จำใจยอมรับกับสิทธิ์ที่เธอให้ฉันมา ฉันเป็นได้แค่คนที่แย่งแฟนชาวบ้าน (อย่าเพิ่งด่านะ อ่านให้จบก่อน)

อยากจะจับมือเธอเดินไปไหนด้วยกัน อยากจะโอบกอดเธอทุกครั้งเมื่ออยู่ใกล้ อยากจะซบเธอยามอ่อนแอ อยากจะอยู่ใกล้ๆยามเธอเหงา แต่ฉันกลับทำอะไรไม่ได้สักอย่าง แม้จะเป็นกอดครั้งแรกและครั้งสุดท้ายฉันก็ยอม!!

ตามหัวข้อเลยไม่รู้จะทำไงละเพราะแฟนเรามันก็เอามาแล้ว นี่สนิทกันเกินไปปะเนี่ย 😒คือก็เข้าใจไม่ได้ผิดแค่เพื่อนผู้ตนนั้นก็ผิด แต่เพื่อนจะทำแบบนี่ต่อไปจริงๆหรอ ช่วยด้วยยย

ตามชื่อกระทู้เลยคะ สมควรไหมค่ะที่จะบอกเรื่องราวในอดีตของเรา ว่าเคยเป็นคนมาทีหลัง เคยถูกตราหน้าว่า แย่งแฟนชาวบ้าน

เราคุยกับพี่คนนึงแบบพี่ที่ทำงาน เราไม่ได้คิดเกินเลยอะไรเลยเพราะดขามีแฟนแล้ว. ไปๆมาๆเขาดูแลเทคแคร์เราดีเรายอมรับว่าเผลอใจไปชอบเขาเข้าแล้ว แต่เราห้ามใจตัวเอง. เราไม่ทำอะไรเกินเลย เราไม่เคยทักเขาไปก่อน ไ

ถึงเลิกกันแล้ว แต่ไม่ผิดใช่มั้ยที่ฉันยังรักเธอทุกนาที

เวรกรรมทำไมทำงานช้าคะ พวกทำลายครอบครัวคนอื่น เมื่อไหร่มันจะชดใช้ ทำไมมันถึงมีคนใหม่ มีชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเราที่เป็นเมียหลวง