สวัสดีค่ะ นี่เป็นกระทู้แรก ผิดพลาดยังไงต้องขออภัยด้วยนะคะ
เราเองเป็นคนนึงค่ะ ที่วนเวียนอยู่ในความรักที่ล้มเหลวมาตลอด และครั้งนี้ก็เป็นอีกครั้งนึง ซึ่งรู้สึกว่ายากที่จะผ่านไปได้
เราเองคบผู้ชาย 2 คนพร้อมกัน คนนึง เป็นเพื่อนที่รู้จักกันมาระยะนึง คุยได้ทุกเรื่อง ใส่ใจ เข้าใจกัน จนตกลงเป็นแฟนกัน แต่เค้าอยู่ ตปท.เลยนานๆ เจอกันที
อีกคนนึง เป็นพี่ที่ทำงานเก่ารู้จักกันสิบกว่าปีแล้ว พึ่งจะมาเริ่มคบกันแบบลับๆ เมื่อ5-6 ปีให้หลังเพราะต่างคนก็ต่างมีแฟนจริงจังค่ะ
วันนึง เราท้อง..
มั่นใจว่า ต้องเป็นของแฟนแน่ๆ ( เพราะเคยมีอะไรกับพี่เค้ามาหลายปี พลาดแค่ครั้งเดียวเอง) ก็บอกแฟนไป ว่าท้อง เค้าก็ไม่ได้รับผิดชอบ หรือใส่ใจอะไรค่ะ เพราะทางพ่อแม่เค้า(อิสลาม) ก็หาคนไว้ให้แต่งงานอยู่เเล้ว เราก็ไม่ได้ติดใจเอาความ ตั้งหน้าตั้งตาเลี้ยงลูกเป็น single mom สวยๆไป
จนวันนึง แฟน(เก่า) อยากแต่งงานอีกรอบ แต่ไม่อยากให้ผู้หญิงที่จะแต่งงานด้วยรู้ว่าตัวเองทิ้งลูกทิ้งเมียไป ก็มาขอตรวจ DNA ลูกเรา เพื่อยืนยันว่าไม่ใช่ลูกเค้าจริงๆ เราก็ไปค่ะ พาลูกไปตรวจ ขอข้ามไปถึงผลตรวจเลยแล้วกันค่ะ เพราะตอนที่ไปตรวจ ทางพ่อแม่แฟนเก่า ไม่ใยดีลูกของเราเลยแม้แต่น้อย
..ผลตรวจออกมาก็โป๊ะแตกค่ะ ไม่ใช่ลูกเค้า เราเองก็หนักอึ้งๆๆๆ อยู่ในหัว ว่าทำอะไรลงไปกับลูก นี้เรามโนไปเอง ว่าลูกเป็นของเค้า แทนที่จะเป็นของพี่อีกคน
ทีหลัง แฟนเก่ามาเล่าให้ฟังว่าเค้าไปตรวจหมันมา ว่าเป็นหมันแต่กำเนิด แต่ไม่อยากให้ พ่อแม่ฝ่ายหญิงรังเกียจเนื่องจากทางนั้รต้องการทายาท เลยขอเอาผลDNA ไปยืนยันดีกว่า ..
จบไปเรื่องนึง ..
ทีนี้ ระหว่างเรากับพี่ที่คบกันลับๆ เราก็บอกเค้าว่าผลเป็นแบบนี้ๆ ใจจริงไม่ได้อยากให้เค้ารับผิดชอบอะไรค่ะ เพราะเรามั่วเองอันนี้ยอมรับเลย แต่เค้าก็รับปากว่ายังไงก็รับผิดชอบค่ะ เพราะก็ลูก ก็จะมีเรื่องรับรองบุตร ก็จะต้องไปตรวจDNA อีกรอบ เพื่อใช้เอกสาร (เราคบแค่ 2 คน จึงมั่นใจว่า ไม่ใคร ก็ใครแหละค่ะ) ก็ไปมาหาสู่กันระยะนึงค่ะ โดยที่พี่เค้าก็ไม่ได้บอกใคร ว่ามีลูก เพราะเค้าก็มีแฟนอยู่ ก็มาหาลูกมาหาเรา อยู่กันแบบผัวๆ เมียๆ แหละค่ะ ก็ตกลงว่าอยากมีอีกซักคน รอคนนี้โตซักหน่อยก่อน ก็คุยกันดีค่ะ แต่บังเอิญ ช่วงนั้นเจอกันบ่อย ไม่ได้ป้องกันจริงจัง ก็เลยท้องอีกคน โดยที่ไม่รู้ค่ะ น่าจะซักเดือนนิดๆ ก็เวียนหัว เมารถ พะอืดพะอม จนตัดสินใจตรวจค่ะ ก็คิดกัน วางแผน ว่าจะหาใครมาช่วยเลี้ยง เพราะเราต่างคนต่างทำงาน และอยู่คนละจังหวัดค่ะ ด้วยความที่ขี้นอยด์ ยิ่งท้องยิ่งนอยด์ พี่เค้าก็มาๆ หายๆ เราก็เริ่มเครียดมาก ถึงมากที่สุดค่ะเวลาเค้าไปอยู่กับแฟน มันก็เสียใจค่ะ คิดไปหมด เราเองอาจต้องการมากไป จริงๆ ก็เพื่อลูกแหละค่ะ อยากให้เค้ามีเวลาให้ลูกมากขึ้น เราก็เริ่มน้อยใจมากขึ้น เวลาที่เค้าไปอยู่กับแฟนก็จะ disconnect ตลอดทุกสิ่งอย่าง จนวันนึงลูกป่วยเข้า รพ.ค่ะ เราทั้งLine ทั่งโทร ก็ไม่อ่าน จนอีก 2 วันให้หลังค่อยโทรกลับมา สรุปว่าเราก็ตกเลือดค่ะ เพราะห่วงลูกที่เข้าโรงพยาบาลและคงเครียดมากไป อายุมากแล้ว ปนเปกันไปหมด เค้าก็ขอโทษค่ะ เราก็ยกโทษให้ ก็มาหาลูกเล่นกับลูกเราก็ดีใจแล้วค่ะ
ถึงตอนนี้ เรายอมรับว่าเราโง่และงี่เง่าค่ะ ทุกความล้มเหลวที่ผ่านมาก็เพราะ สองเรื่องนี้แหละ แต่ใครมันจะไปโชคดี ได้เจอรักที่ดีๆ ไปตลอด จริงมั้ยคะ
ต่อค่ะ ..
หลังจากที่พี่เค้ามาหาลูก แล้วก็หายไปกับแฟนอีกค่ะ เราก็เริ่มไม่ยอม ก็เลยบอกแฟนเค้าไป ว่าเค้ามีลูก มีเมียนะ ขอเวลาให้ลูกบ้างเพราะถ้าแฟนเค้ามาหาตลอด พี่เค้าก็จะไม่โทรหาลูกค่ะ แฟนเค้าก็ตอกกลับมาว่า "เรื่องแบบนี้มันขึ้นอยู่กับผู้ชายนะ และเรื่องไร้สาระอบบนี้ มาบอกเค้าทำไม" ก็จริงค่ะ เรามันโง่เอง
พี่เค้าบอกว่าขอไปเคลียร์กับแฟนค่ะ แล้วค่อยจะมาคุยกับเรา แล้วก็หายไปเลยค่ะ งดติดต่อทุกช่องทาง หายไปหลายวัน เราก็ไม่รู้จะไปตามที่ไหน ก็พึ่งหมอดูค่ะ เรางมงายค่ะ เพราะไม่มีที่พึ่ง เข้าใจคุณพลอย ที่ตามหาปีเตอร์เลยค่ะ ว่ารู้สึกยังไง จนทุกวันนี้พี่เค้าก็ยังไม่ติดต่อมา หรืออ่านข้อความอะไรเราค่ะ จนเราก็เลยไปถึงบ้าน พาลูกไปด้วย เพราะไปธุระกันมา รออยู่นานมาก ตั้งแต่ 3 โมงยัน 2 ทุ่ม กินขนมทุกร้านละเเวกนั้นแล้ว สงสารลูก (พี่เค้าเคยพามาจอดหน้าบ้านค่ะ เราไม่เคยเข้าไป) เค้าไม่อยู่ค่ะ เจอแม่พี่เค้า
เรา:ขอโทษนะคะ นี่บ้านพี่เอ(นามสมมุติ) รึเปล่าคะ
แม่:ใช่ มีอะไรรึเปล่า (สีหน้าตกใจนิดนึง คง เพราะเห็นเราอุ้มลูก)
เรา:หนูติดต่อพี่เอไม่ได้ค่ะ มีธุระจะคุยกับพี่เค้าค่ะ
แม่:คุยกับชั้นก็ได้ ไหนมีอะไร
เรา:นี่ลูกพี่เอค่ะ หนูจะคุยกับพี่เค้าเรื่องลูก แล้วเค้าติดต่อไม่ได้มาหลายวันแล้วค่ะ
แม่: ลูกอะไร ไม่จริงหรอก โตขนาดนี้แล้วนี่นะ แล้วรู้ได้ยังไงว่าเป็นลูกเค้า เธอทำงานอะไร อยู่ที่ไหน
เค้าไม่อยู่ เค้าไปต่างจังหวัดไปคุยกันเอง
เรา:ทำงานที่.... อยู่ที่... ค่ะ
แม่:ไปคุยกันเองให้รู้เรื่อง ไม่รับรู้ ไปๆ
เราก็พูดไม่ออกค่ะ น้ำตามันจุกที่คอหอยก็หยิบกระเป๋าเป้ที่ใส่นมลูกขึ้นแล้วบอกว่า ขอโทษค่ะ แล้วก็โบกTaxi กลับโรงแรม.
ขึ้นTaxiมาก็คุยกับเพื่อนที่สนิท ร้องไห้มาตลอดทาง ลูกก็มากอดและเอามือมาแตะๆเหมือนเช็ดน้ำตา เพราะเราเคยเช็ดน้ำตาลูกแบบนั่น ลูกพูดไม่ได้แต่ก็คงเข้าใจ ว่าเราเสียใจ
จริงๆแล้ว เรารู้ตัวว่าตัวเองไม่ดีเลย ไม่สามารถที่ใครจะมายกย่องให้เป็นแม่ของลูกได้ แต่ในเมื่อคุณรู้ว่าเด็กคนนี้เค้าเป็นลูกของคุณ ก็ควรจะทำอะไรบ้างตามที่ได้บอกว่าจะรับผิดชอบ หรือมาคุยให้เคลียร์ให้จบ
เราเอง ผิดหวังกับวิธีแก้ปัญหาของพี่เอ(นามสมมุติ)มากๆ เพราะเค้าคือคนที่มีความคิดดี มาตลอด เราไม่เคยทะเลาะกันเลย เราจะโมโหอะไรมาแค่ไหนเค้าก็จะเย็นและหาทางออกให้เราสบายใจได้เสมอ และเราไม่รู้ว่าพี่เค้าได้คุยกับแม่เค้าไว้ยังไง หรือยังไม่คุยอะไร ทำให้แม่พี่เค้าไล่เราออกมาแบบนั้น
ก่อนถึง รร. แวะเซเว่นค่ะ ซื้อเป็ดกับไบก้อน คิดในใจว่าวันนี้เราจะฆ่าตัวตายค่ะ เรารักเค้ามาก อยากให้พี่เค้ารักเรา และรักลูก เรากะจะกินให้ตายตอนเช้าค่ะ แล้วให้ที่ รร.เอาลูกไปส่งที่บ้านพี่เค้าค่ะ
ถึง รร. อาบน้ำให้ลูก จัดของ เขียนจดหมายลาแม่เรา ลาทุกคนที่เรารัก ชงนมไว้ข้างๆลูก เผื่อถึงตอนเช้า ..
รู้สึกมันฟุ้งซ่านค่ะ ลูกหลับไปแล้ว เราก็อาบน้ำ แต่งตัว
มองเป็ดกับไบก้อนอยู่นานค่ะ ว่าจะกินอันไหนก่อนดี ตั้งนาฬิกาปลุกด้วย จะได้ไม่ตายเร็วเกินไป เดี๋ยวลูกตื่นมาแล้วจะเห็น หลายสิ่งคิดปนกันไป-มาค่ะ
ลูกตื่น เพราะคัดจมูก หายใจฟืดฟาด เราก็เลยไปทาวิกให้ลูกค่ะ ฉุกคิดได้ ว่าเราตายแล้ว เค้าจะรักลูกหรอ ใครจะเลี้ยง คิดถึงอนาคตลูก อยากเห็นเค้าเจริญเติบโต ดึงสติกลับคืนมาก็เอาลูกมากอดค่ะ ..
ไม่อยากตายละ อยู่กับลูกดีกว่า
หลายครั้ง หลายคราเพื่อนๆ ให้กำลังใจมาตลอด ให้เรามองที่ลูก สิ่งที่มีค่าที่สุด เรามองลูกแล้วก็ร้องไห้ เพราะทุกอย่างเราพังเองแต่ต้น แต่ไม่เป็นไร ลูกคนเดียวเราเลี้ยงได้อยู่แล้ว
เราหวังว่าวันนึง ลูกโตขึ้นลูกก็จะเข้าใจ ว่าเราทำทุกอย่างเพื่อเค้า การที่เค้าไม่มีพ่อ ดีกว่าที่มีพ่อแล้วไม่รักเค้า
ขอฝากถึงผู้ชายทุกคน ถ้ามีปัญหา อย่าแก้ไขด้วยการเงียบหาย อยากให้คุณเคลียร์ ยังไงก็ต้องเคลียร์ เพราะผู้หญิงต้องการความชัดเจนค่ะ
ถ้าเราเขียนผิดเขียนถูกอย่าว่าเราเลยนะคะ เราร้องไห้ไป พิมพ์ไป จริงๆแล้วอยากเล่าให้พี่อ้อยพี่ฉอดฟัง แต่เราเป็นคนพูดวนไปวนมา เดี๋ยวเกินเวลารายการเค้าเปล่าๆ
...ขอบคุณค่ะ
ทำไมผู้ชายชอบหนีปัญหาด้วยความเงียบ ? วันนี้เราเกือบฆ่าตัวตาย
เราเองเป็นคนนึงค่ะ ที่วนเวียนอยู่ในความรักที่ล้มเหลวมาตลอด และครั้งนี้ก็เป็นอีกครั้งนึง ซึ่งรู้สึกว่ายากที่จะผ่านไปได้
เราเองคบผู้ชาย 2 คนพร้อมกัน คนนึง เป็นเพื่อนที่รู้จักกันมาระยะนึง คุยได้ทุกเรื่อง ใส่ใจ เข้าใจกัน จนตกลงเป็นแฟนกัน แต่เค้าอยู่ ตปท.เลยนานๆ เจอกันที
อีกคนนึง เป็นพี่ที่ทำงานเก่ารู้จักกันสิบกว่าปีแล้ว พึ่งจะมาเริ่มคบกันแบบลับๆ เมื่อ5-6 ปีให้หลังเพราะต่างคนก็ต่างมีแฟนจริงจังค่ะ
วันนึง เราท้อง..
มั่นใจว่า ต้องเป็นของแฟนแน่ๆ ( เพราะเคยมีอะไรกับพี่เค้ามาหลายปี พลาดแค่ครั้งเดียวเอง) ก็บอกแฟนไป ว่าท้อง เค้าก็ไม่ได้รับผิดชอบ หรือใส่ใจอะไรค่ะ เพราะทางพ่อแม่เค้า(อิสลาม) ก็หาคนไว้ให้แต่งงานอยู่เเล้ว เราก็ไม่ได้ติดใจเอาความ ตั้งหน้าตั้งตาเลี้ยงลูกเป็น single mom สวยๆไป
จนวันนึง แฟน(เก่า) อยากแต่งงานอีกรอบ แต่ไม่อยากให้ผู้หญิงที่จะแต่งงานด้วยรู้ว่าตัวเองทิ้งลูกทิ้งเมียไป ก็มาขอตรวจ DNA ลูกเรา เพื่อยืนยันว่าไม่ใช่ลูกเค้าจริงๆ เราก็ไปค่ะ พาลูกไปตรวจ ขอข้ามไปถึงผลตรวจเลยแล้วกันค่ะ เพราะตอนที่ไปตรวจ ทางพ่อแม่แฟนเก่า ไม่ใยดีลูกของเราเลยแม้แต่น้อย
..ผลตรวจออกมาก็โป๊ะแตกค่ะ ไม่ใช่ลูกเค้า เราเองก็หนักอึ้งๆๆๆ อยู่ในหัว ว่าทำอะไรลงไปกับลูก นี้เรามโนไปเอง ว่าลูกเป็นของเค้า แทนที่จะเป็นของพี่อีกคน
ทีหลัง แฟนเก่ามาเล่าให้ฟังว่าเค้าไปตรวจหมันมา ว่าเป็นหมันแต่กำเนิด แต่ไม่อยากให้ พ่อแม่ฝ่ายหญิงรังเกียจเนื่องจากทางนั้รต้องการทายาท เลยขอเอาผลDNA ไปยืนยันดีกว่า ..
จบไปเรื่องนึง ..
ทีนี้ ระหว่างเรากับพี่ที่คบกันลับๆ เราก็บอกเค้าว่าผลเป็นแบบนี้ๆ ใจจริงไม่ได้อยากให้เค้ารับผิดชอบอะไรค่ะ เพราะเรามั่วเองอันนี้ยอมรับเลย แต่เค้าก็รับปากว่ายังไงก็รับผิดชอบค่ะ เพราะก็ลูก ก็จะมีเรื่องรับรองบุตร ก็จะต้องไปตรวจDNA อีกรอบ เพื่อใช้เอกสาร (เราคบแค่ 2 คน จึงมั่นใจว่า ไม่ใคร ก็ใครแหละค่ะ) ก็ไปมาหาสู่กันระยะนึงค่ะ โดยที่พี่เค้าก็ไม่ได้บอกใคร ว่ามีลูก เพราะเค้าก็มีแฟนอยู่ ก็มาหาลูกมาหาเรา อยู่กันแบบผัวๆ เมียๆ แหละค่ะ ก็ตกลงว่าอยากมีอีกซักคน รอคนนี้โตซักหน่อยก่อน ก็คุยกันดีค่ะ แต่บังเอิญ ช่วงนั้นเจอกันบ่อย ไม่ได้ป้องกันจริงจัง ก็เลยท้องอีกคน โดยที่ไม่รู้ค่ะ น่าจะซักเดือนนิดๆ ก็เวียนหัว เมารถ พะอืดพะอม จนตัดสินใจตรวจค่ะ ก็คิดกัน วางแผน ว่าจะหาใครมาช่วยเลี้ยง เพราะเราต่างคนต่างทำงาน และอยู่คนละจังหวัดค่ะ ด้วยความที่ขี้นอยด์ ยิ่งท้องยิ่งนอยด์ พี่เค้าก็มาๆ หายๆ เราก็เริ่มเครียดมาก ถึงมากที่สุดค่ะเวลาเค้าไปอยู่กับแฟน มันก็เสียใจค่ะ คิดไปหมด เราเองอาจต้องการมากไป จริงๆ ก็เพื่อลูกแหละค่ะ อยากให้เค้ามีเวลาให้ลูกมากขึ้น เราก็เริ่มน้อยใจมากขึ้น เวลาที่เค้าไปอยู่กับแฟนก็จะ disconnect ตลอดทุกสิ่งอย่าง จนวันนึงลูกป่วยเข้า รพ.ค่ะ เราทั้งLine ทั่งโทร ก็ไม่อ่าน จนอีก 2 วันให้หลังค่อยโทรกลับมา สรุปว่าเราก็ตกเลือดค่ะ เพราะห่วงลูกที่เข้าโรงพยาบาลและคงเครียดมากไป อายุมากแล้ว ปนเปกันไปหมด เค้าก็ขอโทษค่ะ เราก็ยกโทษให้ ก็มาหาลูกเล่นกับลูกเราก็ดีใจแล้วค่ะ
ถึงตอนนี้ เรายอมรับว่าเราโง่และงี่เง่าค่ะ ทุกความล้มเหลวที่ผ่านมาก็เพราะ สองเรื่องนี้แหละ แต่ใครมันจะไปโชคดี ได้เจอรักที่ดีๆ ไปตลอด จริงมั้ยคะ
ต่อค่ะ ..
หลังจากที่พี่เค้ามาหาลูก แล้วก็หายไปกับแฟนอีกค่ะ เราก็เริ่มไม่ยอม ก็เลยบอกแฟนเค้าไป ว่าเค้ามีลูก มีเมียนะ ขอเวลาให้ลูกบ้างเพราะถ้าแฟนเค้ามาหาตลอด พี่เค้าก็จะไม่โทรหาลูกค่ะ แฟนเค้าก็ตอกกลับมาว่า "เรื่องแบบนี้มันขึ้นอยู่กับผู้ชายนะ และเรื่องไร้สาระอบบนี้ มาบอกเค้าทำไม" ก็จริงค่ะ เรามันโง่เอง
พี่เค้าบอกว่าขอไปเคลียร์กับแฟนค่ะ แล้วค่อยจะมาคุยกับเรา แล้วก็หายไปเลยค่ะ งดติดต่อทุกช่องทาง หายไปหลายวัน เราก็ไม่รู้จะไปตามที่ไหน ก็พึ่งหมอดูค่ะ เรางมงายค่ะ เพราะไม่มีที่พึ่ง เข้าใจคุณพลอย ที่ตามหาปีเตอร์เลยค่ะ ว่ารู้สึกยังไง จนทุกวันนี้พี่เค้าก็ยังไม่ติดต่อมา หรืออ่านข้อความอะไรเราค่ะ จนเราก็เลยไปถึงบ้าน พาลูกไปด้วย เพราะไปธุระกันมา รออยู่นานมาก ตั้งแต่ 3 โมงยัน 2 ทุ่ม กินขนมทุกร้านละเเวกนั้นแล้ว สงสารลูก (พี่เค้าเคยพามาจอดหน้าบ้านค่ะ เราไม่เคยเข้าไป) เค้าไม่อยู่ค่ะ เจอแม่พี่เค้า
เรา:ขอโทษนะคะ นี่บ้านพี่เอ(นามสมมุติ) รึเปล่าคะ
แม่:ใช่ มีอะไรรึเปล่า (สีหน้าตกใจนิดนึง คง เพราะเห็นเราอุ้มลูก)
เรา:หนูติดต่อพี่เอไม่ได้ค่ะ มีธุระจะคุยกับพี่เค้าค่ะ
แม่:คุยกับชั้นก็ได้ ไหนมีอะไร
เรา:นี่ลูกพี่เอค่ะ หนูจะคุยกับพี่เค้าเรื่องลูก แล้วเค้าติดต่อไม่ได้มาหลายวันแล้วค่ะ
แม่: ลูกอะไร ไม่จริงหรอก โตขนาดนี้แล้วนี่นะ แล้วรู้ได้ยังไงว่าเป็นลูกเค้า เธอทำงานอะไร อยู่ที่ไหน
เค้าไม่อยู่ เค้าไปต่างจังหวัดไปคุยกันเอง
เรา:ทำงานที่.... อยู่ที่... ค่ะ
แม่:ไปคุยกันเองให้รู้เรื่อง ไม่รับรู้ ไปๆ
เราก็พูดไม่ออกค่ะ น้ำตามันจุกที่คอหอยก็หยิบกระเป๋าเป้ที่ใส่นมลูกขึ้นแล้วบอกว่า ขอโทษค่ะ แล้วก็โบกTaxi กลับโรงแรม.
ขึ้นTaxiมาก็คุยกับเพื่อนที่สนิท ร้องไห้มาตลอดทาง ลูกก็มากอดและเอามือมาแตะๆเหมือนเช็ดน้ำตา เพราะเราเคยเช็ดน้ำตาลูกแบบนั่น ลูกพูดไม่ได้แต่ก็คงเข้าใจ ว่าเราเสียใจ
จริงๆแล้ว เรารู้ตัวว่าตัวเองไม่ดีเลย ไม่สามารถที่ใครจะมายกย่องให้เป็นแม่ของลูกได้ แต่ในเมื่อคุณรู้ว่าเด็กคนนี้เค้าเป็นลูกของคุณ ก็ควรจะทำอะไรบ้างตามที่ได้บอกว่าจะรับผิดชอบ หรือมาคุยให้เคลียร์ให้จบ
เราเอง ผิดหวังกับวิธีแก้ปัญหาของพี่เอ(นามสมมุติ)มากๆ เพราะเค้าคือคนที่มีความคิดดี มาตลอด เราไม่เคยทะเลาะกันเลย เราจะโมโหอะไรมาแค่ไหนเค้าก็จะเย็นและหาทางออกให้เราสบายใจได้เสมอ และเราไม่รู้ว่าพี่เค้าได้คุยกับแม่เค้าไว้ยังไง หรือยังไม่คุยอะไร ทำให้แม่พี่เค้าไล่เราออกมาแบบนั้น
ก่อนถึง รร. แวะเซเว่นค่ะ ซื้อเป็ดกับไบก้อน คิดในใจว่าวันนี้เราจะฆ่าตัวตายค่ะ เรารักเค้ามาก อยากให้พี่เค้ารักเรา และรักลูก เรากะจะกินให้ตายตอนเช้าค่ะ แล้วให้ที่ รร.เอาลูกไปส่งที่บ้านพี่เค้าค่ะ
ถึง รร. อาบน้ำให้ลูก จัดของ เขียนจดหมายลาแม่เรา ลาทุกคนที่เรารัก ชงนมไว้ข้างๆลูก เผื่อถึงตอนเช้า ..
รู้สึกมันฟุ้งซ่านค่ะ ลูกหลับไปแล้ว เราก็อาบน้ำ แต่งตัว
มองเป็ดกับไบก้อนอยู่นานค่ะ ว่าจะกินอันไหนก่อนดี ตั้งนาฬิกาปลุกด้วย จะได้ไม่ตายเร็วเกินไป เดี๋ยวลูกตื่นมาแล้วจะเห็น หลายสิ่งคิดปนกันไป-มาค่ะ
ลูกตื่น เพราะคัดจมูก หายใจฟืดฟาด เราก็เลยไปทาวิกให้ลูกค่ะ ฉุกคิดได้ ว่าเราตายแล้ว เค้าจะรักลูกหรอ ใครจะเลี้ยง คิดถึงอนาคตลูก อยากเห็นเค้าเจริญเติบโต ดึงสติกลับคืนมาก็เอาลูกมากอดค่ะ ..
ไม่อยากตายละ อยู่กับลูกดีกว่า
หลายครั้ง หลายคราเพื่อนๆ ให้กำลังใจมาตลอด ให้เรามองที่ลูก สิ่งที่มีค่าที่สุด เรามองลูกแล้วก็ร้องไห้ เพราะทุกอย่างเราพังเองแต่ต้น แต่ไม่เป็นไร ลูกคนเดียวเราเลี้ยงได้อยู่แล้ว
เราหวังว่าวันนึง ลูกโตขึ้นลูกก็จะเข้าใจ ว่าเราทำทุกอย่างเพื่อเค้า การที่เค้าไม่มีพ่อ ดีกว่าที่มีพ่อแล้วไม่รักเค้า
ขอฝากถึงผู้ชายทุกคน ถ้ามีปัญหา อย่าแก้ไขด้วยการเงียบหาย อยากให้คุณเคลียร์ ยังไงก็ต้องเคลียร์ เพราะผู้หญิงต้องการความชัดเจนค่ะ
ถ้าเราเขียนผิดเขียนถูกอย่าว่าเราเลยนะคะ เราร้องไห้ไป พิมพ์ไป จริงๆแล้วอยากเล่าให้พี่อ้อยพี่ฉอดฟัง แต่เราเป็นคนพูดวนไปวนมา เดี๋ยวเกินเวลารายการเค้าเปล่าๆ
...ขอบคุณค่ะ