คือเรื่องของเรามีอยู่ว่า คุยกับผู้ชายคนนึง มีสักพักค่ะ เราเลยถามว่าคุยกับเราคิดอะไรเหรอ เขาบอกว่าชอบค่ะ แต่ในใจก็เเอบกลัวว่าเค้าจะมาหลอกอะไรเราหรือป่าว เราก็คุยกับเขาเรื่อยๆนะคะ ด้วยนิสัยเราเป็นคนตลกชอบพูดจากวนๆ บางครั้งเราก็ ถามเขาว่าที่รักทำไร คิดถึงเค้าไหม เค้าก็ตอบว่าคิดถึง ทางไลน์นะค่ะ ตอนกลางคืนเค้าจะโทรไลน์มาหา เขาก็คุยเรื่อยๆทำความรู้จักกันกัน ถามเรื่องงานกับเรื่องไร้สาระของเราบ้าง มีอยู่ครั้งหนึ่ง เราเครียดเรื่องที่ทำงานแล้วกำลังจะเปลี่ยนงานใหม่ เหมือนเค้าค่อยอยู่ข้างๆเรา ถามเราว่าวันนี้เป็นอย่างไรบ้าง ให้กำลังใจเราตลอด เราก็รู้สึกดีมากๆ #เรารู้สึกว่าตอนเราเครียดหรือมีปัญญาเขาอยู่ข้างเรา เราก็เลยเปิดใจคุยกับเขาดู ก็ดีนะ คอยถามกันไปมา เป็นห่วงกัน เจอกันบ้างในช่วงเวลาสั้น ทักทายกัน กินกาเเฟกัน ตามภาษา เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมาอยากมาหาเราเเละชวนเราไปเดินเที่ยว เจอกันเดินเล่นที่ กรีน ตอนเย็นจนดึก แต่ดูเหมือนเค้าจะไม่ค่อยชอบเดินเเบบนี้สักเท่าไร เราก็รู้สึกว่าเค้าไม่สนุกเลย แล้วตอนนั้นก็ดึกมากแล้ว ก็เลยกลับ แล้วเราก็มาเอาของที่ห้องเค้า ก็เลยนั่งคุยกันไปสักพัก ก็บอกว่าจะกลับเค้าบอกว่าไม่ต้องกลับหรอก บ้านอยู่ตั้งไกลอันตราย แต่ใจเราก็รู้ละว่าเขาคิดอะไร ก็เลยนั่งดูทีวีต่อ เขาก็ชวนคุยว่าเดินเก่งนะ เดินทั้งวันไม่เมื่อยบ้างเหรอ เอาสรุปเลยว่าคืนนั้นก็เลย มี something แต่ว่าก็ปกติของคนที่คบกันนะก็ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติ หลังจากนั้นเราก็กลับบ้าน แต่หลังจากนั้นมาเค้าก็เปลี่ยนไปเลย ไม่ไลน์มาเงียบไปเลย สังเกตได้อย่างชัดๆเลย จนถึงวันนี้เขาก็ไม่ไลน์มาไม่โทรมา ถามว่าความรู้สึกเราเเย่ไหม คือเเย่ เเย่ที่พลาดไปมีsomethingกับเขา คือเรากลัว ถามความรู้สึกเราคือคงจะถูกทิ้งเเน่ๆเเหละ แต่มันเป็นความรู้สึกที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก ระบายกับใครก็ไม่ได้ ก็ยอมรับว่าเราโง่จริงๆเชื่อใจคนง่ายไป เราไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน ใจก็อยากจะถามเค้านะ แต่ไม่รู้จะเริ่มถามยังไง เหมือนว่าเรามืดไปหมด
อย่างนี้เรียกว่าอะไร เราควรทำอย่างไร