เรากับแฟนคบกันมาได้ 2 เดือน 6 วันแแล้ว แรกๆที่คบกันเขาก็ไม่ค่อยสนใจอาทิตย์นึงมาหาประมาณ 2-3 ครั้ง เพราะเขาคบซ้อน 3 คน เลยต้องเอาเวลาไปหาแฟนอีก 3 คน แต่เขาก็สนใจเราอยู่ แต่คบกันแบบไม่เปิดเผย ไม่มีคุยหวาานหรือทำอะไรที่เหมือนทำกับแฟนเก่า (คือเราไปส่องในเฟสเขา เห็นที่เขาแคปตอนคุยกับแฟนเก่า ซึ่งไม่มีแบบนั้นกับเราเลย) แต่พอเวลาผ่านไปก็มีทะเลาะกันบ้าวไรบ้าง แต่เราก็เป็นฝ่ายยอมและขอโทษก่อน เขาถึงไม่ทิ้งเราไป แล้วอยู่ๆเขาก็เปลี่ยนไปหันมาสนใจเรามากขึน ติดเรามากขึ้น เจอกันทุกวัน คอยมารับมาส่งไปร.ร. การคุยแชทก็ดูสนใจดูรักเรามากขึ้น จนเราแบบไไม่อยากให้แชทหายเลย เพราะกลัวเขาจะเปลี่ยนไปเป็นตอนคบกันแรกๆ ช่วงที่คบกันมาก็มีหลายเรื่องว่าเขาไม่ได้รักเราจริง เขานอกใจเรา แต่พอคิดถึงสิ่งที่เขาทำให้ก็คิดอีกแง่ว่ามันคงไม่ใช่อย่างที่คิดรอก (เราเป็นคนที่ชอบคิดมาก เพราะคิดว่าเราไม่มีไรดีใหห้ใครมารักหรอก) แต่วันนี้เราจะพูดถึงปัญหาปัจจุบันที่ทำให้เราคิดมาก ทำให้เราร้องไห้ คือแฟนเราคุยกับแฟนเก่า มีโทรคุยกัน เมื่อวานพาเราไปเจเจกรีนเพราะนัดเจอแฟนเก่า ละมีการบอกเราว่า ไม่ว่าจะยังไงเป็นแค่เพื่อนกันนะ (คือเจอคำนี้เราโครตเจ็บเลย คืออายคนอื่นที่คบกับเรา หรือไม่อยากให้แฟนเก่ารู้เผื่อเขากลับมา

) แล้วเขาก็บอกว่าก็ไม่มีอะไรไงก็เป็นแค่พี่น้องแล้ว เราเลยบอกว่า
เรา : ถ้าไม่ชอบก็เลิกไปเลย
เขา : แน่ใจแล้วหรอ ที่พูดมาอ่ะ
เรา : อืออ ก็ยอมรับกันไม่ได้จะให้คบกันแบบนี้หรอ
เขา : ใครยอมรับไม่ได้
เรา : ก็ทั้งคู่แหล่ะ
เขา : แล้วยอมรับพี่ไม่ได้หรอ
เรา : ก็รับได้ รับได้จนต้องทนแบบนี้ไง
เขา : 😶 หยุดร้องไห้นะ จะไม่ทำแล้ว ไม่อยากให้ร้องไห้ เวลาร้องไห้ละพี่รู้สึกแย่ รู้สึกไม่ดี ไม่อยากให้คุยก็จะไม่คุย
วินาทีนั้นที่เราได้ยินเรารู้สึกดีใจแบะรู้สึกว่าเขารักเรามาก แต่พอวันนี้เราเห็นเขาคุยกับใครไม่รู้ ละเชิงว่าจะไปหา เลยทำให้เรากลัวและคิดมากอีกครั้ง เราไม่ค่อยเชื่อใจเขาเราะเคยโดนเขาหลอก เคยโดนเขาทำชีวิตเราพังมาละครั้งนึง มันเป็นครั้แรกที่เราคบกัน เราเจอเขาในบี เขาแอดมาละมาจีบเรา ละชวนเราไปดูหนัง ก็นัดกันเจอ วันนั้นเป็นวันที่ 17 พฤศจิกายน 58 เป็นวันแรกที่ได้เจอกัน เขาก็พาไปดูหนังไปกินข้าว เขาทำตัวน่าารักมาก จนเราหลง จนเราเชื่อใจคนที่แค่คุยกันในบีแค่ 2-3 วัน ละมาเจอกันแค่วันแรก เขาเป็นแฟนประมารคนที่ 7 แตเป็นคนแรกในหลายๆเื่อง เช่น ได้เจอตัวจริง ได้มองหน้า ได้สบตา ไดเดินจับมือ ได้ไปกินข้าว,ดูหนังด้วยกัน ได้ยิ้ม ได้หัวเราะ และเป็นคนแรกของเรา (ลืมบอกแฟนเราเป็นผญ.คือเราเป็นเลส) เขาก็ไปนอนบ้านและพอเช้ามาเขากพาไปส่งที่ร.ร. พอถึงร.ร.ก็แยกกันละก็คุยในแชทเขาก็ตอบเหมือนไม่อยากคุย เราก็กังวลว่าเขาไม่ได้รักเราเขาจะนอกใจเรา แต่เรื่องกลับเป็นอีกอย่าง คือเขามีแฟนตัวจริงอยูแล้วซึ่งเขารักมากด้วย พอเรารู้ก็ไปถามส่งแชทไปรัวๆ เขา็ไม่อ่านไม่ตอบ ละก็บล็อคเฟสจนเหลือแต่ไลน์ ละเขาตอบก็บอกไม่ว่าง
เรา : จะบล็อคละนะ อยากลืม
เขา : บล็อคทำไม ลืมไม่ได้หรอก
เรา : เลือกคนอื่นไม่ใช่หรอ
เขา : ยังไม่ได้บอกเลย
เรา : ก็การกระทำมันบอก
เขา : ชั่งการกระทำสิ
เราเลยบล็อคเขา และเด้ะก็ปลดละก็ส่งนู่นนี่ไปหาละก็บล็อค เอาตรงๆนะครั้งแรกที่รู้เรื่องนี่คิดสั้น เราก็ใช้เวลานานอยู่กว่าจะทำใจได้ แต่อยูๆวันที่ 29 พศจิกายนเขาก็โทรมา (คือเราจะรับทำไม

) ละเขาก็บอกจะมาหา (ละเราบอกที่อยู่ บอกทางมาทำไม) พอมาเขาก็กับมาคบกับเรา คือเขาเลิกกับแฟนตัจริงแล้ว แล้วเราคือตัวสำรอง ละเรื่องก็เป็นเหมือนที่เล่าให้ฟังแรกๆ ตอนนี้เราสับสน เรากลัว เราไม่เชื่อสิ่งที่เขาพูด เขาคุยกับแฟนเก่า คือเราให้คุยได้ แต่การคุยของเขามันไม่ใช่อ่ะ เขาคุยแบบยังเป็นห่วง ยังสนใจ จนเรานี่อยากจะเป็นนคนนั้นเลย แต่ถารักเราก็ควรเชื่อใจเขาใช่มั้ย แต่มันดันมีทฤษฎีที่ว่า "ทุกอย่างล้วนป็นไปได้" เลยทำให้เรากลัว และกังวลมาก กลัวเขาจะยังมีใจให้คนเก่า กลัวโดนเขาหลอก กลัวเขาทิ้งเราอีก เราควรจะทำไงดี เรารักเขาไปแล้ว รักเขามากด้วย เราพยามยามเก็บความรู้สึกไม่ให้เขารู้ เพราะไม่อยากเสียเขาไป แต่ก็อึดอัดเลยมาระบายและขอคำแนะนำกับทุกคน




เนื้อเรื่องยาวไปนิด แต่ก็อยากให้ทุกคนอ่านและช่วยให้คำแนะนำกับเราหน่อยนะ
แฟนเหมือนยังมีใจให้แฟนเก่าอยู่ เราควรทำไงดี :(
เรา : ถ้าไม่ชอบก็เลิกไปเลย
เขา : แน่ใจแล้วหรอ ที่พูดมาอ่ะ
เรา : อืออ ก็ยอมรับกันไม่ได้จะให้คบกันแบบนี้หรอ
เขา : ใครยอมรับไม่ได้
เรา : ก็ทั้งคู่แหล่ะ
เขา : แล้วยอมรับพี่ไม่ได้หรอ
เรา : ก็รับได้ รับได้จนต้องทนแบบนี้ไง
เขา : 😶 หยุดร้องไห้นะ จะไม่ทำแล้ว ไม่อยากให้ร้องไห้ เวลาร้องไห้ละพี่รู้สึกแย่ รู้สึกไม่ดี ไม่อยากให้คุยก็จะไม่คุย
วินาทีนั้นที่เราได้ยินเรารู้สึกดีใจแบะรู้สึกว่าเขารักเรามาก แต่พอวันนี้เราเห็นเขาคุยกับใครไม่รู้ ละเชิงว่าจะไปหา เลยทำให้เรากลัวและคิดมากอีกครั้ง เราไม่ค่อยเชื่อใจเขาเราะเคยโดนเขาหลอก เคยโดนเขาทำชีวิตเราพังมาละครั้งนึง มันเป็นครั้แรกที่เราคบกัน เราเจอเขาในบี เขาแอดมาละมาจีบเรา ละชวนเราไปดูหนัง ก็นัดกันเจอ วันนั้นเป็นวันที่ 17 พฤศจิกายน 58 เป็นวันแรกที่ได้เจอกัน เขาก็พาไปดูหนังไปกินข้าว เขาทำตัวน่าารักมาก จนเราหลง จนเราเชื่อใจคนที่แค่คุยกันในบีแค่ 2-3 วัน ละมาเจอกันแค่วันแรก เขาเป็นแฟนประมารคนที่ 7 แตเป็นคนแรกในหลายๆเื่อง เช่น ได้เจอตัวจริง ได้มองหน้า ได้สบตา ไดเดินจับมือ ได้ไปกินข้าว,ดูหนังด้วยกัน ได้ยิ้ม ได้หัวเราะ และเป็นคนแรกของเรา (ลืมบอกแฟนเราเป็นผญ.คือเราเป็นเลส) เขาก็ไปนอนบ้านและพอเช้ามาเขากพาไปส่งที่ร.ร. พอถึงร.ร.ก็แยกกันละก็คุยในแชทเขาก็ตอบเหมือนไม่อยากคุย เราก็กังวลว่าเขาไม่ได้รักเราเขาจะนอกใจเรา แต่เรื่องกลับเป็นอีกอย่าง คือเขามีแฟนตัวจริงอยูแล้วซึ่งเขารักมากด้วย พอเรารู้ก็ไปถามส่งแชทไปรัวๆ เขา็ไม่อ่านไม่ตอบ ละก็บล็อคเฟสจนเหลือแต่ไลน์ ละเขาตอบก็บอกไม่ว่าง
เรา : จะบล็อคละนะ อยากลืม
เขา : บล็อคทำไม ลืมไม่ได้หรอก
เรา : เลือกคนอื่นไม่ใช่หรอ
เขา : ยังไม่ได้บอกเลย
เรา : ก็การกระทำมันบอก
เขา : ชั่งการกระทำสิ
เราเลยบล็อคเขา และเด้ะก็ปลดละก็ส่งนู่นนี่ไปหาละก็บล็อค เอาตรงๆนะครั้งแรกที่รู้เรื่องนี่คิดสั้น เราก็ใช้เวลานานอยู่กว่าจะทำใจได้ แต่อยูๆวันที่ 29 พศจิกายนเขาก็โทรมา (คือเราจะรับทำไม