ทำผิดกับชายคนหนึ่ง แต่ไม่สามารถกลับไปแก้ไขอะไรได้ มีวิธีชดใช้บาปกรรมให้เขาได้อย่างไรบ้างค่ะ (ด่าได้นะ แต่อย่าแรง)

เรื่องมีอยู่ว่า...เราเป็นคนเลวมากที่ไปหลอกลวงชายคนหนึ่งไว้

เราเจอกันในโลกออนไลน์... เรากับเขาอยู่คนละภาคกันค่ะ
เราเป็นคนใต้ เขาเป็นคนอีสาน
เขาใช้รูปประจำตัวของเขา แต่เราใช้รูปการ์ตูน
ครั้งหนึ่งก่อนที่เราจะสนิทกับเขา เขาเคยขอดูภาพ แต่เราไม่ได้ส่งภาพของเราไปให้เขาดู (ดูแย่มากมั้ยอ่ะ ใช้ภาพคนอื่นอ่ะ)
เขาคงชอบผู้หญิงในภาพ จึงทักเฟสเราทุกวัน แม้เราไม่ตอบแชท ก็ยังทักมาอีก จริงๆแล้วเราใช้เฟสการ์ตูนเพื่อเล่นเกมค่ะ ไม่ได้ใช้ติดต่อกับใคร
มีโพสต์ข้อความระบายความรู้สึกบ้าง เป็นบางครั้ง (คือแบบ...จะโพสต์อะไรก็ได้ ไม่มีคนรู้จักเรา)

ตอนแรกๆ เราก็ไม่ได้ตั้งใจจะไปหลอกเขาหรอก แต่เขาชอบเข้ามายุ่งวุ่นวายกับชีวิตเรามากเกินไป
ยอมรับว่ารำคาญเขามากค่ะ (เขาทำแบบนี้เกือบๆ 7 เดือน) แต่มันมีอยู่ช่วงหนึ่งที่เรากำลังประสบปัญหามรสุมครั้งใหญ่ในชีวิต
...เขาคนนั้นก็คอยเข้ามาพูดคุย ปลอบโยน และให้กำลังใจเราเสมอมา (เราจึงเริ่มรู้สึกดีๆกับเขา)

ทุกครั้งที่เปิดเฟสนั้น เขาก็จะเข้ามาทัก
เมื่อเรามีเรื่องไม่สบายใจ เราก็มักจะปรึกษาเขา และรู้สึกสบายใจทุกครั้งที่ได้คุยกัน

ประมาณ 3 เดือนเราก็เริ่มคุยกันมากขึ้น วันหนึ่ง...เขาบอกชอบเราค่ะ
(เราเองก็รู้สึกดีๆกับเขานะ แต่........แม่เราไม่ชอบให้คบกับคนต่างภาคค่ะ แม่ก็มีเหตุผลของแม่อ่ะนะ ไม่ขอบอกเหตุผลนะ)
เราก็บอกเขาไปตรงๆเรื่องที่แม่ห้ามคบคนต่างภาค เขาก็เข้าใจเรานะ (เขาเป็นผู้ชายที่ดีมากเลยค่ะ เข้าใจเราทุกอย่าง)
วันนั้นเขาคงรู้ว่าเรื่องระหว่างเราเป็นไปไม่ได้ เขาจึงขอคุยโทรศัพท์กับเราสักครั้ง...แค่อยากบอกลา อยากได้ยินเสียง เพียงครั้งเดียวเท่านั้น

เราจึงให้เบอร์เขาไป เพราะคิดว่าเรื่องจะได้จบๆสักที
คืนนั้นเราทั้ง2 ร้องไห้ผ่านเสียงทางโทรศัพท์ด้วยค่ะ (ไม่รู้ทำไมมันถึงรู้สึกแย่มาก..เมื่อรู้ว่าหลังจากนี้จะไม่ได้คุยกับเขาอีก)
หลังจากคืนนั้นที่เราคุยโทรศัพท์กัน เรากับเขาก็ไม่ติดต่อกันอีก (แย่มากเลยค่ะ..เห็นเขาออนเฟสอยู่ แต่ไม่สามารถคุยกับเขาได้ ทั้งที่ใจจริง เราอยากคุยกับเขามาก)

เราคิดว่า เวลาคงจะทำให้เราลืมเขาได้ แต่มันกลับไม่เป็นอย่างนั้นสิค่ะ ประมาณหลัง 2 สัปดาห์ที่ไม่คุยกัน คืนหนึ่งเขาก็ทักเรามา
เขาบอกว่า..."โทรไปหาได้ไหม?? อยากคุยด้วย" สักพักเขาก็โทรมา เราเองก็ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เรากดรับสายเขา
หลังจากนั้นเขาก็โทรมาบ่อยขึ้น จาก3วันต่อสัปดาห์ ก็เป็นโทรทุกๆวัน

จนวันหนึ่งเขาขอคบกับเรา ใจจริงเราก็อยากคบกับเขานะ แต่อีกใจเราก็กลัว กลัวแม่จะว่า และที่สำคัญเรายังไม่เคยให้เราเห็นหน้าที่แท้จริงของเรา เรากลัวว่าเขาชอบคนในรูป ไม่ได้รูปเรา แล้วถ้าหากเขาเห็นหน้าจริงๆของเรา เรากลัวเขาจะจากไป หลังจากนั้นเราก็ไม่ติดต่อกับเขาอีก เราไม่เข้ามาเล่นเฟสการ์ตูนอีก (เราดูเห็นแก่ตัวมากมั้ย...ที่เดินจากเขาโดนไม่ลาสักคำ)

มันทรมานนะ กับการใช้ชีวิตโดยไม่มีเขา เราอยากรู้ว่าเขาจะเป็นไงบ้าง เราจึงใช้เฟสของเราจริงๆ@เขาไป เราเข้าไปส่องเฟสเขา ยิ่งเห็นก็ยิ่งเจ็บเมื่อเขาโพสแต่ละโพสออกมา เราใช้เฟสจริงๆของเราเข้าไปปลอบเขา เข้าไปคุยกับเขาทุกวัน เพียงหวังจะให้เขาลืมเฟสจอมปลอมของเรา แต่เขาก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะลืม

วันหนึ่งเราเปิดเฟสการ์ตูนอีกครั้ง ก็เห็นข้อความที่เขาแชทมาหาเรา ยิ่งอ่านยิ่งเจ็บ เราแชทไปหาเพื่อนของเขา เพื่อถามถึงเขา เขาเป็นหนักมาก เมาทุกวัน ทุกครั้งที่เมาก็เพ้อถึงเรา (เรายิ่งรู้สึกว่าตัวเอง โครตเลว)
เราไม่รู้จะทำยังไงให้เขาลืมเรา ไม่กล้ากลับไปก่อนกับเขาอีก กลัวจะไปทำให้เขาเจ็บกว่าเดิม และตัดใจจากเรายากขึ้น
....เรา...จึงตัดสินใจทำสิ่งที่เลวร้ายที่สุด!!!! คือการโกหกเขาว่าคนในแชทการ์ตูนได้ตายไปแล้ว
เพราะอยากให้เขาตัดใจแล้วเริ่มต้นใหม่กับคนที่ดีๆ T_T (เราเลวมากสินะ ที่ทำแบบนี้)

แต่มันแย่กว่านั้นก็คือ....เขา ไปบวชให้ผู้หญิงที่ไม่มีตัวตนคนนั้น T.T  T.T  T.T

เราทั้งเลว...ทั้งบาป.... เราจะทำยังไงดี ที่จะชดใช้บาปให้เขาได้
(ตอนนี้เราอยู่อย่างทรมานมากมา2ปีกว่าๆ ไม่กล้าคบใคร ไม่กล้าเปิดใจ ไม่กล้ารักใคร กลัวเวรกรรมที่เราทำไว้จะทำให้เราผิดหวังกับความรัก เพราะทุกๆวันเรายังคงคิดถึงแต่เขา เราปิดเฟสการ์ตูนไปล่ะ แต่ยังใช้เฟสจริงๆของเราแอบส่องเฟสเขาตลอด ตอนนี้เขากลับไปทำงานตามปกติแล้ว แต่ก็ยังใช้ชีวิตโสดเช่นเดียวกับเรา เราคงทำได้แต่เฝ้ามองเขาเจอผู้หญิงดีๆสักคน และได้แต่ทำบุญอุทิศผลไปให้เขาเจอแต่สิ่งดีๆ)

#อยากบอกถึงเพื่อนๆทุกคน อย่าใช้ภาพเฟสของคนอื่น เพราะหากความรักก่อตัวขึ้น มันคงมีแต่ความเจ็บปวด ดั่งเช่นเราที่ใช้ชีวิตเหมือนมีบาปฝังใจอยู่จนถึงทุกวันนี้