เรื่องครั้งนี้เราขอพิมพ์ครั้งเดียวจบนะค่ะ มันยาวมากถ้าใครอ่านจบ ก็ขอบคุณค่ะ ถึงจะไม่มีคนอ่านก็ไม่เป็นไรค่ะ เราแค่อยากบันทึก
เรื่องนี้ก่อนที่มันจะจางหายไปกับกาลเวลา ผู้หญิง เกือบทุกคน ชอบดูซีรี่ย์เกาหลีแล้วก็ฟินตาม และก็กลับมาคิดว่าทำไมในชีวิตจริง
ไม่มีพระเอกเหมือนในซีรี่บ้างนะทำไม เราไม่โชคดีเหมือนคนที่มีความรักแบบนี้บ้างนะ แล้วเราก็มโนไปต่างๆนาๆ แต่พอวันนี้ ณ.ตอนนี้ เราอายุ28ค่ะ
เราเจอความรักในหลายๆรูปแบบ แต่พอตอนนี้ กลับมานึกย้อนเรื่องราวทั้งหมด กลับพบว่าเรื่องความรักของเรานั้นกลายเป็นซี่รี่ย์
ที่เราเคยมโนไว้สะงั้น ทำไมก่อนหน้านี้ เราไม่เคยรู้เลย เรามาเริ่มไปพร้อมๆกันเลยดีกว่าค่ะ
เริ่มจากตอนที่เราอยู่ ม.3 เราเป็นคนไม่สวยค่ะ ตอนนั้นอ้วน ดำ ผมสั้น เหมือนผู้ชายเลยค่ะ เราคิดว่าตัวเองเป็นแบบนั้นนะ
เลยไม่คิดว่าจะมีใครมาชอบครอบครัวเรามีกัน4คนค่ะ พ่อ แม่ พี่ชาย แล้วเราน้องสาว ครอบครัวเรารักกันมาค่ะ
แม่เป็นหัวหน้าครอบครัวค่ะ แม่พยายามทำให้ พี่กับน้องเป็นคู่ที่รักกันมากๆและเราก็เป็นแบบนั้น
พี่ชายเราชอบดนตรีมากค่ะ ดนตรีทุกรูปแบบ แทบทุกชิ้น พี่เราเล่นได้ทุกอย่าง
จนวันนึง พี่ชายเข้ามหาลัย เอก ดนตรี ตามความฝัน และนั้นคือจุดเริ่มต้น ส่วนตัวเราเอง อยู่บ้านที่ต่างจังหวัด
พอวันนึงพี่ชายโทรมาบอกว่า จะพาเพื่อนๆมาเที่ยวที่บ้านเรา ตอนนั้นเราก็รู้สึกดีใจนะ เพราะปกติแล้ว
เราจะใช้ชีวิตอยู่กับบ้าน ไม่เคยไปบ้านเพื่อน ไปแค่ รร และ บ้านตัวเอง แม่ไม่อยากให้ไปไหนค่ะ เพราะเป็นห่วง
และก็มาถึงวันที่พี่ชายมา วันนั้นเป็นวันแรกที่เราได้เจอผู้ชายคนนี้ค่ะทีนี้ทุกคนก็คงรู้แล้ว ว่าผู้ชายคนนั้นคือใคร
ใช่แล้วค่ะ เค้าคือเพื่อนพี่ชาย ตอนที่เราเจอหน้ากันครั้งแรก เราคิดในใจค่ะ ว่าผู้ชายคนนี้หล่อจัง
แต่บุคลิกดูแปลกๆ ดูกลัวๆผู้หญิง ไม่เข้าใกล้ เดินผ่านกันที ท่าหลบเค้าแรงมากค่ะ ตอนนั้นเราเลยไม่ได้คิดอะไร
แค่คิดว่าเค้าคือเพื่อนพี่ชาย เค้าไม่ชอบเราแน่ๆ จากนั้น เราก็ไม่ได้คิดอะไรอีกค่ะ จนวันที่2 บ้านเราพาไปเที่ยวน้ำตกค่ะ
เราเคยได้เกรด4วิชาว่ายน้ำเลยค่ะ แต่วันนั้นก็เกิดเหตุไม่คาดฝันค่ะ ในระหว่างที่เล่นน้ำกันอยู่ พี่ชายเราก็ปีนหินขึ้นจากน้ำ
เราก็ปีนตามค่ะ ต่อจากเราก็เป็นเพื่อนพี่ชายคนนั้นค่ะขณะที่ปีนอยู่ เราก็ลื่นค่ะ ลื่นไปชนเค้าแล้วก็ตกน้ำไปพร้อมกันค่ะ
ความที่ตกใจ เรากลายเป็นคนว่ายน้ำไม่เป็น เราจมน้ำค่ะ พอพี่เค้ามาช่วย เราก็ดันไม่กดหัวเค้าจนพี่เค้า
เกือบจะจมน้ำไปด้วยค่ะ พี่เค้าก็พยายามช่วยเราจนสุดชีวิตเลยค่ะ มือเค้าจับหินได้แค่ข้างเดียว
พอเราตั้งสติได้ก็เลยหยุดกดพี่เค้า จนพี่เค้าพาเราขึ้นมาได้  ตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดอะไรค่ะ แค่ขอบคุณพี่เค้า
หลังจากนั้นพี่ชายเราและเพื่อนๆก็กลับไป กทม ค่ะ เราไม่ได้เจอกันอีกเลย จนตัวเราเอง จบ ม.6 ค่ะ
เราเลยไปสมัครเรียนหมาลัยเดียวกับพี่ชาย ปีนั้นพี่ชายเราจบพอดี แต่ก็ยังไม่มีงาน เราเลยอยู่หอพักเดียวกับพี่ชาย
ส่วนตัวเราเอง มีแต่คนบอกว่า เราไม่เคยโต เพราะยังเล่นเหมือนเด็กๆ เพื่อนพี่ชายที่อยู่ในหอพักเดียวกัน
รักเราเหมือนน้องตัวเอง เกือบทุกคน ทุกๆวัน เราก็สนุกกับการได้แกล้งพี่ๆทุกคน และสนุกกับการเอาแต่ใจให้พี่ๆตามใจ
และพี่คนนั้นเป็นคนกลัวผีมากค่ะ เราหลอกผีเค้าทุกวัน จนพี่เค้าไม่สามารถ อยู่ในห้องคนเดียวได้ เค้าเลยมาอยู่ห้องพี่ชายเราเป็นส่วนใหญ่
ก็เล่นเกมส์กับพี่เราบ้าง สอนกีต้าร์เราบ้าง และอื่นๆ พี่เค้าเป็นคนชอบกินส้มตำค่ะ ตัวเราเองก็ชอบกินมาก ทำให้ในช่วงเวลานั้น
เรากับพี่เค้า จะเดินไปซื้อส้มตำด้วยกันทุกวัน พอเราเลิกเรียน พี่เค้าก็จะมายืนรออยู่ที่ร้านส้มตำทุกวัน กินกันทุกวันจริงๆค่ะ
จนเวลาซื้อส้มตำ กลายเวลาของเรา2คน เรามีความสุขกับช่วงเวลานั้นมาก จนวันนึงพี่เค้าก็เปลี่ยนไป ในใจเรารู้นะค่ะ
ว่าเราเริ่มชอบกันขึ้นมาจริงๆแล้ว แต่เราก็ไม่เคยตกลงเป็นแฟนกัน แต่บางครั้งที่เดินไปซื้อส้มตำ ก็มีบ้านที่เดินจับมือ
แต่พี่เค้าเป็นผู้ชายที่ดีมากค่ะ ใจเย็น ใจดี เฮฮา ไม่เคยคิดไม่ดีกับเรา คอยดูแลเรามาตลอด เวลาเราไม่สบายใจ
ณ.ช่วงเวลานั้น เราเริ่มเป็นสาวเริ่มดูแลตัวเอง เริ่มดูดีขึ้นมา จนได้เป็นดาวคณะวิทค่ะ แต่ยังไงตัวเองก็ยังคิดว่า ตัวเองไม่สวย
มีบ้างค่ะ ที่ผู้ชายมาจีบ เราก็ไม่ปิดบังนะค่ะ บอกหมดว่าใครมาจีบ แต่เราไม่เคยไปเที่ยวกับผู้ชายพวกนั้นเลย
ถ้าใครอยากเจอเรา เราก็จะให้ไปกับเราพร้อมๆกับเพื่อนพี่ชายที่เราสนิท อีก2-3คน 1ในนั้นก็แน่นอนว่าต้องมีพี่เค้าไปด้วย
แต่พี่เค้าไม่เคยว่าเราเลยค่ะ ไม่เคยคิดมากกับเรา ส่วนเราก็ไม่ได้คิดอะไร แค่คิดว่า เราสบายใจที่มีพี่ๆไปด้วย เราเป็นคนขี้กลัวค่ะ
เวลามีใครมาจีบ เรามักจะคิดว่า เราไม่สวย ไม่ได้มีอะไรดี เค้าจะชอบเราจริงๆหลอ เราคิดว่าเราเนี้ยนนะ จะมีคนที่รักจริงๆ
ตอนนั้นแค่คิดเหมือนเด็กๆที่ไม่เคยมีความมั่นใจในตัวเอง แต่เราคิดเสมอว่าเราโชคดีที่ได้รับความรักจากพวกพี่ๆนักดนตรี
ที่เป็นทั้งเพื่อนและพี่ เป็นเหมือนครอบครัวใหญ่ ส่วนตัวเราเองก็เป็นนักร้องค่ะ ผ่านการประกวดมามากมาย ได้ที่1บ้าง
ที่2 - 3 บ้าง ตกรอบบ้าง ก็ทำเพราะชอบสนุกดีค่ะ เราไปกันต่อกับเรื่องของเรา2คนดีกว่า เดี๋ยวจะยาวไป
เราก็อยู่กันมา จนย้ายไปอยู่คอนโดใกล้ที่ทำงานพี่ชาย พี่ชายเราเป็นครูสอนดนตรีค่ะ พี่คนนั้นก็ทำงานที่เดียวกันค่ะ
เป็นครูสอนกีต้าร์  ถึงตอนนี้เราก็รู้จักกันมา7ปีค่ะ และก็มีเรื่องเกิดขึ้น วันนึงเราได้รู้จักผู้ชายคนนึง เรารู้สึกดีกับเค้ามาก
เค้ามารับเราไปเรียน ในขณะนั้นเราก็เจอพี่เค้ายืนมองเราอยู่ เราก็แนะนำผู้ชายคนนั้นให้ไหว้พี่เค้า พี่เค้าเป็นเพื่อนของพี่ชายเราเอง
ต้องบอกก่อนว่า เรากับพี่เค้าไม่เคยตกลงเป็นแฟนกัน แต่ก็อยู่กันมีความรู้สึกดีๆให้กัน พี่เค้าก็เป็นคนมีเหตุผลค่ะ
รู้ว่าเรายังเด็ก เรายังต้องเจอคนอีกเยอะ เค้าก็เลยไม่เคยว่าอะไร  ผู้ชายคนที่เข้ามานี้ เราขอพูดชื่อเล่นเลยนะค่ะ
เค้าชื่อ1ค่ะ เค้าเข้ามาในชีวิตเรา ไม่รู้เพราะอะไร เรากลายเป็นตัวติดกัน จนลืมผู้ชายคนนึง ที่คอยมองแต่เรา
คอยดูแลเราเงียบๆ เราไม่เคยถามพี่เค้าเลยถึงความคิดความรู้สึกเค้า เราแย่มากที่กลายเป็นคนเอาแต่ใจตัวเอง
1เป็นคนน่าสงสานในความคิดของเรา เค้าดูลำบาก เพราะชีวิตเค้าสบายมาตลอดเราคิดว่า เค้าโตมาได้ยังไงนะ
เพราะ1ต้องดูแลตัวเองมาตั้งแต่ยังเด็กๆ เรารู้แต่ว่า เรามีอะไร เราจะแบ่งปันให้1 เราอยากให้เค้ากินของดีๆ
อยากให้เค้ามีความสุข แต่จากนั้น เราเองที่กลายเป็นคนที่ลำบากสะเอง เพราะเรามีอะไรเราให้เค้าหมด ส่วนพี่เค้ากับเรา
เกิดการทะเลาะกันขึ้นมา วันนึง เราโทรไปหาพี่เค้า บอกว่าเราขอความช่วยเหลือ ช่วยพาเราไปตามหลานสาวหน่อย
หลานสาวเราหนีออกจากบ้าน แต่พี่เค้าพูกกลับมาว่า ทำไมไม่ไปกับไอคนนั้นละ เราทั้งโกรธทั้งเสียใจ เพราะเราคิดว่าพี่เค้า
เป็นคนที่เราไว้ใจที่สุด ถึงเรากับ1จะเริ่มๆคุยกัน แต่เราไม่เคยไปไหนกับ1 เราเจอกันแต่ที่หมาลัย กับ1จะมารับมาส่ง และเรียนด้วยกันแค่นั้น
พอได้ยินแบบนั้นเราเลยด่าพี่เค้าเป็นชุดเลยค่ะ จนพี่เค้าวางสายไป ผ่านไป1วัน เรามาคิดทบทวน ว่าเราทำผิด เราพูดแรงไป
เลยจะโทรไปขอโทษ แต่พี่เค้าปิดเบอร์หนีเลยค่ะ และเวลาที่เราบังเอิญเจอกัน เราก็จะยิ้มและทักพี่เค้า แต่พี่เค้าก็เดินหนีไปทำเหมือน
ไม่รู้จัก เราเลยคิดว่าในเมื่อเค้าไม่อยากคุย เราก็ไม่คุย หลังจากนั้น เรากับ1ก็คบกันจริงจัง เรายอมรับว่าเรารู้สึกรักผู้ชายคนนี้มาก คบผ่านมา1ปี
เราก็จับได้ว่า1แอบไปเจอผู้หญิงคนนึง แต่เราไม่มีคำพูดอะไร นอกจาก ยิ้มจางๆแล้วก็เงียบ เราไม่เคยคิดว่า1จะทำแบบนั้น ที่ผ่านมาเราเชื่อใจทุกอย่าง
หลังจากนั้น เราเองที่เป็นคนยื้อเวลา เราคบกับ1มาได้7ปี 7ปีนั้น 1มีเรื่องผู้หญิงเข้ามาตลอด เราเสียใจจนชิน เรากลับมาเปิดร้านกาแฟที่บ้านเกิด
เราทำใจเรื่อง1จนเราไม่เคยโทรหา1อีกเลย แต่1จะโทรมาทุกวัน วันละ2-3นาที เราคุยดีนะ แต่เราคิดไว้ เราจะไม่พยายามทำอะไรอีกแล้ว
เราทั้งเจ็บ ทั้งมีความสุข มา7ปีแล้ว เรื่องผู้หญิงไม่เคยหมดสักที จนวันนึง เราก็รู้ว่า1อยู่กินกับผู้หญิงอีกคนนึงมานานเกือบ1ปีแล้วเราถึงจะรู้
จากนั้น เราก็อยู่คนเดียว มีคนที่เข้ามาคุยบ้าง ไม่มีบ้าง แต่เราก็ไม่ได้คบกับใครจริงๆเลยสักคน จนตัวเราเองลืมไปแล้วว่าการไว้ใจใครสักคนเนี่ยมันทำไง
เราไม่เคยเชื่อใจผู้ชายคนไหนอีกเลย ก็เลยไม่ได้คบกับใครจริงๆสักที จนวันนึงพี่เค้าก็พิมพ์ข้อความมาในเฟสเรา แต่เราไม่เคยรู้เลย
เพราะไม่ได้เป็นเพื่อนกันในเฟส ผ่านมา6-7เดือนได้ เราถึงได้มาเห็นข้อความนั้น
   คุณพี่ *ผมขอโทษกับทุกอย่าง ไม่ต้องคิดมากกับข้อความนี้ ใช้ชีวิตต่อไป ผมแค่อยากบอกในสิ่งที่ผมไม่ไม่เคยบอก
           ถ้าวันใดได้อ่านข้อความนี้ คงอภัยให้ผมได้ โชคดี สักวัน เราคงได้เจอกัน
   ตอบ  *ออค่ะ พอดีไม่ได้โหลดแอพข้อความเลยพึ่งเห็น  และเวลาก็ผ่านไปเดือนกว่า
   คุณพี่ *แม่สบายดีมั้ย (และการเริ่มต้นพูดคุยของเราก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง)
ตอนที่ได้เห็นข้อความ  เราก็งงมาก เพราะเรารู้เราว่าผิดเอง ทำไมพี่เค้าถึงขอโทษเรา จากนั้นพี่เค้าก็บอกว่าตอนนั้นพี่ไม่รู้ว่า พี่เป็นอะไรสำหรับเธอ
แต่พี่รู้แค่ว่าเธออยากให้พี่เป็นอะไร พี่เป็นได้ทุกอย่าง พี่รักเรามากจริงๆ และพี่จะไม่พูดถึงเรื่องเก่าๆอีก จากนั้นพี่เค้าก็ถามเราว่า
กี่ปีแล้ว?  เราตอบว่า ร้านกาแฟหรอ ร้านเปิดมา2ปีแล้ว พี่เค้าบอกว่า ไม่ใช่ เราอะไม่มีแฟนมากี่ปีแล้ว พี่คอยส่องเฟสเราอยู่ตลอด แต่ไม่กล้าทัก
เราเลยบอกพี่เค้าว่า พี่ไม่ต้องขอโทษ หนูผิดเอง พี่ฟังหนูนะ (คนที่ดีที่สุดไม่ว่ายังไงก็ดีที่สุด) ทุกเรื่องทำให้เรารู้ว่าใครที่ดีกับเราจริงๆ แต่เราก็บอกพี่เค้านะ
ว่าเราไม่เข้าใจว่า คนที่เคยรักกัน แล้วก็จากกันไปรักคนอื่น เราจะกลับมารักกันได้จริงๆหรอ พี่เค้าตอบเราว่า พี่ไม่เคยลืมเรา พี่ไม่เคยไม่รักเรา
พี่แค่เดินออกมาให้เราได้มีทางเลือก พี่อาจจะไม่ดีพอ ที่จะทำให้เรามีความสุข พี่อยากให้เราได้เลือกทางเดินของตัวเอง
พี่รู้มัย เคยมีคนถามหนูว่า ทำไมยังไม่มีใครสักที หนูตอบทุกคนได้เลยว่า เพราะหนูเคยเจอคนที่ดีที่สุดมาแล้ว ถ้าวันนั้นเราไม่ทะเลาะกันเราคงไม่รู้ใจตัวเอง
ขอบคุณ ที่พี่รักหนูมาตลอด ขอบคุณที่พี่ดูแลหนูมา ขอบคุณในความทุ่มเทของพี่ ขอบคุณที่พี่กลับมา และขอโทษที่หนูไม่เคยมองเห็นความรัก
ความหวังดีของพี่  จากกันไปครั้งนั้นเราทั้งคู่ได้เจอกับความรักลวงๆ จนมันทำให้เรารู้ว่า ความรักจริงๆคืออะไร และเราควรจะเดินทางของเราต่อไปยังไง
ให้ดีขึ้นกว่าเดิม มันทำให้เรา รักและเข้าใจกันมากขึ้น (ถ้าวันนั้นพี่ยังอยู่ ชีวิตหนู คงมีความสุขจริงๆมาจนถึงตอนนี้) แต่เราก็ได้เริ่มต้นความรักของเราอีกครั้ง ตอนนี้เรารู้ใจตัวเองมากขึ้น ว่าเรารักกันมากแค่ไหน รู้ว่าเราจะเดินทางไปต่อยังไง และเราจะไม่ทำผิดซ้ำๆ
แม้ว่าตอนนี้เราจะอยู่ไกลกัน แต่ไม่มีวินาทีไหน ที่เราจะไม่คิดถึงกัน
          *ไม่ว่าระยะทางจะไกลซักเพียงใด จะไม่เป็นอุปสรรคต่อความรักเลย หากนั้นคือ รักแท้   #thai good s+ories เรื่องดีๆมีได้ทุกวัน
พี่เป็นคนที่ช่วยชีวิตหนูไว้ พี่เป็นทั้งเพื่อน เป็นทั้งพี่ เป็นเหมือนคนในครอบครัว ถึงพี่จะจากหนูไป แต่พี่เป็นผู้ชายคนเดียวที่ทำให้หนูรู้ว่า
ผู้ชายดีๆ ที่รักเราจริงมันมีอยู่จริง พี่ไม่เจ้าชู้ พี่ทำให้หนูยิ้มได้ทุกวัน พี่คอยบอกว่าทางไหนคือทางที่ดี
(แต่พี่ก็ทำให้หนูเสียใจทุกครั้งที่กลับมามองตัวเอง ที่หนูเคยเลือกทางเดินที่ผิด)
ทำให้พี่ต้องจากไป ตอนนี้ชีวิต และ จิตใจ ของหนูดีขึ้นมาก สดใสขึ้นมาก เมื่อพี่เข้ามาอีกครั้ง เราเจอกัน7ปีจากกันไปอีก7ปี
และเราก็กลับมารักกันอีกครั้ง ครั้งนี้เราทั้งคู่รู้ว่าเราจะไม่จากกันไปไหนอีก นอกจากเราจะตายจากกัน และนี้คือซีรี่ย์รักของเรา
*ขอบคุณนะค่ะถ้าใครอ่านจบ เราเป็นกำลังใจกับคนที่ไม่มั่นใจในตัวเอง และคนที่ไม่เชื่อว่ารักแท้มีจริง ทุกปัญหามีทางออก คิดทบทวนสิ่งที่ผิดพลาด
และคุณลองเปิดใจ มองรอบๆตัวเอง ใช้เหตุผลมองคนที่รักเราบ้าง วันนี้เราอาจจะไม่รู้สึกถึงความรักเค้า แต่สักวันคุณจะรู้ว่าความดีของเค้า
มันน่ารักขนาดไหน พอรู้ตัวอีกทีเราก็รักเค้ามากไม่แพ้กัน(แด่คุณแฟนที่น่ารัก)