กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วว ( เอ้ยไม่ใช่นิทาน ! ) ผมย้ายมาจากกรุงเทพเพื่อมาเข้าโรงเรียนที่จังหวัด บลาๆ ผมมีเพื่อนอยู่ 3 คน
เป็นแก๊งเลย แล้วทุกๆวันเราก็จะไปนั่งเล่นกันที่ศาลาของโรงเรียน เราทุกคนจะนั่งคุยกัน เรื่องอะไรหลายๆอย่าง เท่าที่จำได้ก็มีแต่
เล่าเรื่องผี คุยเรื่องเกม แล้วก็ไปนั่งเล่าประสบการณ์ 18+ อะไรกันประมาณนี้ 55 เราก็อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ ป.1 เมื่อเวลาผ่านๆไปๆๆ
พอขึ้น ป.3 เพื่อนผมคนหนึ่งมีไอดีว่า "นี่เรามาแคสเกมกันไหม" ตอนนั้นผมยังไม่รู้ความหมายของคำว่า "แคสเกม" เลยด้วยซํ้า..
จนกระทั่งขึ้น ป.4 เพื่อนๆและผมก็ได้เริ่ม "แคสเกม" กัน เราเริ่มต้นจากเกมๆหนึ่งที่เราก็รู้จักกันเกือบทุกคน " Minecraft หรือ มายคราฟ "
เป็นเกมแนว Open World , Sand Block บลาๆ ( เขียนไปให้ดูมีความรู้เฉยๆ ) เพื่อนของผมก็เริ่มทำคลิปวิดีโอกันโดยปกติ
ผมก็เป็นคนชอบเล่นเกมอยู่แล้วจึงค่อนค่างมีความรู้ในเรื่องเกม พวกเราอัดคลิปวิดีโอกันอย่างหนุกหนาน
"สวัสดีครับทุกท่านกำลังรับชมรายการ Happy TV" ผมก็ไม่รู้ว่าคิดได้ไงไอ่ชื่อนี้ แต่เราก็ใช้มันเป็นชื่อช่องของเรา
พวกเราทำคลิปวิดีโอ Minecraft และจนกระทั่งเพื่อนๆของผมแนะนำเกมๆหนึ่งเป็นเกมแนวยิงๆระเบิดภูเขา เผากระท่อม
ผมก็อู้หูว น่าเล่นจังเลย ต่อจากนั้นเราก็เริ่มติด Point Blank จนทำคลิปของ PB ( Point Blank ) ไปเยอะสมควรต่อจากนั้น
เวลาก็ผ่านไป๊.. ผ่านไป จนผมเรียนจบ ป.4 และกำลังจะขึ้น ป.5 ตอนนั้นพวกเราไม่ได้ทำคลิปอะไรเลย !
มัวแต่เล่นเกมกันอย่างเมามันส์ จนเวลาก็ผ่านไป๊.. ผ่านไป ( อีกแล้ว ) ขึ้น ป.5 ผมได้อยู่ ห้อง 5/1 ซึ่งมีฉายาว่า ห้อง คิง !
ปกติผมจะอยู่ห้อง 3 กับเพื่อนแต่นี่แสดงว่าความรู้ผม Level Up ++ ด้วยความจีเนียสของผมทำให้ผมมาอยู่ห้องหนึ่ง
แต่... มันเหงามาก ไม่มีเพื่อนๆที่เรารู้จักเลยซักคน ไม่มีเพื่อนเล่น ไม่มีเพื่อนคุย เฮ้อ ! น่าเบื่อจริง
หลังจากนั้นผมก็ได้เจอผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งตรงตามเสป็กของผมเป๊ะ ! ทุกอย่าง ทั้งหน้าตาดี เรียนเก่ง มีมารยาท มีความเป็นผู้นํา สีผิวขาว
บลาๆ ๆลๆลๆลๆล มันเกี่ยวไหมเนี่ย ! โอเคเอาเป็นว่าเรามาเข้าเรื่องกันเถอะ ผมได้เจอเพื่อนคนนึงเป็นผู้หญิงหน้าตาก็ดูไม่ค่อยฉลาดซักเท่าใหร่
แต่ความรู้นี่ Level 100 ! ไปถามคนอื่นเขาก็บอกว่าไอนี่มันได้ที่ 1 ทุกปี ผมเลยเข้าไปคุย และผมก็พูดไปว่า      "ดีจ้า"
ไอเจ้าคนนั้นมันหันมามองหน้าผมแล้วทำหน้างงๆ แล้วก็เดินหนีไป... ฮ่าๆ ที่อ่านมานี่มันไร้สาระเหลอเกิน ! ใครอยากรู้
คือเราต้องรู้ไหม โอเคเข้าเรื่องเลย ต่อจากนั้นเพื่อนผมที่เคยไปนั่งเล่นกันที่ศาลา 3 คน ( ไม่รวมผม ) ก็ค่อยๆหายไปทีละคน
เพื่อนที่พูดมากไม่มีสาระแต่เป็นคนตลก เพื่อนที่หน้าตาดีเรียนเก่งหลังจากนั้นก็เหลือเพื่อนของผมอยู่คนเดียว อยู่กัน 2 คน
มานั่งที่ศาลากันทุกๆวัน 2 คน ผมเลยช่วนเพื่อนๆในห้องผมบางคนมา "แคสเกม"
ครับ... ลูกนํ้ามันเทห์ดีเลยติดไว้ หลังจากนั้นผมก็ขึ้น ป.6 เพื่อนผมที่เหลือคนเดียวก็หายไป.. ย้ายไปโรงเรียนอื่น..
ผมเลยได้ไปกระชับมิตรกับคนที่หน้าตาดูไม่มีความรู้แต่ความรู้เวลตันอีกที ช่วงนั้นเพื่อนๆผมมันจะชอบเอาการ์ดยูกิมาเล่นกัน
ผมก็เลยตามนํ้าเอาของเรามาบ้างผมเลยได้ไป Fight กับคนที่หน้าตาดูไม่มีความรู้แต่ความรู้เวลตันผมก็ได้รับชัยชนะมา
จากนั้นผมได้ยินคนที่หน้าตาดูไม่มีความรู้แต่ความรู้เวลตันคุยกับเพื่อนเรื่องเกม ผมเลยคิดว่าไอเจ้านี่
สนใจเรื่องเกมด้วยนิ เลยไปชวนคนที่หน้าตาดูไม่มีความรู้แต่ความรู้เวลตัน มาแอดเพื่อนในเกม บลาๆ
จนอยู่ดีก็สนิทกันถึงวันนี้แหละครับ ทุกๆวันนี้ผมก็มียอด Subscribe ใน Youtube ประมาณ 150 Sub แต่ถึงจะมีน้อย ? หรอ..
โอเคเอาเป็นว่าน้อยตามบท ผมก็จะพยามต่อไปครับ จบบริบูญ...
ที่เล่ามาไม่มีสาระเลยซักนิดที่จะถามคือทำยังไงให้มีคนซับเยอะๆครับ แค่นี้แหละ อิอิ
สำหรับคนที่เป็นคนดีมีนํ้าใจจิตเผื่อแพร่มีเมตตาเอื้ออารีกตัญญูรู้วินัยใฝ่เรียนรู้มีจิตสาธารณะแก่ปู้อื่
นจะมากด Subscribe ให้ผมผมจะเปิดวาร์บไว้ให้นะครับ ( จะมีไหมนิ อาจจะมีก็ได้ บลาๆ บ่นๆ ฉอดๆ )
นี่เลย : https://www.youtube.com/channel/UC7qMhvJ7qIKfrBWLivkua3A