สวัสดีค่ะ...ก่อนอื่นต้องบอกว่าเป็นความรู้สึกทางใจเลยค่ะ ไม่รู้จะอธิบายยังไง นี่ถ้าอยู่ไทยก็คงโทรหาพี่อ้อยพี่ฉอดไปแล้ว แต่นี่ดันสอบติดมาต่างประเทศซะอีก..เราชื่อ ดี (ชื่อเล่น)ค่ะ เอาล่ะ ไม่พร่ำละเข้าเรื่องเลยดีกว่า...
เราตามหาคนๆนึงค่ะ หลังจากที่เราได้จบ ป.6 ไปแล้ว...ตลอดเวลาที่ผ่านมาเราตามหาเขามาโดยตลอด ตอนป.หก เราเรียนอยู่ จ. ระนองค่ะ แต่แล้ว พอจบป.หก ก็ไปต่อสายศาสนาและสามัญที่จ.นครศรีฯ และต่อ ม.สี่ ที่อิสลามวิทยาลัยฯ จากนั้นก่อนต่อ มหาลัยที่ปัตตานี จนตอนนี้เรียนจบแล้ว.. ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมานั่น เราพยายามหาคนคนนึง เขาเป็นเพื่อนห้องเดียวกันตอนป.หก แรกๆก็ไม่ได้ไรค่ะ แต่จำได้ว่ามีวันนึงอาจารย์ให้ถอนหญ้าหลังเลิกเรียนก่อนกลับบ้าน ก็โดนถอนใต้ต้นไม้เดียวกัน แต่ไม่รู้ไปคุยอิท่าไหนคุยกันถึงพ่อแม่ของกันและกัน พอกลับบ้านเราก็ไปเล่าให้แม่เราฟัง ส่วนเค้าก็คงกลับไปเล่าให้แม่เค้าฟังมั้ง เช้าวันนั้นพอเจอหน้ากันเลยคุยเรื่องนี้เป็นเรื่อง ต่างคนต่างก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่า "แม่ของกันและกันเป็นเพื่อนสมัยมัธยมกัน" ตกใจค่ะ แต่ก็ดีใจเหมือนกันน้อ สุดท้ายก็มาไล่ความ เลยนับถือกันเป็นพี่น้อง ตั้งแต่วันนั้นเลย พี่บี (ชื่อเด็กชายคนนั้นนามสมมติ) กับ น้องดี...
เราสองคนไปไหนก็ไปด้วยกันตลอด เวลาครูสั่งให้ไปเอาสมุดก็ไปด้วยกัน เป็นตัวแทนค่ายก็ไปด้วยกัน สอบก็ได้ที่ไล่เลี่ยกัน พี่บีที่หนึ่ง น้องดีที่สอง และด้วยเหตุนี้ เราเลยตกหลุมรักเค้าไปเลยตั้งแต่อยู่ค่ายอังกฤษ เพราะวันนั้นมากับเพื่อนผญ.อีกคนนึงแต่นางอยู่ไม่ได้ อาจารย์เลยส่งพี่บีมาแทน พี่เค้าช่วยเราทุกอย่าง ดูแลดีตลอด วันกลับจากค่าย พ่อเค้าก็มาส่งเรานั่งกันหลังกระบะ คุยกันตลอดทาง มีความสุขค่ะ ตั้งแต่นั้นเลยแน่ใจเลย "นี่กูชอบพี่แกชัวร์"
หลายๆอย่างมากมายที่เราทำร่วมกัน แต่เราก็คิดเสมอ คนไม่สวย ฟันก็เก ไม่น่ารักเหมือนสาวๆคนอื่น (เมื่อก่อนน้าตอนนี้ใส่เหล้กแว้วว น่ารักด้วย ฮ่าๆๆ แต่อวบขึ้นนิดนุง ) แต่พี่เค้ายังเหมือนเดิมนะ อ้วน คล้ำ กลมๆ แต่หน้าหล่อเหมือนตอนประถมเลย หลังจากนั้น เมื่อเรากลับบ้านเมื่อไหร่ เราจะแอบไปแถวๆหน้าบ้านพี่เค้าไม่กล้าไปเคาะ แต่ตอนมาอยู่กทม. ก็ไม่ได้ติดต่อเลย สุดท้ายเราก้ได้แต่พยายามหา เริ่มตั้งแต่หานามสกุล ชื่อจริง ชื่อพ่อ ชื่อแม่ หาทุกอย่าง
แต่เเล้วเราก็เจอจนได้...เพื่อนเก่าสมัยประถมมาแอ๊ดเฟรนในเฟสบุค ได้คุยกันและช่วยกันหา สุดท้ายก็จน มาเจอตอนที่...เราอยู่ต่างประเทศแล้ว เห้อ! อยู่ไทยตั้งนานไม่เจอ และเราก็ทักเขาไป ไชโย!พี่บีจำได้ เราเลยขอไลน์ และพอเค้ารู้ว่าเราอยู่ต่างประเทศกำลังจะสอบเขาสถานฑูตเขาเลยอยากคุยอังกฤษกับเรา ตั้งแต่นั้นเราก็พิมแชทกันทุกวัน คุยอังกฤษกันทุกวัน เราก้แกล้งถามไปว่า มีแฟนยัง(ภาษาอังกฤษ) พี่เค้าติบทันที ยังไม่มี (ฟินดิเรา รอไร อิอิ)
อยู่มาวันนึง แม่เขาก็ทักมา(แม่พี่บีเป็นครู สมัยสอนเรากับพี่บีด้วย) คำถามแรก เเม่พี่บีถามว่าสบายดีมั้ย มีแฟนยังละดี?? โอโห้ โดนคำถามนี้ ฟินค้าาาาาา ตามด้วยคำว่า พี่บี ครูเห็นยังไม่มีนะแฟน เห็นแต่เพื่อนๆ (เพื่อนมาาาาก เพื่อนหญิงทั้งนั้นในเฟสพี่เค้า เห้ออ ) อิอิ และไม่นานเราก็อัพสเตตัสท้อแท้กับการอยู่เมืองนอกมาก แต่แล้ว ครูก็มาคอมเม้น สู้เพื่ออนาคตนะค่ะ ลูกสาวครู ไม่เท่าไหร่ คุณแม่ไอ้น้องดีค้าาา ตอบกลับเลย "ขอบคุณมากนะค่ะพี่ นี่แม่ของดีเองจำได้มั้ย " และเค้าสองคนก็ตอบกันอย่ารัวๆๆ ว่าเดี๋ยวทักแชท ไม่เจอกันนาน ยังจำเรื่องที่พูดตั้งไว้หรือป่าวอ่อ จำได้ๆทักแชทไปนะน้อง
โอ๊ะโอ...เขาผู้ใหญ่คุยกัน
ทางด้านเราตอนนี้ก็คุยกันทุกวัน เป็นอังกฤษ เราอยากบอกเค้าจัง ว่าเราแอบชอบเค้ามานานมากละ ขนาดเพื่อนประถมเพิ่งคุยกันละก็บอกมันไปว่าเราชอบพี่บี นางตอบทันทีกูรู้ตั้งแต่ประถมละ อิอิ แม้แต่แม่เราก็บอกว่าเนื้อคู่ป่ะว่ะ 10 ปีกว่าละยังหากันเจอ มาเจอตอนช่วงต่างคนต่างเรียนจบละด้วย (หูยยย แม่พูดซะหนูฟิน นิ่งๆไว้อย่าแสดงออก ฮ่าๆๆ)
สุดท้ายนี่เราอยากปรึกษาทุกคนว่า เราจะบอกเค้าดีมั้ย ว่าเราชอบเค้ามานานมาก อยากถามเพื่อนๆผช. ว่าถามมีผญ.รู้สึกแบบนี้กับคุณ ตลอด 10 ปีที่ผ่านมา ถ้าคุณเจอแบบนี้ คุณจะเห็นค่ามั้งมั้ย และถ้าเราบอกเค้าไป เค้าจะเลิกเป็นพี่น้องกับเรามั้ย ขอคำแนะนำด้วยะนะค่ะ
(ป.ล ตอนนี้พี่เค้าเรียน วิศวะโยธา #19 (เหอะๆๆจำได้ด้วย) อยู่ มทส. ค่ะ จบแล้วรอรับปริญญา เดือนตุลานี้ กะว่าจะกลับไทยพอดีช่วงที่แกรับปริญญาละจะสารภาพ...โอ้ยยคิดได้ไง จะดีมั้ยเนี่ยะๆ)
เคยรอคอยใครมาเกือบ 10 ปี มั้ยค่ะ??
เราตามหาคนๆนึงค่ะ หลังจากที่เราได้จบ ป.6 ไปแล้ว...ตลอดเวลาที่ผ่านมาเราตามหาเขามาโดยตลอด ตอนป.หก เราเรียนอยู่ จ. ระนองค่ะ แต่แล้ว พอจบป.หก ก็ไปต่อสายศาสนาและสามัญที่จ.นครศรีฯ และต่อ ม.สี่ ที่อิสลามวิทยาลัยฯ จากนั้นก่อนต่อ มหาลัยที่ปัตตานี จนตอนนี้เรียนจบแล้ว.. ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมานั่น เราพยายามหาคนคนนึง เขาเป็นเพื่อนห้องเดียวกันตอนป.หก แรกๆก็ไม่ได้ไรค่ะ แต่จำได้ว่ามีวันนึงอาจารย์ให้ถอนหญ้าหลังเลิกเรียนก่อนกลับบ้าน ก็โดนถอนใต้ต้นไม้เดียวกัน แต่ไม่รู้ไปคุยอิท่าไหนคุยกันถึงพ่อแม่ของกันและกัน พอกลับบ้านเราก็ไปเล่าให้แม่เราฟัง ส่วนเค้าก็คงกลับไปเล่าให้แม่เค้าฟังมั้ง เช้าวันนั้นพอเจอหน้ากันเลยคุยเรื่องนี้เป็นเรื่อง ต่างคนต่างก็บอกเป็นเสียงเดียวกันว่า "แม่ของกันและกันเป็นเพื่อนสมัยมัธยมกัน" ตกใจค่ะ แต่ก็ดีใจเหมือนกันน้อ สุดท้ายก็มาไล่ความ เลยนับถือกันเป็นพี่น้อง ตั้งแต่วันนั้นเลย พี่บี (ชื่อเด็กชายคนนั้นนามสมมติ) กับ น้องดี...
เราสองคนไปไหนก็ไปด้วยกันตลอด เวลาครูสั่งให้ไปเอาสมุดก็ไปด้วยกัน เป็นตัวแทนค่ายก็ไปด้วยกัน สอบก็ได้ที่ไล่เลี่ยกัน พี่บีที่หนึ่ง น้องดีที่สอง และด้วยเหตุนี้ เราเลยตกหลุมรักเค้าไปเลยตั้งแต่อยู่ค่ายอังกฤษ เพราะวันนั้นมากับเพื่อนผญ.อีกคนนึงแต่นางอยู่ไม่ได้ อาจารย์เลยส่งพี่บีมาแทน พี่เค้าช่วยเราทุกอย่าง ดูแลดีตลอด วันกลับจากค่าย พ่อเค้าก็มาส่งเรานั่งกันหลังกระบะ คุยกันตลอดทาง มีความสุขค่ะ ตั้งแต่นั้นเลยแน่ใจเลย "นี่กูชอบพี่แกชัวร์"
หลายๆอย่างมากมายที่เราทำร่วมกัน แต่เราก็คิดเสมอ คนไม่สวย ฟันก็เก ไม่น่ารักเหมือนสาวๆคนอื่น (เมื่อก่อนน้าตอนนี้ใส่เหล้กแว้วว น่ารักด้วย ฮ่าๆๆ แต่อวบขึ้นนิดนุง ) แต่พี่เค้ายังเหมือนเดิมนะ อ้วน คล้ำ กลมๆ แต่หน้าหล่อเหมือนตอนประถมเลย หลังจากนั้น เมื่อเรากลับบ้านเมื่อไหร่ เราจะแอบไปแถวๆหน้าบ้านพี่เค้าไม่กล้าไปเคาะ แต่ตอนมาอยู่กทม. ก็ไม่ได้ติดต่อเลย สุดท้ายเราก้ได้แต่พยายามหา เริ่มตั้งแต่หานามสกุล ชื่อจริง ชื่อพ่อ ชื่อแม่ หาทุกอย่าง
แต่เเล้วเราก็เจอจนได้...เพื่อนเก่าสมัยประถมมาแอ๊ดเฟรนในเฟสบุค ได้คุยกันและช่วยกันหา สุดท้ายก็จน มาเจอตอนที่...เราอยู่ต่างประเทศแล้ว เห้อ! อยู่ไทยตั้งนานไม่เจอ และเราก็ทักเขาไป ไชโย!พี่บีจำได้ เราเลยขอไลน์ และพอเค้ารู้ว่าเราอยู่ต่างประเทศกำลังจะสอบเขาสถานฑูตเขาเลยอยากคุยอังกฤษกับเรา ตั้งแต่นั้นเราก็พิมแชทกันทุกวัน คุยอังกฤษกันทุกวัน เราก้แกล้งถามไปว่า มีแฟนยัง(ภาษาอังกฤษ) พี่เค้าติบทันที ยังไม่มี (ฟินดิเรา รอไร อิอิ)
อยู่มาวันนึง แม่เขาก็ทักมา(แม่พี่บีเป็นครู สมัยสอนเรากับพี่บีด้วย) คำถามแรก เเม่พี่บีถามว่าสบายดีมั้ย มีแฟนยังละดี?? โอโห้ โดนคำถามนี้ ฟินค้าาาาาา ตามด้วยคำว่า พี่บี ครูเห็นยังไม่มีนะแฟน เห็นแต่เพื่อนๆ (เพื่อนมาาาาก เพื่อนหญิงทั้งนั้นในเฟสพี่เค้า เห้ออ ) อิอิ และไม่นานเราก็อัพสเตตัสท้อแท้กับการอยู่เมืองนอกมาก แต่แล้ว ครูก็มาคอมเม้น สู้เพื่ออนาคตนะค่ะ ลูกสาวครู ไม่เท่าไหร่ คุณแม่ไอ้น้องดีค้าาา ตอบกลับเลย "ขอบคุณมากนะค่ะพี่ นี่แม่ของดีเองจำได้มั้ย " และเค้าสองคนก็ตอบกันอย่ารัวๆๆ ว่าเดี๋ยวทักแชท ไม่เจอกันนาน ยังจำเรื่องที่พูดตั้งไว้หรือป่าวอ่อ จำได้ๆทักแชทไปนะน้อง
โอ๊ะโอ...เขาผู้ใหญ่คุยกัน
ทางด้านเราตอนนี้ก็คุยกันทุกวัน เป็นอังกฤษ เราอยากบอกเค้าจัง ว่าเราแอบชอบเค้ามานานมากละ ขนาดเพื่อนประถมเพิ่งคุยกันละก็บอกมันไปว่าเราชอบพี่บี นางตอบทันทีกูรู้ตั้งแต่ประถมละ อิอิ แม้แต่แม่เราก็บอกว่าเนื้อคู่ป่ะว่ะ 10 ปีกว่าละยังหากันเจอ มาเจอตอนช่วงต่างคนต่างเรียนจบละด้วย (หูยยย แม่พูดซะหนูฟิน นิ่งๆไว้อย่าแสดงออก ฮ่าๆๆ)
สุดท้ายนี่เราอยากปรึกษาทุกคนว่า เราจะบอกเค้าดีมั้ย ว่าเราชอบเค้ามานานมาก อยากถามเพื่อนๆผช. ว่าถามมีผญ.รู้สึกแบบนี้กับคุณ ตลอด 10 ปีที่ผ่านมา ถ้าคุณเจอแบบนี้ คุณจะเห็นค่ามั้งมั้ย และถ้าเราบอกเค้าไป เค้าจะเลิกเป็นพี่น้องกับเรามั้ย ขอคำแนะนำด้วยะนะค่ะ
(ป.ล ตอนนี้พี่เค้าเรียน วิศวะโยธา #19 (เหอะๆๆจำได้ด้วย) อยู่ มทส. ค่ะ จบแล้วรอรับปริญญา เดือนตุลานี้ กะว่าจะกลับไทยพอดีช่วงที่แกรับปริญญาละจะสารภาพ...โอ้ยยคิดได้ไง จะดีมั้ยเนี่ยะๆ)