วันนี้ของ่ายๆละกันเนาะ เล่าด้วยรูปละกัน

[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้สงสารตังเซ โดนแม่ตัวเองบอกให้ฆ่าแม่ซะ ฮืออ
ยอนฮยางฝากบอกชองโดจอนว่า ถึงมูมยองโดนกำจัดไปก็ยังคงอยู่ "พวกเราคือจิตใจมนุษย์"



ฉากอำลาที่แสนเจ็บปวดของยอนฮีและโชยอง ทำไมโชยองก่อนตายสวยจังเลยฟระ



อีชินจ็อกสังหารมูมยองอย่างเลือดเย็น เพราะแผนแตก


บังวอนต้องไปหมิงในฐานะทูต/ตัวประกัน สายสัมพันธ์พ่อลูกที่ยังไม่หายไปไหนแม้ในช่วงเวลาแตกแยก

ซัมบงจงใจใช้แผนชั่วป้ายสีบังวอนเพื่อให้เรา"ห่างกันซักพัก" "ถ้าทำอย่างงี้กับโพอึนตั้งแต่แรกก็ไม่ต้องตายแล้ว"



แอร๊ยย ฉากนี้ไม่ต้องมีคำบรรยาย
"ข้าอยากให้เจ้าไปอยู่ที่บันชอน อย่างน้อยถ้าข้าต้องตาย ข้าก็อยากได้รับรู้ว่าเจ้ายังอยู่อย่าง
ปลอดภัยที่ไหนซักแห่ง"
บุนอี"จำได้ไหมที่ข้าบอกว่าชอบท่านเพราะอะไร"
บังวอน "เพราะข้าจะไม่ตายง่ายๆ"


บังวอนให้ฮารยุนแปลตอนจะข้ามชายแดนนี่ฮาจริงไรจริง
แปลแต่คำคำนี่หัวหลุดได้เลย


ฉากนี่จูดี้หลุดหัวเราะรึเปล่า 5555 ผิดคิวๆ


มูฮยุลปกป้องเจ้านายด้วยชีวิต เท่จริมๆ


สายตาวิงวอนของบังวอน "เจ้าต้องไม่ตาย เพื่อที่ข้าจะได้ไม่ตายด้วย" ซึ้งสุดเลยฉากนี้
มาทั้งความห่วงใย ความไว้ใจ และความรัก



สายใยศิษย์อาจารย์


จะเท่ไปไหน เป็นตอนของมูฮยุลจริงๆ ดูไปขนลุกไป


สกิลการต่อรองของบังวอน ต่อรองยังไงให้ได้เข้าหมิง แถมมูฮยุลได้ฝึกวิชาด้วย


พระเจ้ากงยางสิ้นแล้ว ตัดสินใจตายอย่างสมศักดิ์ศรีกษัตริย์คนสุดท้ายของโครยอ
ซากวังมาไม่ทัน เศร้าจัง แก้แค้นไม่แก้แค้น?


ชองโดจอนเริ่มมีด้านดีๆให้เห็นแล้ว หลังช่วงหลังมีแต่คนรีบไล่ให้ตาย
สนับสนุนนักประวัติศาสตร์ให้จดความดีความชอบของกษัตริย์อย่างละเอียดยิบ
"สิ่งที่กษัตริย์กลัวคือประวัติศาสตร์" จะได้ไม่กล้าทำผิด


บุนอีในฐานะหัวหน้าหมู่บ้านบันชอน คนซ้ายมือคือหัวหน้าคนต่อไปที่จะปรากฎตัวในเรื่องรากไม้
ใช่หรือไม่? สำเนียงเหน่อเชียว


ลุคเท่ๆของบุนอี "ห้ามทหารเข้ามาค้นบันชอน"


กำเนิดมิลบอน "รากของประเทศ" "เพื่อประชาชน"


บุนอีได้ฟังซัมบงแล้วเคลิ้ม?


กรี๊ดดด หล่อมากกก


รูปจากดราม่าบีนส์

เหลืออีกแปดตอนเดือนเดียวเองก็จะจบแล้ว ถ้าจบไปคงโหวงๆ