เรารู้สึกว่าครอบครัวสามีเอาเปรียบเรา และไม่ได้รักเราเลย

ตอนนี้เราแต่งงานมาได้หลายปีแล้ว เราอายุ 25 ปี  แฟนเรา 28 ปี เราเรียนจบค่อนข้างสูงเงินเดือนเยอะกว่าแฟนเราอยู่แล้ว  ตอนนี้ไม่ได้จดทะเบียน แต่ซื้อรถด้วยกัน 1 คัน มีลูกด้วยกัน 1 คน รถเป็นชื่อเค้า เราเราทำบัตรกดเงินสดอยู่สองใบ เคยขาดส่ง เพราะมีปัญหากับแฟนแยกกันอยู่เลยมีปัญหาเรื่องเงิน เพราะเราต้องส่งเสียลูกของเราด้วยตัวเองแฟนเราไม่ช่วยเลย ปู่ย่าไม่เคยไปดูหลานเลยเป็นระยะเวลากว่า1 ปี เรากลับมาคืนดีกัน เพราะยังรักกันอยู่ ตอนนี้เราปิดบัญชีไปหมดแระ แต่มีครั้งนึงีถเราเสีย แล้วมันต้องใช้เงินหลายหมื่นในการซ่อมรถ แต่ไม่มีบัตรผ่อนอะรเลยเราเลยบอกแฟนเราว่ามาทำบัตรสิเผื่อฉุกเฉิน จะได้ไม่ขัดสนเหมือนครั้งที่แล้วเพราะชื่อเรามันมีเครดิตไม่ดีมันทำไม่ได้ เค้าตอบกลับมาว่า ไม่อยากทำกลัวมีปัญหาชื่อเรา เทอก็ไปทำสิ เรารู้สึกเหมือนเค้าไม่ใช่หัวหน้าครอบครัวเลย เราก็เลือกที่จะมองข้ามมันไป เวลาเรามีเรื่องอะไรเค้าไม่เคยปกป้องไม่เคยแม้แต่จะคิดช่วย  มีครั้งนึงเรามีปัญหากับเพื่อนถึงขั้นจะตบตีกันเพราะเราปกป้องครอบครัวปกป้องหลานเค้ามาดูถูกเราครอบครัวเราหลานเรา แต่แฟนเรากับเข้าข้างฝั่งตรงข้าม ทั้งที่เค้าพูดเราไม่มีชิ้นดี มีแต่พี่ชายเราที่อยู่ในเหตุการณ์มาช่วยเราไว้ ส่วนเค้ากลับบ้านไปแล้ว เมื่อก่อนไม่มีมีตาง เอาทองไปจำบ้างเพื่อไห้มีเงินกินข้าว เวลาเราไม่ว่างเค้าไม่เคยเอาไปจำในร้านเค้าบอกอายคน ไม่กล้าไปจำหรอก เวลาไปเที่ยวเค้าจะชวนน้องเค้าตลอด ให้ความสำคัญกับน้องเค้าตลอดทุกคน น้องเดือนร้อนร้องให้ตามน้อง แต่พอลูกป่วย เราป่วยเราเดือดร้อนเค้าไม่คิดแม้แต่จะเดือดร้อนด้วยเลย ล่าสุดเมื่อวานเราไม่สบายมาก เค้าไปเที่ยวเล่นกินเหล้ากับเพื่อน ให้เรานั่งรถสองแถวไปหาหมอ เราสงสารตัวเองมากอ่ะ เราร้องไห้เลย วันนี้เค้าบอกว่าจะพาน้องไปเที่ยวสวนรถไฟ เราบอกว่าเราป่วยไม่ไปได้ไหมใครจะดูแลเรา เค้าบอกนานๆทีน้องมาหาให้ไปหน่อยไม่ได้หรือไง เราก็บอกว่าเราป่วย  สงกราณต์เราลางานไม่ได้ 1 วันแต่เค้าต้องรีบกลับบ้านเพราะที่บ้านมีงานบุญ เค้าก็บังคับให้เราลา ถ้าไม่ลาเค้าก็จะไม่รอ เราไม่รู้จะทำไงแล้ว พ่อแม่เค้าไม่เคยบอกลูกสอนลูกเลย เวลาเราโทรไปหาก็ไม่เคยอยากคุยกับเรา รีบวางสายตลอด เราโดนเอาเปรียบมาเยอะกว่านี้ สันทยายยังไงก็ไม่หมด เราอยากมีคนอื่นนะ แต่เราไม่รู้จะเริ่มยังไง ก็ไม่รู้จะเลิกรักเค้าได้ไหม เราเหนื่อย..มาก