บันทึกของ คา

* กระทู้นี้สามารถใช้งานได้เฉพาะผู้ที่มี Link นี้เท่านั้นค่ะ
กระทู้สนทนา
เรื่องเล่าเรื่องแรกเป็นเรื่อง ความอยากได้ อยากขายของ ของกระผมเอง
เหตุการณ์ ในออฟฟิต
คา : เจ๊ อยากกินมะขามแช่อิ่มว่ะ อยากกินๆๆๆๆๆ
เจ๊ตุ๊กตา : เออ ว่ะ อยากกินหาดิที่ไหน
ด้วยความที่ว่างมากกก เรื่องงานนี่คือเรื่องรองของผม เรื่องไร้สาระต้องมาก่อน เสริท หา ใน พี่กู เลยครับ มะขามแช่อิ่มภาคตะวันออก
เจอแล้วๆๆๆๆๆ ถึงเวลาสุมหัว
เจ๊ตุ๊กตา : มันจะโอเคไหมว่ะ กินได้น่ะ
เจ๊แหนม : กะเป็นตาแซ่บยุเด้ล่ะ ( ซาวส์แทร็ค ) ไปเบิ่งดุ
คา : เอางี้ป่ะ ไปรับมาขายแมร่งเลย 5555++++
ทุกคนต่างเห็นพ้องต้องกันประสานมือเหมือนกำลังจะไปแข่งไตรกีฬา4ภาค 555++
เช้าวันเสาร์
หลังจากที่ทุกคนขึ้นรถเสร็จแล้ว เตรียมตัวออกเดินทาง
คา : เจ๊ โทรหาเจ้าของดิ ทางไหน?
เจ๊ตุ๊กตา : เคร
เจ๊ตุ๊กตายหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาโทร ขณะที่ผมกำลังขับรถไปด้วย
บทสนทนาในโทรศัพท์
เจ๊ตุ๊กตา : ฮัลลโล สวัสดีค่ะ ใช่ลุงตื่นหรือป่าวค่ะ
ลุงตื่น : ใช่ ลุงตื่นแล้ว
เจ๊ตุ๊กตา : คือหนูคนที่โทรมาเมื่อวานนี่อะค่ะที่จะเข้าไปดูสวนมะขามลุง ค่ะ ไปทางไหนค่ะ
ลุงตื่น : อ่อ จร้า หนู ตรงมาเรื่อยๆ น่ะ ดูเสาไฟฟ้าใหญ่ๆ ข้างทาง
ทุกคนหันหาเสาไฟฟ้าพร้อมกัน แล้วทำหน้างงๆ
ลุงตื่น : ถ้าถึงเสา ที่ 747 ให้เลี้ยวขวาเข้าซอยเลย
ทุกคนหันไปที่เสา อีกรอบ ต่างทึ่ง ในความอัจฉริยะ ในการบอกทางของลุงตื่น หรือว่าพวกเราโง่กันแน่ว่ะ 5555+++
บนเสาไฟฟ้ามันจะมีตัวเลขเขียนอยู่ จริงๆ
เจ๊ตุ๊กตา : อ่อ เจอแล้วค่ะลุง ขอบคุณค่ะ
วางสาย
เจ๊แหนม : เราคือเก่งแท่ว่ะ บอกทางแบบ 9ล9
ทุกคนต่างโสกัน เรื่องลุงอย่างสนุกสนาน ในเรื่องการบอกทางของลุง
และแล้วก็มาถึงเสาไฟต้นที่ 747 เลี้ยวเข้าซอยตรง ไปแล้วเลี้ยวขวาเข้าสวน พระเจ้า รถเก่งโหลดต่ำ ของเราจะต้องขึ้นเขาเหรอเนี้ยะ แถมบรรทุกช้างน้ำมาด้วยตั้ง 2 ตัว5555+++++ เอาว่ะยังไงก็จะถึงแล้ว เลี้ยวป้าบ ขึ้นเขาทันที ทางลูกลัง มีหินก้อนใหญ่ๆ ทางคดเคี้ยวมาก และแล้วก็ไปถึงบ้าน กลางภูเขาบ้านลังคาสีแดง เลี้ยง ลอตไวเลอ ไว้ 5 ตัวที่ขังไว้เรียบร้อย มีพี่ผู้ชาย กับพี่ผู้หญิง ออกมาตอนรับ
ทุกคนยังไม่ลงจากรถทันใดนั้นเจ๊แหนมก็ลดกระจกฝั่งที่แกร นั่งลง
เจ๊แหนม : หมากัด บ่ จร้าาาา
ทุกคนในรถ หัวเราะลั่น
คา : โอ้ย เจ๊หมาเค้าขังอยู่ไม่เห็นหรา
เจ๊ตุ๊กตา : ย่านตายหลายเนาะยิ้ม หมาบ่กัดเมริงดอก ย่านเป็นเบาหวานตาย 555+++
หลังลงจากรถ เสร็จก็เริ่มคุยเรื่องมะขาม พี่เจ้าของบ้านก็เอามาให้ชิม ว่าจะเอาแบบไหน ตกลงราคา กันเรียบร้อย ก็มีรถกะบะคันใหญ่ สีดำ ขับเข้ามาจอดหน้าบ้านหลังคาแดง
พี่เจ้าของบ้าน : นั่นไง ลุงตื่นมาล่ะ
ทุกคนลุกจากที่นังแล้ว ยกมือไหว้ ลุงตื่นอย่างตื่นเต้น ในใจก็นึก ขำ ตอนที่แกรบอกทางเข้ามสวน
คา : สวัสดีครับ ลุง ไปไหนมาครับ นึกว่าจะไม่เจอลุงซ่ะแล้ว เห็นพี่เค้าบอกว่าลุงยุ่งๆ อยู่
ลุงตื่น : อ่อ พอดีขึ้นไปดูต้นไม้ ดูลูกน้องมา เป็นไง ถูกใจไหม ตกลงกันแล้วยัง
เจ๊ตุ๊กตา : เรียบร้อยแล้วค่ะลุง ลุงค่ะ พอดีพวกหนูมาไกล ตั้งใจจะมาดูสวนมะขามลุงด้วย อยากให้ลุงนำเที่ยวหน่อยค่ะ
ทุกคนหันหน้ามองกันด้วยท่าทางตื่นเต้น
ลุงตื่น : ได้ซิ ไปขึ้นรถ
ทุกคนต่างตื่นเต้นที่จะได้ชมสวนมะขามยักษ์ ให้เป็นบุญตา ทางรีบขึ้นรถกะบะสีดำของลุงทันที
เสียงคนท้ายปิดประตูดัง ตั๊บ ขึ้นมาด้วยสีหน้า ร่าเริง ทันใดนั้นเอง
สองคนที่นั่งเบาะหลัง เจ๊ตุ๊กตา เจ๊แหนม สะกิด ผมที่เบาะอยู่ข้าง ลุง ทำตาเหล่ พะเยอปากไปที่สิงของที่อยู่ข้างตัวลุงตื่น
อิบอาย!!!!! แมร่งลุงพกปืนว่ะ หลังจากที่รถออก จากสีหน้าร่าเริงกลายเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาทันที หลังจากนั่นก็นั่ง ฟังลุงสาธยาย
เกี่ยวกับชีวิตของแกร
ลุงตื่น : เนี้ยะ เมื่อวันก่อนมี เขมรเข้ามาในที่ ไม่มีมันจะมาเอาไร น่าโมโหจับไม่ได้ ถ้ามีเรื่องน่ะ ก็จะไปหมาออก ก่อนเลย คนพวกนี้ไวใจไม่ได้
พวกผมไม่พูดไรได้แต่ พยักหน้าตอบลุง แล้วหันหน้า เจื่อนๆ มองตากั ในใจคิด กรุจะรอดป่ว่ะ
ลุงพูดต่อ : สวนนี้ลุงวางแผนไว้แล้ว เกือบ 20 ปี ก่อนปลดราชกาล
เจ๊ตุ๊กตา :  ลุงเป็นข้าราชการเหรอค่ะ
ลุงตื่น : ใช่ลุงเป็นวิศวกรไฟฟ้า เนี้ยะ เขาทั้งลูกของลุงเลยน่ะ ปลูกพืชแบบผสมผสาน เนี้ยะมะขามได้ปีละเป็นแสน บลาๆๆๆๆๆๆๆๆ

ลุงแกรก็เล่าประวัติความเป็นมาของแกร เรื่องทรัพย์ของแกร การปลูกพืช รายได้ การใช้ชีวิต ทำให้เราได้ความรู้จากแกรเยอะพอสมควร
ขับรถชมสวนออ้อมเขาไปสักพัก ลุงตื่นก็หยุดรถกะทันหัน กลางป่าเขาลำเนาไพร
ลุงตื่น : เนี้ยะเชื่อไหม พวกเขมร คนแถวระยอง จันท ที่นี่หลายศพล่ะ
คา : ทำไมครับ
ลุงตื่น : พวกมันมาลักไม้ ถ้าเจอบางทีก็ยิงขู่มันไป นั่นไงตรงนั่น ลุงชี้ไปตรงจุดเกิดเหตุ ใกล้กับสวน มะขามป้อม ที่แกรกำลังติดตาไว้อยู่

ลุงเริ่มแสดงสรรพคุณความโหดของแกร แล้วขับรถไปต่อ
ขับไปซักพัก ลุงเหลือบมองไปเห็น ชาวบ้าน 2 คน จอดมอเตอร์ไซต์ ข้างสวน มะม่วงของแกร แกรจอดรถกระทันหัน
เจ๊ตุ๊กตา : คงไม่มีไรมั้งลุง
คา : ใช่ๆ คงหาของป่า
เจ๊แหนม : จริงที่สุด
ลุงตื่น : เออ ท่าจะจริง พวกนี้ไว้ใจไม่ได้ พอไม่ขู่ชักจะเอาใหญ่
แล้วลุงก็ขับรถออกไป มาส่งพวกเราที่บ้านหลังคาแดง พวกเราทั้ง 3 คน ลงจากรถอย่างรวดเร็วแล้วรีบลา ลุงขับรถกลับอย่างรวดเร็ว
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ก่อนจะขึ้นรถคนอื่นให้สำรวจสิ่งของที่อยู่บนรถ ว่ามีอะไรอยู่บ้าง ถึงแม้สิ่งนั้นจะไม่ทำอันตรายต่อตัวคุณ แต่มันก็อาจทำให้คุณมโนไปเอง จนสามารถทำให้คุณช็อค ตายได้ 555555
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่