การที่เราเปนคนกลางแล้วต้องเลือก เจ็บมากครับ

คือ เรามีแฟนอยู่คนนึง แต่เราคุยกับเพื่อนคนนึง แต่แฟนเราชื่อ อ. เค้าชอบทำให้เราเจ็บ ทำลายความรู้สึกเรา แล้วพอเรามารู้จักเพื่อนคนนี้ชื่อ จ. เราก็เผลอใจมารักจ. **หมดทั้งใจ**(จะว่าเราม่อก็ได้ คงเปนเพราะเจ็บเกินทน) แง้วเราก็ไปบอกเลิกเค้าแบบไม่มีเยื่อใย  แล้วเราก็คุยกับเค้าทุกครั้งได้ประมาณ3วัน ผมบอกชอบเค้า เค้าบอก เค้าก็ชอบผม แล้วผมคุยกับพี่คนนึงชื่อม. ผมไม่มีทางเลือกแล้ว 2คนนี้ดีกับผมทั้งคู่ ตั้งแต่ม.เข้ามา ผมก็เริ่มเบื่อจ.  แล้วผมตัดสินใจขอม.เปนแฟน (ตอนแรกผมกับจ.ยังไม่ได้เปนแฟนกัน) แล้วจ.บแกผมว่า คนโกหก(ผมพึ่งรุ้ว่า2คนนี้ไม่ถูกกัน) ผมรู้ผมทำให้จ.เจ็บ ตอนนี้ผมคบกับม.ได้9เดือนแล้ว แต่ทำผม ยังลืมจ.ไมาได้ ทั้งที่ผมรักม.เท่าชีวิต แชทที่เราคุยกันผมยังคงเก็บไว้อ่านเปนความทรงจำ แต่ผมมีนิดเดียว(รุ้สึกเสียดาย55) จะว่าผมเจ้าชู้ก็ได้ ตั้งแต่เกิดมา ผมไม่เคยรักผู้หญิงะร้อมกัน ทัเงที่ตอนนี้ เรียนร.ร.เดียวกันหมด ผมกับจ. ตั้งแจ่วันนั้นจนถึงวันนี้ เรามองหน้ากันไม่ติดเลย บอกตรงๆครับ เจ็บมาก ปากก็บอกเพื่อนว่าเกลียดจ.(ในใจ เจ็บแทบตาย) แต่ผมไม่มีจ.เปนเพื่อนครับ เพราะม. มีรหัสเฟสผม เราำม่ได้คุยกันมา8เดือนกว่าแล้ว คงจะไม่ได้เปนเพื่อนกันด้วยแล้วซ้ำครับ เมื่อวานเพื่อนผมบอกเห็นจ.ร้องไห้ ผมเลยบอกว่า"สงสัยมันจะอกหัก ชั่งมันเถอะ" ตอนแรกผมก็ว่าผมไม่แคร์ แต่ผมเก็บมาคิด เปนห่วงมันจนหงุดหงิดใส่เพื่อน ผมก็ไม่เคยเปนแบบนี้มาก่อน แฟนทุกคนที่คบมา ผมไม่เคยรักใครเท่าม. แต่จ.ไม่ใช่แฟน แต่ทพไมเค้าถึงทำให้ผมลืมเค้าไม่ได้ ทำไม... ทำไม หรือเปนความผิดที่ผมเคยทำผิดไว้กะเค้า ผมถึงลืมเค้าไม่ได้ เจ็บมากครับ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ พอจะมีคำปรึกษามั้ยครับ ตอนนี้เราเหมือนศัตรูกันเลยครับ ผม. กับ จ. อ่ะ **บอกเลยครับตอนที่ผมต้องคิดว่าผมต้องเลือกผมเจ็บมากครับ เจ็บเหมือนใจจะขาด