ก่อนอื่นขอออกตัวก่อนว่าเป็นกระทู้แรก ขอภัยไว้เบื้องต้น!!

เรื่องมีอยู่ว่า เรามีแฟนคบกันมาประมาณ 4 ปี แต่พื้นฐานเริ่มจากเราเป็นเพื่อนกัน เรียน รร. เดียวกันมาตั้งแต่ม.ต้น เรื่องที่ต้องมาเริ่มทำความรู้จักก็ข้ามไป
.
.
.
ส่วนตัวเราเป็นคนที่ไม่ชอบบ่นจู้จี้ จุกจิกอะไรมากมาย เพราะเราคิดว่า ผช คงไม่ชอบผู้หญิงขี้บ่นอะไรแบบนี้
เราเลยเป็นคนเฉยๆไม่ว่าเขาจะทำอะไร ไปไหนมาไหน ไปดื่มกับเพื่อนเราก็ไปขับรถให้ เวลาเราไปดื่มเขาก็ไปขับรถให้
**คือเขาก็เป็น ผช ที่ดี คนนึงเลยแหละ ***

   เรื่องมันเริ่มจาก เขาเป็นคนขี้เซา ชอบตื่นมาแล้วหลับต่อ ไปทำงานต้องโทรปลุกทุกวัน ต้องโทรตามทุกวัน (คือเรายังไม่ได้แต่งงานกันค่ะ อยู่กันคนละบ้าน) ทุกเช้าเราจะไปทำงานพร้อมกันทุกวัน เราก้อจะต้องโทรตามทุกวันเพราะกลัวเขาจะไปทำงานไม่ทัน (เขาเข้างาน 8.00 ส่วนเรา  8.30 )

คือเราพูดแล้วว่า มีหน้าที่ทำงานก็ต้องตื่นเอง จะให้เราตื่นมาปลุกทุกวันเราก็ไม่ไหวนะ เราจะทำยังไงดี
คือเราทะเลาะกับเขาบ่อยมากเรื่องที่เขาไม่รู้จักหน้าที่ของตัวเองแบบนี้

เราคิดถึงขั้นที่ว่า เราจะแต่งงานกันนะ แต่พอได้อยู่ด้วยกันบ่อยๆมันก้อมีจุดเล็กจุดน้อยที่ทำให้เราต้องพูดต้องวีนได้ตลอด (คือเราเป็นคนพูดค่อนข้างแรง-แรงมาก) แต่ก็ไม่ได้หยาบคายนะ จนทำให้ไม่แน่ใจว่า จะแต่งงานดีหรือป่าว แต่งไปจะอยู่รอดหรือป่าว.....

แต่เหมือนว่าเขาก็ยังไม่เข้าใจ เคยปรับแล้ว เปลี่ยนแล้ว เริ่มต้นกันใหม่แล้ว ลองมองข้ามจุดนี้ไปแล้ว แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขาเปลี่ยนได้เลย เราควรทำไงดี???

ปล.น้อมรับทุกคำตอบ ทุกความเห็น