เคยเป็นกันมั้ยค่ะ เดินสวนทางกับคนที่แอบชอบแม้แต่หน้าเค้าเรายังไม่กล้ามอง

ตามกระทู้เลยครับ คือผมชอบคนๆนืงที่โรงเรียนเราทั้งคู่อยู่มอ6เรียนคนละห้องกัน เธอเรียนห้อง1เป็นคนเรียนเก่ง หน้าตาสะสวย นิสัยใจคอก็เป็นคนนิ่งๆใสๆไม่นอกลู่นอกทาง มีกลุ่มเพื่อนที่ดี ส่วนตัวผมนั้นตรงกันข้าม

มองหน้าผู้ชายด้วยกันไม่ติดแต่ก็ยังมองได้ผู้หญิงยิ่งไปกันใหญ่ไม่กล้ามองเลยสมัยเด็กๆไม่กล้ามองตั้งแต่เด็กผู้หญิงหรือชายตอนโตก็ยังไม่กล้ามองหน้ายิ่งเป็นผู้หญิงสวยๆมองไม่ได้เลยมองตาผู้หญิงสวยๆแป๊บเดียวน้ำ

เวลาเจอหน้าผู้หญิงวัยรุ่น เดินสวนกัน นั่งข้างๆใกล้ๆกัน เราอยากแอบมองหน้าเค้านะแต่รู้สึกเขินๆกลัวๆยังไงก็ไม่รู้อะครับ หลายๆคนนะ ไม่ใช่แค่คนเดียว จะทำไงดีให้กล้ามองหน้าและกล้าที่จะสบตาเค้าอะครับ แบบว่าบ

คือเราแอบชอบผู้ชายที่อยู่ตึกเดียวกัน แต่ทำงานคนละบริษัท คนละชั้นเลยค่ะ ก็เดินสวนกันไปสวนกันมาเกือบทุกวัน >< ทุกวันนี้ก็ทำได้แค่มอง มองไปยิ้มไปเพราะเขิน 555+ คือแบบคนเดินสวนกันไปมา จะมารู้จักกันไ

เราเป็นผู้หญิงคนนึงที่ไม่กล้าสบตาหรือคุยกับผู้ชายแปลกหน้า เดินสวนกับผู้หญิงก็ไม่เป็นอะไรนะ แต่พอเป็นผู้ชาย ไม่ว่าหน้าตาดีหรือไม่ดี ก็ไม่กล้ามองอ่ะ ไม่รู้เป็นอะไร แม้กระทั่งเพื่อนในชั้นเรียน เรายังไม่ก

คือ เราไม่กล้ามองหน้าหรือสบตาเพศตรงข้ามอ่า ถ้าเดินสวนกันเราจะก้มหน้าเดิน ถ้ารู้จักเวลาคุยจะเลี่ยงๆมองทางอื่น ควรแก้ปัญหายังไงดี คิดว่าเป็นปัญหาระดับชาติสำหรับเราเลย... แท็กผิดก็ขอโทษด้วยค่ะ

ผมเป็นอาการตาเหล่มานานแล้วคับ มันทำให้ไม่มีความมั่นใจในการทำงานในแต่ละวันเลยคับ บางครั้งเวลาพบเจอเพื่อนร่วมงานแล้วไม่กล้ามองเพราะว่าตาเหล่จนเพื่อนพูดว่าทำไมไม่มองน่าสบตาเวลาคุย บางครั้งเวลาเดินสวนทางก

เริ่มเรื่องก่อนนะคะ คือ อยู่ๆ ก็กลัวผู้ชายขึ้นมา แรกๆก็ยังไม่เท่าไร แต่พอนานๆเข้า ไม่กล้าเข้าใกล้ ไม่กล้ามองตา ขนาดครูที่เป็นผู้ชายก็ไม่กล้ามองตาอ่ะค่ะ จริงๆมันมีปมอ่ะค่ะ คือ เราโดนผู้ชายหลอกมาหลายคร