เราตัเราเกิดปี2529 นักกษัตร ปีขาล ส่วนแฟน เกิดปี2532 นักกษัตร มะเส็ง แฟนเป็นคนจีน เราคนไทย เราเคยอยู่ด้วยกันมาปีกว่า แต่ต้องแยกกันอยู่เพราะด้วยหน้าที่การงานและเราก็เจอกันอาทิตย์ละครั้งหรือบ่อยกว่านั้นถ้าคิดถึงกัน เรื่องดูแลเอาใจใส่เราไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ แต่เราคิดว่าดูแลเค้าดีมาก เตรียมข้าวเช้าให้ ตอนเย็นจะกินอะไรก็ขับรถไปซื้อมาให้เพราะเค้าขับรถเหนือยและไกลด้วย บางทีต้องตื่นตีห้าเตรียมกับข้าวให้ เพราะเราเข้างานเช้ามาก
เราคบกันมาเช้าปีกว่า ได้มีโอกาศได้พบกับแม่แฟน รวมถึงพี่สาวด้วยคะ แต่ก่อนหน้าที่จะเจอเราถามแฟนว่าแม่พูดยังไงบ้างก่อนจะเจอ แม่ถามว่าเกิดปีอะไร แฟนบอกว่าเกิดปีขาล แม่ก็บอกว่าจะดีเหรอ ปีขาลดุ เค้ากลัวว่าถ้าคบกันไปอาจจะข่มลูกชายเค้าได้ แต่แฟนก็บอกว่าไม่เกี่ยวกันหรอก (อันนี้ไม่รู้ว่าพูดให้เรารู้สึกว่าเค้าปกป้องเรารึป่าว) พอมาเจอ แม่ก็ถามว่าเกิดปีอะไร เราก็ตอบไปตามตรงว่าเกิดปีอะไร ก็พอจะเดาออก เวลาแม่มาแฟนทีไร แฟนก็จะเล่าให้ฟังว่าแม่ถามถึงเราบ้างรึป่าว พูดอะไรบ้างรึป่าว แฟนก็บอกว่าแม่เค้ายกครอบครัวตัวอย่างให้ฟัง มีผู้ชายไปแต่งงานกับสาวปีขาลเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย บางทีเราก็น้อยใจว่าเราก็ปีขาลมันผิดเหรอ เราเลือกเกิดไม่ได้จริงๆ เวลาแฟนกลับบ้าน ไม่ค่อยโทรมา ไม่ค่อยส่งไลน์ตอบไลน์ เค้าเคยบอกว่าทางบ้านชอบถามว่าโทรหาใคร ใครโทรมา คุยกะใคร เลยเลือกที่จะไม่รับไม่โทรเลยดีกว่า เฮ้อ กรรมอะไรของเรา
หลังๆมาเค้าบอกเลิกบ่อยเพราะเรื่องนี้ สุดท้ายเค้าก็มาขอคืนดี เราใจอ่อนก็กลับมาดีกันเหมือนเดิม จนครั้งนี้เป็นอะไรที่คิดว่ามันคงหนักมาก พี่สาวแฟนมาหา เราก็โทรไปถามไถ่ว่าพี่สาวถึงรึยัง พอรับก็รีบวางทันที ก็งง จะรีบวางไปไหน โทรไปก็ไม่ค่อยรับสาย ไม่ค่อยตอบไลน์อ่านไลน์ จนพี่สาวกลับ เค้าก็ขอคุยกะเราเป็นจริงเป็นจัง ช่วงที่เราโทรไปหา พี่สาวถามว่า 'ยังไม่เลิกกันอีกเหรอ คิดว่าเลิกกันไปตั้งนานแล้ว แม่ไม่ชอบให้มีแฟนอายุเยอะนะ แม่กำลังจะหาแฟนให้เป็นลูกเพื่อนๆกันนี่แหละ แต่เค้าบอกว่าเค้ารำคาญ เค้าเลยบอกพี่สาวว่า 'เราเลิกกันแล้ว' เราฟังก็อึ้งมาก ทั้งๆที่เราก็ยังคบกันอยู่ นี่เหรอที่บอกว่ารักกัน ทำไมแสดงการกระทำดูจริงใจกับเรามากเลย เค้าก็ถามว่าเราจะเอายังไงคิดยังไง เค้าบอกว่าเค้าไม่อยากบอกเลิก เราถามเค้าว่าทำไมดูเหมือนไม่พยายามจะสู้หรือเอาเค้ากลับไปบ้างเลยสักนิด สิ่งที่ได้คำตอบ คือ เค้าเอากลับมาไม่ได้หรอก เอามา ก็มาได้ชั่วคราว ถ้าพี่สาวย้ายมาอยู่ด้วยเมื่อไหร่ก็เลิกติดต่อกันทันที อึ้งกับคำพูดของคนที่เรียกว่าแฟน เราเพิ่งไปเที่ยวกลับมาได้สองสามวัน มีความสุขมาก กลับมาก็มาจบกันง่ายๆแบบนี้ เจ็บ รับแทบไม่ทัน ยังเลิกไม่ทันข้ามคืน ขอกลับมาคืนดี บอกรักเรามาก เรากลับมาคบกันนะ ขอโทษที่พูดไปแบบนั้น แต่พอเราถามว่ากล้าบอกคนอื่นๆไหม พี่สาว แม่ ว่าเราคบกันอยู่ถ้าวันหนึ่งเค้าถามขึ้นมา เค้ากลับตอบว่าไม่กล้า เค้ากลัว โดยเฉพาะอาอี้ เค้าอาจจะว่าและดูถูกในตัวเราเอง เราก็งง เหตุผลอะไรที่จะดูถูกกัน หน้าที่การงานเราก็มี ไม่ได้ขอใครกิน ไม่ได้ทำอะไรให้ใครเดือดร้อน
วันที่เค้าบอกเลิก แม่เราก็ดันถามเรา บอกให้แฟนเรามาขอซะ แม่ไม่อยากให้อยู่คนเดียว เป็นห่วง แม่ถามว่าแฟนเปนไงบ้างยังติดต่อกันอยู่ไหม เค้าเทคแคร์เราดีอยู่รึป่าว ดูแลเอาใจใส่เราดีไหม เราเห็นข้อความ เราน้ำตาแตกเลยที่ได้ยินคำนี้จากแม่
เราไม่อยากจะคิดด้วยเหตุผลอื่นๆเลยว่าเค้ามีคนใหม่ หรือมันเป็นข้ออ้างของคนจะไปจริงๆ เพราะที่ผ่านมันก็มีแววหลายอย่างมากมายที่คิด มีหลายเหตุการณ์ที่เจอ
ใครมีคำแนะนำบ้างไหมคะ เผื่อเป็นกำลังใจให้กับคนที่มีความทุกข์อยู่ตอนนี้ด้วยเถอะคะ
แฟนบอกเลิกเพราะทางบ้านบอกว่าเราเกิดปีขาลและแก่กว่า
เราคบกันมาเช้าปีกว่า ได้มีโอกาศได้พบกับแม่แฟน รวมถึงพี่สาวด้วยคะ แต่ก่อนหน้าที่จะเจอเราถามแฟนว่าแม่พูดยังไงบ้างก่อนจะเจอ แม่ถามว่าเกิดปีอะไร แฟนบอกว่าเกิดปีขาล แม่ก็บอกว่าจะดีเหรอ ปีขาลดุ เค้ากลัวว่าถ้าคบกันไปอาจจะข่มลูกชายเค้าได้ แต่แฟนก็บอกว่าไม่เกี่ยวกันหรอก (อันนี้ไม่รู้ว่าพูดให้เรารู้สึกว่าเค้าปกป้องเรารึป่าว) พอมาเจอ แม่ก็ถามว่าเกิดปีอะไร เราก็ตอบไปตามตรงว่าเกิดปีอะไร ก็พอจะเดาออก เวลาแม่มาแฟนทีไร แฟนก็จะเล่าให้ฟังว่าแม่ถามถึงเราบ้างรึป่าว พูดอะไรบ้างรึป่าว แฟนก็บอกว่าแม่เค้ายกครอบครัวตัวอย่างให้ฟัง มีผู้ชายไปแต่งงานกับสาวปีขาลเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย บางทีเราก็น้อยใจว่าเราก็ปีขาลมันผิดเหรอ เราเลือกเกิดไม่ได้จริงๆ เวลาแฟนกลับบ้าน ไม่ค่อยโทรมา ไม่ค่อยส่งไลน์ตอบไลน์ เค้าเคยบอกว่าทางบ้านชอบถามว่าโทรหาใคร ใครโทรมา คุยกะใคร เลยเลือกที่จะไม่รับไม่โทรเลยดีกว่า เฮ้อ กรรมอะไรของเรา
หลังๆมาเค้าบอกเลิกบ่อยเพราะเรื่องนี้ สุดท้ายเค้าก็มาขอคืนดี เราใจอ่อนก็กลับมาดีกันเหมือนเดิม จนครั้งนี้เป็นอะไรที่คิดว่ามันคงหนักมาก พี่สาวแฟนมาหา เราก็โทรไปถามไถ่ว่าพี่สาวถึงรึยัง พอรับก็รีบวางทันที ก็งง จะรีบวางไปไหน โทรไปก็ไม่ค่อยรับสาย ไม่ค่อยตอบไลน์อ่านไลน์ จนพี่สาวกลับ เค้าก็ขอคุยกะเราเป็นจริงเป็นจัง ช่วงที่เราโทรไปหา พี่สาวถามว่า 'ยังไม่เลิกกันอีกเหรอ คิดว่าเลิกกันไปตั้งนานแล้ว แม่ไม่ชอบให้มีแฟนอายุเยอะนะ แม่กำลังจะหาแฟนให้เป็นลูกเพื่อนๆกันนี่แหละ แต่เค้าบอกว่าเค้ารำคาญ เค้าเลยบอกพี่สาวว่า 'เราเลิกกันแล้ว' เราฟังก็อึ้งมาก ทั้งๆที่เราก็ยังคบกันอยู่ นี่เหรอที่บอกว่ารักกัน ทำไมแสดงการกระทำดูจริงใจกับเรามากเลย เค้าก็ถามว่าเราจะเอายังไงคิดยังไง เค้าบอกว่าเค้าไม่อยากบอกเลิก เราถามเค้าว่าทำไมดูเหมือนไม่พยายามจะสู้หรือเอาเค้ากลับไปบ้างเลยสักนิด สิ่งที่ได้คำตอบ คือ เค้าเอากลับมาไม่ได้หรอก เอามา ก็มาได้ชั่วคราว ถ้าพี่สาวย้ายมาอยู่ด้วยเมื่อไหร่ก็เลิกติดต่อกันทันที อึ้งกับคำพูดของคนที่เรียกว่าแฟน เราเพิ่งไปเที่ยวกลับมาได้สองสามวัน มีความสุขมาก กลับมาก็มาจบกันง่ายๆแบบนี้ เจ็บ รับแทบไม่ทัน ยังเลิกไม่ทันข้ามคืน ขอกลับมาคืนดี บอกรักเรามาก เรากลับมาคบกันนะ ขอโทษที่พูดไปแบบนั้น แต่พอเราถามว่ากล้าบอกคนอื่นๆไหม พี่สาว แม่ ว่าเราคบกันอยู่ถ้าวันหนึ่งเค้าถามขึ้นมา เค้ากลับตอบว่าไม่กล้า เค้ากลัว โดยเฉพาะอาอี้ เค้าอาจจะว่าและดูถูกในตัวเราเอง เราก็งง เหตุผลอะไรที่จะดูถูกกัน หน้าที่การงานเราก็มี ไม่ได้ขอใครกิน ไม่ได้ทำอะไรให้ใครเดือดร้อน
วันที่เค้าบอกเลิก แม่เราก็ดันถามเรา บอกให้แฟนเรามาขอซะ แม่ไม่อยากให้อยู่คนเดียว เป็นห่วง แม่ถามว่าแฟนเปนไงบ้างยังติดต่อกันอยู่ไหม เค้าเทคแคร์เราดีอยู่รึป่าว ดูแลเอาใจใส่เราดีไหม เราเห็นข้อความ เราน้ำตาแตกเลยที่ได้ยินคำนี้จากแม่
เราไม่อยากจะคิดด้วยเหตุผลอื่นๆเลยว่าเค้ามีคนใหม่ หรือมันเป็นข้ออ้างของคนจะไปจริงๆ เพราะที่ผ่านมันก็มีแววหลายอย่างมากมายที่คิด มีหลายเหตุการณ์ที่เจอ
ใครมีคำแนะนำบ้างไหมคะ เผื่อเป็นกำลังใจให้กับคนที่มีความทุกข์อยู่ตอนนี้ด้วยเถอะคะ