อย่างเช่น เปรต อสุรกาย เทวดา. พวกนี้มองเห็นเราไม๊. ถ้าเขาเห็นเราแล้วทำไมเราถึงไม่เห็นพวกเขา. เราว่าเราเคยเห็นผีนะแต่ไม่น่ากลัวอะไรเป็นผู้หญิงยืนหวีผมตรงระเบียง(อาคารปฏิบัติธรรมแห่งหนึ่ง) เราก็สงสัยว่าไปยืนตรงนั้นได้ไง ประตู(กระจก)มันปิดแถวมีราวตากผ้ากั้นที่หน้าประตู ลำบากลำบนไปยืนสยายผมตรงนั้นได้ไง  ระหว่างกำลังงงก็ก้มหยิบผ้าเช็ดตัว เงยมาอีกทีหายไปไหนไม่รู้  ไปดันประตูจะเปิดดูว่าแว๊บไปไหน ประตูล๊อกอ่ะ.  อ้าวหนักเข้าไปอีก กลับมางงอยู่ที่เตียง(ห่างจากประตูกระจกไม่เกิน4ก้าว)ตั้งนานว่าที่เห็นน่ะมันอะไรหว่า ตอนประมาณตี 3 กว่าๆ ตื่นก่อนคนอื่นจะได้ไม่ต้องแย่ง้ห้องน้ำ. ห้องเรามีนอนกัน 4 คน สำรวจดูแล้วก็ยังนอนกันครบยังไม่มีใครตื่น. วันนั้นคิดทั้งวันว่าไม่มีทางเป็น 4 คนนั้นแน่.  ชัวร์ว่าไม่ใช่คน (รูปร่างเหมือนแต่พฤติกรรมที่ไปยืนที่ระเบียงมันเกินกว่าคนจะทำ)
เราก็เลยคิดว่าในเมื่อเราเห็นเขา(เป็นบางครั้ง)เขาก็คงอาจเห็นเราเป็นบางครั้งเหมือนกันนะ ใช่ป่าวไม่รู้.   ส่วนตัวชอบจะเห็นอะไรแปลกๆตอนที่ไปทำบุญบ้าง ปฏิบัตธรรมบ้างไรงี้. ปกติก็ไม่มีเซ้นต์อะไรกับเรื่องนี้หรอก