ทำไมสมองของเราถึงยังเตือน และชอบมีเรื่องของแฟนเก่าแวบเข้ามาในหัวบ่อยๆคะ มีหลักทางวิทยาศาสตร์ที่อธิบายได้หรือเปล่าคะ?
เราเลิกกับแฟนมาสักพักแล้วค่ะ ประมาณช่วงปลายสิงหาคมถึงต้นกันยายน ตอนนั้นเลิกกันเพราะไม่เข้าใจค่ะ และเขาก็เป็นผู้หญิงเหมือนกันแต่คล้ายๆทอมนะคะ แรกๆก็โอเคนะคะ หลังๆเขาเริ่มงี่เง่า โมโหเราแรงขึ้น ใช้คำพูดแรงขึ้น เวลาทะเลาะกันชอบบอกเลิกค่ะ แล้วก็บอกว่าให้คนอื่นที่อยู่ใกล้ๆมาดูแลแทนซิ เราอยู่คนละจังหวัดค่ะ เจอกันเดือนละครั้ง หรือสองเดือนครั้งแล้วแต่โอกาสของเราและเขาค่ะ บางครั้งก็เจอกันบ่อย เราผูกพันกับเขามากค่ะ เพราะมีแค่เขา คุยกันทุกวัน ทุกเรื่อง เขาดีกับเราเสมอค่ะ เรารักเขามาก ตอนที่ทะเลาะกันคือช่วงนั้นเขาไม่ค่อยว่างค่ะ ฝึกงาน เราก็สอบ ต่างคนต่างหงุดหงิด แต่เขาเริ่มเปลี่ยนไป ไม่แคร์เราเหมือนแต่ก่อน พูดไม่ค่อยรักษาน้ำใจค่ะ ไม่เชื่อใจเราด้วย เราเคยบอกเขาค่ะ ว่าถ้าจะเลิกให้คิดดีๆอย่าใช้อารม สุดท้ายเขาก็ลอกเลิกเราโดยใช้อารมค่ะ เราเลยถอยออกมา เรายอมรับนะว่าเรายังรักและคิดถึงมากแต่เราก็คิดว่าถ้าเป็นแบบนี้ตลอดเราคงไปไม่รอด เลยเลือกที่จะถอยออกมา แรกๆเราพอจะทำใจได้ค่ะ เขามาง้อเราก็มีฟอร์ม บวกกับตอนนั้นเราพยายามชอบคนอื่นด้วย เลยบอกเขาไปว่าตอนนั้นมีคนที่ชอบ แต่พอเวลาผ่าน เรารู้เลยว่าเราแค่ชอบเฉยๆ ไม่ได้อยากเป็นแฟนหรืออะไร ง่ายๆเหมือนปลื้มดารานักร้อง แต่ก็มาสำนึกได้ว่า ไม่ว่าจะพยายามชอบคนอื่นมากแค่ไหน สุดท้ายก็เหมือนหลอกตัวเอง เรายังลืมเขาไม่ได้ เรารักเขา แต่ตอนนี้เขามีคนใหม่แล้วค่ะ สวยกว่าเราด้วยและดูจะดูแลเขาได้ดีกว่าเรา เราดีใจนะที่เขาเจอคยแบบนั้น ยินดีด้วยจริงๆ แต่ทำไมล่ะคะ? เราเป็นคนที่จะพยายามถอยออกมาไม่ใช่หรอ ทำไมเราถึงเจ็บจังคะ ทำไมอยู่ๆเรื่องของเขามันก็วิ่งเข้าในหัวตลอดเวลา สิ่งทีาดคยทำด้วยกันในทุกๆวัน ของหลายอย่าง สิ่งรอบตัวของเราก็มีแต่ภาพของเขา เราเจ็บจนจุกเลยค่ะ แต่ไม่ขอคุยหรือติดต่อกับเขานะคะ กลัวเค้าจะเกลียดเรามากไปกว่านี้ แค่อยากบอกให้ฟังค่ะว่ายังรักและคิดถึง ไม่ว่าจะพยายามเท่าไหร่ ความดีที่เขาเคยทำมันยังอยู่ เราลืมเรื่องร้ายๆของเขาไปหมด จดจำแค่สิ่งดีๆของเขา เราเจ็บจัง สุดท้ายนี้ขอเตือนคนที่มีรักดีๆอยู่นะคะ อย่ารำคาญคนที่เค้างี่เง่า และคนที่งี่เง่าควรมีเหตุผลเพียงพอที่จะทำค่ะ ความรักต้องใช้ความเข้าใจและไว้ใจนะคะ
ทำไมเราถึงยังไม่ลืมแฟนเก่าคะ?
เราเลิกกับแฟนมาสักพักแล้วค่ะ ประมาณช่วงปลายสิงหาคมถึงต้นกันยายน ตอนนั้นเลิกกันเพราะไม่เข้าใจค่ะ และเขาก็เป็นผู้หญิงเหมือนกันแต่คล้ายๆทอมนะคะ แรกๆก็โอเคนะคะ หลังๆเขาเริ่มงี่เง่า โมโหเราแรงขึ้น ใช้คำพูดแรงขึ้น เวลาทะเลาะกันชอบบอกเลิกค่ะ แล้วก็บอกว่าให้คนอื่นที่อยู่ใกล้ๆมาดูแลแทนซิ เราอยู่คนละจังหวัดค่ะ เจอกันเดือนละครั้ง หรือสองเดือนครั้งแล้วแต่โอกาสของเราและเขาค่ะ บางครั้งก็เจอกันบ่อย เราผูกพันกับเขามากค่ะ เพราะมีแค่เขา คุยกันทุกวัน ทุกเรื่อง เขาดีกับเราเสมอค่ะ เรารักเขามาก ตอนที่ทะเลาะกันคือช่วงนั้นเขาไม่ค่อยว่างค่ะ ฝึกงาน เราก็สอบ ต่างคนต่างหงุดหงิด แต่เขาเริ่มเปลี่ยนไป ไม่แคร์เราเหมือนแต่ก่อน พูดไม่ค่อยรักษาน้ำใจค่ะ ไม่เชื่อใจเราด้วย เราเคยบอกเขาค่ะ ว่าถ้าจะเลิกให้คิดดีๆอย่าใช้อารม สุดท้ายเขาก็ลอกเลิกเราโดยใช้อารมค่ะ เราเลยถอยออกมา เรายอมรับนะว่าเรายังรักและคิดถึงมากแต่เราก็คิดว่าถ้าเป็นแบบนี้ตลอดเราคงไปไม่รอด เลยเลือกที่จะถอยออกมา แรกๆเราพอจะทำใจได้ค่ะ เขามาง้อเราก็มีฟอร์ม บวกกับตอนนั้นเราพยายามชอบคนอื่นด้วย เลยบอกเขาไปว่าตอนนั้นมีคนที่ชอบ แต่พอเวลาผ่าน เรารู้เลยว่าเราแค่ชอบเฉยๆ ไม่ได้อยากเป็นแฟนหรืออะไร ง่ายๆเหมือนปลื้มดารานักร้อง แต่ก็มาสำนึกได้ว่า ไม่ว่าจะพยายามชอบคนอื่นมากแค่ไหน สุดท้ายก็เหมือนหลอกตัวเอง เรายังลืมเขาไม่ได้ เรารักเขา แต่ตอนนี้เขามีคนใหม่แล้วค่ะ สวยกว่าเราด้วยและดูจะดูแลเขาได้ดีกว่าเรา เราดีใจนะที่เขาเจอคยแบบนั้น ยินดีด้วยจริงๆ แต่ทำไมล่ะคะ? เราเป็นคนที่จะพยายามถอยออกมาไม่ใช่หรอ ทำไมเราถึงเจ็บจังคะ ทำไมอยู่ๆเรื่องของเขามันก็วิ่งเข้าในหัวตลอดเวลา สิ่งทีาดคยทำด้วยกันในทุกๆวัน ของหลายอย่าง สิ่งรอบตัวของเราก็มีแต่ภาพของเขา เราเจ็บจนจุกเลยค่ะ แต่ไม่ขอคุยหรือติดต่อกับเขานะคะ กลัวเค้าจะเกลียดเรามากไปกว่านี้ แค่อยากบอกให้ฟังค่ะว่ายังรักและคิดถึง ไม่ว่าจะพยายามเท่าไหร่ ความดีที่เขาเคยทำมันยังอยู่ เราลืมเรื่องร้ายๆของเขาไปหมด จดจำแค่สิ่งดีๆของเขา เราเจ็บจัง สุดท้ายนี้ขอเตือนคนที่มีรักดีๆอยู่นะคะ อย่ารำคาญคนที่เค้างี่เง่า และคนที่งี่เง่าควรมีเหตุผลเพียงพอที่จะทำค่ะ ความรักต้องใช้ความเข้าใจและไว้ใจนะคะ