ทำไมบางทีเราก็รังเกลียดผู้ชาย แต่เราไม่ได้เป็นเลสเปี้ยน

สวัสดีค่ะ

เรามีบางอย่างอยากจะปรึกษาทุกคน ไม่รู้ว่าคนอื่นเป็นเหมือนกันหรือป่าว หรือเราเป็นโรคจิตกันแน่

เรามีเพื่อนเป็นผู้ชายก็เยอะพอสมควร แต่เราไม่ใช่ทอมนะ เราก็สนิทกอดคอ เล่นกับพวกมันมาตลอด
แล้ววันนึง เราไปนั่งรอพวกมันเล่นบอลกัน วันนั้นเหงื่อซกกันเลยทีเดียว
วันนั้นเราเห็นเหงื่อพวกมันเหนียวๆหนืดๆ เราก็รู้สึกพะอืดพะอมแปลกๆ อยากจะอาเจียน
เราก็กั้นไว้ ทำเหมือนไม่มีอะไร แต่ในใจเราแบบ ไม่ไหวแล้ว
พอวันต่อมา พวกมันก็มาโรงเรียนตามปกติ อาบน้ำตัวหอมสบู่ตานกแก้วมาเลย แต่เรายังรู้สึกแบบเดิมอยู่
แล้วยิ่งนานวันก็ยิ่งเป็นหนักขึ้นๆ แต่พอเป็นได้สักพักเราก็หาย แล้วก็เป็นขึ้นมาอีก
บางช่วงเป็นถึงขั้นเดินผ่านก็อยากอาเจียน พอมาแตะต้องตัวเราก็ขยะแขยง
แต่พอบอกพวกมันตรงๆมันก็เข้าใจ พวกมันบอกเราว่าเป็นเมื่อไหร่ก็บอก
พอเราปกติมันก็ทำตัวสนิทสนมเราแบบเดิม เราก็ลองบอกแม่ แม่ก็บอกว่า ฮอร์โมนมันเปลี่ยน

คนอื่นๆเป็นเหมือนกันมั้ยคะ