กระทู้นี้เกิดจากความค้างคาใจของเรา ก่อนที่จะไปทริปนี้เราไม่ได้กะจะทำรีวิวอะไรหรอกค่ะ แต่ไปๆมาๆ ทำเถอะ เอาไว้อ่านให้หายคิดถึง
หลังจากที่เราเกิดความคิดอยากจะไปดำน้ำ เนื่องจากติดใจทะเลไทย เพราะเคยไปดำมาแล้วเมื่อปีก่อน
จัดแจงชวนเพื่อนที่สนิทชิดเชื้อกัน ตอนแรกเหมือนจะไม่มีใครไป แต่สุดท้ายก็ได้ร่วมทางกันสี่คน ...
อันดับแรกเราขอแจงค่าใช้จ่ายในทริปนี้ก่อน ไป 4 วัน 3 คืน เราหมดกันไปคนละ 8,000 ค่ะ ไม่รู้ว่ามันถูกมันแพง แต่เราว่ามันคุ้ม
เราจองทัวร์ของ Love ผ่าน Monkey ได้ทัวร์เกาะสิมิลัน 1,899 บาท ทัวร์เกาะตาชัย 2,099 บาท และได้ที่นอนคืนละ 300 บาท
อ่านไม่ผิดหรอก คืนละ 300 ห้องแอร์ด้วย แกกกก ดี๊ดี ดีจริงๆ แถมยังจัดการเรื่องทัวร์ให้อีก หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว
กดตั๋วไปภูเก็ตไวๆจาก Air Asia ได้มาคนละ 750 เงินที่เหลือเป็นค่ารถค่ากิน ที่นี้พร้อมยังงง ... ไปค่ะ !!!
เลิกงานวันพุธออกออฟฟิศอย่างไว พี่คะ ... เบียร์ไปนะ ร่ำลาพี่ที่ทำงานพอเป็นพิธี ขึ้นเครื่อง 20.30 น. เบียร์อย่าใจเย็น ไม่เอาไม่ดี
แท็กซี่ก็ได้ โทล์เวย์ก็ดี หมดไป 200 กว่าบาท ถึงสนามบินเป็นคนแรก ปณิธานต้องเป็นจริง ฉันจะกินไก่บอนชอน !!!
หลังจากนั่งกินไปซักพักเพื่อนยุ้ยก็ตามมา นางก็กินบอนชอนเหมือนกัน นั่งไปนั่งมาหันดูนาฬิกา จะทุ่มนึงแล้ว
เราสองคนเริ่มใจไม่ดี เพราะลำดวนกับเพื่อนเกมส์ยังไม่มา ( เซ็คอินล่วงหน้ามาแล้วแต่ก็กังวล กลัวตกเครื่อง )
โทรไปถามก็ได้ความว่ารถติดมาก แต่สุดท้ายสองคนก็มานั่งเทไก่กรอกปาก ก่อนจะเดินไปรอ Boarding กันแบบลนๆนิดหน่อย
บ๊ายบายกรุงเทพ บ๊ายบายงาน ถึงสนามบินภูเก็ตประมาณ 4 ทุ่มกว่าๆ เราโทรให้รถตู้ที่จองไว้มารับ ( 1,600 บาท )
ที่พักอยู่ที่เขาหลัก ไม่รู้ใช้เวลาเท่าไหร่ เพราะขึ้นรถปุ๊ป เม้าท์แตกปั๊ป ดูละครออนไลน์ว่ากันไป แล้วซักพักทุกคนก็เงียบบบ ง่วงค่าาาาา
มาถึงที่พักพวกเราล้ากันพอสมควร เพราะทำงานกันหมด เช็คอินรับกุญแจ คุยรายละเอียด เข้านอนดีกว่า น้ำหรอออ อาบบางคน 555
Love นัดเราไว้ 7.00 น. ค่ะ เราหรอ ... ตื่นตั้งแต่ตี 5 จะเกิดอะไรขึ้นขอหน้าแน่นไว้ก่อน 555 ตามมาด้วยเพื่อนยุ้ย สายแน่นอีกหนึ่งนาง
ส่วนลำดวนกับเพื่อนเกมส์ สบายๆค่ะ สายชิววว นางหลับรอ 7 โมงปุ๊ป พวกเราวิ่งออกมารอหน้าโรงแรม แล้วลำดวนก็แผลงฤทธิ์ค่ะ
ลำดวนต้องเข้าห้องน้ำ เราสามคนที่เหลือยืนกระสับกระส่าย กลัวพี่โชเฟอร์จะโกรธ กลัวคนอื่นจะช้า สุดท้ายเราต้องตะโกนว่า
ดวนวิ่งงงงง วิ่งดิดวนนนนนน เราสายกันไปสิบนาที ขึ้นรถตู้ไปดูปลากัน ...
ถึงแล้วท่าเรือทับละมุ ท่าเรือของ Love คือเราตื่นเต้นมาก เพราะเมื่อปีก่อน มันยังไม่อลังการเท่านี้
แล้วไกด์ของเลิฟก็พูดได้ 8 ภาษามั้ง 555 คือคุยได้ทุกชนชาติ เก่งกาจอะไรเบอร์นั้น
เราเข้าแถวเพื่อรอรับลิสแบนและทานอาหารเช้า ระหว่างนั้นก็ถ่ายรูปปปปป
แล้วก็ต้องมีสายหวาน สบายใจแล้ววันนี้ แต่งหน้ามาได้ถ่ายรูป 555 ( บิกินี่เรืองแสงงงง ล้ำมากก ขอโทษสาวจีนที่อยู่ด้านหลังด้วย )
หลังจากนั้นเราก็ไปเข้าแถวทานอาหารค่ะ แต่คนมันเยอะอ่ะเนาะ สุดท้ายไกด์ของเรา พี่อร ก็เลยแนะนำว่าไปกินข้างในก็ได้
มีไลน์อาหารจัดไว้ พวกเราลงเอยด้วยกันกินไป ฟังพี่อรอธิบายไป ( อาหาร Love อร่อย ใครๆก็รู้ ) ทัวร์วันนี้เราจะไปสิมิลันกัน
ซึ่งในทัวร์เป็นชาวจีนหมดเลย มีพี่ฝรั่งมังค่ามา 1 คู่ และเราชาวไทยสี่คน ประกอบด้วย 3 สาวโสดและชายหนุ่มสายหวาน
ระหว่างที่พี่อรแกอธิบาย เราเห็นว่าแกคงเหนื่อย เพราะต้องพูด 3 ภาษา จีน อังกฤษ และ ไทย หลังจากจบภาษาอังกฤษ
เราเลยพยักหน้า แล้วบอกว่าไม่เป็นไรพี่ พวกหนูโอเค เป็นอันเข้าใจกันว่า ข้ามภาษาไทยไปได้เลยค่ะ ไม่ใช่เก่งนะ แค่พอรู้เรื่องง 555
ลงเรือแล้วไปสิมิลันกัน ตอนลงเรือก็มีการสับสนของพี่จีนกันนิดหน่อย ทำให้เราต้องกลับเข้าไปที่ท่าเรืออีก
แต่เราว่าระเบียบของ Love ดีมาก คือไม่ปล่อยให้ลูกทัวร์หายไปไหน ต้องครบต้องเป๊ะตามรายชื่อ
ใครตกหล่นคือตาม ตามจนเจอ ใช้เวลาซักพัก เราก็มาถึงสิมิลันนนนน เหยียบทรายปุ๊ปคนเยอะปั๊ป ไม่รู้เป็นอะไร
พวกเราไปตรงไหนคนมาเยอะตลอด ที่นี่พี่อรให้เวลาเรานิดหน่อยได้พักผ่อนกัน ถ่ายรูปสิคะ รออะไร !
เราขออนุญาตอธิบายสไตล์ของแต่ละคนในทริปนี้ เพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่านลำดับต่อๆไป
เพื่อนยุ้ย - ยุ้ยเป็นสายนิ่งค่ะ พูดน้อยต่อยหนัก ถ้ามันสนิทกับใครมันให้เต็มร้อย พกเงินเป็นล้าน ( บ้าบอ ล้อเล่น ) อยู่กับมันไม่มีอดตาย
เพื่อนเกมส์ - ตากล้องฮิปสเตอร์ของเรา เกมส์เป็นผู้ชายสายหวานที่ดูแลผู้หญิงดีมากค่ะ นางดูแลทุกคน ต๊ะล๊าคคคคค
ลำดวน - เจ้าของวิถีสโสวไลฟ์ตัวจริงเสียงจริง แถมยังเป็นเจ้าของแคมเปญ " มากกว่าลำไยก็คือลำดวน " ขาดมันจะไม่สนุก อันนี้เรื่องจริง
เบียร์เอง - สายแม่ แม่ก็คือแม่ พวกมันบอกแบบนั้น คงเป็นเพราะเราเป็นคนตรง ทำอะไรทำสุด อยู่กับเราสนุกกกกกค่ะ 555
เราเดินเล่นกันหน้าหาด ถ่ายรูปพอสมควร หลังจากนั้นเลยเดินไปโขดหินค่ะ จะอยู่ฝั่งขวาสุด ตรงนี้ก็ถ่ายรูปสวย
ช่วงที่ไปเรารู้สึกว่าคนเยอะมากเลยทีเดียว กว่าจะหามุมถ่ายรูปได้อาจต้องใช้เวลา
ลำดวนชวนชิล ...
ความเผลอของเพื่อนยุ้ย ...
ผิวแทนต้องมา ...
เราถ่ายรูปเล่นกันตรงนี้เยอะมาก กล้องที่ใช้ก็มี Fuji XM1 ของเรา และ Fuji XA2 ของเพื่อนเกมส์ แล้วยังมี Gopro ของเพื่อนยุ้ยอีก
อีกซัก 2 - 3 รูป ก่อนไปดำน้ำกัน ...
และ นั่นแขนใช่ไหม ... ใหญ่จัง 555
หลังจากนั้นพวกเราขึ้นเรือค่ะ เพื่อไปดำน้ำกัน เราไม่แน่ใจว่าดำจุดไหน เพราะเราสังเกตเหมือนพี่อรแกบอกว่าจุดที่จะไปดำน้ำไม่นิ่ง
ต้องเปลี่ยนจุดไปดำอีกที่ การไปดำน้ำต้องแล้วแต่ดวงด้วยนะคะว่าเราจะเจออะไร แต่เจออะไรไม่สำคัญ อยู่กับใครสิที่สำคัญ ง่อวววว
ตลอดเวลาที่อยู่บนเรือพวกเราจ้องอยู่จุดเดียวคือหัวเรือค่ะ เพราะเราบอกทุกคนว่าเป็นจุดที่ถ่ายรูปสวย
ก่อนจะลงดำน้ำ พวกเราก็เลยขอพี่อรถ่ายรูป ซึ่งที่ Love ใจดีอยู่แล้ว ไปกี่ครั้งเราว่าขอถ่ายได้หมด อะมา คนละรูปปป
เพื่อนยุ้ยเผลออีกครั้งงง
เพื่อนเกมส์จะโดดน้ำแล้ว หลบค่ะ !
ลำดวนยังหายใจออกใช่ไหม 555
และเรา ... บิดเอวได้อีกกกก
พวกเราลงไปดำน้ำกัน จริงๆทริปนี้ที่ว่ายน้ำแข็งมีเราคนเดียวค่ะ อีกสามคนพอถูไถ แต่ใจมันสู้อ่ะเนาะ อยากเห็นนีโม่
จัดแจงใส่ชูชีพเอาให้แน่นสุด เพื่อความปลอดภัย แล้วลงน้ำกัน ... GoPro คือของสำคัญเอาลงไปด้วย
น้ำใส อากาศดี เพื่อนก็อยู่ตรงนี้ ไปเล่นกัน ...
น้ำใสจริงๆค่ะ ที่นี่เราเจอปลาเยอะเลย นีโม่ ปลานกแก้ว ปลาสีน้ำเงินที่เป็นเพื่อนกับนีโม่ ซึ่งเราชอบตัวนี้มาก
มีคนเจอเต่าด้วย แต่เราไม่เจอ 555 ยิ่งดำยิ่งสนุก แต่เอาตรงๆ เราว่า หมู่เกาะสุรินทร์คือที่สุดค่ะ ถ้าใครไม่เคยไปเราแนะนำ
ดำน้ำไปไอขึ้นไป 555 ทุลักทุเลกันไปบ้าง แต่เราว่าเราพาเพื่อนมาเที่ยวครั้งนี้ มันสนุกมาก เราแอบเห็นรอยยิ้มบ่อยๆ
หรือแม้แต่การสำลักน้ำเราก็เห็น เราจะตะโกนถามตลอดว่าโอเคนะ ซึ่งมันก็จะพยักหน้าเป็นอันว่าโอเค ...
หลังจากดำน้ำเสร็จ เราก็ขึ้นเรืออีกครั้งเพื่อไปทานข้าวเที่ยงกันบนเกาะ แล้วเดี๋ยวไปถ่ายรูปกันต่อ พี่อรบอกว่าแก๊งนี้ดำน้ำหรอยยมาก
ซึ่งพวกเราก็หัวเราะ ก่อนจะได้รับแจกน้ำเปล่าน้ำอัดลมมาซดแก้เหนื่อย แช่เย็นไว้ตอนไหนไม่รู้ รู้แต่สดชื่นหนักมาก
ข้าวกลางวันบนเกาะสิมิลันจาก Love เป็นบุฟเฟ่ต์ ตักกันตามสะดวก จะมิกซ์แกงเขียวหวานกับเส้นสปาเก็ตตี้ก็ยังได้
ไม่มีรูปหรอก ปล่อยให้หิว เพราะเราเป็นผู้หญิงสาย แ...ก มาถึงก็กินๆ ไม่มีการถ่ายรูปอะไรทั้งนั้น
อิ่มแล้วก็ลุยต่อ พวกเราขึ้นไปถ่ายรูปที่หินเรือใบ สัญลักษณ์ของเกาะสิมิลัน วิวข้างบนสวยมาก อย่าพลาดเชียว
แต่คนเยอะมาก และหินร้อนมาก ทุกคนมาเท้าเปล่า ยกเว้นพี่จีนมีรองเท้าชายหาด ทางขึ้นค่อนข้างชัน
ถ้าไม่สตรองเราแนะนำว่าอย่า เพราะคุณจะเจอหินร้อนๆ และตะปุ่มตะปั่มทิ่มแทงเท้า และอย่าโวยวายเพราะจะเปลืองพลังงาน
วิวด้านบน ...
( มีสาวจีนสองสามคนใส่ชุดใหญ่มาก เราต้องหลบนึกว่ามาถ่ายพรีเวดดิ้ง ที่ไหนได้มันคือชุดเดินชายหาด หน้าแตกยับบบ 555 )
สี่คนพร้อมหน้าพร้อมตา
ถ่ายรูปด้านบนเสร็จพวกเรากลับลงมาเพื่อขึ้นเรือ พี่อร บอกว่า พี่ถ่ายรูปให้ไหม เอาสิค่ะ ถ่ายเลย คนเยอะไม่เป็นไร และได้รูปนี้มา
ในที่สุดพวกเราก็มีรูปคู่กับหินเรือใบ เราชอบรูปนี้มาก ... ดูทุกคนแฮปปี้ พอขึ้นเรือแล้วพวกเราก็หลับค่ะ หลับบ้างตื่นบ้างจนมาถึงท่าเรือ
รถตู้มารอรับพวกเรากลับโรงแรม ระหว่างยืนรอรถตู้ เรายืนกินไอติมกะทิของ Love ซึ่งมันอร่อยมากกกกกกก
และถ้าลำดวนไม่แผลงฤทธิ์ก็จะเสียชื่อ 555 กะว่าไม่มีอะไรแล้วเชียว แต่ก็นะ รอรถตั้งนานดวนไม่อยากเข้าห้องน้ำ
พอรถมาเท่านั้นแหละ เข้าห้องน้ำเลยยยย 3 คน กระสับกระส่ายกันอีกแล้ววว แต่สุดท้ายเราก็หัวเราะแล้วยิ้มไปด้วยกันค่ะ
ป.ล. วันรุ่งขึ้นพี่อรมาดูแลเราอีกทั้งที่แกไม่ได้ไปกับเราหรอก แกบอกว่าแกไม่ได้ดูแลเลย คือขากลับมีชาวจีนมีอาการเกร็งมืออะค่ะ
มันเกิดจากความเครียด หายใจเข้าออกถี่เกินไป ทำให้คาร์บอนไดออกไซด์ในเลือดเหลือน้อยเกินไป ต้องใช้ถุงกระดาษ
ซึ่งพี่อรและพี่ไกด์อีกคนหนึ่งก็ดูแลดีมาก คอยนวดให้ตลอด นวดจนถึงฝั่งเลย แกกลัวว่าแกไม่ได้ดูแลพวกเรา
ซึ่งเราก็บอกว่าไม่เป็นไรเลยพี่ พวกหนูโอเคมาก ( เดี๋ยวพรุ่งนี้มีความน่ารักพี่อรมาต่ออีก )
กลับเข้าที่พักเราหาร้านอาหารกินแถวนั้น ซึ่งสุ่มเอาล้วนๆ ที่พักที่ Monkey Dive Hostel ดีมาก เดินมาหน้าปากซอยคือมีทุกสิ่ง
เซเว่น ร้านยา ร้านอาหาร แล้วพวกเราก็สุ่มดีเหลือเกิน สั่งอาหารไทยมา 6 อย่าง ทุกอย่างใส่ผักแบบเดียวกันหมด
เพิ่งเคยกินข้าวโพดอ่อนในต้มยำก็วันนี้แหละ หลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว พวกเราก็เข้านอน เช้ามาไปเกาะตาชัยกันนนน
*** เดี๋ยวมาต่อตอนไปเกาะตาชัย กับ ที่พักเจ๋งๆ Monkey Dive Hostel ค่าาา ***
ดำน้ำกับเพื่อนสั่งลาก่อนไปอเมริกา ดูปลาที่สิมิลัน สวยเหมือนฝันที่ตาชัยกับ Love Andaman แล้วนอนชิคๆที่ Monkey Dive Hostel
หลังจากที่เราเกิดความคิดอยากจะไปดำน้ำ เนื่องจากติดใจทะเลไทย เพราะเคยไปดำมาแล้วเมื่อปีก่อน
จัดแจงชวนเพื่อนที่สนิทชิดเชื้อกัน ตอนแรกเหมือนจะไม่มีใครไป แต่สุดท้ายก็ได้ร่วมทางกันสี่คน ...
อันดับแรกเราขอแจงค่าใช้จ่ายในทริปนี้ก่อน ไป 4 วัน 3 คืน เราหมดกันไปคนละ 8,000 ค่ะ ไม่รู้ว่ามันถูกมันแพง แต่เราว่ามันคุ้ม
เราจองทัวร์ของ Love ผ่าน Monkey ได้ทัวร์เกาะสิมิลัน 1,899 บาท ทัวร์เกาะตาชัย 2,099 บาท และได้ที่นอนคืนละ 300 บาท
อ่านไม่ผิดหรอก คืนละ 300 ห้องแอร์ด้วย แกกกก ดี๊ดี ดีจริงๆ แถมยังจัดการเรื่องทัวร์ให้อีก หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว
กดตั๋วไปภูเก็ตไวๆจาก Air Asia ได้มาคนละ 750 เงินที่เหลือเป็นค่ารถค่ากิน ที่นี้พร้อมยังงง ... ไปค่ะ !!!
เลิกงานวันพุธออกออฟฟิศอย่างไว พี่คะ ... เบียร์ไปนะ ร่ำลาพี่ที่ทำงานพอเป็นพิธี ขึ้นเครื่อง 20.30 น. เบียร์อย่าใจเย็น ไม่เอาไม่ดี
แท็กซี่ก็ได้ โทล์เวย์ก็ดี หมดไป 200 กว่าบาท ถึงสนามบินเป็นคนแรก ปณิธานต้องเป็นจริง ฉันจะกินไก่บอนชอน !!!
หลังจากนั่งกินไปซักพักเพื่อนยุ้ยก็ตามมา นางก็กินบอนชอนเหมือนกัน นั่งไปนั่งมาหันดูนาฬิกา จะทุ่มนึงแล้ว
เราสองคนเริ่มใจไม่ดี เพราะลำดวนกับเพื่อนเกมส์ยังไม่มา ( เซ็คอินล่วงหน้ามาแล้วแต่ก็กังวล กลัวตกเครื่อง )
โทรไปถามก็ได้ความว่ารถติดมาก แต่สุดท้ายสองคนก็มานั่งเทไก่กรอกปาก ก่อนจะเดินไปรอ Boarding กันแบบลนๆนิดหน่อย
บ๊ายบายกรุงเทพ บ๊ายบายงาน ถึงสนามบินภูเก็ตประมาณ 4 ทุ่มกว่าๆ เราโทรให้รถตู้ที่จองไว้มารับ ( 1,600 บาท )
ที่พักอยู่ที่เขาหลัก ไม่รู้ใช้เวลาเท่าไหร่ เพราะขึ้นรถปุ๊ป เม้าท์แตกปั๊ป ดูละครออนไลน์ว่ากันไป แล้วซักพักทุกคนก็เงียบบบ ง่วงค่าาาาา
มาถึงที่พักพวกเราล้ากันพอสมควร เพราะทำงานกันหมด เช็คอินรับกุญแจ คุยรายละเอียด เข้านอนดีกว่า น้ำหรอออ อาบบางคน 555
Love นัดเราไว้ 7.00 น. ค่ะ เราหรอ ... ตื่นตั้งแต่ตี 5 จะเกิดอะไรขึ้นขอหน้าแน่นไว้ก่อน 555 ตามมาด้วยเพื่อนยุ้ย สายแน่นอีกหนึ่งนาง
ส่วนลำดวนกับเพื่อนเกมส์ สบายๆค่ะ สายชิววว นางหลับรอ 7 โมงปุ๊ป พวกเราวิ่งออกมารอหน้าโรงแรม แล้วลำดวนก็แผลงฤทธิ์ค่ะ
ลำดวนต้องเข้าห้องน้ำ เราสามคนที่เหลือยืนกระสับกระส่าย กลัวพี่โชเฟอร์จะโกรธ กลัวคนอื่นจะช้า สุดท้ายเราต้องตะโกนว่า
ดวนวิ่งงงงง วิ่งดิดวนนนนนน เราสายกันไปสิบนาที ขึ้นรถตู้ไปดูปลากัน ...
ถึงแล้วท่าเรือทับละมุ ท่าเรือของ Love คือเราตื่นเต้นมาก เพราะเมื่อปีก่อน มันยังไม่อลังการเท่านี้
แล้วไกด์ของเลิฟก็พูดได้ 8 ภาษามั้ง 555 คือคุยได้ทุกชนชาติ เก่งกาจอะไรเบอร์นั้น
เราเข้าแถวเพื่อรอรับลิสแบนและทานอาหารเช้า ระหว่างนั้นก็ถ่ายรูปปปปป
แล้วก็ต้องมีสายหวาน สบายใจแล้ววันนี้ แต่งหน้ามาได้ถ่ายรูป 555 ( บิกินี่เรืองแสงงงง ล้ำมากก ขอโทษสาวจีนที่อยู่ด้านหลังด้วย )
หลังจากนั้นเราก็ไปเข้าแถวทานอาหารค่ะ แต่คนมันเยอะอ่ะเนาะ สุดท้ายไกด์ของเรา พี่อร ก็เลยแนะนำว่าไปกินข้างในก็ได้
มีไลน์อาหารจัดไว้ พวกเราลงเอยด้วยกันกินไป ฟังพี่อรอธิบายไป ( อาหาร Love อร่อย ใครๆก็รู้ ) ทัวร์วันนี้เราจะไปสิมิลันกัน
ซึ่งในทัวร์เป็นชาวจีนหมดเลย มีพี่ฝรั่งมังค่ามา 1 คู่ และเราชาวไทยสี่คน ประกอบด้วย 3 สาวโสดและชายหนุ่มสายหวาน
ระหว่างที่พี่อรแกอธิบาย เราเห็นว่าแกคงเหนื่อย เพราะต้องพูด 3 ภาษา จีน อังกฤษ และ ไทย หลังจากจบภาษาอังกฤษ
เราเลยพยักหน้า แล้วบอกว่าไม่เป็นไรพี่ พวกหนูโอเค เป็นอันเข้าใจกันว่า ข้ามภาษาไทยไปได้เลยค่ะ ไม่ใช่เก่งนะ แค่พอรู้เรื่องง 555
ลงเรือแล้วไปสิมิลันกัน ตอนลงเรือก็มีการสับสนของพี่จีนกันนิดหน่อย ทำให้เราต้องกลับเข้าไปที่ท่าเรืออีก
แต่เราว่าระเบียบของ Love ดีมาก คือไม่ปล่อยให้ลูกทัวร์หายไปไหน ต้องครบต้องเป๊ะตามรายชื่อ
ใครตกหล่นคือตาม ตามจนเจอ ใช้เวลาซักพัก เราก็มาถึงสิมิลันนนนน เหยียบทรายปุ๊ปคนเยอะปั๊ป ไม่รู้เป็นอะไร
พวกเราไปตรงไหนคนมาเยอะตลอด ที่นี่พี่อรให้เวลาเรานิดหน่อยได้พักผ่อนกัน ถ่ายรูปสิคะ รออะไร !
เราขออนุญาตอธิบายสไตล์ของแต่ละคนในทริปนี้ เพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่านลำดับต่อๆไป
เพื่อนยุ้ย - ยุ้ยเป็นสายนิ่งค่ะ พูดน้อยต่อยหนัก ถ้ามันสนิทกับใครมันให้เต็มร้อย พกเงินเป็นล้าน ( บ้าบอ ล้อเล่น ) อยู่กับมันไม่มีอดตาย
เพื่อนเกมส์ - ตากล้องฮิปสเตอร์ของเรา เกมส์เป็นผู้ชายสายหวานที่ดูแลผู้หญิงดีมากค่ะ นางดูแลทุกคน ต๊ะล๊าคคคคค
ลำดวน - เจ้าของวิถีสโสวไลฟ์ตัวจริงเสียงจริง แถมยังเป็นเจ้าของแคมเปญ " มากกว่าลำไยก็คือลำดวน " ขาดมันจะไม่สนุก อันนี้เรื่องจริง
เบียร์เอง - สายแม่ แม่ก็คือแม่ พวกมันบอกแบบนั้น คงเป็นเพราะเราเป็นคนตรง ทำอะไรทำสุด อยู่กับเราสนุกกกกกค่ะ 555
เราเดินเล่นกันหน้าหาด ถ่ายรูปพอสมควร หลังจากนั้นเลยเดินไปโขดหินค่ะ จะอยู่ฝั่งขวาสุด ตรงนี้ก็ถ่ายรูปสวย
ช่วงที่ไปเรารู้สึกว่าคนเยอะมากเลยทีเดียว กว่าจะหามุมถ่ายรูปได้อาจต้องใช้เวลา
ลำดวนชวนชิล ...
ความเผลอของเพื่อนยุ้ย ...
ผิวแทนต้องมา ...
เราถ่ายรูปเล่นกันตรงนี้เยอะมาก กล้องที่ใช้ก็มี Fuji XM1 ของเรา และ Fuji XA2 ของเพื่อนเกมส์ แล้วยังมี Gopro ของเพื่อนยุ้ยอีก
อีกซัก 2 - 3 รูป ก่อนไปดำน้ำกัน ...
และ นั่นแขนใช่ไหม ... ใหญ่จัง 555
หลังจากนั้นพวกเราขึ้นเรือค่ะ เพื่อไปดำน้ำกัน เราไม่แน่ใจว่าดำจุดไหน เพราะเราสังเกตเหมือนพี่อรแกบอกว่าจุดที่จะไปดำน้ำไม่นิ่ง
ต้องเปลี่ยนจุดไปดำอีกที่ การไปดำน้ำต้องแล้วแต่ดวงด้วยนะคะว่าเราจะเจออะไร แต่เจออะไรไม่สำคัญ อยู่กับใครสิที่สำคัญ ง่อวววว
ตลอดเวลาที่อยู่บนเรือพวกเราจ้องอยู่จุดเดียวคือหัวเรือค่ะ เพราะเราบอกทุกคนว่าเป็นจุดที่ถ่ายรูปสวย
ก่อนจะลงดำน้ำ พวกเราก็เลยขอพี่อรถ่ายรูป ซึ่งที่ Love ใจดีอยู่แล้ว ไปกี่ครั้งเราว่าขอถ่ายได้หมด อะมา คนละรูปปป
เพื่อนยุ้ยเผลออีกครั้งงง
เพื่อนเกมส์จะโดดน้ำแล้ว หลบค่ะ !
ลำดวนยังหายใจออกใช่ไหม 555
และเรา ... บิดเอวได้อีกกกก
พวกเราลงไปดำน้ำกัน จริงๆทริปนี้ที่ว่ายน้ำแข็งมีเราคนเดียวค่ะ อีกสามคนพอถูไถ แต่ใจมันสู้อ่ะเนาะ อยากเห็นนีโม่
จัดแจงใส่ชูชีพเอาให้แน่นสุด เพื่อความปลอดภัย แล้วลงน้ำกัน ... GoPro คือของสำคัญเอาลงไปด้วย
น้ำใส อากาศดี เพื่อนก็อยู่ตรงนี้ ไปเล่นกัน ...
น้ำใสจริงๆค่ะ ที่นี่เราเจอปลาเยอะเลย นีโม่ ปลานกแก้ว ปลาสีน้ำเงินที่เป็นเพื่อนกับนีโม่ ซึ่งเราชอบตัวนี้มาก
มีคนเจอเต่าด้วย แต่เราไม่เจอ 555 ยิ่งดำยิ่งสนุก แต่เอาตรงๆ เราว่า หมู่เกาะสุรินทร์คือที่สุดค่ะ ถ้าใครไม่เคยไปเราแนะนำ
ดำน้ำไปไอขึ้นไป 555 ทุลักทุเลกันไปบ้าง แต่เราว่าเราพาเพื่อนมาเที่ยวครั้งนี้ มันสนุกมาก เราแอบเห็นรอยยิ้มบ่อยๆ
หรือแม้แต่การสำลักน้ำเราก็เห็น เราจะตะโกนถามตลอดว่าโอเคนะ ซึ่งมันก็จะพยักหน้าเป็นอันว่าโอเค ...
หลังจากดำน้ำเสร็จ เราก็ขึ้นเรืออีกครั้งเพื่อไปทานข้าวเที่ยงกันบนเกาะ แล้วเดี๋ยวไปถ่ายรูปกันต่อ พี่อรบอกว่าแก๊งนี้ดำน้ำหรอยยมาก
ซึ่งพวกเราก็หัวเราะ ก่อนจะได้รับแจกน้ำเปล่าน้ำอัดลมมาซดแก้เหนื่อย แช่เย็นไว้ตอนไหนไม่รู้ รู้แต่สดชื่นหนักมาก
ข้าวกลางวันบนเกาะสิมิลันจาก Love เป็นบุฟเฟ่ต์ ตักกันตามสะดวก จะมิกซ์แกงเขียวหวานกับเส้นสปาเก็ตตี้ก็ยังได้
ไม่มีรูปหรอก ปล่อยให้หิว เพราะเราเป็นผู้หญิงสาย แ...ก มาถึงก็กินๆ ไม่มีการถ่ายรูปอะไรทั้งนั้น
อิ่มแล้วก็ลุยต่อ พวกเราขึ้นไปถ่ายรูปที่หินเรือใบ สัญลักษณ์ของเกาะสิมิลัน วิวข้างบนสวยมาก อย่าพลาดเชียว
แต่คนเยอะมาก และหินร้อนมาก ทุกคนมาเท้าเปล่า ยกเว้นพี่จีนมีรองเท้าชายหาด ทางขึ้นค่อนข้างชัน
ถ้าไม่สตรองเราแนะนำว่าอย่า เพราะคุณจะเจอหินร้อนๆ และตะปุ่มตะปั่มทิ่มแทงเท้า และอย่าโวยวายเพราะจะเปลืองพลังงาน
วิวด้านบน ...
( มีสาวจีนสองสามคนใส่ชุดใหญ่มาก เราต้องหลบนึกว่ามาถ่ายพรีเวดดิ้ง ที่ไหนได้มันคือชุดเดินชายหาด หน้าแตกยับบบ 555 )
สี่คนพร้อมหน้าพร้อมตา
ถ่ายรูปด้านบนเสร็จพวกเรากลับลงมาเพื่อขึ้นเรือ พี่อร บอกว่า พี่ถ่ายรูปให้ไหม เอาสิค่ะ ถ่ายเลย คนเยอะไม่เป็นไร และได้รูปนี้มา
ในที่สุดพวกเราก็มีรูปคู่กับหินเรือใบ เราชอบรูปนี้มาก ... ดูทุกคนแฮปปี้ พอขึ้นเรือแล้วพวกเราก็หลับค่ะ หลับบ้างตื่นบ้างจนมาถึงท่าเรือ
รถตู้มารอรับพวกเรากลับโรงแรม ระหว่างยืนรอรถตู้ เรายืนกินไอติมกะทิของ Love ซึ่งมันอร่อยมากกกกกกก
และถ้าลำดวนไม่แผลงฤทธิ์ก็จะเสียชื่อ 555 กะว่าไม่มีอะไรแล้วเชียว แต่ก็นะ รอรถตั้งนานดวนไม่อยากเข้าห้องน้ำ
พอรถมาเท่านั้นแหละ เข้าห้องน้ำเลยยยย 3 คน กระสับกระส่ายกันอีกแล้ววว แต่สุดท้ายเราก็หัวเราะแล้วยิ้มไปด้วยกันค่ะ
ป.ล. วันรุ่งขึ้นพี่อรมาดูแลเราอีกทั้งที่แกไม่ได้ไปกับเราหรอก แกบอกว่าแกไม่ได้ดูแลเลย คือขากลับมีชาวจีนมีอาการเกร็งมืออะค่ะ
มันเกิดจากความเครียด หายใจเข้าออกถี่เกินไป ทำให้คาร์บอนไดออกไซด์ในเลือดเหลือน้อยเกินไป ต้องใช้ถุงกระดาษ
ซึ่งพี่อรและพี่ไกด์อีกคนหนึ่งก็ดูแลดีมาก คอยนวดให้ตลอด นวดจนถึงฝั่งเลย แกกลัวว่าแกไม่ได้ดูแลพวกเรา
ซึ่งเราก็บอกว่าไม่เป็นไรเลยพี่ พวกหนูโอเคมาก ( เดี๋ยวพรุ่งนี้มีความน่ารักพี่อรมาต่ออีก )
กลับเข้าที่พักเราหาร้านอาหารกินแถวนั้น ซึ่งสุ่มเอาล้วนๆ ที่พักที่ Monkey Dive Hostel ดีมาก เดินมาหน้าปากซอยคือมีทุกสิ่ง
เซเว่น ร้านยา ร้านอาหาร แล้วพวกเราก็สุ่มดีเหลือเกิน สั่งอาหารไทยมา 6 อย่าง ทุกอย่างใส่ผักแบบเดียวกันหมด
เพิ่งเคยกินข้าวโพดอ่อนในต้มยำก็วันนี้แหละ หลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว พวกเราก็เข้านอน เช้ามาไปเกาะตาชัยกันนนน
*** เดี๋ยวมาต่อตอนไปเกาะตาชัย กับ ที่พักเจ๋งๆ Monkey Dive Hostel ค่าาา ***