม่รู้ เค้าเริ่มรู้สึกกับนั้นแล้ว มันเป็นคำที่บาดหัวใจเรามาก เราทรมานมากๆ เราควรจะทำยังไงดี