สวัสดีค่ะเพื่อนๆ วันนี้ฉันจะมาเล่าเรื่องของฉันกับเพื่อนสนิดของฉันให้ฟัง
เพื่อนสนิดเรามีคนเดียว ชื่อ ใบปอ หรือเรียกว่า ปอ เฉยๆก็ได้
ตอนนั้น เราไม่กล้าที่จะมีเพื่อนสนิด เพราะเราเคยมีบทเรียนถูกเพื่อนสนิดหักหลังมาตอน ม.3 พอขึ้น ม.4 เราเลยคิดว่าเราจะไม่มีเพื่อนสนิด จนกระทั้งเจอ ปอ
ตอน ม.4
คือ เรามีเพื่อนสนิดอยู่คนนึง พึ้งมารู้จักกันตอน ม.4 (แต่ตอนนี้เรา ม.6 ล่ะน้า) เรารู้จักกันตอนเรียนวิชาการงานอยู่แล้วอาจารย์ให้จับกลุ่มแล้วเราก็ได้อยู่กลุ่มเดียวกับปอ นั้นเป็นครั้งแรกที่เรารู้จักกัน เราก็ทำความรูปจักกันปกติ ถามกับเพื่อนในกลุ่มว่าแต่ล่ะคนชื่ออะไร มาจาก โรงเรียนอะไร จากนั้น พอหมดคาบเรียน ปอก็ชวนเราไปกินข้าวด้วนกัน (แต่ก็ยังมีเพื่อนๆคนอื่นๆไปด้วยน่ะ) ตอนที่เรากำลังกินข้าวด้วยกัน ปอถามเพื่อนๆในกลุ่มว่า พวกแก คุยกันแบบ กู ได้ป่าว?? เพื่อนๆทุกคนก้บอก ได้ดิๆๆ เราก็ เอ้อ โอเค 5555 นั้นเป็นครั้งแรกที่เรา พูด กู กับเพื่อน (จิงๆน่ะ) ในตอนนั้น ปอถามเราว่าร้องเพลงเป็นป่าว เราก็ปอก พอได้อ่ะ 5555 (ปอเล่นกีต้าเป็น เบสก็พอได้ ปอเล่นฟรุตเก่งมากกก เพราะตอน ม.3 ปอเล่าให้ฟังว่า ปออยู่ วงโยฯ มาก่อน ปอเล่น เปียโนได้) ตอนนั้น เพื่อนๆคุยกันว่า อยากจะเปิดวง แต่สุดท้ายก็ล่ม 5555 พวกเราไม่ได้ซีเรียดอะไร เพราะ แค่เล่นๆกันเฉยๆ เรากับปอสนิดกันมากขึ้นเรื่อยๆ ปอชวนเราให้ย้ายที่นั้งไปนั้งข้างๆกัน ปอชอบถ่ายรูปให้เรา แล้วเราก้บ้ากล้องชะมัด 5555 >< แต่ปอไม่ชอบถ่ายรูปตัวเอง ตอน ม.4 มักจะมีรุ่นน้องมาขอถ่ายรูปคู่กับเรา ปอก็จะยืนมองเรา แล้วก็ยิ้ม รุ่นน้องจะรู้จักเรามาก แต่ไม่ค่อยรู้จัก ปอกันเท่าไหร่ ตอน ม.4 เราค่อนข้างจัฮอตนิดนึง (คือ ไม่ได้ชมตัวเองน่ะ -0-) ไปใหนมาใหนเราก็จะไปกับปอ จนเพื่อนๆคนอื่นๆในกลุ่ม เริ่มออกห่าง เพราะดูเหมือนว่า เรากับปอ จะสนิดกันอยู่ 2 คน ในสายตารุ่นน้องก็จะคิดว่า เรากับปอ เป็นเบี้ยนกัน ในสายตาอาจารย์ก็จะคิดว่าเราเป็นพี่น้องกัน และในสายตาเพื่อนๆก็คิดว่าเราเป็นเพื่อนสนิดกันธรรมดาเนี้ยแหละ ตอน ม.4 เรากับปอไปใหนมาใหนด้วยกัน 2 คน เราเอากีต้ามาเล่นที่โรงเรียน แต่ตอนนั้น เรายังเล่นไม่ค่อยเป็น ปอก้เข้ามาสอนเรา จนเราเล่นเป็น ปอเล่นกีต้าเก่งมาก มากๆ 5555 (สำหรับเราอ่าน่ะ) หลังจากนั้น เราก็เอากี้ามานั้งเลานที่โรงเรียนแทบทุกวัน เพื่อนๆในห้องก็ร้องเพลงกันอย่างสนุกสนาน ความทรงจำตอนนั้น มันมีความสุขมากๆ อะไรๆก็ดีไปหมด พอถึงช่วงคณะสี ในระดับชั้น ม.4 เขาจะให้ไปคุมเรื่อง พาเรด ของข้อง ม.1 น้องๆในคณะสี ก้รู้จักเรา และสนิดกับเรามากขึ้น เพราะเราชอบทำกิจกรรม แต่ปอ ไม่ค่อยชอบเข้าคณะสี น้องๆจึงไม่ค่อยรู้จัก ปอกันซักเท่าไหร่ เพราะปอไม่ค่อยชอบเข้าสังคม พอถึงวันเกิดปอ เราก็ขอให้ปอมาคุมคณะสี แล้วเราก็ได้เซอร์ไพร์วันเกิดปอ แล้วก็ถึงวันเกิดเรา ปอก็เซอร์ไพร์กลับ ชีวิตตอนนั้น มีความสุขมาก ตอน ม.4 ปอ ปอมีแฟน ซึ้งคบกันมา ปีกว่าๆแล้ว ปอมีแฟนเป็นทอม ปอเกลียด ผู้ชาย เกลียดมาก (หกเว้นญาติน่ะ) ปอไม่เคยมีเพื่อน ผู้ชาย ไม่เคยมีแฟนเป็นผู้ชายเลย ส่วนเรา ชอบคบ ผู้ชาย และเราชอบคบซ้อน คบหลายๆคน คุยก้คุยหลายคนๆ (
เนอะ 5555) ตอน ม.4 เราไม่เคยคบจิงจับกับใครเลยย มีรุ่นน้องแอบชอบเราก้ชอบไปม้อ ไปให้ความหวังน้อง แต่กับปอ มีแฟนคนเดียว รักคนเดียว ไม่นอกใจแฟนเลยยย เราต่างกับปอมาก 5555 ผู้ชายแทบทุกคนที่เราคบ เราคุย ปอจะเป็นคนบอกว่า คนใหนผ่าน คนใหนไม่ผ่าน คนนี้คบได้กี่เดือน คนนี้ให้คบแค่กี่วัน ปอจะเป็นคนบอก ปอหวงเรามากกกก มากๆ และทุกคนที่เราคุย ปอไม่เคยให้เราไปนัดเจอกับ ผู้ชาย สองต่อสอง ทุกครั้งที่เรานัดเจอกับผู้ชาย บางทีปอจะไปด้วย แต่ครั้งใหนที่ปอไม่ได้ไปด้วย เราจะต้องเล่าให้ปอฟังทุกครั้ง ถ่ายรูปมาให้ดูทุกครั้ง ปอห้ามเราไปมีอะไรกับ ผู้ชายเด็จขาด!! ตอนนั้นเราก็คิดน่ะว่าแบบ ยุ้งอะไรกับกูนักหน่าาาา แต่ไปๆมาๆ เราก้รู้สึกดีน่ะ แบบ ปอเป็นหวงเราจิงๆอ่ะ ถึงทำแบบนี้ ปอเคยบอกให้เราลองคบทอมดูบ้าง เราก็เอ้อ โอเค ลองหาๆคุยๆกับทอมดู แล้วเราก็ได้คบกับรุ่นน้อง ที่เป็นทอมอยู่ ประมาน 2-3 คนเนี้ย แล้วเราก้เคยลองคบ เบี้ยนดูเหมือนกัน เรารู้สึกว่ามันไม่ใช่อ่ะ 5555 แล้วเราก้กลับมาคุยกับ ผู้ชายเหมือนเดิม ปอไม่เคยรู้จักผู้ชาย จนกระทัง ปอมารู้จักกับเรา ปอก็ได้รู้จักผู้ชายมากขึ้น 5555 ปอกอกหูเรามาตลอดว่า ผู้ชายแม้ง
อย่างนู้น อย่างนี้ แต่เราก้ยังจะคบกับ ผู้ชายต่อ จนปอชิน 5555 เราทะเลาะกับปอเรื่องที่เราคบ ผู้ชายบ่อยมากกก ตอนนั้น ปอก็จะมาบ่นๆให้ฟังแทบทุกวันว่า ทำไมไม่คบทอมๆๆๆๆ เบี้ยนก็ได้~ 5555 แต่ปอก็น่ารักดีอ่ะ 5555 ช่วงเวลา ม.4 ผ่านไปเร็วมากกกก ตอน ม.4 เราเป็นสารวัตรนักเรียน แต่งตัวถูกระเบียบ แต่ปอ แต่ตัวผิดระเบียบ 5555 และเราก็เลย มีผิดระเบียบบ้างไปด้วย เรา มา โรงเรียนแต่เช้า ส่วนปอ มาสายทุกวันเลอะ 5555
จนกระทั้ง ม.5
ตอน ม.5 เราดดนเพื่อนแบน แต่ปอก็ยังไม่ทิ้งเรา ปอยังอยู่ข้างๆเรา ถามเข้าไปแก้ปัญหาให้แทนเราอีกด้วย แล้วหลังจากนั้น เรากับปอ ก็อยู่ด้วยกัน แค่ 2 คนมาตลอด รุ่นน้องที่เคยรู้จักเรามากๆ ก้เริ่มหายไปๆ และน้อยลงเลื่อยๆ ช่วงนั้น ปอ ทะเลาะกับแฟนค่อนข้างบ่อยขึ้น ตอนนั้น ปอคบกับแฟน มา เข้า 2 ปีแล้ว แต่เราก็ยังอยู่กับปอ ปอเคยร้องให้
เพราะทะเลาะกับแฟน แล้วก้วิ้งเข้ามากอดเรา เราก็เข้าใจอ่า แต่เราก็ช่วยไรปอไม่ได้เลย เพราะแฟนปอกับปอคบกันมาก่อนที่ปอจะมารู้จักเราอีกอย่าง มันเป็นเรื่องของชีวิตคู่ของปอ ตอนนั้น ปอถึงกับเลิกกับแฟนเลย เราก็พยายามอยู่กับปอ พยายามโทรคุยกับปอบ่อยๆ เพื่อนให้มันลืมแฟนมันได้ แต่พอถึงวันต่อมา ปอก็มาบอกกับเราว่า คืนดีกับแฟนแล้ว ความรู้สึกตอนนั้นของเราก็แบบ ... อื้อ โอเค ความรู้สึกเราก้ค่อนข้างเฟล แบบ อุสาพยายามให้มันลืมแฟนให้ได้ แต่ก็ไม่ได้ผล สุดท้ายมันก็กลับไปหาแฟนมันอยู่ดี แต่เราก็ดีใจน่ะ ที่แบบ มันก็กลับไปมีความสุขอีกครั้ง มันกับแฟนมันรักกันดี เหมือนเดิม ส่วนเรื่องความรักเราตอนนั้น เราโสด แล้วก็คิดว่า อยากจะคบกับใครซักคนแบบจิงจังบ้างแล้วเราก็ได้คบกับ ทอมคนนึง เพราะปออยากให้เราลองคบทอม คบได้ 4 เดือน ก็พบว่า ทอมคนนั้น มีแฟนอยู่แล้ว แต่คบเราซ้อน เหตุการ์ณครั้งนั้นทำให้เราเกลียดทอมไปด้วยเลย แล้วเราก็กลับมาคบ ผู้ชาย ตอนนั้น เรามีแฟนเป็น ผู้ชายเราเริ่มจิงจังกับคนนั้นมากขึ้นๆ แต่ก้คบกันได้ 7 เดือน ตอน ม.5 เวลามีงานกลุ่ม เรากับปอ ก็จะขอ อาจารย์ทำกัน 2 คน อาจารย์ก็อนุญาติ เวลาทำงาน ปอจะถนัดด้าน วิชาการ ส่วนเรา ไม่ถนัดเลยยยย ปอชอบเรียน อังกฤษ กับ วิทย์ ส่วนเรา เกลียด
ยยย แทบทุกค้าบ เราชอบ หลับทุกครั้งที่มีเรียนอังกฤษ กับวิทย์ หรืออะไรที่เกียวกับ วิชาการ ทุกครั้งที่มีงานเกี่ยวกับ วิชากร ปอจะเป็นคนทำให้เราตลอด 5555 ส่วนเราจะถนัดด้าน กินกรรม ด้าน ศิลปะ และทุกครั้งที่มีงานเกียวกับ กิจกรรม หรือ ศิลปะ เราจะเป็นคนทำให้ปอ เราเป็นคนไม่ตั้งใจเรียน แต่ปอ จะเป็นคนตั้งใจเรียน ขยัน ส่วนเราขี้เกลียด ต่างกันเนอะ แต่ก็ผ่านด้วยกันมาได้ พอถึงคณะสีตอน ม.5 เราก็ไม่ได้ไปคุมน้องเพราะเราเริ่มออกจากสังคง มาอยู่กับปอ มากขึ้น แต่เราก็ยังไปช่วยคณะสีน่ะ ดดยการไปเปิดหมวกกัน เหมือนปีที่แล้ว เอาเงินเข้าคณะสี ตอนนั้น เราคุยกับปอว่า เราจะได้ต่อ มหาลัยด้วยกัน เพราะมีอะไรจะได้ช่วยกัน มีลงสอบที่ใหนก็จะไปด้วยกัน และเราก็คิดกันไว้ว่าจะไปต่อ ม.บูฯ ด้วยกัน ตอนนั้น เรายังเป็น สารวัตรนักเรียนอยู่ แต่เราก็เริ่มทำตัวผิดระเบียบตามปอ 5555 ปอก็บอกให้ออกจาก สารวัตร แต่เรายังออกไม่ได้ ต้องให้จบเทอมก่อน เราเริ่ม มา โรงเรียนสายเหมือนปอ 5555 แล้วเราก็กลับมามีเพื่อนสนิดอีกครั้ง ทั้งๆที่เคยบอกกับตัวเองว่าจะไม่มีเพื่อนสนิด ปอทำให้เราลืมเรื่องร้ายๆเกี่ยวกับเพื่อนเก่าเราได้ ว่าจิงๆแล้ว เพื่อนไม่ได้แย่เสอมไป เราไว้ใจปอมอกขึ้น และมั้นใจว่า ปอจะเป็นสนิดของเราคนเดียว เราเล่าเรื่องเกี่ยวกับปอ ให้แม่ฟัง แม่เราก็ไว้ใจปอ มากขึ้นเหมือนกับเราเช่นกัน บางทีเราก้เคยเผลอคิดน่ะว่าแบบ กูรักปอแบบใหนกันแน่ว่ะ 5555 แต่พอเรามาคิดๆดู ก้แบบ หึ้ยยยย ขนลุกอ่ะ ถ้าจะให้เราไปคบกับเพื่อนสนิด 5555 มันไม่ใช่ว่ะ เพื่อนก็คือเพื่อนอ่ะ ให้มาเป็นแฟน ก้แปลกๆอ่ะ 5555 แต่เคยมีน่ะ ที่แบบ รุ่นน้องเข้ามาถามว่า เรากับปอเป็นอะไรกัน เรา 2 คนหันมามองหน้ากัน ปอยิ้ม ส่วนเราก็หัวเราะ เรากำลังจะบอกว่า เป็นเพื่อนกันแต่ปอก็พูดแทรกขึ้นมาว่า แล้วถ้าพี่บอกว่า พวกพี่เป็นแฟนเก่ากัน แต่กำลังจะกลับมาคืนดีกัน น้องจะเชื่อป่ะ? ตอนนั้น เรา งง มากกก อยากจะตะโดนด่ามันเหลือเกิน แต่ก็ตลกดีอ่ะ 555 รุ่นน้องก็แบบ อึ้งๆกันไปใหญอ่ะ แล้วน้องก็บอกว่า เชื่อ 5555 เราก้ขำ แต่ปอก็บอก ไม่ต้องบอกความจิงกับน้อง 5555 มันก็ตลกๆดีอ่ะ น่ารักดี ตอน ม.5 เรากับปอ ได้ ทะเลาะกันครั้งนึง เพราะโดนเพื่อน ยุ ให้ ทะเลาะกัน ว่า เราไปนินทาปอ แล้วก้มีคนมาบอกเรา ว่า ปอมันไม่ชอบเรา แต่สุดท้ายก้กลับมาดีกับปอ เพราะว่า ปอเชื่อว่า เราไม่ใช่คนแบบนั้น แล้วเองก็เชื่อว่า ปอไม่ใช่คนแบบั้นเหมือนกัน การทะเลาะกันครั้งนั้นทำให้เราไว้ใจกันมากขึ้น และรักกันมากขึ้น
จน ม.6 ปีสุดท้าย
ขึ้น ม.6 เราออกจาก สารวัตรนักเรียน ปอเริ่มมีปัญหากับเพื่อนในห้อง แต่ปอจะเคลียด้วยตัวเอง ปอไม่ให้เราไปช่วย แต่เราก็ยังอยู่กับปออยู่ข้างๆปอ เราไม่ทิ้งปอ ปอโดนแบน เราก็โดนแบนด้วย เวลาที่ เราโดนแบน ปอก็จะโดนแบนด้วย เรา 2 คนเจอปัญหาก็จะเจอด้วยกัน แต่เราจะหนักกว่าตรงที่ เราชอบหาปัญหาให้ปอแก้ไข 5555 แต่ปอก็ไม่เคคยท้งเรา ตอนขึ้นมา ม.6 เรามีแฟนใหม่ เป็น ผู้ชาย เราติดแฟนมาก ส่วนปอยังคบอยู่กับคนเดิม คบกันมา 3 ปีแล้ว เรากับแฟนใหม่พึ้งคบกัน เราติดแฟน จนโดนปอด่า ทุกครังที่เรามีปัญหากับแฟน ปอจะค่อยตามแก้ให้ ปอจะช่วยเราแก้ปัญหาตลอด เราชอบหาปัญหาให้ปอปวดหัว ปอเริ่มด่าเราว่าเราติดแฟน เอะอะๆก็จะอยู่แต่กับแฟน จนบางที่เราก็ลืมใสใจปอ อันนี้เราก็รู้ตัวน่ะว่าเราไม่ค่อยสนใจปอเท่าไหร่ งานค้างเราเยอะขึ้น แต่ปอก็ยังค่อยตามงานให้เรา เราสอบไม่ได้ ปอก็จะช่วยเรา เอาให้เราลอก บางที่ก็เอาข้อสอบเราไปทำให้ เพื่อให้เราสอบผ่าน วันใหนปอไม่มาโรงเรียน ปอจะโทรบอกเรา แล้วเราก็จะหยุดไปด้วยกันกับปอ ชีวิตเราก็ยังเหมือนเดิม ทำงานกัน 2 คนกับปอ เราเริ่มไปนอนบ้านปอ ไปทำงานบ้านปอมากขึ้น จนพ่อแม่เรารู้จักกัน ปอช่วยเหลือเราตลอด ปอไม่เคยทิ้งเราเลยย วันในที่เรามีปัญหา ปอก็จะอยู่ข้างๆเรา บางทีตังเราไม่มี ปอก็จะให้ตังเราไว้ติดตัว เผื่อใช้ฉุกเฉิน แล้วเราค่อยเอามาคืนปอ ในวันถัดมา เวลามีอะไรใหม่ๆ หรือของที่ใหนขายถูกๆ ที่ใหนมีลดของ ปอก็จะมาบอกเรา ปอจะได้ไปเที่ยวบ่อย ไปกับแฟน ปอมีประสบการ์ณชีวิตมาก ปอผ่านอะไรมามากกว่าเรา ส่วนเรา ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวใหน ส่วนมากอยู่แต่บ้าน ทำงานบ้าน แต่ปอ จะทำงานบ้านไม่เป็นเลย เรากับปอต่างกัน ปอจะรู้เกี่ยวกับชีวิตประสบการ์ณข้างนอกบ้าน แล้วปอก็จะมาค่อยบอกเราเตื่อนเราว่าอันใหนดี อันใหนไม่ดี ส่วนเรา จะรู้แต่ประสบการ์ณในบ้านว่า อันใหนทำยังไง เป็นยังไง เราก็จะค่อยบอกปอในเรื่องพวกนี้ ในตอน ม.5 เราเคยคุยกันว่า จะไปต่อ ม.บูฯ ด้วยกัน แต่แล้ว สุดท้าย ปอก็ไปไม่ได้ เพราะ ปอ มีปัญหาดานการเงิน แต่ด้านการเงินของเรายังโอเค แม่เราจะให้เราไปเข้า มหาลัย รัฐ หรือไม่ก็ เอกชน ส่วนปอ จะต้องเข้าศึกษาต่อที่ ม.ราม ตอนนั้นเราใจหายมาก เรามาคุยกับพ่อแม่ ว่าขอ ไปต่อที่ รามกับปอ พ่อกับแม่ก็จะไม้ให้ไป แต่พอเราพูดๆให้เขาฟังบ่อยขึ้นๆ แม่เลยให้ไปกับปอ เราดีใจมาก เรารีบมาบอกปอว่า เราจะไปต่อที่เดียวกับปอเลย พอจะถึงวันเรียนวันสุดท้าย ในระดับชั้น ม.6 ก้จะมีการเขียนเสื้อ อำลากัน แต่ปอบอกกับเราว่า ปอจะไม่มาในวันนั้น เราก็ถามว่าทำไมอ่ะ? ปอก้บอกว่ามันเคยมีความทรงจำที่เลวร้ายในวันนั้นตอน จบ ม.3 (ขอไม่บอกน่ะว่าเรื่องไร) เราขอร้องให้ปอมา จนทะเลาะกัน จนก่อนถึงวันนึ้น 1 วัน เราขอปอให้มา ปอก็ เออ โอเค มาจะมา พอถึงวันนั้น เราเซอร์ไพร์ปอ และทำให้ปอรู้ว่า วันนั้น มันไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด ปอดีใจและเกือบร้องให้ออกมา แต่ไม่แน่ใจว่าร้องรึป่าวน่ะ 5555 เรามีความสุขน่ะที่ได้รู้จักปอตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้
เพื่อนๆ เรามีเรื่องเกี่ยงกับเพื่อนสนิดมาเล่าให้ฟัง
เพื่อนสนิดเรามีคนเดียว ชื่อ ใบปอ หรือเรียกว่า ปอ เฉยๆก็ได้
ตอนนั้น เราไม่กล้าที่จะมีเพื่อนสนิด เพราะเราเคยมีบทเรียนถูกเพื่อนสนิดหักหลังมาตอน ม.3 พอขึ้น ม.4 เราเลยคิดว่าเราจะไม่มีเพื่อนสนิด จนกระทั้งเจอ ปอ
ตอน ม.4
คือ เรามีเพื่อนสนิดอยู่คนนึง พึ้งมารู้จักกันตอน ม.4 (แต่ตอนนี้เรา ม.6 ล่ะน้า) เรารู้จักกันตอนเรียนวิชาการงานอยู่แล้วอาจารย์ให้จับกลุ่มแล้วเราก็ได้อยู่กลุ่มเดียวกับปอ นั้นเป็นครั้งแรกที่เรารู้จักกัน เราก็ทำความรูปจักกันปกติ ถามกับเพื่อนในกลุ่มว่าแต่ล่ะคนชื่ออะไร มาจาก โรงเรียนอะไร จากนั้น พอหมดคาบเรียน ปอก็ชวนเราไปกินข้าวด้วนกัน (แต่ก็ยังมีเพื่อนๆคนอื่นๆไปด้วยน่ะ) ตอนที่เรากำลังกินข้าวด้วยกัน ปอถามเพื่อนๆในกลุ่มว่า พวกแก คุยกันแบบ กู ได้ป่าว?? เพื่อนๆทุกคนก้บอก ได้ดิๆๆ เราก็ เอ้อ โอเค 5555 นั้นเป็นครั้งแรกที่เรา พูด กู กับเพื่อน (จิงๆน่ะ) ในตอนนั้น ปอถามเราว่าร้องเพลงเป็นป่าว เราก็ปอก พอได้อ่ะ 5555 (ปอเล่นกีต้าเป็น เบสก็พอได้ ปอเล่นฟรุตเก่งมากกก เพราะตอน ม.3 ปอเล่าให้ฟังว่า ปออยู่ วงโยฯ มาก่อน ปอเล่น เปียโนได้) ตอนนั้น เพื่อนๆคุยกันว่า อยากจะเปิดวง แต่สุดท้ายก็ล่ม 5555 พวกเราไม่ได้ซีเรียดอะไร เพราะ แค่เล่นๆกันเฉยๆ เรากับปอสนิดกันมากขึ้นเรื่อยๆ ปอชวนเราให้ย้ายที่นั้งไปนั้งข้างๆกัน ปอชอบถ่ายรูปให้เรา แล้วเราก้บ้ากล้องชะมัด 5555 >< แต่ปอไม่ชอบถ่ายรูปตัวเอง ตอน ม.4 มักจะมีรุ่นน้องมาขอถ่ายรูปคู่กับเรา ปอก็จะยืนมองเรา แล้วก็ยิ้ม รุ่นน้องจะรู้จักเรามาก แต่ไม่ค่อยรู้จัก ปอกันเท่าไหร่ ตอน ม.4 เราค่อนข้างจัฮอตนิดนึง (คือ ไม่ได้ชมตัวเองน่ะ -0-) ไปใหนมาใหนเราก็จะไปกับปอ จนเพื่อนๆคนอื่นๆในกลุ่ม เริ่มออกห่าง เพราะดูเหมือนว่า เรากับปอ จะสนิดกันอยู่ 2 คน ในสายตารุ่นน้องก็จะคิดว่า เรากับปอ เป็นเบี้ยนกัน ในสายตาอาจารย์ก็จะคิดว่าเราเป็นพี่น้องกัน และในสายตาเพื่อนๆก็คิดว่าเราเป็นเพื่อนสนิดกันธรรมดาเนี้ยแหละ ตอน ม.4 เรากับปอไปใหนมาใหนด้วยกัน 2 คน เราเอากีต้ามาเล่นที่โรงเรียน แต่ตอนนั้น เรายังเล่นไม่ค่อยเป็น ปอก้เข้ามาสอนเรา จนเราเล่นเป็น ปอเล่นกีต้าเก่งมาก มากๆ 5555 (สำหรับเราอ่าน่ะ) หลังจากนั้น เราก็เอากี้ามานั้งเลานที่โรงเรียนแทบทุกวัน เพื่อนๆในห้องก็ร้องเพลงกันอย่างสนุกสนาน ความทรงจำตอนนั้น มันมีความสุขมากๆ อะไรๆก็ดีไปหมด พอถึงช่วงคณะสี ในระดับชั้น ม.4 เขาจะให้ไปคุมเรื่อง พาเรด ของข้อง ม.1 น้องๆในคณะสี ก้รู้จักเรา และสนิดกับเรามากขึ้น เพราะเราชอบทำกิจกรรม แต่ปอ ไม่ค่อยชอบเข้าคณะสี น้องๆจึงไม่ค่อยรู้จัก ปอกันซักเท่าไหร่ เพราะปอไม่ค่อยชอบเข้าสังคม พอถึงวันเกิดปอ เราก็ขอให้ปอมาคุมคณะสี แล้วเราก็ได้เซอร์ไพร์วันเกิดปอ แล้วก็ถึงวันเกิดเรา ปอก็เซอร์ไพร์กลับ ชีวิตตอนนั้น มีความสุขมาก ตอน ม.4 ปอ ปอมีแฟน ซึ้งคบกันมา ปีกว่าๆแล้ว ปอมีแฟนเป็นทอม ปอเกลียด ผู้ชาย เกลียดมาก (หกเว้นญาติน่ะ) ปอไม่เคยมีเพื่อน ผู้ชาย ไม่เคยมีแฟนเป็นผู้ชายเลย ส่วนเรา ชอบคบ ผู้ชาย และเราชอบคบซ้อน คบหลายๆคน คุยก้คุยหลายคนๆ (
จนกระทั้ง ม.5
ตอน ม.5 เราดดนเพื่อนแบน แต่ปอก็ยังไม่ทิ้งเรา ปอยังอยู่ข้างๆเรา ถามเข้าไปแก้ปัญหาให้แทนเราอีกด้วย แล้วหลังจากนั้น เรากับปอ ก็อยู่ด้วยกัน แค่ 2 คนมาตลอด รุ่นน้องที่เคยรู้จักเรามากๆ ก้เริ่มหายไปๆ และน้อยลงเลื่อยๆ ช่วงนั้น ปอ ทะเลาะกับแฟนค่อนข้างบ่อยขึ้น ตอนนั้น ปอคบกับแฟน มา เข้า 2 ปีแล้ว แต่เราก็ยังอยู่กับปอ ปอเคยร้องให้
เพราะทะเลาะกับแฟน แล้วก้วิ้งเข้ามากอดเรา เราก็เข้าใจอ่า แต่เราก็ช่วยไรปอไม่ได้เลย เพราะแฟนปอกับปอคบกันมาก่อนที่ปอจะมารู้จักเราอีกอย่าง มันเป็นเรื่องของชีวิตคู่ของปอ ตอนนั้น ปอถึงกับเลิกกับแฟนเลย เราก็พยายามอยู่กับปอ พยายามโทรคุยกับปอบ่อยๆ เพื่อนให้มันลืมแฟนมันได้ แต่พอถึงวันต่อมา ปอก็มาบอกกับเราว่า คืนดีกับแฟนแล้ว ความรู้สึกตอนนั้นของเราก็แบบ ... อื้อ โอเค ความรู้สึกเราก้ค่อนข้างเฟล แบบ อุสาพยายามให้มันลืมแฟนให้ได้ แต่ก็ไม่ได้ผล สุดท้ายมันก็กลับไปหาแฟนมันอยู่ดี แต่เราก็ดีใจน่ะ ที่แบบ มันก็กลับไปมีความสุขอีกครั้ง มันกับแฟนมันรักกันดี เหมือนเดิม ส่วนเรื่องความรักเราตอนนั้น เราโสด แล้วก็คิดว่า อยากจะคบกับใครซักคนแบบจิงจังบ้างแล้วเราก็ได้คบกับ ทอมคนนึง เพราะปออยากให้เราลองคบทอม คบได้ 4 เดือน ก็พบว่า ทอมคนนั้น มีแฟนอยู่แล้ว แต่คบเราซ้อน เหตุการ์ณครั้งนั้นทำให้เราเกลียดทอมไปด้วยเลย แล้วเราก็กลับมาคบ ผู้ชาย ตอนนั้น เรามีแฟนเป็น ผู้ชายเราเริ่มจิงจังกับคนนั้นมากขึ้นๆ แต่ก้คบกันได้ 7 เดือน ตอน ม.5 เวลามีงานกลุ่ม เรากับปอ ก็จะขอ อาจารย์ทำกัน 2 คน อาจารย์ก็อนุญาติ เวลาทำงาน ปอจะถนัดด้าน วิชาการ ส่วนเรา ไม่ถนัดเลยยยย ปอชอบเรียน อังกฤษ กับ วิทย์ ส่วนเรา เกลียด
จน ม.6 ปีสุดท้าย
ขึ้น ม.6 เราออกจาก สารวัตรนักเรียน ปอเริ่มมีปัญหากับเพื่อนในห้อง แต่ปอจะเคลียด้วยตัวเอง ปอไม่ให้เราไปช่วย แต่เราก็ยังอยู่กับปออยู่ข้างๆปอ เราไม่ทิ้งปอ ปอโดนแบน เราก็โดนแบนด้วย เวลาที่ เราโดนแบน ปอก็จะโดนแบนด้วย เรา 2 คนเจอปัญหาก็จะเจอด้วยกัน แต่เราจะหนักกว่าตรงที่ เราชอบหาปัญหาให้ปอแก้ไข 5555 แต่ปอก็ไม่เคคยท้งเรา ตอนขึ้นมา ม.6 เรามีแฟนใหม่ เป็น ผู้ชาย เราติดแฟนมาก ส่วนปอยังคบอยู่กับคนเดิม คบกันมา 3 ปีแล้ว เรากับแฟนใหม่พึ้งคบกัน เราติดแฟน จนโดนปอด่า ทุกครังที่เรามีปัญหากับแฟน ปอจะค่อยตามแก้ให้ ปอจะช่วยเราแก้ปัญหาตลอด เราชอบหาปัญหาให้ปอปวดหัว ปอเริ่มด่าเราว่าเราติดแฟน เอะอะๆก็จะอยู่แต่กับแฟน จนบางที่เราก็ลืมใสใจปอ อันนี้เราก็รู้ตัวน่ะว่าเราไม่ค่อยสนใจปอเท่าไหร่ งานค้างเราเยอะขึ้น แต่ปอก็ยังค่อยตามงานให้เรา เราสอบไม่ได้ ปอก็จะช่วยเรา เอาให้เราลอก บางที่ก็เอาข้อสอบเราไปทำให้ เพื่อให้เราสอบผ่าน วันใหนปอไม่มาโรงเรียน ปอจะโทรบอกเรา แล้วเราก็จะหยุดไปด้วยกันกับปอ ชีวิตเราก็ยังเหมือนเดิม ทำงานกัน 2 คนกับปอ เราเริ่มไปนอนบ้านปอ ไปทำงานบ้านปอมากขึ้น จนพ่อแม่เรารู้จักกัน ปอช่วยเหลือเราตลอด ปอไม่เคยทิ้งเราเลยย วันในที่เรามีปัญหา ปอก็จะอยู่ข้างๆเรา บางทีตังเราไม่มี ปอก็จะให้ตังเราไว้ติดตัว เผื่อใช้ฉุกเฉิน แล้วเราค่อยเอามาคืนปอ ในวันถัดมา เวลามีอะไรใหม่ๆ หรือของที่ใหนขายถูกๆ ที่ใหนมีลดของ ปอก็จะมาบอกเรา ปอจะได้ไปเที่ยวบ่อย ไปกับแฟน ปอมีประสบการ์ณชีวิตมาก ปอผ่านอะไรมามากกว่าเรา ส่วนเรา ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวใหน ส่วนมากอยู่แต่บ้าน ทำงานบ้าน แต่ปอ จะทำงานบ้านไม่เป็นเลย เรากับปอต่างกัน ปอจะรู้เกี่ยวกับชีวิตประสบการ์ณข้างนอกบ้าน แล้วปอก็จะมาค่อยบอกเราเตื่อนเราว่าอันใหนดี อันใหนไม่ดี ส่วนเรา จะรู้แต่ประสบการ์ณในบ้านว่า อันใหนทำยังไง เป็นยังไง เราก็จะค่อยบอกปอในเรื่องพวกนี้ ในตอน ม.5 เราเคยคุยกันว่า จะไปต่อ ม.บูฯ ด้วยกัน แต่แล้ว สุดท้าย ปอก็ไปไม่ได้ เพราะ ปอ มีปัญหาดานการเงิน แต่ด้านการเงินของเรายังโอเค แม่เราจะให้เราไปเข้า มหาลัย รัฐ หรือไม่ก็ เอกชน ส่วนปอ จะต้องเข้าศึกษาต่อที่ ม.ราม ตอนนั้นเราใจหายมาก เรามาคุยกับพ่อแม่ ว่าขอ ไปต่อที่ รามกับปอ พ่อกับแม่ก็จะไม้ให้ไป แต่พอเราพูดๆให้เขาฟังบ่อยขึ้นๆ แม่เลยให้ไปกับปอ เราดีใจมาก เรารีบมาบอกปอว่า เราจะไปต่อที่เดียวกับปอเลย พอจะถึงวันเรียนวันสุดท้าย ในระดับชั้น ม.6 ก้จะมีการเขียนเสื้อ อำลากัน แต่ปอบอกกับเราว่า ปอจะไม่มาในวันนั้น เราก็ถามว่าทำไมอ่ะ? ปอก้บอกว่ามันเคยมีความทรงจำที่เลวร้ายในวันนั้นตอน จบ ม.3 (ขอไม่บอกน่ะว่าเรื่องไร) เราขอร้องให้ปอมา จนทะเลาะกัน จนก่อนถึงวันนึ้น 1 วัน เราขอปอให้มา ปอก็ เออ โอเค มาจะมา พอถึงวันนั้น เราเซอร์ไพร์ปอ และทำให้ปอรู้ว่า วันนั้น มันไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด ปอดีใจและเกือบร้องให้ออกมา แต่ไม่แน่ใจว่าร้องรึป่าวน่ะ 5555 เรามีความสุขน่ะที่ได้รู้จักปอตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้