ครับแฟนคนเดิม ไม่ต้องงง
เรื่องเริ่มต้นที่ มีรุ่นน้องมาแอบชอบ ก็เลยลองคุยดู ตอนนั้นเพิ่งโสดมาปีเศษ ๆ
ทีแรกผมก็ยังไม่ไว้ใจเค้า เพราะผมจน และกำลังเริ่มต้นชีวิตใหม่ (เพราะเจอมรสุมชีวิตเรื่องธุรกิจ)
ท่าทีเค้าก็ไม่รังเกียจ ให้กำลังใจ และเค้าก็บอกผมให้ทราบว่า เค้ากำลังจะเลิกกับแฟน เพราะจับได้ว่าแฟนเค้ามีหญิงอื่น
ส่วนตัวเค้าไม่มีความรู้สึกดี ๆ กับแฟนเค้าแล้ว รอวันแยกย้ายอย่างเดียว

เราค่อย ๆ คุยกัน และด้วยความดีที่เค้ามีให้ ผมจึงให้สิ่งที่เค้ารอคอยคือ
"คำว่ารัก และ คำสัญญาว่าผมจะไม่หวนคืนไปหาแฟนเก่า"
ด้วยความฝัน นี่คือรักสุดท้ายของผม

ผ่านไป 6 เดือน ทุกอย่างสวนทาง เธอรักผมน้อยลง แต่ผมกลับรักเธอหมดหัวใจ
เธอบอกผมว่า ที่ผ่านมาระหว่างเธอกับแฟนเก่า ยังมีสัมพันธ์อยู่ยังไม่เลิกกัน
ไม่อยากทำผิดศีล ไม่อยากทำบาป
ถ้าอุตสาห์มาคบกับผม แล้วผมไม่แตกต่างจากคนที่บ้าน ไม่รู้จะคบกันไปทำไม

ผมไม่แตกต่างเหรอ ผมที่จริงใจกับผู้ชายที่ส่ำส่อนคนนั้นอ่ะนะ
ผมอดทนทำงาน ด้วยกำลังใจจากเธอ ที่หวังว่าความสำเร็จอันใกล้จะทำให้ผมดูแลเธอและครอบครัวเธอได้
ผมปฏิเสธทุกคำง้อของแฟนเก่าผม

วันนี้ผมกลับเห็นเธอกับแฟนของเธอ เดินคู่กันอย่างมีความสุข
ทิ้งผมไว้กับความเจ็บปวด ทิ้งผมไว้กับคำถาม ทำไม ? เพราะผมจนกว่ามันเหรอ ?
ผมไม่มีบ้านใหญ่ ๆ ให้อยู่ ? ไม่มีเงินให้ใช้ ?

แค่นี้เหรอ ? นี่เหรอคือคนที่เธอบอกว่าไม่มีใจแล้ว แต่กลับเดินเคียงข้างอย่างมีความสุข

ใจหนึ่งอยากจะหนีจากจุด ๆ นี้ แต่ อีกใจกลับแค้น อยากเอาหลักฐานทุกอย่างที่มีแฉเธอกับผู้ชายคนนั้น
ดูแชทสิ ดูรูปของเราสิ ...


ผมจะทำไงดี จิตใจผมไม่สงบเลย ผมควรจะทำอย่างไรกับตัวผม และตัวเธอดี