รู้สึกผิดที่ทิ้งเค้ามา แต่เค้าก็ไม่คิดสร้างเนื้อสร้างตัวสักที คบกันมาประมาณ 5 ปี ปีที่ 3 เราเริ่มคุยเรื่องอนาคตว่าเริ่มสร้างเนื้อสร้างตัว เก็บเงินกันได้แล้ว อายุก็ไม่น้อยแล้ว 30 ด้วยกันทั้งคู่ คือไม่ได้เกิดมาจากครอบครัวที่รวยกันทั้งคู่ แต่เราพร้อมที่จะช่วยกันสร้างไปด้วยกันกับเค้านะ อาจจะลำบากหน่อย แต่เราไม่กลัวเรื่องนี้เลย แต่ทางผู้ชายเหมือนไม่มี energy ในตัวเองเลย รอโอกาส รอบุญวาสนาว่าเดี๋ยวชีวิตจะดีขึ้น บอกให้รอโดยไม่มีกำหนดว่าเมื่อไรจะดีขึ้น เราให้โอกาสเค้ามาประมาณสองปีได้ ระหว่างนั้นเราอดทนใช้ชีวิตแบบประหยัดสุดๆ ไม่ได้ช้อปปิ้ง เสื้อผ้า เครื่องสำอาง กระเป๋า ไม่เคยซื้อ กินง่าย อยู่ง่าย ร้านอาหารในห้างนี่แทบจะไม่เคยได้ตังค์เรา ต่างจังหวัดไม่เที่ยว เพราะไม่มีตังค์ให้ใช้ชีวิตแบบฟุ่มเฟือย จนปีที่ 5 ชีวิตรักมันจืดมากกกก เราเริ่มเบื่อ แต่ก็อดทน เพราะว่ารักล้วนๆ
ระหว่างนั้นก็ช่วยคิด หาไอเดียเพื่อที่จะมีรายได้เพิ่ม แต่ก็ไม่เป็นผล เหมือนเราคิดอยู่คนเดียว แล้วเราก็ช่วยเหลือเรื่องเงินเค้ามาตลอด
ค่าใช้จ่ายอะไรที่ใช้ด้วยกัน เราออกเองหมด แต่จะใช้จ่ายที่จำเป็นจริงๆ ไม่ว่าจะเรื่องกิน ของใช้ส่วนตัว ทุกอย่างจริงๆ จนเงินหมดบัญชี จนต้องเป็นหนี้บัตร ก่อนหน้านี้เคยคุยกับเค้าแล้วว่าถ้ายังเป็นแบบนี้อยู่ คบต่อไม่ไหวแล้วนะ เงินเราก็ไม่ค่อยจะมีแล้วเหมือนกัน ใช้แบบเดือนชนเดือน บางเดือนไม่พอใช้ ต้องขอพ่อแม่ ซึ่งเป็นเรื่องน่าอายมากสำหรับเรา แต่เค้าก็ไม่ให้ความมั่นใจอะไรเราเลยว่าเรายังไปต่อด้วยกันได้
จนเราหมดความอดทนแล้ว ไม่ไหวแล้วจริงๆ มันสุดๆ แล้ว เลยตัดสินใจที่จะเดินออกมาโดยการหายไปเลย ไม่ติดต่อเลย อยากตัดแล้ว ไม่ไหวแล้ว หายไปหลายเดือนอยู่เหมือนกัน ระหว่างนั้นเค้าก็โทรหาเราตลอด แต่เราก็ไม่เคยรับสายเลย ช่วงอยู่คนเดียวเราสบายใจมาก แต่ก็คิดถึงเค้า เลยตัดสินใจโทรหา ปรากฎว่าเค้ามีแฟนใหม่แล้ว เรางี้เหวอเลย ร้องไห้น้ำตาแตก ทำไมมีใหม่ง่ายจัง แล้วห้าปีที่ผ่านมาคืออะไร ชั้นไม่มีความหมายเลยหรอ แบบนี้คือเค้าไม่ได้รักเราจริงเลยนี่ เราไม่ได้หายไปมีคนใหม่เลยนะ คิดไปต่างๆ นาๆ ฟุ้งซ่านสุดๆ โทษตัวเองว่าเราผิดที่ทิ้งเค้ามา ไม่คิดเลยว่าช่วงที่เราหายไปเค้าจะลำบากไหม จะอยู่ยังงัย ถ้าเราไม่ทำแบบนั้นมันก็จะไม่เป็นแบบนี้
เรารักแฟนคนนี้มากนะ ไม่อยากให้เป็นแบบนี้ เพราะในห้าปีที่คบกันมา ผ่านเรื่องราวกันมามากมาย จนมันผูกพันกันมาก ปรับนิสัยเข้ากันได้เกือบลงตัวแล้ว มีความสุขมากเวลาอยู่กับเค้า ถ้าไม่มีปัญหาเรื่องเงิน
จนตอนนี้ก็ยังรู้สึกผิดอยู่ อยากโทรถามสารทุกข์ อยากรู้ว่าอยู่ยังงัย อยากซื้อของไปให้ แต่ก็ไม่ได้แล้ว เพราะเค้าบล็อกทุกอย่างของเราแล้ว (เหมือนกรรมตามสนองเลย T_T)
แต่ก็อยากให้เค้ามีชีวิตดีขึ้นนะ หวังว่าคนใหม่ของเค้าจะดีกับเค้าเหมือนที่เราเคยทำให้ เราก็เดินทางของเราไป ไม่งั้นชีวิตก็จมอยู่อย่างนั้นแหละ
คิดในแง่ดีว่าคนเราเจอกันแล้วก็ต้องจากกันอยู่ดี ขึ้นอยู่ที่ว่าจะช้าจะเร็ว ช่วงที่คบกันเราก็ทำดีที่สุดแล้ว แต่เค้าไม่พยายามตัวเค้าเอง
สงสัยเหมือนกันว่าเงินเดือนเค้า ขนาดตัวเค้าเองยังแทบไม่พอใช้เลย แล้วทำไมกล้ามีแฟน แล้วจะดูแลผู้หญิงได้หรอ ผู้ชายแบบนี้มีความคิดแบบไหนกัน อยากรู้จริง
แล้วเราก็ไม่ควรไปเสียดายผู้ชายแบบนี้ใช่ไหม ผู้ชายที่ไม่ได้รักเราจริง ผู้ชายที่ทำเหมือนรักแต่อาจจะรักเพราะว่าเรายังมีประโยชน์อยู่หรือป่าว
ผู้ชายที่ทำให้ชีวิตชั้นต้องติดลบ แล้วต้องมากู้ใหม่ด้วยตัวเอง!!!!
มีใครเคยเจอเคสแบบนี้บ้าง มาแชร์กันนะคะ เราว่ามันแย่มากเลยนะ ที่ต้องตัดใจทั้งที่ยังรักอยู่เนี่ย T_T
มีใครเคยทิ้งผู้ชายที่ไม่คิดสร้างเนื้อสร้างตัวบ้างไหม
ระหว่างนั้นก็ช่วยคิด หาไอเดียเพื่อที่จะมีรายได้เพิ่ม แต่ก็ไม่เป็นผล เหมือนเราคิดอยู่คนเดียว แล้วเราก็ช่วยเหลือเรื่องเงินเค้ามาตลอด
ค่าใช้จ่ายอะไรที่ใช้ด้วยกัน เราออกเองหมด แต่จะใช้จ่ายที่จำเป็นจริงๆ ไม่ว่าจะเรื่องกิน ของใช้ส่วนตัว ทุกอย่างจริงๆ จนเงินหมดบัญชี จนต้องเป็นหนี้บัตร ก่อนหน้านี้เคยคุยกับเค้าแล้วว่าถ้ายังเป็นแบบนี้อยู่ คบต่อไม่ไหวแล้วนะ เงินเราก็ไม่ค่อยจะมีแล้วเหมือนกัน ใช้แบบเดือนชนเดือน บางเดือนไม่พอใช้ ต้องขอพ่อแม่ ซึ่งเป็นเรื่องน่าอายมากสำหรับเรา แต่เค้าก็ไม่ให้ความมั่นใจอะไรเราเลยว่าเรายังไปต่อด้วยกันได้
จนเราหมดความอดทนแล้ว ไม่ไหวแล้วจริงๆ มันสุดๆ แล้ว เลยตัดสินใจที่จะเดินออกมาโดยการหายไปเลย ไม่ติดต่อเลย อยากตัดแล้ว ไม่ไหวแล้ว หายไปหลายเดือนอยู่เหมือนกัน ระหว่างนั้นเค้าก็โทรหาเราตลอด แต่เราก็ไม่เคยรับสายเลย ช่วงอยู่คนเดียวเราสบายใจมาก แต่ก็คิดถึงเค้า เลยตัดสินใจโทรหา ปรากฎว่าเค้ามีแฟนใหม่แล้ว เรางี้เหวอเลย ร้องไห้น้ำตาแตก ทำไมมีใหม่ง่ายจัง แล้วห้าปีที่ผ่านมาคืออะไร ชั้นไม่มีความหมายเลยหรอ แบบนี้คือเค้าไม่ได้รักเราจริงเลยนี่ เราไม่ได้หายไปมีคนใหม่เลยนะ คิดไปต่างๆ นาๆ ฟุ้งซ่านสุดๆ โทษตัวเองว่าเราผิดที่ทิ้งเค้ามา ไม่คิดเลยว่าช่วงที่เราหายไปเค้าจะลำบากไหม จะอยู่ยังงัย ถ้าเราไม่ทำแบบนั้นมันก็จะไม่เป็นแบบนี้
เรารักแฟนคนนี้มากนะ ไม่อยากให้เป็นแบบนี้ เพราะในห้าปีที่คบกันมา ผ่านเรื่องราวกันมามากมาย จนมันผูกพันกันมาก ปรับนิสัยเข้ากันได้เกือบลงตัวแล้ว มีความสุขมากเวลาอยู่กับเค้า ถ้าไม่มีปัญหาเรื่องเงิน
จนตอนนี้ก็ยังรู้สึกผิดอยู่ อยากโทรถามสารทุกข์ อยากรู้ว่าอยู่ยังงัย อยากซื้อของไปให้ แต่ก็ไม่ได้แล้ว เพราะเค้าบล็อกทุกอย่างของเราแล้ว (เหมือนกรรมตามสนองเลย T_T)
แต่ก็อยากให้เค้ามีชีวิตดีขึ้นนะ หวังว่าคนใหม่ของเค้าจะดีกับเค้าเหมือนที่เราเคยทำให้ เราก็เดินทางของเราไป ไม่งั้นชีวิตก็จมอยู่อย่างนั้นแหละ
คิดในแง่ดีว่าคนเราเจอกันแล้วก็ต้องจากกันอยู่ดี ขึ้นอยู่ที่ว่าจะช้าจะเร็ว ช่วงที่คบกันเราก็ทำดีที่สุดแล้ว แต่เค้าไม่พยายามตัวเค้าเอง
สงสัยเหมือนกันว่าเงินเดือนเค้า ขนาดตัวเค้าเองยังแทบไม่พอใช้เลย แล้วทำไมกล้ามีแฟน แล้วจะดูแลผู้หญิงได้หรอ ผู้ชายแบบนี้มีความคิดแบบไหนกัน อยากรู้จริง
แล้วเราก็ไม่ควรไปเสียดายผู้ชายแบบนี้ใช่ไหม ผู้ชายที่ไม่ได้รักเราจริง ผู้ชายที่ทำเหมือนรักแต่อาจจะรักเพราะว่าเรายังมีประโยชน์อยู่หรือป่าว
ผู้ชายที่ทำให้ชีวิตชั้นต้องติดลบ แล้วต้องมากู้ใหม่ด้วยตัวเอง!!!!
มีใครเคยเจอเคสแบบนี้บ้าง มาแชร์กันนะคะ เราว่ามันแย่มากเลยนะ ที่ต้องตัดใจทั้งที่ยังรักอยู่เนี่ย T_T